خوش آمدید ورود یا ثبت نام

تبلیغات
Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
Ads Ads

close
Ads
 
امتیاز موضوع:
  • 22 رأی - میانگین امتیازات: 3.09
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

آيا براي بچه دار شدن آماده هستيد؟

مدیریت کل

*******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,306
تاریخ عضویت:
دی ۱۳۸۹
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزی

اعتبار: 23861


محل سکونت : Persia
ارسال: #1
بهترین زمان برای بچه دار شدن
اگر زوجین با هم بر سر مساله بچه دار شدن تفاهم داشته باشند، قاعدتا باید حداكثر یك سال پس از ازدواج، اولین بارداری صورت بگیرد....

در این میان، به زوج هایی كه در سنین بالا - 35 تا40 سالگی - ازدواج می كنند توصیه می شود هرچه زودتر اقدام به بارداری كنند؛

چون بعد از سن 35 سالگی شانس بارداری كاهش می یابد. برخی از زوج ها به دلیل اینكه در ظاهر مشكلی ندارند، تصور می كنند كه دچار نازایی نمی شوند.
اگرچه احتمال نازایی در افرادی كه مبتلا به تخمدان پلی كیستیك هستند، سابقه عمل جراحی دارند یا به بیماری های دیگری مبتلا هستند باعث اختلال تخمك گذاری می شود و همچنین در افرادی كه پیشگیری طولانی مدت داشته اند، بیشتر است.

اما فقدان این موارد، تضمینی بر این مساله نیست كه زوجی برای مدت زمانی طولانی، از بارداری پیشگیری كند. به طور كلی، اگر مدت زمان پیشگیری (چه به روش طبیعی و چه روش های مختلف دیگر) طولانی باشد، احتمال نازایی به وجود می آید؛
چون شما و همسرتان از هنگام ازدواج به دلیل عدم تمایل به بارداری بررسی نشده اید و از نازایی خود غافل می مانید. از سوی دیگر در این میان باور غلطی وجود دارد كه استفاده از قرص ضدبارداری باعث نازایی می شود. چنین باوری درست نیست.

تا زمانی كه فرد قرص می خورد تخمك گذاری اش متوقف شده و بعد از قطع قرص، مجددا تخمك گذاری شروع می شود. لازم به ذكر است یكی از عواملی كه در پیشگیری های طولانی مدت باعث نازایی می شود، عفونت مكرر و چسبندگی لوله های رحمی است.

بنابراین به طور كلی، پیشگیری طولانی مدت به زوج ها توصیه نمی شود و زوج ها حداكثر یك تا 2 سال بعد از ازدواج باید اولین بارداری را تجربه كنند. ما به هیچ عنوان به زوجین توصیه نمی كنیم که بارداری خود را تا 10 سال به تعویق بیندازند اما اگر زوجی پس از این مدت زمان تمایل به بارداری داشت، حتما باید قبل از بارداری تحت مشاوره قرار بگیرد، البته به همه زوج ها، مشاوره قبل از بارداری توصیه می شود.


منبع : salamat.ir
امضای Galaxy
[تصویر:  clocklandscape.php?img=03&bn=Gisoo&a...9&ad=1]
۲۳-۳-۱۳۹۰, ۱۲:۰۶ عصر
یافتن سپاس نقل قول
1 کاربر از Galaxy به دلیل این ارسال سپاس کرده.
sara jon joni
مدیریت کل

*******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,306
تاریخ عضویت:
دی ۱۳۸۹
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزی

اعتبار: 23861


محل سکونت : Persia
ارسال: #2
RE: بهترین زمان برای بچه دار شدن
مطلوب ترین سنین برای باردار شدن
زنان در چند سالگی است؟



محققان تحقیقات زیادی در مورد زمان های متفاوت بارداری انجام داده اند و نتیجه اینکه بالاترین نقطه و اوج توانایی باروری در زنان در ۲۴ سالگی است.
تمامی خانم ها در هنگام تولد بالاترین میزان تخمک ها را جهت باروری دارند. یعنی در حدود یک میلیون تخمک.
اما وقتی به سن بلوغ می رسند این میزان به حدود ۳۰۰ هزار عدد می رسد و مسئله اینجاست که از این تعداد فقط در حدود ۳۰۰ تخمک در دوره فعالیت تخمدانها آزاد می شود و امکان باروری می یابد.

هم چنان که سن افزایش می یابد تخمدانها هم پیرتر می شوند و تخمکها آمادگی کمتری برای باروری خواهند داشت.
به همین دلیل است که امکان بروز مشکلات و اختلالات کروموزومی و ناهنجاری های ژنتیکی مانند سندروم داون در سنین پایین تر به مراتب کمتر از سنین بالا می باشد.

در عین حال احتمال بروز سقط جنین نیز در سنین بالا بیشتر است. این احتمال در زنانی که بین ۲۰ تا ۲۴ سال سن دارند احتمال سقط جنین ۱۰ درصد است در حالی که این رقم در زنان ۳۵ تا ۳۹ ساله ۱۸ درصد و زنان ۴۰ تا ۴۴ ساله به ۳۴ درصد می رسد.

در عین حال در دهه بیست سالگی احتمال ابتلا به انواع مشکلات رحم و اندومتر به مراتب کمتر است و بیماری های مقاربتی نیز در این سنین کمتر ایجاد می شود.

از طرف دیگر در دهه بیست سالگی بدن از نظر فیزیکی سالم تر است و فرد مبتلا به بیماری ها و ناراحتی های گوناگون نمی باشد. از این رو احتمال زایمان زودتر از موعد و تولد نوزاد نارس در سن کمتر از ۳۶ سال پایین می باشد.

لازم به ذکر است که بررسی ها نشان داده اینکه شما در اوایل دهه بیست سالگی اقدام به بارداری نمایید یا در اواخر آن تغییر چندانی نمی کند و تفاوت باروری در این محدوده سنی ناچیز و قابل چشم پوشی است.

در ضمن نکته قابل ملاحظه این است که فقط بارداری مهم نیست و پس از زایمان مراقبت های مربوط به نوزاد و اینکه مادر بتواند با بیداریهای کودک بیدار بماند و با خوابیدنهای او استراحت نماید در دهه بیست سالگی راحت تر است و پس از آن از نظر بدنی و فیزیکی فشار بیشتری را متحمل می شود.

به عقیده بسیاری از متخصصان سن ۲۵سالگی بهترین سن برای فرزند اول است. زیرا هم مادر سن مناسبی دارد و هم اینکه در بازیها و مراحل گوناگون رشدی کودک بهتر می تواند در کنارش باشد.
علاوه بر وضعیت جسمی افراد در دهه بیست سالگی از نظر ذهنی و عاطفی نیز انعطاف پذیری بیشتری دارند و ظرفیت بیشتری برای تحمل و پذیرش مسئولیت ها و تعهدات مربوط به فرزندان دارند.

از طرف دیگر مادر شدن در این دهه امکان تحصیل و آموزش دیدن را به شما می دهد. می توانید در این زمان فرزنددار شوید و سپس دوباره به جامعه و پرداختن به شغل و کارهای مورد علاقه برگردید.
در صورتی که در سنین بالاتر اگر کار و حرفه خود را به جهت مسئولیتهای مادری رها کنید جذب دوباره بازار کار به مراتب سخت تر خواهد بود.
به همین دلیل از نظر بسیاری از مشاوران اقتصادی بارداری در این برهه از نظر مالی و اقتصادی نیز لطمه خاصی به خانواده نمی زند.

یعنی مادرانی که در سنین بالاتر اقدام به بچه دار شدن می کنند فرصتهای بسیاری را از نظر موفقیتهای اجتماعی و شغلی از دست می دهند.
اما از طرف مقابل فرزند داشتن در سنین کم نیز به دلیل تجربه کم والدین سختی هایی دارد و والدین به دلیل توجه زیاد به فرزند ممکن است از توجه کافی به یکدیگر غافل شوند.
این امر در بسیاری موارد در مادران جوان منجر به افسردگی های پس از زایمان می شود و در پدران جوان نیز ناراحتی های ناشی از کمبود توجه همسرشان مشکل ساز است.

در بسیاری از موارد که ازدواجها در سنین پایین انجام می گیرد و زوجین خیلی زود تصمیم به بچه دارشدن می گیرند مشکلات زیادی به دلیل عدم آمادگی ها و تفاهمات لازم جهت پذیرش مسئولیتهای جدید ایجاد می شود.
بررسی ها نشان داده فرزندان زنانی که در سنین بین ۱۵ تا ۲۴ متولد شده اند از نظر رفتاری مشکلات بیشتری دارند و آن هم بیشتر به دلیل فقدان مهارتهای تربیتی لازم در مادران خیلی جوان است.

ارزیابی وضعیت والدینی که در دهه ۳۰-۲۰ و ۴۰ خود فرزنددار شده اند نشانگر ویژگیهای رفتاری و تربیتی متفاوت در این فرزندان است.
لازم به ذکر است که شما در هر سیکل عادت ماهیانه فقط تا ۲۵ درصد شانس بارداری خواهید داشت و بدین ترتیب یعنی در اوایل دهه بیست سالگی در سال در حدود۹۸ درصد و در اواخر این دوران در حدود ۸۴درصد شانس برای بارداری خواهید داشت.

در این دهه فقط ۷درصد از خانم ها دچار ناباروری می شوند و ۶ درصد نهایتا بچه دار نمی شوند. اما در دهه۴۰ سالگی احتمال اینکه افراد هرگز نتوانند بچه دار شوند تا ۶۴ درصد هم می رسد.
این مسئله در مورد خانم های دهه ۴۰سالی که سقط جنین دارند ۳برابر افرادی است که در دهه بیست سالگی هستند و در مورد ۴۵سالگی به بالا باز هم افزایش می یابد.
در ضمن در مورد ابتلای کودک به سندروم داوان در دهه بیست سالگی مادر احتمال یک به ۱۲۹۵ است و در دهه ۳۰ یک در ۷۵۹ می باشد.
با توجه به موارد فوق توصیه می کنیم که در هر سنی حتی در دهه بیست سالگی اگر قصد بچه دار شدن دارید حتما قبل از هرچیز با پزشک متخصص مشورت نمایید تا از جنبه های گوناگون از آمادگی شما برای این موضوع اطمینان حاصل کرده و موارد مورد نیاز را به اطلاعتان برساند.
امضای Galaxy
[تصویر:  clocklandscape.php?img=03&bn=Gisoo&a...9&ad=1]
۶-۴-۱۳۹۰, ۰۷:۲۰ عصر
یافتن سپاس نقل قول
1 کاربر از Galaxy به دلیل این ارسال سپاس کرده.
sara jon joni
کاربر خانوم گل

*
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
68
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۱
مدال ها

اعتبار: 38


محل سکونت : تهران
ارسال: #3
آيا براي بچه دار شدن آماده هستيد؟
--------------------------------------------------------------------------------

اين سوال براي برخي از افراد، ساده ترين سوالي است كه مي تواند مطرح شود: آنها همواره آمادگي آن را داشته اند كه صاحب فرزند شوند، زندگي شان بر همان منوالي مي گذرد كه دوست دارند، و واقعا مي توانند يك كودك را به زندگي خود راه بدهند. اما برخي ديگر ممكن است چندين سال براي آماده شدن جهت ورود يك كودك به زندگي شان تلاش كنند، يا احساس كنند كه پيش از بچه دار شدن بهتر است كمي تمرين كنند. كساني هم هستند كه هيچ وقت به فكر بچه دار شدن نمي افتند. وضعيت شما هرچه كه باشد، حتي اگر مي دانيد كه مي خواهيد بچه دار شويد، باز هم مي توانيد تصميم آگاهانه تري بگيريد.
اگر در تصميم گيري پيرامون بچه دار شدن يا نشدن با مشكل مواجه هستيد، يا اينكه مي خواهيد بدانيد آيا براي اين تغيير مهم و دائمي در زندگي خود آمادگي كافي داريد يا خير، اميدواريم اين بخش بتواند به شما كمك كند تا بتوانيد تصميم بهتري بگيريد. در يك مورد مي توانيد مطمئن باشيد: هيچ كس مجبور نيست بچه دار شود! انسانها به تعداد كافي روي زمين زندگي مي كنند و با كمبود آدم مواجه نيستيم كه شما بخواهيد آن را جبران كنيد! پس بچه دار شدن به شما مربوط مي شود؛ و همچنين به اميدها يا روياهايي كه براي زندگي تان داريد.
چرا موضوع تا اين حد "دشوار" است؟

تصميم براي بچه دار شدن، تصميم مهمي است كه نبايد آن را دست كم بگيريد. داشتن يك نوزاد كوچولو مي تواند جالب و مفرح باشد؛ حتي مي تواند برخي نيازهاي دروني شما را ارضا كند، به نحوي كه قبل از بچه دار شدن شايد تصور آن را هم نمي كرده ايد. اما از سوي ديگر، پذيرش مسووليت يك نوزاد مي تواند بسيار دشوار هم باشد؛ آنقدر دشوار كه فكرش را هم نمي توانيد بكنيد. اين اتفاق از آن رو دشوار است كه وقت و انرژي زيادي از شما گرفته و زمان كمي را براي استراحت و تجديد قوا باقي مي گذارد؛ از آن رو دشوار است كه پدران و مادران معمولا زمان، پول، حمايت عاطفي، آموزش يا آمادگي لازم براي كارهايي را كه بايد انجام دهند، ندارند؛ از آن رو دشوار است كه موجب مي شود احساسات دروني تان و مخفي ترين رازهايتان بر روي چهره بيايد، چرا كه كودك شما حتما سعي خواهد كرد همه آنها را بر ملا كند؛ و از آن رو دشوار است كه اشتباهات احتمالي شما (مطمئن باشيد كه شما هم اشتباهاتي خواهيد داشت)، بر عزيزترين فرد زندگي تان اثر مي گذارد: بر كودكتان.
بچه دار شدن، تغييرات مهمي در زندگي ايجاد مي كند؛ و از آنجا كه عمده مسووليت بزرگ كردن كودك در اكثر نقاط دنيا بر عهده مادران است، پس بچه دار شدن بيش از آنكه بر زندگي مردان اثر بگذارد، زندگي مادران را تحت تاثير قرار مي دهد. توجه داشته باشيد كه جامعه رفتار مناسبي با زنان ندارد؛ پس مشكلات ناشي از برخورد نامناسب جامعه با والدين نيز بر اين مشكلات زنان افزوده مي شود. در ديدگاه اقتصادي، با بزرگ كردن و تربيت فرزندان، يعني وظيفه بسيار مهم تربيت نسل آينده، مانند يك سرگرمي برخورد مي شود. زنان در حالت عادي نيز درآمد، حمايت و ارزش واقعي خود را در مقابل كمكهايي كه به جامعه مي كنند دريافت نمي دارند و مادر شدن، مشكلات آنان را دوچندان مي كند. در يك نگاه كلي مي توان گفت كه امروزه مردان نقش بيشتري در مقايسه با گذشته، در تربيت فرزندان بر عهده مي گيرند، اما كارهاي روزمره خانه، پخت غذا، حمايت عاطفي، نگهداري از كودكان، خريد و ديگر جزئيات زندگي، همگي بر دوش زنان قرار گرفته است بدون اينكه راهي براي جبران اين تلاشها انديشيده شود.
البته اين حرفها بدان معنا نيست كه مردان در تصميم گيري براي بچه دار شدن با هيچ مشكلي مواجه نيستند. در جامعه مدرن، هم مرد و هم زن، هر دو در تنظيم رابطه بين شغل خود در جامعه و وظيفه خود به عنوان والدين با مشكلات جدي مواجه هستند؛ و معمولا مردان مجبور مي شوند از وظيفه پدري خود صرف نظر كرده و شغل خود را انتخاب كنند، و مادران نيز مجبور مي شوند از شغل خود چشم پوشي كنند تا به وظيفه مادري خود برسند. احساس وظيفه در قبال خانواده و كودك جديد، موجب مي شود تا مردان بيش از پيش به الگوي "كار و فقط كار" كه امروزه توسط اكثر مراجع و بنگاههاي اقتصادي ترويج مي شود، وفادار بمانند. ساعتهاي طولاني كار باعث تشديد احساس "انزواي عاطفي" مي شود كه امروزه اكثر مردان با آن دست به گريبان هستند؛ و بسياري از مردان بواسطه اينكه نمي توانند همان پدري باشند كه دوست داشته اند، احساس نااميدي و افسردگي مي كنند.
آزمون واقعيت

علي رغم همه تصورات رمانتيكي كه افراد از بچه دار شدن دارند، به ندرت مي توان كسي را پيدا كرد كه پيش از بچه دار شدن، تصوير دقيقي از اتفاقي كه در انتظار اوست، داشته باشد. اگر تا به حال برايتان پيش نيامده است كه يك ساك دو سه كيلويي را يك هفته به صورت مداوم همراه خودتان و به هر جا كه مي رويد ببريد، شايد حمل يكي از آنها بتواند به شما كمك كند تا وضعيت خود را پس از به دنيا آمدن كودكتان تصور كنيد. يا اينكه مي توانيد يك شب از نوزاد يكي از دوستان يا اقوامتان نگهداري كنيد تا بفهميد كه زندگي واقعي با يك نوزاد چه مزه اي دارد! يا مي توانيد فرض كنيد كه تصميم قطعي خود براي بچه دار شدن را گرفته ايد، سپس به مدت يك هفته به همه جزئيات زندگي خود و مواردي كه پس از به دنيا آمدن كودك تغيير خواهند كرد، همچنين به احساسي كه از به دنيا آمدن كودك خود خواهيد داشت، فكر كنيد؛ پس از آن، يك هفته را نيز با اين فرض بگذرانيد كه تصميم گرفته ايد بچه دار نشويد.
برخي افراد، آمادگي بچه دار شدن را ندارند. شايد شما هيچ گاه مايل به بچه دار شدن نبوده ايد؛ شايد آرزوها و اهدافي در زندگي خود داريد كه بچه دار شدن، دستيابي به اين اهداف را غيرممكن مي سازد. ما انسانها موجوداتي جالب با قدرتهايي فوق العاده هستيم! اما بسياري از ما آدمها، هرگز تواناييهاي خلاقانه يا روحي خود را بررسي نمي كنيم، زيرا نيازهاي خانوادگي جلوي ما را مي گيرد. افرادي كه واقعا به اين نتيجه رسيده اند كه نمي خواهند مادر يا پدر باشند، شايد احساس مي كنند كه خانواده ممكن است جلوي پيشرفتشان را بگيرد؛ و البته براي خيلي ها، خصوصا خانمها، واقعا اينگونه است. مسلما نمونه هاي زيادي از افرادي وجود دارند كه بچه دار شده اند و بعد افسوس خورده اند!
اما از سوي ديگر، برخي افراد نيز واقعا پدر يا مادر شدن را دوست دارند، آنقدر كه گاهي خودشان هم تعجب مي كنند.
در جامعه امروزي ما، بسياري از افراد، خصوصا خانمها، به اين باور مي رسند كه بايد روزي بچه دار شوند. امروزه تصاوير و انتظارات متعددي از سوي والدين، همسالان، مذهب، تبليغات و رسانه ها، در قالب عروسكهاي دوران كودكي تا مهمانيهاي حاملگي كه به افتخار خانم حامله بر پا مي شود، زنان و دختران را احاطه كرده است. اما تصميم شما براي بچه دار شدن يا نشدن، به والدين شما، دوستانتان، مذهب، يا حتي انتظاراتي كه با آنها بزرگ شده ايد، ربطي ندارد. اين زندگي، مال شماست و اين تصميم، حق شماست.
آيا آمادگي لازم را براي داشتن فرزند، داريد؟

روشهاي مختلفي وجود دارد كه يك فرد بتواند به اين سوال جواب دهد. ممكن است هرگز پاسخ صريحي براي آن پيدا نكنيد اما مي توانيد با فكر كردن به اين موضوع بر شك و دودلي خود فائق آئيد. تصميم گيري در اين مورد به فاكتورهاي متعددي مربوط مي شود كه ممكن است برخي از آنها هرگز براي شما روشن نشود يا نتوانيد به درستي نظر صريح و دقيق خود را در بعضي از اين موارد بازگو كنيد. اما اگر به خودتان كمك كنيد تا بر اين مساله تمركز بيشتري داشته باشيد مي توانيد علت ترديدهاي خود را درك كرده و به تصميم گيري نهايي كه به نفع شما و خانواده تان خواهد بود نزديك شويد. ممكن است اين ترديد ها ناشي از برخي مسائل عاطفي باشند كه خود فرد نيز كاملا از آنها اطلاع ندارد، مثلا ناشي از يك مشكل حل نشده در دوران كودكي.
مي توانيد اين تحقيق را با اين سوال آغاز كنيد: «چه چيزهايي در زندگي براي خودتان مي خواهيد؟» پاسخ اين سوال را فارغ از وضعيت فعلي خودتان و بدون توجه به كارهايي كه براي تحقق روياهايتان يا رسيدن به وضعيت مطلوبتان بايد انجام دهيد بدهيد. اگر فكر مي كنيد كه احتمالا يك فرزند مي خواهيد، لازم نيست در مورد نحوه بچه دار شدن فكر كنيد. در اين مرحله، فقط به آرزوها و روياهاي شخصي تان فكر كنيد. گاهي پيش مي آيد كه مي بينيد بچه دار شدن ممكن است با تمام آمال و آرزوهاي زندگي شما در تضاد باشد و يا اينكه شايد آرزوي بزرگ شما تنها پدر يا مادر خوب بودن باشد كه هيچكس نمي تواند در اين مورد به شما تضميني دهد.
پرسش ها ديگري نيز مي تواند در اين مسير به شما كمك كند. سوالات زير بدين منظور طراحي شده اند كه بتوانيد در مورد آنها با همسر يا دوست خود صحبت كنيد، به آنها فكر كنيد، در مورد آنها بنويسيد ي با مشاور خود صحبت كنيد، يا هر كار ديگري كه موجب شود نگاه دقيقي به آنها بيندازيد را انجام دهيد. بهتر است اين سوالات را به همسرتان نيز نشان بدهيد تا متوجه شويد كه پاسخهاي او براي اين سوالات چيست و آيا پاسخهاي او برايش راضي كننده هستند يا خير؟ اين سوالات به گونه اي طراحي شده اند كه هم مردان و هم زنان بتوانند به آنها پاسخ دهند.

آيا شما زماني را به گذراندن با كودكان اختصاص مي دهيد؟ آيا از اين كار لذت مي بريد؟
از چه چيزهايي در دوران كودكي خود لذت مي برده ايد؟ چه چيزهايي از آن دوران را دوست نداشته ايد؟
كدام كارها يا رفتارهاي والدين تان (در ارتباط با شما) را درست مي دانستيد؟ كدام كارهايشان به نظر شما خوب نبود؟
يك پدر يا مادر چگونه بايد باشد و چه كارهايي بايد انجام بدهد؟ تا كنون چه درسها يا پيغامهايي در اين باره از محيط اطرافتان دريافت كرده ايد؟
هنگام پاسخ دادن به اين سوالات، چه احساسي داريد؟
امضای fereshteh3
برایم نوشته بود :
گاهی اوقات دستهایم به آرزوهایم نمی رسند
شاید چون آرزوهایم بلندند ...
ولی درخت سرسبز و شاداب صبرم می گوید :
امیدی هست ؛ چون خدایی هست ...
آری ، وچه زیبا نوشته بود ...
همواره با خود تکرار میکنم،
امیدی هست ؛ چون خدایی هست
۳-۴-۱۳۹۱, ۱۰:۵۹ عصر
یافتن سپاس نقل قول
1 کاربر از fereshteh3 به دلیل این ارسال سپاس کرده.
sara jon joni



ّبرگزیده مردمی ششمین جشنواره وب ایران در بخش خانواده و کودک
Top of Page
کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نبوده و تمامی حقوق متعلق به © انجمن خانوم گل می باشد