تبلیغات

نوار بهداشتی

امتیاز موضوع:
  • 53 رای - 2.75 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
آموزش نقاشی به کودکان
#1
Package_favorite 
راه‌هاي بسيار متفاوتي براي آموزش نقاشي كودكان وجود دارد. بهترين كار در قدم اول تفكيك گروه‌هاي سني است. زيراتفاوت سن يعني تغيير باورها، خيال‌ها و روياها. مثلا باور و شناخت يك كودك 6 ساله از دنيا، با يك كودك 11 ساله متفاوت است.

راه‌هاي بسيار متفاوتي براي آموزش نقاشي كودكان وجود دارد. بهترين كار در قدم اول تفكيك گروه‌هاي سني است. زيرا تفاوت سن يعني تغيير باورها، خيال‌ها و روياها. مثلا باور و شناخت يك كودك 6 ساله از دنيا، با يك كودك 11 ساله متفاوت است.



آموزش نقاشي به كودكان زير 6 سال




در اين دوره كودك از كمترين اطلاعات علمي برخوردار است. بنابراين بسياري از باورهايشان ساخته و پرداخته ذهن و خيال كودكانه‌شان است. اكثر فضاهايي را كه مي‌سازند، تخيلي بوده و قابل لمس و رويت ما نيست. اولين گام براي آموزش به اين گروه سني باور دنياي خيالي آنها است. همه چيز در دنياي آنها براي ما توصيف شده نيست. بهترين و گوياترين زبان براي شناخت اين دنيا زبان خود آنها است. براي كشف آ‌نها تغيير فضا امكان‌پذير نيست؛ چون آنها را از خيال‌هاي تكرارنشدني دور نگه مي‌داريم. پس اولين گام جهت آموزش، كشف دنياي فردي هر كودك است و رسيدن به تخيل آنها.



بهترين سن آموزش نقاشي




بهترين سن براي شروع آموزش به كودكان از پايان 4‌سالگي است. البته اين موضوع براي همه صدق نمي‌كند. بعضي امكان ماندن در يك جاي مشخص تحت عنوان كلاس به مدت نسبتا طولاني را ندارند يا اينكه آمادگي پذيرش آموزش در ‌آنها شكل نگرفته يا بعضي‌ها در 3 سالگي امكان آموزش درونشان شكل گرفته است( كه اين مورد بيشتر در دختربچه‌ها به چشم مي‌خورد) بايد توجه داشت آموزش نقاشي به كودكان بايد به روش غيرمستقيم باشد. يك مربي بايد از موسيقي، تاتر، بازي، ‌قصه،‌ شعر و ... استفاده كند و فضايي به وجود آورد تا هنرجوي خردسال خود را با زبان تصويري آشنا سازد. نقاشي يك زبان بين‌المللي است. زباني براي گفتن ناگفته‌هاي خود.

بهترين ابزار نقاشي براي كودك




اولين گام براي آموزش درست، شناخت ابزار مناسب است؛ ابزاري متناسب با روحيات و توانايي‌هاي فيزيكي.

اين گروه سني جذب رنگ‌هاي غليظ مي‌شوند. آنها تمايلي به تركيب ندارند و مي‌توانند سطح سفيد كاغذ را با غلظت بالاي رنگي بپوشانند. بنابراين ابزار رنگي كودكان بايد داراي غلظت رنگي مناسب باشد.



پاستل




يكي از مناسب‌ترين ابزار براي اين سن پاستل روغني است البته با كاغذ مناسب. كاغذ پاستل بايد زبر باشد. توجه داشته باشيد كه بافت بسيار درشت و زبر توصيه نمي‌شود، به خصوص براي كودكان. چون كنترل وسيله روي بافت درشت مقوا راحت نيست. پاستل:

1- نوك پهني دارد و غلظت بالاي رنگي

2- به علت جرمي كه دارد مي‌توان به راحتي در نقاشي بافت ايجاد كرد.

3- به علت جرمي كه دارد، اصطكاك آن با كاغذ كم مي‌شود و حركت آن روي كاغذ راحت‌تر است. كودك نيازي به فشار دست ندارد و دست او خسته نمي‌شود.



گواش




دومين وسيله‌اي كه براي كودكان پيشنهاد مي‌شود گواش است. گواش از غلظت رنگي بالايي برخوردار است. دقت بايد داشت تنها گواش مخصوص كودكان مناسب اين گروه سني است كه احتياج به تركيب كردن آن با آب نيست و مستقيما مي‌توانند قلمو را به داخل رنگ برده و روي كاغذ بكشند. ابعاد كاغذ و كادر براي اين گروه بسيار مهم است. كاغذ يا مقوا نبايد آنقدر كوچك باشد كه كودك براي كشيدن نقاشي دچار مشكل شود(چون كشيدن اجسام كوچك و ظريف براي اين گروه سني مشكل است) و نه آنقدر بزرگ باشد كه كودك از كشيدن خسته شده و دچار ياس شود. ابعاد كاغذ بايد متناسب با نوك ابزار باشد.

نقاشي مانند خواب و رويا، كودك خود را از ممنوعيت‌ها رها كرده و ناخواسته و ناخودآگاه درباره مشكلات، كشفيات و دلهره‌هايش صحبت مي‌كند. براي آموزش صحيح نقاشي به كودك، بايد كمترين كپي‌برداري را از مدلي انجام دهيم؛‌ مثلا در نقاشي كودكان خطي بر روي صورت برادر، حذف كردن شخصي، به كارگيري رنگي خاص يا بزرگ كشيدن بيش از حد يك اتفاق همه اينها تعبير دارد.

كودك 1 ساله مداد را در دست مي‌گيرد ولي به سهولت نمي‌تواند ‌آن را بر كاغذ بكشد. فقط با مداد بر روي كاغذ ضربه مي‌زند و سرانجام كاغذ پاره مي‌شود.

(كشيدن خط افقي قبل از خط‌هاي عمودي ظاهر مي‌شود.) 18 تا 20 ماهه موفق به كشيدن خط مي‌شود.

در 2 سالگي خط‌ها دايره‌وار و زاويه‌دار مي‌شوند.

در 5/2 سالگي به علت قدرت عضلاني قادر به تعقيب خط با چشم است كه از محدوده كادر خارج نشود.

در 3 سالگي فقط لذت بردن از كشيدن خط روي كاغذ نيست، بلكه مايل است احساسات دروني خود را از زندگي كوتاهش بيان كنند. در اين سن خط‌هاي عمودي را بيشتر از خط‌هاي افقي رسم مي‌كند. خط عمودي نشانه اظهار وجود كودك است.

در اواخر 3 سالگي شروع به كشيدن خانه و خورشيد مي‌كند.

در 4 سالگي خط‌نگاري‌هاي او جمع شده و براي بزرگ‌ترها معني پيدا مي‌كند.

در 5 تا 6 سالگي امكان يادگيري كودك به نوشتن و حروف الفبا پيدا مي‌شود.



رنگ‌ها




بين نقش رنگ و زندگي كودك يك حالت متواري است. 3 تا 6 سالگي كودك تحت تاثير فشارهاي دروني است و علاقه وافري به رنگ دارد و استفاده از رنگ بر شكل ظاهري مقدم است. هر چه سن بالاتر مي‌رود، وابستگي بر رنگ، كم و توجه بر شكل و ظاهر آن بيشتر مي‌شود. هر قدر كودك كوچك‌تر باشد از رنگ‌هاي زنده‌تر استفاده مي‌كند. كودكاني كه در كودكستان هستند، بيشتر از رنگ‌هاي گرم و تند استفاده مي‌كنند. برخلاف كودكاني كه در خانه نقاشي مي‌كنند و از رنگ‌هاي سرد استفاده مي‌كنند كه به علت مشكلات عاطفي و رواني است.

فقدان رنگ در قسمت‌ يا تمامي نقاشي دليل بر خلاء عاطفي يا گرايش‌هاي ضد اجتماعي است. كودكان سازگار در نقاشي خود به طورمتوسط از 5 رنگ استفاده مي‌كنند. كودكان گوشه‌گير 1 يا 2 رنگ به كار مي‌برند. كودك براي انتخاب رنگ‌ها فقط تحت تاثير احساسات و علايق خود قرار دارد؛ مثلا ممكن است چمن را بنفش بكشد چون هم رنگ بنفش را دوست دارد و هم چمن را كشيده است.


نماد رنگ‌ها




رنگ‌ها تحت تاثير عوامل جسمي و رواني، معاني مختلفي دارد. رنگ‌ها به دو دسته رنگ‌هاي گرم(زرد، نارنجي و قرمز) و رنگ‌هاي سرد(آبي، سبز و بنفش) است. رنگ‌هاي گرم حالت تحريك‌دهنده و سبب فعاليت و جنب و جوش، حس روشني،‌ شادي، مولد و ... است ولي رنگ‌هاي سرد،‌ حس انفعالي يعني سكون و بي‌حركتي و ... دارد. رنگ‌هاي خنثي(خاكستري) مبين درونگري، آغشته‌سازي، استدلال، خودمختاري و ... است. سياه نشانه ترس، اضطراب و تشويش است. قرمز معناي تحرك را در بردارد. نارنجي بيانگر آرامش و خوشي است. سبز، گوياي زندگي و آبي و بنفش نشانه داشتن تمايلات درهم برهم است. رنگ‌هاي گرم در كل نشانه علاقه و صميميت است و رنگ‌هاي سرد و تند، نشانه كودكاني است كه نظارت شديد در خانه داشته و مشكلات رواني و عاطفي دارند.

پاسخ }
#2
Package_favorite 
موضوع نقاشي كودكان




كودك با تمام وجود و شخصيت ذهني و عاطفي خود نقاشي مي‌كشد. آدم، خانه،‌ درخت، ماه، خورشيد و حيوانات را مي‌كشند.



آدمك




نقاشي كودكان اگر در حد معمولي باشد، مي‌توان گفت كودكي سازگار است. آدمك كوچك و كنار صفحه نشانه خجالتي و گوشه‌گير بودن، كم‌بها و بي‌ارزش دانستن خود است.

آدمك‌هاي بزرگ نشانه كودكاني است كه اختلالات عاطفي دارند.

فقدان دست يا بازو نشانه بي‌اهميت بودن خود است.



خانه




نماد پناهگاه و دسته اصلي گرمي خانواده است كه ممكن است به خانه علاقمند يا از آن متنفر باشد.

خانه دلباز مشخصه خانه سعادتمند يعني باغچه پر از گل، درهاي بلند، پنجره و دودكش است. اگر خانه بدون در ورودي در نقاشي‌هاي 5 تا 8 سال ديده شد، نشانه خجالتي بودن كودك و وابستگي شديد به مادر است. بعد از 8 سالگي احساس خودكوچك‌بيني و تنهايي كودك، در نوجواني نشانه شرم و حيا بيش از حد و احساسات رقيق است.



خانه به صورت قصر، پناهگاه مطلوبي براي كودك است.

خانه كوچك به شكل زندان، نشانه ناسازگاري و مشكلات دروني خانواده است. خانه با دو در يا دري 2 تكه، نشانه پدر و مادري است كه از هم جدا شده‌اند كه بخش اول نشانه يك زندگي مطلوب و خانوادگي و دومي نشانه زندگي تحميل شده است.

افراد خيال‌پرداز بيشتر به كشيدن دريا و امواج آن و پرندگان مي‌پردازند.



درخت




به سه قسمت ريشه، تنه و ساقه و برگ تقسيم مي‌شود.

در زير 6 سالگي تنه درخت، بلند كشيده مي‌شود ولي بعد از اين سن نشانه عقب‌افتادگي فكري يا بيماري عصبي است.

درخت كوتاه و صاف، نشانه جاه‌طلبي و بلندپروازي كودك است. درخت با تنه كج، عدم ثبات و درخت با تنه صاف نشانه ثبات و رشد و يادگيري و برگ‌هاي درهم فرورفته، نشانه كودكي خجالتي و منزوي است.

درختي با شاخه‌هاي به هر سو كشيده شده، نشانه كودكي است كه مسايل را به سادگي درك مي‌كند و سازگار است.

خورشيد و ماه




خورشيد نشانه امنيت، گرما، خوشحالي و قدرت و پدر است.

خورشيد به طور كامل و درخشنده نشان‌دهنده كودكي است كه با پدر خود رابطه خوبي دارد.

خورشيد در پشت كوه، نمايانگر رابطه نامطلوب بين كودك و پدر است.

خورشيد با رنگ قرمز تند يا سياه، نشانه ترس و اضطراب و دلهره و تشويش است.

ماه، نشانگر سستي است. زماني ماه درمي‌آيد كه خورشيد، يعني منبع زندگي رفته است. ماه اغلب در كنار قبر يا قبرستان ظاهر مي‌شود.



اتومبيل




قدرت، جامعه بيرون از خانه و خانواده. كودكي كه خود يا پدر را در حال رانندگي مي‌كشد، نشانگر اين است كه اين كودك، احساس مسئوليت داشته و از زندگي خارج از خانواده رضايت دارد.



آسمان و زمين




آسمان، الهام پاكي و زمين نشانه ثبات و قدرت است.



حيوانات




كارهاي اشتباه خود را در غالب حيوانات مي‌كشند. كودكي كه حيواني درنده مي‌كشد،‌ نشانه تندخويي يا عدم مهر و محبت در خانواده است.

كودك به كمك نقاشي،‌ كشمكش‌ها و دلهره‌هايش را بيان مي‌كند.



خط




خط ممكن است ضخيم، نازك، خط و نقطه، خط مداوم، عمودي، افقي، زاويه‌دار و مارپيچ باشد. از روي خط مي‌توان به غم و شادي، عصبانيت و اطمينان كودك پي برد.

در خوشحالي و راحتي، خط بارزتر و بلندتر، در ضعف و عصبانيت خط فشرده‌تر و كوتاه‌‌تر مي‌شود. در هنگام پرخاشگري، خط‌ها قطعه قطعه و پيچيده مي‌شوند. اگر كودك جوش و خروش كم و ناتواني داشته باشد، خطوط با پررنگي و نيروي زياد شروع مي‌شود و با بي‌رنگي تمام مي‌شود.

اگر در قسمت‌هايي از تركيب نقاشي خط‌خطي وجود داشته باشد، نشان از وجود مشكلات عاطفي و دلهره است.



فضاي نقاشي




فضا در نقاشي اهميت زيادي دارد. كودكاني كه متناسب با كاغذ نقاشي مي‌كنند، كودكاني هستند كه آرامش دارند. اگر نقاشي از كادر يا كاغذ خارج شود، 3 حالت دارد:

1- كودكاني كه عقب‌افتادگي دارند؛ يعني ضعف عضلاني دارند.

2- كودكاني كه به خود بي‌اعتماد هستند.

3- كودكاني كه كمبود محبت دارند.

اگر كودك در گوشه كاغذ نقاشي بكشد، يعني كم‌رو و خجالتي است.

نقاشي اگر در بالاي كاغذ كشيده شود، نشانه ارزش‌گذاري به خود و اعتماد به نفس است.

اگر او تمايل دارد كه در پايين كاغذ نقاشي بكشد، به اين معنا است كه كمتر شيفته شوند.

اگر كودك شما چپ دست نباشد و تمايل دارد كه در گوشه چپ كاغذ نقاشي بكشد، نشانه غم و اندوه و گوشه‌گيري او است.
پاسخ }
#3
راهنمای نقاشی با آبرنگ

آبرنگ وسیله ایست که برای توصیفات شفاف از آن استفاده می شود.منظور اینست که رنگ هایی که شما برای نقاشی روی سطح(که معمولا کاعذ آبرنگ است)استفاده می کنید،شفاف هستند.

نقاشی با آبرنگ،مانند نقاشی با آکریلیک نیست.چرا که آکریلیک مانند آبرنگ شفاف نیست بلکه مات است.
در آبرنگ به طور مثال شما نمی توانید روی رنگی روشن از یک رنگ تیره تر استفاده کنید تا روشنی و تاریکی نقاشی را نشان دهید.بنابراین باید قبل از شروع کار نواحی تیره و روشن نقاشی خود را در نظر گرفته باشید.
آبرنگ چگونه رقیق می شود؟
در آبرنگ،رنگ ها با آب رقیق و یا کم رنگ تر (روشن تر )می شوند.چون با مقدار کمی از رنگ های آبرنگ می شه سطح تقریبا زیادی رو رنگ کرد،تیوب ها و بسته ها (قرص های رنگی )آن نسبت به رنگ های آکریلیک کوچکتر و سبک تر است.
از این صحبت ها به نظر می رسد که آبرنگ وسیله ای بسیار مطلوب و سبک برای نقاشی مخصوصا در فضای آزاد است.
رنگ ها و قلم مو ها به آسانی با آب و صابون شسته می شوند بنابراین نسبت به سایر وسیله ها از کثیف کاری کمتری برخوردار اند.
دو نوع کیفیت آبرنگ داریم :
-برای استقاده های پیشرفته
-برای استفاده ی هنرجو
شما می تونید آبرنگ تیوبی یا قاب دار(جعبه ای) تهیه کنید.آبرنگ های دارای قاب،حاوی رنگ هایی در قالب های پلاستیکی کوچک اند که حدود ۱ تا ۱٫۲ اینچ طول و حدود ۱٫۴ اینچ عمق دارند.
اندازه ی تیوب های آبرنگ برای هر دو گروه پیشرفته و هنرجو،بستگی به کارخانه ی تولید کننده دارد.
به هر حال دو سایز استاندارد وجود دارد.تیوب های بزرگ معمولا سایزی سه برابر تیوب های کوچکتر دارند اما قیمتشان دو برابر تیوب های کوچکتر است.
قرص های آبرنگ به گونه ای طراحی شده اند که تقریبا در تمام جعبه های آبرنگ جا می شوند.برخی جعبه های آبرنگ به گونه ای طراحی شده اند که جا برای چند تیوب با اندازه ی استاندارد هم دارند.
قرص هاب آبرنگ سطح سخت تری دارند و نسبت به تیوب ها نیاز به تلاش بیشتری هست تا بتوان قلم مو را به رنگ آغشته کرد.
تفاوت چندانی در موادی که برای آبرنگ های هر دو سطح (حرفه ای و هنرجو) استفاده می شود وجود ندارد.تنها تفاوت در طراوت و برق رنگ هاست.بنابراین می توان نتیجه گرفت که قیمت آبرنگ های مناسب برای هنرجویان نسبت به کیفیت شان بسیار مناسب است .
رنگ سفید در آبرنگ به ندرت استفاده می شود.گواش نوع مات آبرنگ است .
گواش سفید زمانی استفاده می شود که بخواهیم بخش های روشن را بکشیم به طوری که امکان استفاده ار سفیدی خود کاعذ نباشد.به عنوان مثال در کشیدن :دکل کشتی یا پیش زمینه ی چمن(جایی که امکان مخلوط کردن رنگ سبز و زرد با سفید نیست).
پاسخ }
#4
مامان نقاشی منو نگاه کن
آیا تاکنون یک نقاشی نیمه کاره کشیده‌اید و از فرزندتان خواسته‌اید، آن ‌را کامل کند؟
[عکس: 20120409131537_1.jpg]

آیا با دادن یک موضوع مثلا مزرعه از او خواسته‌اید، برای شما نقاشی بکشد؟اصلا تاکنون به نقاشی فرزندتان دقیق نگاه کرده‌اید؟ در برابر تصاویری که او می‌کشد و با اشتیاق به شما نشان می‌دهد، چه واکنشی دارید؟.
نقاشی کودکان، فرم تصاویر، ابعاد آن، محل قرارگیری اجزاء و نوع و ترکیب‌بندی رنگ‌ها همگی به نوعی بازتاب حالات و احساسات درونی کودک شماست. او دنیا و محیط اطرافش و حتی تخیلات خود را آن‌گونه که احساس می‌کند و در خیال متصور می‌شود، ترسیم می‌کند. کودکی که فضای نقاشی او غمگین، خشن و با رنگ‌های محدود است، به‌طور حتم نگاهی متفاوت از کودکی دارد که فضایی شاد و پر از رنگ‌های درخشان را با همان موضوع و امکانات می‌کشد.
● منم می‌خواهم تاثیر گذار باشم
اولین تلاش‌های کودک در این زمینه به میل ذاتی او برای اثرگذاری و لذت بردن از کارهای خود ساخته نشأت می‌گیرد. نوزاد از اولین روزهای زندگی خود برای لحظاتی کوتاه توجهش به حرکاتی که در میدان دید او انجام می‌گیرد، جلب می‌شود و این حرکات را با چشمان خود تعقیب می‌کند. کمی بعد اند‌ک اندک سرش را هم کمی به‌طرف اشیا و یا اشخاص برمی‌گرداند. کودک در سه ماهگی مرتب به دست‌هایش نگاه می‌کند و از تجربه لمس اشیاء لذت می‌برد و این زمانی است که او تجارب اساسی و مداومی در جهت فعالیت‌های فکری و عاطفی خود پیدا می‌کند.
تجربیات کودک و فعالیت‌های او ادامه پیدا می‌کند تا اینکه بالاخره کودک در یک سالگی مداد در دست می‌گیرد و بدون کشیدن تصویری خاص با آن روی کاغذ می‌کوبد. در این مرحله کودک عملا نمی‌تواند تصویری روی کاغذ بکشد و یا اثری با مداد روی آن برجاگذارد. تا اینکه بالاخره در ۱۸ تا ۲۰ ماهگی به‌طور کامل موفق به کشیدن خط می‌شود. در دو سالگی خطوط دایره‌ای و یا زاویه‌دار ظاهر می‌شوند. در این سن کودک بعد از کشیدن خط دلخواهش به‌راحتی قلم را از روی کاغذ برنمی‌دارد و بعد از هر خط معمولا خطوط دیگری هم در همان محل رسم می‌کند. در دو سال و نیمگی که قدرت عضلانی کودک بیشتر می‌شود و هنگامی که خطی را رسم می‌کند، با چشم هم مراقب آن است تا خط از محدوده تعیین شده خارج نشود. در حدود سه سالگی، خط‌نگاری‌های کودک دیگر فقط برای لذت بردن از حرکت، یا فشار مداد روی کاغذ نیست، بلکه مایل است احساسات درونی خود را که در ارتباط با تجربه‌های زندگی کوتاه مدتش به‌دست آورده، بیان کند.
● خط خطی‌های پرمحتوا
پرورش قدرت بیان نقاشی کودک فقط وابسته به تکامل جسمی کودک نیست، بلکه با درک و شعور او نیز در ارتباط است. این ادراک در بدو تولد بسیار جزئی است ولی با پیشرفت سن کامل‌تر می‌شود. در حقیقت می‌توان گفت؛ چون کودک هنوز مهارت کافی ندارد، بنابراین نمی‌‌تواند خوب نقاشی کند. با این حال کودک از همان آغاز خط نگاری از اینکه سه وجه چشم، مغز و دست خود را به کار می‌اندازد، لذت می‌برد.
کودک بعد از سنین پنج، شش سالگی قدرت بیشتری در جهت نظارت بر واقعیت‌های بیرونی پیدا می‌کند و چون لغات بیشتری آموخته‌است بنابراین به راحتی می‌تواند اختلاف اشیا را با یکدیگر درک و بیان کند. کودک در حدود این سنین هنگام نقاشی فقط جنبه‌هایی از اشیا را می‌کشد که آنها را شناخته‌است و نه آنچه را که در ظاهر می‌بیند.
به همین دلیل نقاشی کودکان در این سنین دارای دو خصیصه متضاد است.او از یک سو نسبت به بیان برخی عناصر که قابل رویت هستند ولی از نظر او مهم جلوه نمی‌کنند، کوتاهی می‌کند و از سوی دیگر عناصری را می‌کشد که قابل رویت نیستند اما برای او مهم هستند.
● نقاشی راهی به‌سوی درون کودک
نقاشی برای کودک فقط یک وسیله بیان برای تجزیه و تحلیل، یا توضیح و تشریح موجودات و اشیا نیست، بلکه در عین حال وسیله‌ای است برای بیان زندگی عاطفی او. هنگامی که کودک با آزادی و دلخواه خود نقاشی می‌کند، در واقع حالت روحی و احساسات زمان حاضر و احساسات و تحریکات ریشه‌دار و ژرف‌تر خود را بیان می‌کند. در واقع روی کاغذ هم مانند خواب و رویا، تمایلات خودآگاه و ناخودآگاه کودک ظاهر می‌شود.
نقاشی کودکان حتی اگر از لحاظ شکل ظاهری بی‌اهمیت جلوه کند اما از نظر محتوا هرگز به‌طور کامل بی‌ارزش نیست. روانشناسان معتقدند حتی پیش افتاده‌ترین نقاشی‌ها هم می‌توانند شناخت و تجارب کودک از دنیا و شکل‌گیری تدریجی اورا آشکار کنند.
به‌طور مثال هنگامی که کودکی در نقاشی‌های خود از خانواده گاهی تصویر پدر را در کنار مادر و خواهر و برادرهایش نکشد، ممکن است دلیل این کار او غیبت طولانی پدر در خانواده باشد. گاهی پدر این خانواده‌ها به دلیل مشغله‌های فراوان شب‌ها
دیر وقت به خانه می‌روند و ساعات حضورآنها بسیار کم بوده و در این ساعات کم هم به دلیل خستگی حوصله‌ای برای صحبت و بازی با فرزندانشان ندارند و همین امر باعث می‌شود کودکان جای خالی پدر را احساس کنند.
کودک نسبتاً خیلی زود متوجه می‌شود که رسم و نقاشی وسیله بیانی است که با افکار او مطابقت می‌کند و او را در تخیلاتش آزاد می‌گذارد و در عین حال لذت سرشاری برای او فراهم می‌کند. در ضمن نقاشی کردن به کودک این امکان را می‌دهد که افکار درونش را نشان دهد.
کودک به کمک نقاشی، کشمکش‌ها و دلهره‌های درونی‌اش را آشکار می‌‌سازد و به این شکل اثر آن را کاهش می‌دهد.
گاهی دیده می‌شود که خود کودک در نقاشی شرکت ندارد، دلیل این امر ممکن است احساس عدم راحتی او در خانواده باشد و یا نشانه‌ای از میل کودک به تغییراتی در خود مانند سن و جنس و… باشد. در این‌گونه مواقع کودک یا خود را در نقاشی شرکت نمی‌دهد و یا در نقش شخصیت دلخواهش ظاهر می‌شود اما شخصی که برای کودک ارزش ندارد، همیشه در آخرین لحظه و با کمترین جزئیات و کوچکتر از همه و خارج از گروه خانواده در حالتی کاملاً ثابت کشیده می‌شود. البته روش‌های دیگری هم برای بی‌ارزش نشان دادن یک شخصیت در نقاشی کودکان وجود دارد.
● توسل به معجزه تشویق
غلط‌گیری در عرصه نقاشی کمترین اهمیت را در عرصه خلاقیت هنری دارد. با وجود این هنوز بسیاری از والدین و مربیان، نقاشی کودکان را به کپی کردن محدود می‌کنند. برای کودکان کوچکتر معمولا از آلبوم‌هایی استفاده می‌شود که کودک باید یک شکل را از روی شکل رنگ شده، رنگ‌آمیزی کند و یا از روی شکل دیگری شکل ناقصی را تکمیل کند.
کودکان بزرگتر نیز از منظره یا صورت کپی‌برداری می‌کنند. به این ترتیب همه فکر می‌کنند که با این روش آموزش واقع‌گرایانه‌ای را براساس حقیقت بیرونی و شکل‌های منظم و رنگ‌های دقیق به کودک داده‌اند در حالی‌که این واقع‌گرایی با مهم‌ترین بخش هنر مدرن مغایر است و از سوی دیگر این کودک دارای خصوصیات مخصوص سن و سال خود است و نباید او را به عنوان یک بزرگسال ناکامل در نظر گرفت. یادمان باشد این کودک هم روزی بزرگ می‌شودو اصلا لازم نیست به هر قیمتی او هم دارای معیارها و احساسات و ادراک‌های هنری معینی باشد
از طرفی هر کودکی دارای خواست‌های مخصوص به خلق و خوی خود است و زمانی که این خواست‌ها با خصوصیات سنی او مخلوط شود، باعث می‌شود او دنیا را با نگاهی کودکانه و مخصوص خود بنگرد، دنیایی که بزرگسالان قادر به دیدن آن نیستند.کپی کردن نقاشی سایر کودکان هم مانع از بروز خلاقیت در بچه‌ها می‌شود و این امر گاه ناشی از عدم اطمینان کودک به خود است و گاهی به دلیل نداشتن چیزی برای ارائه از سوی کودک. این سبک نقاشی اغلب بعد از مدتی به دلیل فقدان انگیزه شخصی باعث یاس و خستگی کودک شده و ممکن است کار را نیمه تمام رها کند.تشویش مهم ترین و اولین و آخرین راهکاری است که بیشتر روانشناسان را به والدین در هر زمینه‌ای توصیه می‌کنند. حتی اگر بچه شما کپی می‌کند و یا علاقه‌ای به نقاشی ندارد هرگز او را مجبور به کاری نکنید بلکه سعی کنید با توسل به معجزه تشویق او را در راهی که مناسب می‌دانید هدایت کنید. می‌توانید ساعاتی را به همراه کودکتان نقاشی کنید البته در نقاشی او دخالت نکنید.
بهتر است هر کدام برای خودتان چیزی بکشید از موضوعات آزاد و یا از چیزهای کلی می‌توانید استفاده کنید. مثلا یک مزرعه خوشحال، یک دریای بزرگ و… در آخر کار هم به حدی از دیدن نقاشی کودکتان هرچه که هست ذوق کنید و به شعف بیایید که بیشتر از آن ممکن نباشد حتی می‌توانید نقاشی را قاب کنید و یا همانطور بدون قاب به دیوار یا در کمد آویزان کنید تا بچه متوجه اهمیت کارش شود.
به یاد داشته‌باشیم که همواره در نقاشی کودکان بیش از آنکه نتیجه و محصول کار مهم باشد، اجرای آن اهمیت دارد، چون کودک احساس می‌کند کاری مربوط به خود انجام داده‌است. کودک باید توانایی کسب تجربه‌های مخصوص خود را و نه تجارب ما را داشته باشد. پس ما بزرگسالان بهتر است در پی تصحیح وسواس گونه نقاشی آنها از نظر صوری نباشیم.
پاسخ }
گوناگون از وب
loading...
#5
سیر رشد و تفسیر نقاشی های کودکان
ترسیم، یک مرحله حد واسط بین بازی و تصویر ذهنی است .
به ندرت بین ۲ تا ۵/۲ سالگی ظاهر می‌شود مثل بازی تخیلی که برای کسب لذت و سعی در تقلید واقعیات است. اولین فرم ترسیم، بازی تمرینی خالص و به صورت خط خطی، بدون هدف Scrib Line است. بعداً خط خطی از حافظه ایجاد می‌شود و بیشتر جنبه تقلیدی و تصوری دارد ترسیم در هر مرحله، به مکان یا فضا مربوط است و نماینده هوش می‌شود. بر این مبنا آزمون گودیناف به وجود می‌آید . در واقع نشانه‌ای از محتویات عاطفی است و بستگی به تکامل و رشد ادراکی، شناختی، تجربه کودک و ظرفیت درکی دارد که سمبل‌ها را ایجاد می‌کند. در ترسیم ابتدا جاگذاری، بعد شکل، سپس طرح و در آخر جنبه‌های تصویری به وجود می‌آید. این مراحل در تمام کودکان دنیا دیده می‌شود.
مرحله اول : خط خطی است که انعکاسی از خطوط خمیده، عمودی یا افقی دارد. عموماً کودک به مرز کاغذ توجهی ندارد.
مرحله دوم : از ۱۶ تا ۲۰ ماهگی شروع می‌شود و کودک توجه به فرم و محل و کیفیت خط‌ها می‌کند و یاارائه خط می‌کند و سعی دارد در مرکز صفحه کار می‌کند. بیشتر حلقه‌ای می کشد که شبیه صورت انسان است و کودک رابطه بین فعالیت‌ها و رفتارهای خود را می‌فهمد.
مرحله سوم : نمونه‌های جدید مثل حلقوی و بیضوی می‌کشد و نقطه گذاری ممتد و تکراری می‌کند.
مرحله چهارم : از ۲ سالگی به بعد شروع می شود که شامل کشیدن قوس، اشکال زاویه‌دار، خطوط مستقیم. نقطه گذاری یا ترکیباتی از آنها میباشد. در این مرحله کودک در اندازه‌ها تغییر می‌دهد، اعضای داخی یک شیء را می‌کشد، ترسیمی که کودک در این مرحله بشکل بسته می‌کشد نماینده انسان است. در این زمان AMBIVA LANCE در مورد اشیاء و همچنین صحبت در مورد نقاشی دیده می‌شود.
مرحله پنجم : کودک خطوط کشیده شده را نامگذاری می‌کند، ممکن است حروف الفبا را بنویسید یا از دیگران بخواهند برایش بنویسند. استفاده از رنگها و جهت رنگ‌آمیزی در این مرحله رشد می‌کند. کودک در رنگ‌آمیزی بیش از یک رنگ استفاده می‌کند. در ابتدای خط خطی کردن، کودکان این کار را توسط بالا بردن بازو انجام می‌دهد و بعد با پیشرفت بیشتر با چرخش مچ خط می‌کشد و شکل سازی می‌کند.
به طور کلی سیر نقاشی بدین ترتیب است :
۱۲ ماهگی : از روی تقلید خطوطی به جلو و عقب می‌کشد. ۱۵
ماهگی : نقطه نقطه می‌کند.
۱۸ ماهگی : به خودی خود خط خطی می‌کند.
۲ سالگی : خطوط عمودی را تقلید می‌کند.
۲/۵ سالگی : خطوط حلقوی، افقی، عمودی و دو خط به عنوان X (غیر قرینه) می‌کشد.
۳ سالگی : مداد را مثل بزرگها می‌گیرد. بنا به تقاضای دیگران روی نقاشی‌هایش اسم می‌گذارد.
۴ سالگی : انسان را با دو عضو می‌کشد X را تقلید می‌کند. به شکل ناقص انسان عضوی اضافه می‌کند.
۴/۵ سالگی : مربع می‌کشد.
۵ سالگی : مثلث می‌کشد عکس آدم را با بدن و گردن می‌کشد.
۶ سالگی : شکل آدم را دو بعدی می‌کشد اشکال ادغام شده می‌کشد.
۹ ـ ۸ سالگی : اعضای داخی را می‌کشد.
از ۱۲ سالگی به بعد عکس ماشین می‌کشد و کم کم آنرا کامل تر می‌کند عکس می‌کشد و می‌گوید که عکس خودش یا مادرش است. پرنده ، خانه ، ماشین رخت شویی، هواپیما می‌کشد و از آنها سخن می‌گوید. درباره عکس‌های کشیده شده قصه کوتاه می‌گوید. برای خانه‌ای که کشیده در و پنجره می‌گذارد. ماشین را با چرخ‌ها و نور چراغ ورود می‌کشد به نقاشی انگشتی Finger Pating علاقه‌مند است.
پاسخ }
#6
نگرشی نو به نقاشی کودکان
[عکس: 20120409132838_12.jpg]
امروزه تمام روان‏شناسان به تجربه متقاعد شده‏اند که‏رفتارهای گوناگون کودک در دوران‏های مختلف پرورش اوچه به صورت غریزی و چه به صورت اکتسابی، بستگی‏کامل به تحولات ارثی و رشد نظام‏های مغزی او دارد.
پژوهش‏های ‌”پیاژه‌“ نشان می‏دهد که فرآیند منطق و ادراک‏کودک به طور دقیق، ناشی از تحرک هائی است که دراطراف کودک وجوددارد و با تغییر آن تحرک‏ها، می‏توان‏این فرآیند را کند و یا تندتر نمود.
نقاشی کودک، نوعی بازی است. در تمام دوره‏ٔ کودکی وتا مرزهای نوجوانی، بیشتر کودکان به طور منظم، به‏مجموعه‏ای از فعالیت‏های ترسیمی می‏پردازند.
بدیهی است که این فعالیت‏ها ابزارهائی را به کار می‏بنندکه در دیگر فعالیت‏ها به کار بسته می‏شوند.
● حرکت‏های عضلانی و اثرگذاری بر روی کاغذ
نوزاد از آغاز تولد، لحظه‏هائی کوتاه، توجه‏اش به‏حرکت‏هائی که در میدان دید او انجام می‏گیرد، جلب‏می‏شود. این حرکت‏ها را با چشمانش تعقیب می‏کند. کمی‏بعد، سرش را اندکی به طرف اشیاء و یا اشخاص در حال‏حرکت، می‏گرداند. در سه ماهگی مرتب به دست‏هایش‏می‏نگرد و اشیاء را لمس می‏کند. از این زمان است که اوتجربه‏های اساسی در جهت فعالیت‏های فکری و عاطفی‏خود پیدا می‏کند. در سال ۱۹۷۲ ‌“بوور‌“ در آزمایشی نشان‏داد که برخلاف عقیده عمومی، نوزاد چند ماهه به طورکامل قادر است بین تصویرهای دوبعدی و سه بعدی‏اشیاء تمایز قائل شود، جهت‏های مختلف را در فضاتعقیب کند و بنا بر گفته ‌”بریمر‌“ به کمک ذهن و مغز خود،از میان چند شی یکی را برگزیند. به گفته ‌”پیاژه‌“ و‌”اینهلدر‌“ کودک در نقاشی‏هایش سعی می‏کند از یک‏طرف، فقط چیزهائی را نشان دهد که از زاویه معینی قابل‏دیدن باشد و از طرف دیگر، نسبت اشیاء و اندازه وموقعیت آنها در یک چهارچوب مشخص و هم‏نواخت‏معرفی شوند. به طور معمول کودکان در نقاشی‏هایشان درکنار آدمک، چیزهای دیگری نیز قرار می‏دهند. برای‏نمونه اسباب‏بازی که آدمک مجهول را به صورت‏شخصیتی آشنا برای خودشان درمی‏آورند. این خود،نشانه‏ای از پختگی آنهاست. دختران، بیشتر و زودتر ازپسران به این درجه از رشد می‏رسند. این، نشانه‏ای‏زودرس بودن بلوغ عاطفی دختران است.
● نیمرخ:
کودکی در نقاشی‏هایش تصویرهائی در حال حرکت رامعرفی می‏کند، به طور معمول، فردی باهوش و فعال‏است. همچنین از همسالانش، اجتماعی‏تر می‏باشد. برای‏ترسیم یک خانه، اگر داخل و خارج خانه برای او مهم‏باشد، هر دو قسمت رانشان می‏دهد و اگر داخل خانه‏برایش مهم باشد، فقط آن قسمت را بر روی کاغذ ترسیم‏می‏کند.
بنابراین در نقاشی‏های کودکان، قسمت‏های مختلفی ازاشیاء و اشخاص که قابل دیدن نیستند، به وضوح و به طورکامل نشان داده می‏شوند.
کودکان هر چه کوچکتر باشند، اندازه نقاشی‏های آنان‏بزرگتر است. ۹۳% از کودکان همیشه به راحتی در ورودی‏را می‏کشند؛ ولی فقط آنان که هوش سرشاری دارند،دستگیره هم برای در می‏گذارند برای کودک، یک شکل به‏دفعه‏های زیاد احساس امنیت به وجود می‏آورد و هر بارهم که در کلاس با مشکیل یبرای کشیدن نقاشی مواجه‏می‏شود، از همان شکل تکراری که در مغز دارد استفاده‏می‏کند.
یک نمونه عام در مورد فراموشی، نبودن تصویر پدر درنقاشی‏هائی است که کودکان از اعضای خانواده‏ٔ خودمی‏کشند. اگر در بعضی مواقع تصویر پدر در کنار مادروخواهران و برادران ظاهر نشود، ممکن است به علت‏طولانی شدن غیبت از محیط خانواد باشد یا به این دلیل‏باشد که وقتی پدران دیروقت به خانه می‏رسند، گاهی‏وقت‏ها کودکان در خوابند و در موردهای دیگری هم‏پدران بعد از کار روزانه، آن‏قدر خستته و عصبانی هستند که‏حوصله‏ٔ حرف زدن با بچه‏ها را ندارند.
● چشم‏انداز تکاملی به کارگیری رنگ:
بنا به نظر ‌”واهنر‌“ فقدان رنگ در تمام یا قسمتی از موضوع‏نقاشی کودک، نشان‏گر خلاء عاطفی و یا گاهی دلیل برگرایش‏های ضد اجتماعی است. تجربه‏های فراوان نشان‏داده است که کودکان سازگار در نقاشی‏های‏شان به طورمتوسط از پنج رنگ مختلف استفاده می‏کنند؛ در حالی که‏کودکان گوشه‏گیر، از یک یا دو رنگ بیشتر استفاده‏نمی‏کنند.
پاسخ }
#7
اهمیت نقاشی در سلامت روان کودکان
تمرین نقاشی کودکان برای تقویت قوه تخیل
آیا می دانید طرح ها و عکس های متفاوتی که کودکتان می کشد ، نشانه چیست و چه اهمیتی دارد؟
[عکس: 20120409133117_1-300x253.jpg]
بسیار مفید خواهد بود که کودک شما بتواند الگوهایی از وقایع زندگی، اعم از الگوهای برنامه ریزی و سیاست گذاری و نیز الگوهای طراحی و راهبردی، استنتاج و ترسیم کند.
شما می توانید با استفاده از پازل های ساده، از سن پایین این عادت فکر کردن را در کودک تقویت کنید. از کودک خود بخواهید روی یک تکه کاغذ نقاشی بکشد و سپس از او بخواهید آن را به کمترین تعداد، یعنی دو قسمت ببرد و مجددا با استفاده از آن دو قسمت تصویر اصلی را بسازد، و بعد آن را به بیشترین تعداد ببرد و همین کار را انجام دهد.
به تدریج که کودک تان بزرگ تر می شود می توانید نقاشی های مفصل تری بکشید و مانند یک پازل پیچیده آن را به قطعات بیشتری تقسیم کنید.
شما می توانید با خواستن از کودک تان که صورت های شاد و صورت های غمگین بکشد به او کمک کنید تا با احساس های خود ارتباط برقرار کند و احساس های دیگران را بشناسد. عکس های افراد مختلفی را که می شناسد به او نشان دهید و از او بخواهید احساس افراد داخل عکس را بیان کند. این کار به کودک شما کمک می کند تا نه تنها احساس های مختلف را بشناسد، بلکه با دیگران همدلی کند و ارتباط نزدیک تری با آنها برقرار سازد.
بعدا می توانید او را با روزنامه ها مختلف آشنا کنید. بعضی از بچه ها حتی در بین هجده ماهگی به تماشای مجله های رنگی علاقه دارند و نام اشیایی را در آنها می گویند و به چیزهایی که نام آنها گفته می شود اشاره می کنند.
در سنین بالاتر می توان چهره ها را به آنها نشان داد و سوال هایی مانند فکر می کنی آن شخص چه احساسی دارد؟ یا چهره او چه احساسی را نشان می دهد؟ از آنها پرسید.
آنگاه می توان درباره اینکه چطور می توان با آنها همدردی کرد و یا آنها را آرام کرد، صحبت کرد. وقتی کودک تان کمی بزرگ تر شد می توانید آدمک هایی بکشید و از او بپرسید وضعیت های مختلف آنها از نظر احساسی چه مفهومی دارد.
بعدا از کودک خود بخواهید آدمک هایی بکشد و احساس های مختلف آنها را نشان دهد. از نقاشی برای گسترش دید کودک خود از جهان نیز می توانید استفاده کنید. یک فکر خیلی ساده این است که وقتی آب از دست تان می ریزد چه اتفاقی می افتد شما و کودکتان می توانید یک نقاشی بکشید که در آن یک ظرف آب واژگون شده و آب آن روی کف اتاق ریخته و یک حوضچه کوچک ساخته است. یا از لبه میز به صورت قطره ها و ترشح های درشت روی کف اتاق می ریزد.
این نوع تمرین ها حافظه کودک شما را تقویت می کند و ادراک های او را از دنیای اطراف عمق می بخشد. هر وقت که مشغول گفتن یا نوشتن داستان هستید یا زمانی که کودک تان آنقدر بزرگ شده است که این کارها را خودش انجام دهد، همیشه از او بپرسید که آیا می توان قسمتی از داستان را به تصویر کشید. ابتدا به او کمک کنید و بعدا از او بخواهید تصویری بکشد تا آنچه را در مخیله خود دارد تجسم کند و آن را با تصاویر نشان دهد، نه فقط با کلمات، حتی در حین گفتگو می توانید موضوع تصاویر ذهنی را مطرح کنید و او را وادار کنید تصویر ذهنی خود را با کلام و نه فقط با نقاشی بیان کند.
پاسخ }
#8
نقاشی کودکان از ۱۸ ماهگی تا نوجوانی
کودکان معمولا کشیدن علائمی برصفحة کاغذ را ازحدود ۱۸ ماهگی به بعد آغازمی کنند . ازدیدگاه بیشتر پژوهشگران این خط خطی کردن ها حرکاتی بی هدف وناهماهنگ نیست ، بلکه نشاندهندة آگاهی نسبت به الگو وافزایش هماهنگی چشم – دست است .
به طورکلی می توان گفت هرچه که کودکان بزرگتر می شوند ، نقاشی های آنها جزئیات بیشتر ، متناسب تر وواقعگرایانه تر می یابد
● طبقه بندی مراحل تکاملی
۱) از ۱۸ ماهگی تا ۵/ ۲ سالگی :
کودکان معمولا کشیدن علائمی برصفحة کاغذ را ازحدود ۱۸ ماهگی به بعد آغازمی کنند . ازدیدگاه بیشتر پژوهشگران این خط خطی کردن ها حرکاتی بی هدف وناهماهنگ نیست ، بلکه نشاندهندة آگاهی نسبت به الگو وافزایش هماهنگی چشم – دست است . کودکان برای رسیدن به درجه ای ازتوازن بصری به خط خطی کردن کاغذ می پردازند ویا یک خط را بالای خطی که قبلا کشید ه اند می کشند . خط خطی کردن برای کودکان کاملا جذاب است . پژوهشگران این خط کشیدن های اولیه را صرفا بازی وتمرین می دانند. به هر حال زمانی فرامی رسد که کودکان شروع به تفسیر خطوط خود به عنوان تصویر می کنند . کودکان عموما قبل از آن که کشیدن را آغاز کنند مقاصد خود را بیان نمی کنند بلکه اغلب پس از اتمام کار به تفسیر نقاشی خود می پردازند . نخستین شکل بسته ای که توسط کودکان کشیده می شود تقریبا می تواند جایگزین کلیه اشیای موجود درمحیط کود ک باشد. دایره ، ساده ترین طرح بصری برای کودکان خردسال است .
۲) از ۵/۲ سالگی تا ۵سالگی :
ازحدود ۵/۲ سالگی آشکار می شود که کودکان نقاشی های خود را بازنمایی چیزی تلقی می کنند . گاهی اوقات پیش از آنکه کشیدن نقاشی را آغازکنند مقاصد خود رابیان می کنند ودیگر معنی نقاشی تاپایان تکمیل آن پنهان باقی نمی ماند ، اما هنوزدرتفسیر کودکان از نقاشی خود، نوعی عنصر فرصت طلبی وجود دارد . دراین مرحله از تکامل چنانچه نقاشی کودکان درعمل شبیه به چیز دیگری از کار درآید ، آنها از قصد اعلام شدة خود عدول می کنند . دراین مرحله ، دیگران نیز این خط خطی ها را باسهولت بیشتری درک می کنند وبه تدریج اشکال بیشتر ومتنوع تری دریک صفحه کشید ه می شود . اشکال تفکیک نشده ونامنظمی که کودکان می کشند به تدریج به صورت دایره ها ، مربع ها ، مثلث ها وصلیب ها قابل تشخیص می شوند . این شکل ها که جملگی به صورتی طرح گونه کشیده می شوند اغلب روی یکدیگر قرارمی گیرند وبه چیزی تبدیل می شوند که آنها را ‹‹ ترتیب ›› می خوانیم . سایر شکل های مهم درنقاشی های کودکان عبارتند از : خورشیدها ، دایره ها وشعاع ها ، از ۵/۳ سالگی به بعد است که کودکان برقرار کردن رابطه میان جزئیات یک نقاشی را آغاز می کنند . به نظرمی رسد که بسیاری از نقاشی های آنها دراین مرحله مبتنی برقواعد یا طرح های ساده است ، به عنوان مثال نقاشی نمونه وار چهرة انسان دراین مرحله ، مشتمل بریک دایره به جای سر( یا یک سروبدن مرکب ) ودوخط آویزان به جای پاست ، برای مشخص کردن جزئیات چهره ازقبیل چشم ها ودهان ممکن است علائمی دردرون دایره گذشته شود . این قبیل چهره ها اغلب ‹‹ بچه غورباغه ای ›› نامیده می شوند . گاهی اوقات به نظرمی رسد که این نقاشی های طرح دار ، بیش از آنکه بازنمایی دقیق موضوع نقاشی شده باشند جنبه ای نمادین دارند ؛ به عنوان مثال نتایج به دست آمده از مشاهدات نشان می دهد که وقتی از کودکان ساکن درواحدهای آپارتمانی خواسته شده تامنزلی مسکونی خود را نقاشی کنند ، آنها به کشیدن نقاشی های متداولی از خانه های دارای سقف شیروانی ودودکشی که از آن خارج می شود پرداخته اند .
۳) ۵سالگی تا ۸ سالگی :
به طور کلی هرچه که کودکان بزرگتر می شوند نقاشی های آنها نیز واقعگرایانه تر می شود . اما نقاشی های کودکان درفاصلة سنی ۵ تا ۷ سالگی هنوزشامل عناصری است که کودک بروجود آنها آگاهی دارد ، حتی اگر به طور طبیعی قابل رؤیت نباشند . به این لحاظ حاصل کار آنها نقاشی ‹‹ شفاف بینی ›› یا ‹‹ اشعه ایکس ›› نامیده می شود ؛ مانند نقاشی ای که درآن بچه ای درشکم مادرش است نشان داده می شود . دراین مرحله نقاشی های آنها ازچهرة انسان ، طرح بچه قورباغه ای را پشت سر می گذارد وبه نشان دادن سر وبدن جدا از یکدیگر می رسد . جزئیات بیشتری از قبیل دست ها ، انگشتان ولباس بیش از پیش تصویر می شوند .
۴) ۸سالگی تا نوجوانی :
کودکان ۸ ساله به بالااغلب سعی می کنند درنقاشی های خود عمق را نه تنها دراشیای منفرد بلکه دررابطه میان اشیا نیزنشان دهند . همچنین نقاشی های آزاد بچه های بزرگتر ، یعنی بچه های ۹یا ۱۰ ساله از نظرسبک به تدریج به سمت الگوهای قراردادی حرکت می کند . دراین مرحله چهره های کارتون وچهره های سریال های کمیک مرتب نقاشی می شوند . نقاشی ها تنوع وتشخیص کمتری پیدامی کنند . به نظرمی رسد که کودکان دراین سن اغلب از نقاشی خود ناراضی اند ودیگر رغبتی به انجام این فعالیت ندارند . گفته می شود دلیل این امر آن است که آنها قادرنیستند نتایج دلخواه خویش را از نقاشی های خود به دست آورند .
پاسخ }
گوناگون از وب
loading...
#9
چگونه نقاشی کودکان را تفسیر کنیم؟
نیازی نیست بچه‌ها حتما خوب نقاشی بکشند یا در آینده یک نقاش ماهر و حرفه‌ای بشوند زیرا نقاشی برای کودکان صرفا ابزاری است برای بالا بردن کیفیت رشد روحی، عاطفی و فکری
کودکان غمگین و گوشه‌گیر معمولا نقاشی‌هایشان را متمایل به سمت چپ کاغذ می‌کشند و بچه‌هایی که خط ‌خطی‌هایشان را در مرکز کاغذ قرار می‌دهند، معمولا بر احساسات‌شان توجه و تمرکز بیشتری دارند.
بچه‌ها معمولا در یک سالگی قلم به دست می‌گیرند و با آن به کاغذ ضربه می‌زنند، بدون آنکه بتوانند اثری روی کاغذ به جا بگذارند….
کم ‌کم در سنین ۱۸ تا ۲۰ ماهگی، موفق به کشیدن خطوط می‌شوند و میل ذاتی‌شان به اثر‌گذاری و لذت بردن از کارهای خودساخته، مهم‌ترین عامل در بروز شکل‌گیری این خطوط است.
به مرور زمان، آن خط‌ خطی‌های اولیه، معنا و مفهوم بیشتری پیدا می‌کند و در حدود ۳ سالگی، دیگر خط‌ نگاری کودک فقط برای لذت بردن از حرکت یا فشار مداد روی کاغذ نیست؛ بلکه او سعی می‌کند با ترسیم تصاویر، احساسات درونی‌اش را متناسب با تجربه‌های زندگی کوتاه ‌مدتش بروز دهد.
از ۵، ۶ سالگی به بعد نیز کودک قدرت و توجه بیشتری برای نظارت بر واقعیات بیرونی پیدا می‌کند و چون لغات بیشتری آموخته است، بهتر از قبل می‌تواند اختلاف اشیا را با هم ‌دیگر درک کند. بنابراین نقاشی در این دوران، ترسیمی است از چیز‌هایی که برایش مهم‌اند؛ حتی اگر در واقعیت قابل رویت نباشند.
سایت سلامت طی پرسش و پاسخی با یکی از محققان این مسئله را تشریح کرده است.
آیا نقاشی کودکان نشانه‌ای از تفکرات آنها است؟
بله؛ تصویری که کودکان از خودشان می‌کشند با تصویری که آنها از خودشان در ذهن دارند، ارتباط مستقیم دارد. دختر‌بچه‌هایی که همیشه در خانواده از آنها تعریف و تمجید می‌شود، معمولا تصویر خودشان را زیبا و با لباس‌های پف‌دار می‌کشند و این خیلی خوب است که بچه‌ها خودشان را دوست داشته باشند. در عین حال، نقاشی کودکان برای روان‌پزشکان اطفال آنقدر مهم است که گاهی آنها از همین نقاشی‌ها به عنوان آزمون تشخیصی استفاده می‌کنند.
این آزمون چگونه و در چه گروه سنی انجام می‌شود؟
ما معمولا با نقاشی، یک شکل نیمه‌کاره می‌کشیم و از کودکی که در طیف سنی ۵/۳ تا ۵/۵ سالگی است، می‌خواهیم آن را ادامه بدهد. بچه‌هایی که آن را خوب و قشنگ ادامه می‌دهند، معمولا بچه‌های خوشحال و شادی هستند ولی کودکانی که شکل نیمه‌کاره را تبدیل به یک نقاشی زشت و ترسناک می‌کنند، معمولا از وحشت‌های مستقیم یا غیر مستقیم رنج می‌برند. از طرفی در تمام اجزای نقاشی کودکان، از رنگ‌ها گرفته تا خطوط و اندازه‌ها، رازی نهفته است.
مثلا دقت بیش از حد بچه‌ها به هنگام نقاشی یا تلاش فوق‌العاده‌شان برای اینکه هر چیزی سرجای خودش ترسیم شود، می‌تواند نشانه‌ای از استعداد ابتلا به وسواس در کودک تلقی شود. البته چیزی که قبل از تفسیر نقاشی‌های کودکان باید در نظر گرفت، توجه به شرایط و امکانات در دسترس آنها است. نمی‌توان از یک کودک با امکانات محدودتر و در شرایط دشوارتر همان انتظاری را داشت که از کودک دیگری با امکانات بیشتر و محدودیت‌های کمتر. اما به هر حال، اصول مشخصی در تفسیر نقاشی کودکان وجود دارد.
مثال می‌زنید؟
بله؛ مثلا خطوط نقاشی کودک به تنهایی و بدون وابستگی به محتوای اثر، می‌تواند بازتاب‌دهنده حالت‌های روحی و فکری او باشد؛ به نحوی که خطوط باز و بلند از راحتی و خوشحالی آنها حکایت می‌کند و در مقابل، خطوط فشرده و کوتاه حاکی از ضعف عصبی آنها است. در عین حال، خطوط کوتاه و ناپیوسته‌ای که احساس می‌شود کودک در کشیدن آنها دچار تردید شده یا از کشیدن آنها منع شده، نشانه خجالتی بودن او است.
فضای نقاشی هم یکی دیگر از ارکان نقاشی است که نشان‌‌دهنده نحوه ارتباط و شیوه واکنش نشان‌ دادن کودک به محیط اطراف است. بچه‌های خجالتی و کم رو که اعتماد به نفس پایین‌تری دارند، معمولا ترجیح می‌دهند در یک کاغذ کوچک یا در گوشه صفحه یا در قسمت محدودی از فضای صفحه نقاشی بکشند. کودکان غمگین و گوشه‌گیر معمولا نقاشی‌هایشان را متمایل به سمت چپ کاغذ می‌کشند و بچه‌هایی که خط‌خطی‌هایشان را در مرکز کاغذ قرار می‌دهند، معمولا بر احساسات‌شان توجه و تمرکز بیشتری دارند. از طرفی، تعداد رنگ‌های به کار‌ رفته در نقاشی‌ کودکان نیز از اهمیت زیادی برخوردار است.
منظورتان این است که تعداد رنگ ها در نقاشی کودکان بیانگر حالات درونی آنها است؟
ببینید؛ بچه‌هایی که در زندگی با مشکلات بیشتری مواجه‌اند، مثل بچه‌های طلاق و سایر بچه‌هایی که به هر ترتیب در زندگی‌شان شوک بدی به آنها وارد شده، معمولا در نقاشی‌هایشان بیشتر از ۳ رنگ استفاده نمی‌کنند و اغلب اوقات، یکی از این ۳ رنگ‌ نیز بنفش است که علاقه کودکان به این رنگ، گویای اضطراب آنها است.
درمقابل، بچه‌هایی که آسودگی بیشتری دارند، معمولا بیشتر از ۵ رنگ در نقاشی‌هایشان استفاده می‌کنند. برای بیشتر بچه‌ها، نقاشی کشیدن به مثابه یک سرگرمی جذاب است و نتیجه نقاشی چندان مورد توجه‌شان نیست. به همین دلیل، به مربیان مهد کودک نیز توصیه می‌شود به روند نقاشی اهمیت بدهند و امکانات کافی را برای بچه‌ها فراهم کنند. ضرورتی ندارد که آنها حتما از رنگ‌های واقعی در نقاشی‌هایشان استفاده کنند و لزومی ندارد که همیشه برگ‌ها را سبز بکشند. البته بچه‌هایی که در زندگی با مشکلات بیشتری مواجه‌اند، معمولا اثر رنگ‌ها را با فشار بیشتری روی کاغذ وارد می‌کنند و بیشتر اوقات، نقاشی‌‌شان فقط خط‌‌خطی است.
این درست است که بگوییم اولین کسی که کودک در نقاشی‌هایش می‌کشد، مهم‌ترین فرد از لحاظ عشق و علاقه یا ترس و دلهره در زندگی اوست؟
خب؛ شکل اول معمولا همان کسی است که ذهن کودک را بیشتر از دیگران به خود مشغول کرده است. بچه‌ها این شکل را با دقت زیاد و رعایت جزییات بیشتری ترسیم می‌کنند و برعکس، کم‌اهمیت‌ترین فرد برای کودک، یا اصلا نقاشی نمی‌شود یا کوچک‌تر و دورتر از همه و با کمترین جزییات ممکن نقاشی می‌شود. اگر کودک، تصویر خودش را در نقاشی‌های خانوادگی نکشد، این امر نشانه عدم احساس راحتی او در خانواده است.
چیزی که من در نقاشی کودکان به آن توجه می‌کنم، همین جزییات است زیرا جزییات نشانه هوش است و بچه‌هایی که جزییات را بهتر می‌کشند معمولا باهوش‌ترند. بچه‌ای که هر ۵ انگشت دست‌ آدم را توی نقاشی‌هایش ترسیم می‌کند، بچه‌ با‌هوشی است. با‌هوش‌ها معمولا با دقت زیادی تمام اعضای بدن را می‌کشند و فراموش کردن برخی از اجزا شاید فقط از سر بی‌توجهی‌شان باشد اما اگر کودکی همیشه یک عضو یا یک چیز مشخص را نکشید، این می‌تواند معنای خاصی داشته باشد.
والدین در این بین چه نقشی دارند؟
نباید این نکته را نادیده گرفت که در دادن موضوع نقاشی به کودکان‌مان نیز باید از موضوعات کلی و ملموس استفاده کنیم. مثلا از آنها بخواهیم یک مزرعه خوشحال، یک محل خطرناک یا یک دنیای تمیز را نقاشی کنند. مهم‌ترین رکن در نقاشی کودک، خوشحالی است. بچه می‌تواند حتی یک کوسه را خوشحال بکشد. باید اجازه بدهیم بچه‌ها بدون محدودیت نقاشی بکشند و آموزش‌هایمان را به بعد از ۷ سالگی موکول کنیم زیرا تا قبل از این سن، بازی و نقاشی آزاد به مراتب بهتر و مفیدتر از هر آموزشی است.
از طرفی، کپی کردن از نقاشی دیگران، مانع بروز خلاقیت کودکان می‌شود و تکرار این کار می‌تواند نشانه ضعف اعتماد به نفس کودک باشد اما در مقابله با چنین مواردی، واکنش شدید و مستقیم والدین نه تنها مشکلی را حل نمی‌کند بلکه موجب افزایش حساسیت و گرایش بیشتر کودک به این کار می‌شود. در چنین شرایطی بهتر است از یک مشاور یا کارشناس کمک خواست. البته نباید فراموش کرد که اصلا نیازی نیست بچه‌ها حتما خوب نقاشی بکشند یا در آینده یک نقاش ماهر و حرفه‌ای بشوند زیرا نقاشی برای کودکان صرفا ابزاری است برای بالا بردن کیفیت رشد روحی، عاطفی و فکری.
و سوال آخر اینکه آیا میل به نقاشی کشیدن در همه کودکان وجود دارد؟

بله؛ حتی نقاشی نکشیدن یک بچه می‌تواند نشانه ضعف او در برقراری ارتباط با دیگران یا بی‌علاقگی او به برقراری چنین ارتباطی باشد اما کمبود امکانات نقاشی، پافشاری‌ والدین در نقاشی کشیدن کودکان یا بی‌توجهی آنها به نقاشی کودک و به ویژه تمسخرشان می‌تواند زمینه‌های بی‌انگیزگی بچه‌ها را فراهم کند. به همین دلیل توصیه می‌شود خط‌خطی‌های کودکتان را تشویق کنید زیرا این کار به افزایش اعتماد به نفس و شکوفایی خلاقیت آنها منجر می‌شود. کمترین تشویق بزرگ‌ترها معمولا تعریف و تمجید شفاهی از نقاشی کودکان است و نصب نقاشی آنها به دیوار اتاق نیز می‌تواند یکی از بزرگ‌ترین تشویق‌ها برای کودکان باشد.
اگر می‌خواهید انگیزه نقاشی را در بچه‌هایتان بیشتر کنید، بهتر است خودتان هم با فرزندتان همراه شوید. یک کاغذ بردارید و بدون اینکه به کودک‌ نشان دهید چه می‌کشید، با حالتی کودکانه سعی کنید در حال نقاشی کردن، حس کنجکاوی او را تحریک کنید و بعد از تمام شدن نقاشی، آن را به خود کودک و سایر اعضای خانواده ‌نشان دهید و پیشاپیش از دیگران بخواهید در برابر نقاشی‌تان هیجان‌زده شوند. در عین حال، ساعتی از روز‌های تعطیل خودتان را به کار با رنگ و ترکیب‌ آنها با هم (حتی رنگ‌های پلاستیک ساختمان) اختصاص بدهید و از کودک‌ بخواهید در مورد نقاشی‌هایش برایتان توضیح بدهد و مطمئن باشید با استفاده از این روش‌ها موجب ارتقای سلامت روان فرزندتان خواهید شد.
پاسخ }
#10
انواع رنگ زرد
زرد فراوان ترین رنگی است که به صورت طبیعی یافت می شود.
اُکر :
زردی خاک نتیجه ی زنگ است که در آن به میزان متفاوت به صورت خالص وجود دارد.این نوع رنگ های زرد یا قرمز را اُکر می نامند.اُکر های طبیعی از ارزانترین رنگدانه های خوب هستند.اُکر های مصنوعی اکسید های آهن اند که گران تر می باشند و به نام رنگ های مارس فروخته می شوند.
اُکر ها بیشترین کاربرد را در نقاشی دارند و اغلب به صورت زیر رنگ برای سایر رنگ های خفه به کار می روند.این امر در مورد ترکیبات اُکر و زرد مارس نیز صدق می کند.آنها به خاطر کیفیت خاموششان برای رنگ زمینه ی تابلو به کار می روند به ویژه اُکر که برای تک رنگ زمینه به کار می رود.
زرد کادمیوم :
خالص ترین رنگ مقاوم در برابر نور است.این رنگ در درجات متفاوتی از روشن ترین زرد لیمویی تا نارنجی و حتی قرمز سیر تولید می شود.بهترین نوع زرد هایی که باید تهیه کنید،زرد کادمیوم تیره،روشن و متوسط است.
نباید رنگ های کادمیوم را با سفید ترکیب کرد زیرا به تیرگی می گرایند.
زرد ناپل یا آنتیموان :
این رنگ قدرت پوشانندگی بسیار زیادی دارد که موجب از بین بردن ویژگی شفافیت نقاشی آبرنگ است.بنابراین باید در آبرنگ از آن استفاده نکرد یا به میزان کم استفاده کرد.
پاسخ }


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  آموزش گام به گام نقاشی شکلهای مختلف به کودکان بانوی مهر 27 9,749 ۳۰-۰۷-۱۳۹۴, ۰۱:۳۱ ب.ظ
آخرین ارسال: Galaxy
  نقاشی های سرگرم کننده برای کودکان شما بانوی مهر 34 14,180 ۱۲-۰۵-۱۳۹۲, ۰۵:۳۴ ق.ظ
آخرین ارسال: afsoon_b82
  رشد خلاقیت کودکان به کمک این نقاشی ها Galaxy 0 620 ۱۵-۱۲-۱۳۹۱, ۱۰:۰۹ ق.ظ
آخرین ارسال: Galaxy