خوش آمدید ورود یا ثبت نام

تبلیغات
Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
Ads Ads

close
Ads
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

آیا همه جای مرغ خوردنی است؟

مدیریت کل

*******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,305
تاریخ عضویت:
دی ۱۳۸۹
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزی

اعتبار: 23858


محل سکونت : Persia
ارسال: #1
آیا همه جای مرغ خوردنی است؟
دل یا جگر؟ سنگدان یا بال و گردن؟ فقط به خوش خوراک بودن این بخش ها باید فکر کرد؟ یا به ارزان بودنشان؟ یا سلامت شان؟ آیا همه جای مرغ خوردنی است؟
گوشت، یکی از مهمترین مواد غذایی محسوب می شود که سرشار از پروتئین های مختلف است. هرچند گوشت پرنده ها نسبت به گوشت قرمز ارجحیت دارد اما عوارض احتمالی آن را هم نباید نادیده بگیریم.
می پرسید مگر ممکن است گوشت مرغ هم عوارض داشته باشد؟ آن گونه که نظر متخصصان را در خواندنی ها جویا شدیم، مرغ های صنعتی، دیگر کیفیت و سلامت مرغ های چند دهه پیش که در محیط به دور از آلودگی روستا زندگی و از غذاهای طبیعی استفاده می کردند را ندارند و در اندام های مختلف آنان از جمله بال و گردن و دل و جگر و سنگدان که بعضی از مردم علاقه فراوانی به خوردن آنها دارند، مواد آنتی بیوتیکی و فلزات سنگین یافت می شود. با این وجود، آیا مصرف سایر قسمت های بدن مرغ بجز گوشت خالص آن یک کار غیربهداشتی و تهدیدکننده محسوب نمی شود؟


مرغ روستایی بخورید
مصرف اجزای دیگر مرغ به جز گوشت آن بستگی به محل و روش پرورش آن دارد. مصرف هر یک از آلایش های مرغ مانند جگر، سنگدان و بخش هایی مانند بال، پای مرغ و گردن آن بستگی به روش و محل پرورش حیوان دارد
. تمام این بخش ها ویژگی ها و عملکرد خاصی در بدن این موجود دارند. اگر به سال های گذشته و به محیط طبیعی روستایی این پرنده برگردیم می بینیم که از دانه های موجود در مزرعه تغذیه می کرد یا با توجه به فصول مختلف، از سبزه و علوفه ای که در دسترش قرار داشت.
بنابراین ترکیباتی که از این طریق به ارگان های مختلف و از جمله به جگر می رسید، بسیار با آنچه در روش های امروزی به ارگان هایی مانند جگر می رسد متفاوت بود و حتی مزه و طعم آن مرغ ها با آنچه امروز در دسترس است به طور محسوسی فرق داشت.
در مورد جگر باید گفت که این بخش از مرغ به دلیل وجود آهن، بسیار مفید است اما باید به این نکته نیز توجه داشته باشیم که بسیاری از ترکیباتی که در خون وجود دارند و مضر هستند تصفیه شده و در جگر تجمع پیدا می کنند.
به طور مثال انواعی از فلزات سنگین که در غذای حیوان ممکن است وجود داشته باشد، به تدریج در بدن حیوان جمع می شود. به این ترتیب، جگر هم قسمت مفید مرغ است و هم بخش مضر آن. بنابراین مهمترین ارگان های بالقوه آلوده در مرغ ابتدا جگر و در مراتب دیگر سنگدان و قلوه است.

بحث بعدی پای مرغ است. پای مرغ یا چنگال آن، منبع خوبی از کلاژن است و به خاطر وجود همین ترکیب است که قوام و غلظت لازم را به سوپ می دهد. بعضی خانواده ها به دلیل علاقه، طبقه اجتماعی و توان خرید، پای چنگال مرغ می روند.
اما یکی از نگرانی های موجود در مورد پای مرغ، آلودگی های میکروبی و ویروسی است. چون اندام بیرونی و خارجی حیوان است و آلودگی هایی را به همراه دارد، به همین علت بهتر است در 100 درجه سلسیوس طبخ شود.

در بحث گردن مرغ، یکسری در ترکیبات همچون نخاع و شبکه های عصبی وجود دارد که قابل خوردن نیستند و ممکناست این شبهه پیش بیاید که با خوردن اینها نکند مشکل پیدا کنیم؟
باید گفت که بخش گوشتی آن قابل استفاده است اما جدا کردن این بخش قدری مشکل است.
بخش دیگر مرغ سنگدان آن است. یکی از ارگان هایی که مواد مختلفی در آن تجمع پیدا می کند و بعد از ذبح حیوان، آنها را مشاهده می کنیم. در مورد سلامت سنگندان هم باز باید به این نکته توجه کنیم که حیوان در کجا پرورش پیدا کرده و از چه موادی تغذیه کرده است.


خوردنی ها و نخوردنی های مرغ
بال، گردن، جگر، قلب و سنگدان بخش های خوردنی مرغ است؛ اما کدام سالمتر است؟

دکتر احمد ساعی: سینه مرغ سالمتر است
بهترین قسمت مرغ که بهترین و بالاترین کیفیت را دارد، سینه مرغ است که هم چربی کمی دارد، هم باقیمانده سموم کمتری در آن است. مردم تصور می کنند جگر به دلیل اینکه مملو از آهن است بهترین بخش آن است، در حالی که اگر مرغی به صورت صنعتی پرورش پیدا کند، احتمال وجود هورمون ها در جگرش وجود دارد.
اگر بخواهیم اولویت بندی کنیم، رتبه اول را به سینه مرغ می دهم، رتبه دوم را به ران، رتبه سوم را به بال، رتبه چهارم را همزمان به دل و جگر و سنگدان و در نهایت رتبه پنجم را به پا یا چنگال حیوان می دهم.

دکتر حمید عزت پناه: با احتیاط مصرف کنید
گردن و بال مرغ بهتر است. زیر پوست بال پوششی از چربی خاص وجود دارد که هم باعث خوشمزگی بال پس از سرخ کردن و کباب کردن می شود و هم محل تجمع ترکیباتی غالبا محلول در چربی است که زمان زیادی آنجا می مانند.
هر چه سن دام بیشتر باشد، منجر به تجمع بیشتر ترکیبات مضر در بال حیوان می شود که از جمله آنها می توان به هورمون های جنسی اشاره کرد. در مورد گردن هم بهتر است مردم نخاع و شبکه های عصبی را حذف و سپس مصرف کنند.

دکتر آراسب دباغ مقدم: قلب و سنگدان ارزش بیشتری دارد
قلب و سنگدان ارزش تغذیه ای بهتری دارند چون قلب به دلیل بافت پروتئینی که دارد، بهتر است و قابلیت هضم بیشتری هم دارد. بنابراین اگر بخواهیم ارزش تغذیه ای هر کدام از بخش هایی که به آن اشاره کردید را رتبه بندی کنیم،رتبه یک را به قلب، رتبه دوم را به سنگدان، رتبه سوم را به جگر، رتبه چهارم را به بال و رتبه پنجم را به پای مرغ می دهم. البته روی این رتبه بندی های هیچ تحقیق علمی صورت نگرفته و چندان علمی نیست.
امضای Galaxy
[تصویر:  clocklandscape.php?img=03&bn=Gisoo&a...9&ad=1]
۲۷-۱-۱۳۹۳, ۰۱:۵۵ عصر
یافتن سپاس نقل قول
16 کاربر از Galaxy به دلیل این ارسال سپاس کرده.
صوری, farideh m, تپراک, parii banooo, Linda, Atefe joon, narmin, bsky, niloofar00, nafasam-a, vor0ojak, nazi*, negin.s, تیکو, گلاره69, نرگس بانو



ّبرگزیده مردمی ششمین جشنواره وب ایران در بخش خانواده و کودک
Top of Page
کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نبوده و تمامی حقوق متعلق به © انجمن خانوم گل می باشد