تبلیغات

نوار بهداشتی

امتیاز موضوع:
  • 13 رای - 3 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
بارداری وانواع زایمان
#1
Bell 
مقایسه ای بین سزارین و زایمان طبیعی

زایمان به دو صورت طبیعی و غیر طبیعی انجام می‌ گیرد كه سزارین روش غیر طبیعی است.

زایمان به روش سزارین در صورتی انجام می‌ گیرد كه جان مادر و نوزاد در خطر باشد. سزارین عمل جراحی بزرگی است كه تمام عوارض اعمال جراحی را دارد.


یك عمل سزارین نیازمند تجهیزات، نیروهای متخصص از قبیل متخصص زنان، بیهوشی و جراح است و این عمل هزینه بسیاری را برای بیمار و بیمارستان در بردارد.


عفونت و خونریزی در زنانی كه زایمان به روش سزارین انجام می ‌گیرد، نسبت به كسانی كه به صورت طبیعی زایمان می ‌كنند، بیشتر است.


زنانی كه به صورت غیر طبیعی زایمان می‌ كنند تا مدت‌ ها نمی ‌توانند، كارهای خود را انجام دهند.

عفونت و خونریزی در زنانی كه زایمان به روش سزارین انجام می ‌گیرد، نسبت به كسانی كه به صورت طبیعی زایمان می ‌كنند، بیشتر است.


در سزارین با این كه تاریخ دقیق زایمان مشخص می ‌شود، ولی ممكن است، اشتباهی صورت گیرد و بچه نارس به دنیا بیاید.


درد در زایمان طبیعی، بعد از آن، از بین می‌ رود؛ به طوری كه فاصله شروع زایمان تا پایان آن درد وجود دارد و بعد از زایمان درد بسیار كم است.


با روش‌ هایی دردهای زایمان طبیعی را می‌ توان كاهش داد كه از مهمترین آن ها می ‌توان به مواردی چون استفاده از ماساژ، انجام زایمان در محلی كه فرد در آن احساس راحتی كند به طوری كه خلوت مادر رعایت شود و اجازه ورود یك نفر همراه در اتاق زایمان، اشاره کرد.


روش ‌های متفاوتی چون روش ‌های غیردارویی و دارویی برای كاهش درد زایمان در یك زایمان طبیعی به كار می ‌روند.

متداول ترین روش غیردارویی عبارت است از آماده سازی روانی بیمار قبل از زایمان كه در این روش با آموزش صحیح نحوه تنفس و تمركز زیاد، احساس درد كاهش می ‌یابد.

اساس آن بر این واقعیت است كه اضطراب و ناآشنایی با مراحل زایمان، درد را تشدید می ‌كند و از این رو حمایت روانی از بیمار، درد را كاهش خواهد.

درد زایمان طبیعی به صورت مداوم نیست، ممكن است 30 ثانیه تا 60 ثانیه مادر درد داشته باشد و 2 دقیقه بدون درد باشد.


تحقیقات در بیشتر كشورهای پیشرفته بیانگر این است كه زایمان‌ های طبیعی بهتر از زایمان ‌های سزارین است. 85 درصد از زایمان ‌ها طبیعی است و 5 تا 15 درصد به خاطر حفظ جان مادر و نوزاد باید به صورت سزارین انجام شود.

میزان خونریزی زنان بعد سزارین 2 برابر زایمان طبیعی است و احتمال عفونت زنان بعد عمل سزارین بسیار بیشتر از زایمان طبیعی است.

برای زایمان سزارین باید مركزی با تمام تجهیزات كامل وجود داشته باشد. در یك اتاق عمل معمولی نمی ‌توان این كار را انجام داد. اگر مادری به داروی بیهوشی حساس باشد ممكن است عوارضی برای آن به وجود آید و احتمال ایجاد عوارض وابسته به بیهوشی، در سزارین خیلی بیشتر از زایمان بدون درد است.

ممكن است كه پس از عمل زایمان، عوارض ریوی در مادر به وجود آید و هم آغوشی مادر و نوزاد در عمل سزارین به خوبی برقرار نمی شود.

زنی كه عمل سزارین انجام می‌دهد 5 تا 10 روز بعد از زایمان قادر به انجام كارهای شخصی خود نیست.

طبق آماری كه در سال 86 وجود دارد 40/5 درصد زایمان‌ ها در كشور ما به صورت سزارین و 59/4 درصد به صورت طبیعی بوده است.

منبع:tebyan.net

[عکس: 20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
پاسخ }
#2

زایمان سزارین و همه چیز درباره سزارین


همه چیز درباره ی زایمان سزارین (1)


زایمان سزارین یک جراحی بزرگ است که با شکافتن پوست روی شکم ، عضلات زیر آن و جدار رحم همراه است. به طور متوسط، 10 درصد زایمان ها در جهان به روش سزارین انجام می شود، طبق آمار رسمی در ایران حدود 25 تا 35 درصد زایمان ها به صورت عمل جراحی یعنی سزارین صورت می گیرند، در حالی که طبق آمار غیر رسمی در ایران، سزارین 5 برابر سایر نقاط جهان است.

امروزه در برخی از بیمارستان های ایران این آمار حتی 100 درصد نیز گزارش شده است. برخی متخصصین معتقدند که علت افزایش گرایش زنان به انتخاب زایمان سزارین، فرار از درد زایمان است. اما عمل سزارین خود با درد فراوان همراه است و عواقب منفی متعددی نیز به همراه دارد.

چرا در ایران آمار میزان زایمان سزارین به طور غیر متعارف بالا رفته است؟

علل زیادی برای این سوال وجود دارد:

1- پیشرفت پزشکی و تکنولوژی یکی از دلایل افزایش زایمان سزارین.

به گفته ی برخی متخصصین بارز ترین علت آن پیشرفت پزشکی و تکنولوژی می باشد که در مواقع خطر برای مادر و جنین مفید واقع می شود.
برای مثال خطرات عمل جراحی به علت امکانات بی هوشی، انتقال خون و آنتی بیوتیک ها برای مادر خیلی کاهش یافته است.
مراقبت های نوزادی نیز پیشرفت کرده و خطرات سزارین برای نوزاد نیز کاهش یافته است.
همچنین روش های بهتری برای تعیین سلامت جنین در حین دردهای زایمانی وجود دارند.
بنابراین با مشاهده علایم خطر برای جنین و یا مادر در حین دردهای زایمانی می توان فوراً او را سزارین نمود، در حالی که این امکانات در 20 سال پیش وجود نداشت.
از نظر پیشرفته بودن باید تذکر داد که با این که سزارین یک عمل پیشرفته می باشد ولی یک عمل جراحی بزرگی است که در صورتی که برای بیمار واجب نباشد اصلاً عاقلانه نیست. امروزه در آمریکا هیچ پزشکی نمی تواند بدون یک علت پزشکی قابل قبولی اقدام به سزارین بیمار کند و چیزی به عنوان سزارین اختیاری که ما در ایران داریم، وجود ندارد. یعنی اگر چنین کاری را انجام دهند از نظر قوانین پزشکی توبیخ می شوند!

یک علت دیگر از منشاء پزشکان می باشد. متأسفانه برخی از پزشکان به خاطر این که ریسک یک زایمان مثلاً با دستگاه (واکیوم و یا فورسپس) را متحمل نشوند فوراً بیمار را سزارین می کنند و البته دستمزد بیشتری نیز دریافت می کنند.

سزارین باعث کاهش عوارض زایمان برای نوزاد نمی گردد.


2- انتخاب مادران و تفکر اشتباه زنان یکی از عوامل افزایش زایمان سزارین

علت دیگر افزایش تعداد سزارین، خود بیماران هستند. متأسفانه برخی از خانم ها سزارین را مثل یک پدیده ی مُد می پندارند و فکر می کنند که هر کس مدرن تر و یا امروزی تر است باید سزارین شود و حتی اصطلاحاتی مانند این که زایمان طبیعی یک نوع " توحش " است نیز گفته شده است.

برخی هم فکر می کنند سزارین برای نوزادشان بهتر است، چرا که " فشار " بر روی سر بچه وارد نمی شود. باید به چنین خانم هایی تذکر داد که همین فشاری که جنین تحمل می کند برای او حتی مفید هم هست چرا که با حالت مکشی که ایجاد می کند ریه های او را پاک می نماید. به همین علت است که نوزادان زایمان طبیعی مشکلات تنفسی کمتری نسبت به سزارینی ها دارند.
از بابت فشار بر روی سر جنین نیز نباید نگران باشند چون استخوان های سر او به نحوی هستند که این فشار را به خوبی تحمل می کنند و هیچ عارضه ای برای نوزاد پیش نمی آورد، مگر در مواردی که سر جنین نسبت به لگن مادر بزرگ باشد که در این مواقع سزارین برای مادر و جنین مفید و ضروری می باشد.

حتی در یک تحقیق روشن شد بچه هایی که با روش طبیعی به دنیا آمده اند، بهره هوشی بالاتری دارند.

از نظر مُد و مدرنی نیز باید بدانند که امروزه در کشورهای پیشرفته، زایمان طبیعی را یک موفقیت بزرگ برای زنان می دانند و سزارین را یک شکست تلقی می کنند؛ به طوری که کلوپ های حمایت از سزارینی ها تشکیل می شود تا آن ها را از نظر روحی حمایت کنند چرا که معتقدند قادر به کسب یک موفقیت بزرگ نشده اند.



3- علل علمی که پزشک را مجبور به انتخاب سزارین می کند.

هر زایمان طبیعی ممکن است به سزارین بکشد به هر حال به این نکته هم باید توجه کرد که یکی از شرایط زایمان طبیعی اورژانسی شدن و اضطرار سزارین در حین زایمان است.

با توجه به این که 8 تا 10 درصد زایمان‌ ها نیاز ضروری به سزارین پیدا می ‌کند هر زایمان طبیعی ممکن است به سزارین ختم شود و این شرایط قابل پیش ‌بینی نیست.

افت ضربان قلب نوزاد، کنده شدن جفت و حوادث اورژانسی دیگر ممکن است زایمان طبیعی را به سزارین بکشد اما نباید این حوادث را عارضه ی زایمان بدانیم و مهم است بدانیم در خیلی از موارد اگر سزارین صورت نگیرد جان مادر و نوزاد در خطر می‌ افتد.

میزان سزارین در ایران بیش از 3 برابر نرخ جهانی است.



عوارض زایمان سزارین

با وجود پیشرفت های پزشکی و افزایش امنیت عمل جراحی، با این حال یک سزارین، خالی از خطر و عوارض نمی باشد.


عوارض مربوط به مادر عبارت هستند از:

خون ریزی های پس از عمل، لخته های خونی که در برخی از موارد بسیار خطرناک و حتی کشنده هستند، عفونت و چسبندگی هایی در رحم و لوله ها و حتی روده ها، عوارض بیهوشی و دردهای مربوط به بخیه ها.


پس باید به خاطر سپرد که:

1- روزهای بستری در سزارین برای بیمار بیشتر است.

2- احتمال خون ریزی بعد از زایمان بیشتر است.

3- دردهای لگنی و چسبندگی بیشتر است.

4- مدت زمانی که فرد بتواند به روال عادی زندگی برگردد بیشتر است.

5- احتمال نازایی بعد از سزارین نیز وجود دارد.


عوارض مربوط به جنین:

عبارت هستند از یرقان و مشکلات تنفسی.

البته منظور این است که احتمال بروز این مشکلات در نوزادان سزارینی بیشتر از نوزادان زایمان طبیعی است نه این که حتماً در هر نوزادی که با روش سزارین به دنیا می آید این مشکلات نیز پیش می آید و بالعکس.

فشاری که در حین زایمان طبیعی به قفسه ی سینه نوزاد وارد می آید کمک زیادی به تمیز کردن ریه های او از ترشحات و مایعات می کند که بر قراری یک فعالیت تنفسی عادی را برای نوزاد ایجاد می کند. البته باز هم باید تأکید نمود در صورتی که ماما یا پزشک تان تشخیص دهد که عمل سزارین برای شما و نوزادتان مفیدتر است باید سزارین انجام شود و عوارض آن با عوارض مربوط به یک زایمان طبیعی مشکل، باید سنجیده شود و هر کدام برای شما مفیدتر است انتخاب گردد.

یکی دیگر از عوارض زایمان سزارین، عوارض مادی آن است.

همان طور که قبلاً ذکر شد هزینه یک عمل سزارین و مدت بستری پس از آن، حدود 4 برابر و یا بیشتر از یک زایمان طبیعی است.

عمل سزارین عمل جراحی بزرگ است و بعد از سزارین انتظار بروز این رویدادها را داشته باشید و موارد زیر را رعایت کنید:

1- درد؛ که معمولا در روز اول پس از جراحی شدیدتر است و بعد از آن باید فروکش کند.
2- ترشح از دستگاه تناسلی که طبیعی است.
3- هر روز مقدار فراوانی آب بنوشید؛ بین 8 تا 10 لیوان.
4- از بلند کردن اشیای سنگین و از بالا رفتن از پله‌ ها خودداری کنید.
5- رانندگی نکنید تا زمانی که بتوانید به راحتی کمربند ایمنی را ببندید.
6- در صورتی که محل برش جراحی، قرمز و متورم شد، به دکترتان اطلاع دهید.



از نظر پزشکان، زایمان طبیعی 3 تا 4 برابر سزارین دردسر ساز است ولی تعرفه‌ هایی که به آن اختصاص داده شده خیلی کمتر از سزارین است که این موضوع نیز بر افزایش سزارین در ایران دامن می ‌زند در حالی که در کشورهای پیشرفته ی دنیا تسهیلات ویژه‌ ای را برای زایمان طبیعی اختصاص داده‌ اند که افراد را به آن ترغیب می‌ کند.



تحقیقات نشان داده است در کشورهایی که آمار سزارین پایین است، مادران تمایل بیشتری به انجام زایمان طبیعی دارند و عامل این تمایل، رضایت آنان از انجام زایمان واژینال است.


[عکس: 20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
پاسخ }
#3
همه چيز درباره ي زایمان سزارين (2)



دلايل مورد قبول براي زایمان سزارين



در قسمت اول اين مطلب به دلايل افزايش ميزان سزارين در کشور و همچنين عواض و مراقبت هاي لازم در آن، اشاره کرديم؛ اما به هر حال گاهي اوقات لازم است که يک مادر باردار براي به دنيا آوردن نوزادش اين عمل را بپذيرد. در زير اين دلايل آورده شده است.



1- عدم تطابق سر جنين با لگن مادر:

اغلب اين گونه موارد در موقع دردهاي زايماني مشخص مي شوند. به اين ترتيب که با وجود انقباضات زايماني، پيشرفت زايمان خوب نيست و يا اين که در معاينه ي داخلي، متوجه اين عدم تطابق مي شوند. البته موارد تنگي و يا اختلاف اندازه بسيار فاحش، قبل از دردها و در يک معاينه دقيق داخلي که توسط ماما يا پزشک در ماه آخر صورت مي گيرد مشخص مي شود.



2- زجرجنين:

زجر جنين به معناي تغييرات بارز در تعداد ضربان قلب جنين است که نشان دهنده اين موضوع مي باشد که ميزان اکسيژن خون او کافي نيست و مواد زايد خونش بيش از اندازه است. در اين صورت معمولاً عمل سزارين به طور اورژانس انجام مي شود.


3- طرز قرار گرفتن غير عادي جنين:

وضعيت طبيعي قرار گرفتن جنين به صورت سر به پايين و داخل لگن مادر است. اگر مثلاً جنين به صورت عرضي قرار گيرد امکان زايمان طبيعي وجود ندارد. در صورتي که پاهاي جنين داخل لگن مادر باشد (سر او بالا باشد) در برخي موارد امکان زايمان طبيعي وجود دارد ولي اغلب مواقع، سزارين، راه انتخابي است.



4- مشکلات مربوط به جفت و بند ناف:

اگر جدا شدن زودرس جفت صورت گيرد و يا جفت به جاي اين که در قسمت فوقاني رحم واقع شود، بر روي دهانه رحم قرار گيرد(جفت سر راهي)، بهترين روش زايمان همان سزارين مي باشد. ممکن است در حين يک دوره دردهاي طبيعي، ناگهان بند ناف جنين به داخل مجراي زايماني و جلوي سر جنين ليز بخورد. در چنين حالتي بند ناف بين سر جنين و لگن مادر تحت فشار قرار مي گيرد و جريان خون و اکسيژن به جنين قطع مي گردد. اين مورد نيزاز موارد سزارين اورژانس مي باشد.



5- سزارين قبلي:

قبلاً اعتقاد بر اين بود که اگر خانمي يک بار سزارين شد، بايد هميشه سزارين شود. البته در برخي بيماران اين قانون هنوز هم حاکم است ولي امروزه اعتقاد بر اين است که اگر علت سزارين قبلي، در اين حاملگي وجود ندارد مثلاً حاملگي قبلي جنين به طور عرضي قرار داشته ولي در اين حاملگي جنين با سر قرار دارد و بيمار در يک بيمارستان مجهز قرار دارد مي تواند تحت نظر يک متخصص زنان و زايمان، زايماني طبيعي انجام دهد. بايد بيماران تفهيم شوند که در صورتي که مورد منعي براي اين اقدام وجود نداشته باشد، زايمان طبيعي بسيار مطمئن تر و بي خطرتر از يک عمل جراحي بزرگي مثل سزارين مي باشد، عوارض مربوط به مادر و جنين کاهش مي يابد و يک فاکتور مهم ديگر يعني هزينه نيز کاهش مي يابد. هزينه يک زايمان طبيعي حدود يک چهارم عمل سزارين مي باشد. البته خانم هايي که قبلاً سزارين شده اند و برش روي رحم شان به صورت طولي انجام شده نمي توانند زايمان طبيعي داشته باشند. فقط خانم هايي که برش روي رحم شان عرضي بوده و مورد منعي براي زايمان طبيعي ندارند، مي توانند به اين فيض برسند. (معمولاً بُرش روي شکم با بُرش روي رحم مطابقت دارد اما گاهي اين طور نيست، بنابراين داشتن پرونده پزشکي با قيد نوع بُرش روي رحم الزامي است).



6- دخالت هاي پزشکي بيش از اندازه در دوره دردهاي زايماني:

مصرف داروهاي مُسکن زودتر از موقع و يا داروهاي محرک انقباضات، بيش از حد مجاز، مي تواند پيشرفت زايمان را کند نمايد و به علت زايمان طول کشيده، سزارين انجام شود. آمار نشان داده است که بيماران تحت نظر ماماها کمتر سزارين مي شوند. يکي از دلايل آن اين است که ماماها کمتر از پزشکان از داروهاي مختلف استفاده مي کنند و علت ديگر اين است که چون خود ماما نمي تواند عمل سزارين را انجام دهد، سعي مي کند تا جايي که براي بيمار و جنين ضرري نداشته باشد، زايمان او را به صورت طبيعي انجام دهد.



7- جنين هاي نارس و ديررس(کمتر از 38 هفته و بيشتر از 42 هفته):

جنين هاي نارس احتمالاً تحمل فشار زايمان طبيعي را نخواهند داشت.


جنين هاي ديررس نيز به علت درشتي و اشکال در خون رساني در زايمان طبيعي، دچار مشکل مي شوند.


8- جنين هاي داراي مشکلات RH خون:

جنين هايي هم که مشکلات ناشي از RH خون دارند بهتر است با روش سزارين متولد شوند چون به اندازه کافي قوي نيستند که زايمان طبيعي را تحمل کنند.



9- چند قلويي:

گاهي زايمان دو قلوها به صورت طبيعي صورت مي گيرد اما در اغلب موارد سزارين به عنوان بهترين راه انتخاب مي شود. حاملگي هاي بيش از دو قلويي حتماً به صورت سزارين خاتمه مي يابند.



10- موارد متفرقه:

مانند عفونت هرپسي در ناحيه تناسلي که نوعي عارضه تبخال مانند بسيار مُسري است که براي جنين خطرناک است، فشارخون بالا، تومورهاي فيبروييدي، بيماري قند، ايدز مادر و دوره دردهاي زايماني که بسيار طول کشيده باشد، از موارد ديگر سزارين مي باشند.



سابقه مرگ نوزاد‏، سابقه ي نازايي و شکم اوّل مُسن (بيش از 35 سال) نيز قابل ذکر هستند.


منبع:پزشکان بدون مرز

[عکس: 20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
پاسخ }
#4
سزارین یک حسن دارد و هزار عیب !

متاسفانه این روزها زایمان به روش سزارین به یک مد در جامعه تبدیل شده و بسیاری از خانم‌ها بدون هیچ تفکری و تنها به دلیل ترس از درد زایمان طبیعی، سزارین را انتخاب می‌کنند. البته انجام عمل سزارین، مزایا و معایبی دارد که لازم است با دقت به آن توجه کرد. اما بدون تردید می‌توان گفت که زایمان سزارین انتخابی توسط مادر عوارض زیادی را به همراه دارد.




سزارین یک حسن دارد و هزار عیب

تنها مزایای زایمان سزارین انتخابی، اطلاع مادر از چگونگی زایمان و عامل دیگر راحتی آن برای جراح است. اما خانم‌ها باید بدانند که جراحی سزارین یک جراحی بزرگ شکمی و بسیار جدی است و از شروع سزارین تا حین عمل و پس از آن سه تا چهار ساعت طول می‌کشد.



حتی بسیاری از خانم‌های باردار در مورد انجام زایمان واژینال یا همان طبیعی بعد از زایمان سزارین مطلع نیستند و در واقع بسیاری از پزشکان این اجازه را به زنان نمی‌دهند تا بعد از سزارین، طبیعی زایمان کنند.



بهبود آسان نیست

بهبود جراحی سزارین ساده نیست. مدت معمول اقامت در بیمارستان بعد از جراحی سزارین معمولا چهار تا پنج روز است و در مقایسه با دو روز برای مادرانی که زایمان طبیعی دارند، کمی طولانی‌تر است.

در واقع روز بعد از جراحی معمولا مادران باید حرکت داشته باشند اما هنوز هم به آرامبخش و مسکن نیاز دارند. پرستار به مادر باردار کمک می‌کند تا شروع به حرکت کند تا خطر تشکیل لخته در پاها و بدن کمتر شود.

موضوع بسیار مهم آن است که چون رحم نزدیک روده‌ها و مثانه قرار دارد، برش سزارین باید به دقت انجام شود؛ چرا که ممکن است به ارگان‌های دیگر آسیب‌رسیده و سبب خونریزی یا عفونت شود و برای زنانی که سه تا چند سزارین داشته‌اند این خطرات بسیار بیشتر خواهد بود.

از طرفی جفت در عمقی به رحم چسبیده و به سختی خارج می‌شود بنابراین ممکن است خطر خونریزی سنگین وجود داشته باشند و حتی احتمال نیاز به تزریق خون بالاست. گاهی نیز هیسترکتومی یا برداشتن رحم تنها راه نجات جان مادر است.

در عین حال پزشکان معتقدند بیش از 40 درصد خانم‌هایی که سه سزارین بیشتر داشته‌اند ممکن است دچار این عوارض شوند. بنابراین انجام زایمان سزارین باید محدود به افرادی شود که از نظر پزشکی لازم است نجات‌دهنده جان مادر باشد.

بسیاری از مادران باید بدانند که وقتی از بیمارستان مرخص می‌شوند نباید به مدت حداقل دو ماه چیز سنگینی به غیراز نوزاد خود بلند کنند. همچنین نباید به مدت دو هفته رانندگی و به مدت چهار تا شش هفته هم ورزش کنند و حداقل شش هفته فعالیت جنسی نداشته باشند .



افزایش خطر خونریزی در سزارین

خونریزی‌ به دنبال سزارین و عفونت‌های محل عمل و رحم تقریبا دو برابر بیشتر از زایمان طبیعی است و برخلاف تصور عموم افراد، سلامت مادر در سزارین بیشتر در معرض خطر قرار می‌گیرد.




بیهوشی خطرناک

مساله بیهوشی حین سزارین می‌تواند مشکلاتی را برای مادر به وجود آورد. سزارین در هر صورت یک عمل جراحی است و به دنبال آن مشکلات ناشی از جراحی نیز برای مادر پیش خواهد آمد. در عین حال علاوه بر عوارض بیهوشی می‌توان به مشکلات ادراری مانند سوزش ادرار، عفونت‌های ادراری و درد ناحیه مثانه پس از سزارین اشاره کرد.




شادابی پس از زایمان طبیعی

سرحالی و شادابی مادر پس از زایمان طبیعی نکته بسیار مهمی است. مادری که زایمان طبیعی می‌کند، همان روز پس از زایمان به راحتی می‌تواند کارهای مربوط به خود و بچه را انجام دهد اما مادری که سزارین می‌کند چند روز باید استراحت کند.



دردهای پس از سزارین نیز خیلی زیاد است؛ به طوری که مادر نیاز به مسکن پیدا می‌کند. در حالی که به صورت معمولی و طبیعی مادر هفت تا هشت ساعت قبل از زایمان طبیعی درد خواهد داشت. اما در مورد سزارین این دردها چند روز ادامه می‌یابند.




سزارین سد راه زایمان طبیعی

مادر می‌تواند پس از فقط یک بار سزارین، زایمان طبیعی داشته باشد اما مادران اغلب این نکته را نادیده می‌گیرند. در چنین شرایطی ممکن است خانمی دو یا سه بار تحت جراحی قرار گیرد و همین مساله باعث افزایش احتمال چسبندگی‌ها و دردهای ناشی از آن می‌شود. این چسبندگی‌ها هم ممکن است مشکلاتی از جمله مشکلات گوارشی را برای بیمار به وجود آورند.



مشکل کاهش وزن بعد از زایمان سزارین

خانم‌هایی که زایمان طبیعی دارند بسیار زودتر از خانم‌های سزارینی فعالیت روزانه خود را آغاز می‌کنند و به واسطه فعالیت‌ها و ورزش‌های بعد از زایمان زودتر به تناسب اندام می‌رسند؛ چرا که عوارض بیهوشی و درد ناشی از بخیه‌ها و فشارهای شکمی را ندارند. در عین حال به راحتی قادرند به نوزادشان شیر دهند و همین شیردهی موجب سوختن 500 کالری در طول شبانه روز خواهد شد.




سزارین، دشمن اولین واکسن نوزاد

مادرانی که زایمان طبیعی دارند در شیردهی به ویژه دادن آغوز به نوزاد خود موفق‌تر هستند و به دلیل درد زیاد، خونریزی یا بیهوشی، نوزاد خود را از خوردن آغوز به عنوان اولین واکسن کودک، محروم نمی‌کنند.



خداحافظی با خاطرات شیرین به دلیل سزارین

اغلب خانم‌ها دوست دارند در طول مدت زایمان خود کاملا هوشیار بوده و به‌طور کامل در جریان روند زایمان قرار گیرند. درمدت انجام عمل سزارین ممکن است از بیهوشی عمومی استفاده شود و در نتیجه تماس اولیه نوزاد با مادر و شروع شیردهی به نوزاد به تاخیر می‌افتد و مادر لذت شیرین درآغوش گرفتن نوزاد بلافاصله بعد از زایمان را از دست می‌دهد.



خطر سزارین برای نوزاد و مادر

در نوزادانی که به روش سزارین متولد می‌شوند، خطر ابتلا به دیابت نوع اول، ابتلا به آسم و آلرژی بسیار بالاتر از نوزادانی است که به روش زایمان طبیعی به دنیا می‌آیند. حتی تحقیقات نشان می‌دهند سندروم مرگ ناگهانی نوزادان در ماه‌های نخست، در نوزادانی که به شیوه سزارین متولد می‌شوند تا سه برابر بیشتر است. همچنین افسردگی مادران سزارینی دوبرابر مادرانی است که به روش زایمان طبیعی وضع حمل کرده‌اند.


منبع:همشهری تندرستی
[عکس: 20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
پاسخ }
گوناگون از وب
loading...
#5
چه زمانی سزارین لازم میشود؟

سزارين يك عمل جراحي بزرگي است كه فقط بايد در موارد ضروري از آن استفاده شود.


تعدادي از مواردي كه بايد سزارين انجام شود بدين شرح است :

1- عدم چرخش جنين و تولد با پا يا ته (نماي بريچ) يا عرضي قرار گرفتن جنين

2- جفت سر راهي (جفت جلو يا خيلي پايين باشد)

3- عدم پيشرفت زايمان

4- وجود خطر جاني براي مادر در اثر زايمان يا براي جنين (مثلاً جنين مدفوع دفع كند و ضربان قلبش كاهش يابد).

5- تنگي لگن



خطرات و عوارض سزارين بسيار زياد است و نبايد به خاطر ترس از درد زايمان درخواست سزارين نمود. براي درد بايد تقاضاي بيدردي داده شود نه جراحي.
[عکس: 20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
پاسخ }
#6

مراحل زايمان(زایمان بدون درد)



زايمان به سه مرحله كلي تقسيم مي شود :
مرحله اول كه دردهاي زايماني شروع شده و پيشرفت مي كند تا رحم آماده خروج نوزاد شود.
مرحله دوم كه در آن خروج نوزاد و تولد اتفاق مي افتد.
مرحله سوم كه جفت خارج مي شود.



مرحله اول يا دردهاي زايماني

در اين مرحله با شروع انقباضات رحمي، گردن رحم تدريجا نرم و منبسط مي شود تا به10 cm برسد. اين مرحله خود به مراحل سه گانه فاز ابتدايي، فاز اكتيو و فاز انتقالي تقسيم مي شود.



فاز ابتدايي

فاز ابتدايي فازي است كه در آن رحم به صورت منظم منقبض مي شود. اين انقباضات بر خلاف انقباضات براكستون هيكز كه نا منظم و بي درد هستند، به تدريج دردناك مي شوند.

ريتم و سرعت زايمان در هر خانم باردار ممكن است خصوصيات مخصوص به خود را داشته باشد. بعضي ها حتي متوجه انقباضات اوليه نيز نمي شوند در حاليكه دهانه رحم چندين سانتيمتر باز شده است. وقتي كه گردن رحم شروع به باز شدن مي كند، وضعيت آن در لگن تغيير مي كند و به سمت جلو آمده و نرم مي شود. براي اينكه بتوانيد تفاوت اين دو را بهتر درك كنيد نوك بيني خود را لمس كنيد، سفت و عضلاني است؛ حالا لبهاي خود را لمس كنيد، نرم و شل است. سرويكس يا گردن رحم از حالت سفت به حالت شل در مي آيد.


چه مي توان كرد؟

شما مي توانيد در خانه چرخي بزنيد، براي قدم زدن بيرون رويد، يك فيلم تماشا كنيد، يك حمام گرم بگيريد. چرت بزنيد يا استراحت كنيد.. تنقلات ميل كنيد؛ خوراكي هاي غني از كربوهيدرات بهترين انتخاب هستند. اگر انقباضات دردناك است، ماساژ و تكنيك هاي آرامش بخشي و دوش آب گرم مفيد واقع مي شوند.


فاز فعال


ماما ها و پزشكان فاز فعال را مرحله اي مي دانند كه در آن سرويكس باز شده و انقباضات شما نزديك به هم و قوي تر شده اند. سرانجام فواصل سه يا چهار دقيقه اي به فواصل 60 تا 90 ثانيه مي رسند و انقباضات شديد مي شوند.


چه مي توان كرد؟

زماني كه رفتن به بيمارستان يا زايشگاه از ماندن در خانه بهتر به نظر مي رسد، موقع عزيمت است. اگر در خانه زايمان مي كنيد به ماماي خود اطلاع دهيد. انقباضات پشت سر هم مي آيند، وضعيت هاي مختلف را امتحان كنيد تا ببينيد در چه وضعيتي احساس راحتي بيشتري مي كنيد. تمرين تنفس و تكنيكهاي آرامش بخشي در اين مواقع مفيدند.

توجه كنيد كه مي توانيد يك دوش آب گرم بگيريد كه براي كاهش درد بسيار مفيد است و همچنين زايمان را سرعت مي بخشد. حتي مي توانيد زايمان در وان آب را انتخاب كنيد.

گاهي اتفاق مي افتد كه در طي زايمان باز شدن سرويكس كند شده يا متوقف مي شود. در اين هنگام قدم زدن، ماساژ و حتي گريه كردن كمك مي كند كه اضطراب عاطفي از بين رفته و جريان زايمان سريع تر شود. اگر كيسه اب پاره نشده باشد، ماما با پاره كردن كيسه آب، پروسه زايمان را سرعت مي بخشد. مي توان از مسكن ها و بي حسي هاي نخاعي هم استفاده كرد.


فاز انتقالي يا مرحله گذر

طي اين فاز سرويكس از 8 تا 10 سانتيمتر باز مي شود. هر بار كه انقباض زايماني شروع مي شود 1 تا يك و نيم دقيقه به طول مي انجامد و تقريبا هر 3 دقيقه تكرار مي شوند. اين مرحله معمولا دوره سختي از مراحل زايماني است.


چه مي توان كرد؟

زايمان بسيار نزديك است. وضعيت راحتي را براي خود انتخاب كنيد. در فواصل انقباضات آرام باشيد. تنفس خود را منظم كنيد، از بيني نفس بكشيد و از دهان بيرون دهيد. اشكالي ندارد اگر بخواهيد براي تحمل بهتر درد فرياد بزنيد.



مرحله دوم يا تولد نوزاد

در اين فاز رحم نوزاد را به بيرون مي راند تا از كانال زايماني يا همان واژن به دنياي بيرون بيايد. در اين هنگام همراه انقباضات، شما سر نوزاد را بين پاهاي خود حس مي كنيد. در ابتداي انقباض، نوزاد به بيرون رانده شده و انتهاي انقباض كمي به داخل كشيده مي شود. وقتي سر نوزاد در واژن قرار مي گيرد، ماما از شما مي خواهد كه كمتر فشار بياوريد تا نوزاد به آرامي بيرون آيد و ريسك پارگي در شما كمتر شود. اگر شما قبلا زايمان كرده باشيد اين فاز براي شما 5 تا 10 دقيقه طول مي كشد. اگر زايمان اول شما باشد اين فاز ممكن است ساعتها طول بكشد.


چه مي توان كرد؟

به بدن خود توجه كنيد. وقتي قدرت داريد زور بزنيد. سعي كنيد هنگام فشار آوردن نفس خود را حبس نكنيد. در هر انقباض چندين بار زور بزنيد. از كشش زمين استفاده كنيد، ايستاده يا در حالت چمباتمه قرار بگيريد. اگر خيلي خسته شده ايد، به پهلوي چپ بخوابيد. اگر بي حسي نخاعي داريد، ماما به شما مي گويد كه چه زماني زور بزنيد. احتمالا وي توصيه خواهد كرد تا زمان ديده شدن سر نوزاد زور نزنيد.


مرحله سوم يا خروج جفت

شروع اين فاز از زماني است كه نوزاد بطور كامل بيرون آمده و در اين فاز جفت بيرون مي آيد. جفت سيستم حمايتي جنين است كه مسئول رساندن مواد مغذي به جنين و دفع مواد زائد از آن مي باشد. پس از اتمام مرحله تولد نوزاد، انقباضات تا مدت كمي ادامه مي يابد . خروج كامل جفت و ضمائم بيش از 5 تا 10 دقيقه طول مي كشد.



چه مي توان كرد؟

شما احتمالا اين فاز را حس نمي كنيد چون تمام توجه شما به نوزاد معطوف است. گذاشتن نوزاد روي قفسه سينه سبب ترشح هورمونهايي مي شود كه به جدا شدن جفت از رحم كمك مي كنند. در اين هنگام شما يا بسيار ضعف داشته و يا بسيار هيجان زده هستيد. بعضي از مادران به علت زايمان طولاني و دردناك قادر به توجه كافي به نوزاد نيستند. بيشتر خانمها در اين مرحله نياز به استراحت و تغذيه مناسب دارند.

حال نوزاد خود را تحسين مي كنيد. دستها و پاهاي او را بررسي مي كنيد. او را در بغل مي گيريد. اگر مي خواهيد نوزاد را با شير خود تغذيه كنيد از همين الان شروع كنيد. تعجب نكنيد اگر نوزاد تمايلي نشان نمي دهد. اگر حتي او را به سينه تان بفشاريد كافيست و او خيلي زود به خوردن شير تمايل پيدا مي كند.
[عکس: 20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
پاسخ }
#7
زایمان طبیعی بدون درد


شاید درد زایمان ، وضع حمل و تولد نوزاد بزرگترین اتفاق در دوران بارداری و حتی در تمام زندگی شما باشد. اگر مانند دوران بارداری از اتفاقات حین زایمان نیز آگاهی داشته باشید زایمان بدون دردسری را تجربه خواهید کرد. با آگاهی از روش های مختلف زایمان یا انتخاب هایی که برای بیهوشی می توانید داشته باشید حتماً این دوران را بخوبی طی می کنید.

من تا بحال دچار درد زایمان نشده ام ، از کجا بدانم این درد چه حسی دارد؟
ممکن است سوال کنید که من تا بحال دچار درد زایمان نشده ام ، از کجا بدانم این درد چه حسی دارد؟ وقتی عضله رحم مقبض می شود، در ناراحت کننده ای ایجاد می شود که معمولاً با احساس فشار به کمر و لگن همراه است .

يك راه آسان براي شناخت درد زايمان

برای شناخت درد زایمان راه آسانی به شما می گوییم : با نوک انگشتتان گونه و پیشانی خود را لمس کنید، سپس قسمت بالای شکم خود ( قله رحم ) را لمس کنید، یک رحم آرام و بدون درد مثل گونه شما نرم است ولی یک رحم دردناک و منقبض مثل پیشانی شما سفت است . این روش برای تشخیص درد زودرس زایمان بسیار مفید است و به شناخت درد زایمان کمک زیادی می کند.
امروزه روش های بیشتری برای زایمان وجود دارد.احتمالاً شما نیز علاقه دارید با روش های غیر سنتی زایمان آشنا شوید. البته تمام این روش ها در دسترس همگان نیست. ولی آگاهی از آنها می تواند به شما آرامش دهد. برخی از خانم ها به دلیل ترس از درد زایمان ترجیح می دهند که نوزدان آنها از طریق سزارین متولد شود.
از زمان های بسیار دور انسان ها همواره در تلاش بوده اند که درد زایمان را کاهش دهند و در طول سال ها روش های مختلفی را برای کاهش درد زایمان به کار گرفته اند.

بطور کلی انجام زایمان بدون درد به دو روش امکانپزیر است.
روش های دارویی و روش های غیر دارویی.

روش های غیر دارویی شامل:
ماساژ، تمرکز، موزیک، گیاه درمانی، طب سوزنی، تحریک الکتریکی پوست، هیپنوتیسم، ورزش، گرما، آب درمانی، زایمان در آب، انرژی درمانی و حضور همسر در اتاق زایمان است .

روش های دارویی شامل:
استنشاق گاز انتونوکس ( گازی بدون رنگ و بو که مخلوطی از اکسیژن و اکسید نیترو است و با شروع درد زایمان آنرا از طریق ماسک تنفس می کنید و موجب بی دردی می شود). تزریق دارو از طریق سرم و یا تزریق داخل عضله ، بی حسی از ناحیه کمر و تزریق مواد بی حس کننده داخل کانال زایمان .
وقتی شما از ناحیه کمر بی حس می شوید، می توانید راه بروید ولی درد ها را احساس نمی کنید و بعد از زایمان به راحتی به نوزاد خود شیر می دهید و قدم می زنید.

امروزه روش های بیشتری برای زایمان وجود دارد.
برخی از خانم ها به دلیل ترس از درد زایمان ترجیح می دهند که نوزدان آنها از طریق سزارین متولد شود.
متخصصين با در نظر گرفتن شرايط جسمي شما و جنينتان ، روش زايمان مطمئني به شما پيشنهاد خواهند كرد و در جهت جلوگيري از بروز چنين عوارضي و يا بهبود آن در كنار شما خواهند بود.



--------------------------------------------------------------------------------
دکتر معصومه محمد آهاری جراح و متخصص زنان
[عکس: 20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
پاسخ }
#8
مراحل زایمان طبیعی (جهت آشنایی زنان باردار)


* علائم شروع زایمان عبارتند از:

درد ناحیه زیر شکم و یا کمر که به تدریج طول مدت درد بیشتر و فاصله بین آن کوتاه تر میشود.

بروز هر نوع ترشح خونی از واژن یا مهبل

آبریزش از مهبل یا واژن



* فرآیند زایمان معمولاً به سه مرحل تقسیم می شود :

مرحلۀ اول : از زمان شروع دردهای زایمانی تا باز شدن کامل دهانۀ رحم می باشد .

مرحلۀ دوم : از باز شدن کامل دهانۀ رحم تا خروج نوزاد می باشد .

مرحلۀ سوم : از خروج نوزاد تا خروج جفت می باشد .



* مرحله اول:

مرحله اول نیز سه قسمت دارد : دردهای ابتدایی، دردهای فعال ، مرحلۀ انتقالی . تمامی مرحلۀ اول ممکن است ۱۲-۱۴ ساعت برای شکم اولها و ۵-۶ ساعت برای مادرانی که قبلاً هم زایمان کرده اند طول بکشد . نیروی انقباضات رحمی ، دهانۀ رحم را باز می کند و میزان این باز شدن معمولاً با سانتیمتر بیان می شود که در معایتۀ داخلی که با یک یا دو انگشت صورت میگیرد ، تعیین می شود . باز شدن کامل دهانۀ رحم ۱۰سانتی متر می باشد .



دردهای ابتدایی : از شروع انقباضات واقعی زایمانی تا هنگامی که دهانۀ رحم ۴ سانتی متر باز شده باشد می باشد .

دهانۀ رحم علاوه بر باز شدن ، نازک هم شده است . این قسمت معمولاً از همۀ مراحل قابل تحمل تر می باشد . و از آنجایی که این قسمت از مرحلۀ اول حدود ۶ ساعت طول میکشد ، بسیاری از خانم ها ترجیح می دهند این مرحله را در منزل به سر ببرند . باز شدن دهانۀ رحم در این مرحله بسیار کندتر از مرحلۀ بعدی است . برای مثال برای عبور ۲ سانتی متر به ۴ سانتی متر زمان بسیار بیشتری می برد تا این که از ۶ سانتی متر به ۸ سانتی متر بروید ، هر چند که در هر دو ، ۲ سانتی متر پیشرفت کرده اید.



درد های فعال : از زمانیست که دهانۀ رحم ۴ سانتی متر باز شده تا هنگامی که به ۷ سانتی متر برسد . وقتی که دهانۀ رحم ۶ سانتی متر باز شد ، انقباضات بسیار قوی تر گردیده اند و دفعات آنها نیز بتدریج افزایش می یابند و زمان بیشتری به طول می انجامند . برای مثال هر دو دقیقه یک انقباض ۶۰ثانیه ای ممکن است رخ دهد . در این مرحله احتمالا ًاحساس گرمی می کنید ، دهانتان خشک می شود ، کمی خسته می شوید و کمرتان نیز درد می گیرد . بهتر است مرتب تغییر وضعیت بدهید ولی به پشت نخوابید . مرتب ادرار کنید( ساعتی یکبار ) و در صورت امکان حولۀ گرمی به کمرتان بگذارید . صورتتان را بشویید ( برای رفع احساس گرما ) و نفسهای عمیق بکشید .



مرحلۀ انتقالی : زمانی است که دهانۀ رحم ۸ سانتی متر باز شد تا وقتی که به ۱۰ سانتی متر برسد . این مرحله به عقیدۀ بسیاری زنان ، دردناک ترین مرحله است و البته خوشبختانه کوتاه ترین مرحله ( معمولاً ۹۰-۲۰ دقیقه طول می کشد ) در این مرحله احساس دفع مدفوع بشما دست می دهد و این نشان می دهد که سر جنین به راست رودۀ شما فشار می آورد و نزدیک زایمان هستید .



سایر علامتهای این مرحله عبارتند از : تحریک پذیری ، نشانۀ خونی ، لرز ، تهوع و استفراغ ، گرفتگی پا و تعریق ( البته ممکن است هیچ یک از این علامتها را نداشته باشید ). سعی کنید بدنتان را شل کنید و نفسهایتان را سریع تر کنید . اگر احساس گیجی می کنید ، درون دستهای بسته تان تنفس کنید . مرتب تغییر وضعیت دهید و در صورت نیاز هیچ اشکالی ندارد که سر و صدا کنید .



ناگهان یک احساس کاملاً متفاوتی به شما دست می دهد . شما یک فشاری در لگنتان حس می کنید و یک تمایل غیر قابل کنترل برای زور زدن به شما دست می دهد . اما اگر دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز نشده باشد نباید زور بزنید چرا که باعث صدمه زدن به دهانۀ رحم خود می شوید .

با فشارهای شما و انقباضات رحمی ، سر جنین پایین تر می آید و به کف لگن فشار وارد می کند بطوری که با عضلات خارجی این ناحیۀ لگن ، بنام پرینه ، مماس می گردد . همچنانکه سر جنین به آرامی پرینه را متسع می سازد ، شما هم یک احساس ناراحت کننده کشیدگی و سوزش در این منطقه می کنید . خوشبختانه این احساس فقط لحظه ای است چونکه فشار سر جنین به پرنیه یک نوع بی حسی طبیعی ایجاد می کند . این مرحله یک مرحلۀ بسیار بحرانی برای جنین شما می باشد . البته اینجا آخر کار نیست ممکن است این مرحله طولانی شود و تا خروج کامل جنین ۹۰ دقیقه طول بکشد ولی معمولاً کوتاه تر است مخصوصاً اگر در این مرحله عمل چیدن پرنیه ( اپیزیاتومی ) توسط ماما یا پزشک صورت گیرد که باعث می شود مرحلۀ دوم سریع تر انجام شود و فشار کمتری به سر جنین وارد گردد و از پارگی احتمالی عضلات این ناحیه ( که ترمیم آن ها نیز مشکل تر می باشد ) جلوگیری کند .



بعد از اتمام مرحلۀ سوم ، با انجام چند بخیه اپیزیاتومی ترمیم می شود . معمولاً در همۀ شکم اولها این اقدام ( اپیزیاتومی ) صورت می گیرد و اکثر شکم دوم ها نیز بی بهره نیستند ولی شکم سوم ها به بعد معمولاً احتیاجی به این عمل ندارند چرا که عضلات پرنیه شل تر شده اند و مقاومت چندانی در مقابل عبور جنین نشان نمی دهند و مرحلۀ خود به خود سریع تر صورت می گیرد .



* جنین در این مرحله چگونه است ؟

با شروع و پیشرفت دردهای زایمانی ، سر جنین ( که در روزها یا هفته های آخر بارداری وارد لگن شده بود ) به عریض ترین قسمت لگن حرکت می کند و در این حین مرتب تغییر وضعیت می دهد و می چرخد و البته به مثانه و راست رودۀ شما بیشتر فشار وارد می شود .



در طی زایمان و بیشتر در مرحلۀ دوم ، جمجمۀ جنین تحت فشار بدن شما قرار می گیرد و بطور مرتب تغییر شکل می دهد . به همین علت اگر سر نوزادتان کشیده به نظر می رسد و یا قسمتی از آن به نظر تغییر شکل یافته می رسد ، نگران نباشید چون این حالت به علت همین فشارهای لگن به سر جنین ایجاد شده است و بعد از یکی دو روز کاملاً برطرف می شود . استخوان های جمجمۀ جنین در همه جا کاملاً سفت نشده اند و نقاط نرمی بنام فونتانل و یا ملاج در جلو و پشت سر نوزاد وجود دارند . این نقاط نرم به استخوان های جمجمه اجازه می دهند که برخی نقاط بر روی هم بخوابند و در مجرای زایمانی بهتر جای گیرند .



بطور طبیعی نوزاد با سر به دنبا می آید . البته می تواند با پاها ، باسن ، صورت و ابرو ( حالتی بین سر و صورت ) نیز به دنیا بیاید ولی مطلوب ترین حالت همان حالت سر می باشد و از حالتهای مختلف سر ، حالتی بهتر و شایع تر از بقیه است که صورت به پشت مادر باشد .

زایمان نوزاد با پاها ( بریچ ) تقریباً ۳% کل زایمان ها را تشکیل می دهد . در این حالت البته زایمان طولانی تر و مشکل تر خواهد بود ( مخصوصاً درد کمر ) . زایمان طبیعی در این حالت هم برای شما دردناک تر خواهد بود ، هم برای جنین پر خطرتر و البته برای ماما یا پزشکتان هم مشکل تر . بیشتر حالتهای بریچ را سزارین می کنند ( مخصوصاً در شکم اول ها و شکم دوم ها ) .

* مرحلۀ دوم : تولد نوزاد

برای زایمان احتمالاً شما را به اتاق زایمان و تخت زایمان راهنمایی می کنند ( گاهی با برانکارد می برند ) . احتمالاً تخت زایمانی را در مطب ماما یا پزشکتان دیده اید ، بیشتر شبیه به صندلی بزرگ و بلندی است که دو پایه در انتها دارد که پاهای شما را روی آنها قرار می دهند . ناحیۀ تناسلی شما با مواد ضد عفونی کننده شسته می شود و روی شکم و پاهایتان پارچه های استریلی پهن می گردد .



هنگامی که دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز شد ، ماما یا پزشکتان به شما می گوید که می توانید به طرف پایین زور بزنید ( معمولاً بطور ناخود آگاه چنین احساسی را خواهید داشت ) . بهتر است زور زدن شما همراه با یک بازدم آهسته باشد . بش از ۶-۵ ثانیه نفستان را حبس نکنید . در صورتی که پس از ۳۰ دقیقه پیشرفتی نکرده اید و جنین نزول نکرده است ( پایین نیامده است ) ، وضعیت سر پا نشستن نیز می تواند کمک کند . نزول جنین در مجرای زایمانی به کمک فشارهای شما و انقباضات ماهیچه های شکمی و دیافراگم ( عضله کف قفسه سینه ) صورت می پذیرد . هر چند این مجرا حدود ۱۰ سانتی متر بیشتر نیست ولی ممکن است ۲۰ دقیقه تا دو ساعت ( در زایمان های مشکل ) طول بکشد تا او این مسیر را طی کند .

هنگامی که سر جنین کاملاً پایین آمد و به پرنیه فشار آورد ، اپیزیاتومی می تواند انجام گیرد . آخرین انقباض قبل از زایمان سر ، احتمالاً باعث یک احساس سوزش و کشیدگی می شود . بعد از تولد سر ، یک شانه و سپس شانۀ بعد و بلافاصله بقیه بدن به دنیا می آید . قسمت مشکل زایمان در درجۀ اول همان سر می باشد . زایمان شانۀ اول نیز مقداری ایجاد درد می کند اما بقیۀ بدن تقریباً به بیرون لیز می خورد .



معمولاً دهان و بینی نوزاد تمیز می شود و شما برای اولین بار صدای گریۀ او را می شنوید ( که هیجان انگیزترین مرحلۀ زایمان و حتی عمرتان می باشد !) در این مرحله نوزاد هنوز از طریق بند ناف به شما متصل است . ماما یا پزشکتان بند ناف را در دست می گیرد و هنگامی که ضربان آن تمام شد اول با دو پنس آن را می بندد و سپس می چیند . سپس یک گیرۀ پلاستیکی در فاصلۀ ۳-۲ سانتی متری شکم نوزاد ، بر روی بند ناف می بندد و بقیۀ آن را می چیند .



از عجایب خلقت است که پس از آن همه سختی و درد و خستگی و احتمالاً بی خوابی ، با تولد نوزاد ، تقریباً همۀ دردها از بین می روند . بخصوص هنگامی که نوزاد کوچک و قشنگ تان را ( که ۹ ماه در انتظار دیدارش بودید ) می بینید ، همۀ درها حتی فراموش می شوند !

البته توجه دارید که کل مدت دردهای ناراحت کننده زایمان طبیعی شاید به اندازۀ مدت یک دندان درد ساده باشد ! ولی متأسفانه همیشه آن چنان از دردهای زایمانی و شدت و مدت آن ها نقل شده است که باعث وحشت مادران جوان می گردد.



* فورسپس و واکیوم ( زایمان با دستگاه )

برخی مواقع ممکن است دردهای زایمانی به خوبی پیشرفت کند ولی در انتها خروج جنین با کمی اشکال مواجه شود و یا از این لحاظ مشکلی نباشد منتها به علت زجر جنین و یا حالت اضطراری دیگری خروج سریع جنین اجباری باشد . در این حالت ممکن است پزشکتان تشخیص دهد که استفاده از فورسپس و یا واکیوم بهتر از اجرای سزارین باشد و البته در بسیاری از موارد هم همینطور است و عوارض آنها کمتر سزارین می باشد ، البته تنها هنگامی که شرایط استفاده از این وسایل وجود داشته باشد که این تشخیص را باید به عهده پزشکتان بگذارید .



یک فاکتور مهم در هنگام به کار بردن هر دو وسیله این است که باید شرایط اجرای سزارین اورژانس مهیا باشد چرا که ممکن است از این وسایل نتیجه به دست نیاید و بیمار فوراً باید تحت عمل سزارین قرار گیرد . احتمال عدم موفقیت با واکیوم بیشتر از فورسپس می باشد و ایجاد ضربه به پوست سر جنین بیشتر است .

مسأله ای که حائز اهمیت است این است که اگر به پزشکتان اعتماد دارید ، مطمئن باشید او فقط در جایی که لازم و ضروری است از فورسپس و یا واکیوم استفاده می کند و همیشه سلامت شما و نوزادتان را نسبت به همه چیز ارجح می داند .



* مرحلۀ سوم : خروج جفت

جفت عضوی است که در طول حاملگی به دیوارۀ رحم متصل است و از طریق بند ناف به جنین وصل می باشد . مسئولیت تغذیه و اکسیزن رسانی به جنین و دفع ضایعات جنین به عهده جفت می باشد .

پس از تولد نوزاد ، انقباض رحم متوقف می شود و می تواند پس از آن همه فعالیت کمی استراحت کند . پس از چند دقیقه دوباره منقبض می شود. این انقباضات جفت را از دیوارۀ رحم جدا کرده و آن را به بیرون هدایت می کنند که معمولاً با خروج مقداری خون نیز همراه می باشد .



پس از خروج جفت ، ماما یا پزشکتان اقدام به ترمیم اپیزیاتومی می کند ( در صورتی که انجام شده باشد ) بخیه ها را با نخهای قابل جذب انجام می دهند که در عرض ۲۰-۱۵ روز جذب می شوند . نوزادتان کاملاً بررسی می شود و به شما داده می شود . بهتر است هر چه زودتر او را شیر دهید . این کار هم ارتباط عاطفی نوزاد و مادر را تقویت می کند ، هم جریان شیر زودتر برقرار می شود و هم رحم زودتر به حالت اولیه بر می گردد ( به علت هورمون های مترشحه در اثر مکیدن پستان ) .



حداقل تا دو ساعت در زایشگاه خواهید ماند و ماما یا پرستار آن بخش، خونریزی رحمی شما را کنترل می کند . در صورتی که رحم شما منقبض شد و خونریزی تان کنترل گشت ، شما را به اتاقتان در بخش منتقل می کنند .

هر چند پس از آن همه تلاش احساس خستگی می کنید ولی احتمالاً برای خوابیدن بیش از اندازه هیجان زده هستید و بعد از خبر دادن به فامیل و آشنایان حتماً بیشتر از هر کاری تمایل دارید عضو جدید خانواده تان نگاه کنید و او را تجلیل نمایید و البته هر کسی هم به دنبال شباهت تازه وارد عزیز با خود می باشد .



* مراقبتهای پس از زایمان:

زمان ترخیص بطور معمول در زایمان طبیعی ۲۴ ساعت بعد از زایمان و در سزارین ۷۲ ساعت بعد از زایمان می باشد. شش هفته اول بعد از زایمان دوران نقاهت یا نفاس نامیده می شود. در این مدت نیز لازم است مادر در روز دهم و روز چهلم پس از زایمان به مراکز بهداشتی مراجعه نماید. تا از نظر وجود علائم خطر مورد بررسی قرار گیرد.



* علائم خطر پس از زایمان:

تب و لرز

خونریزی بیش از میزان قاعدگی در هر زمان یا ادامه خونریزی بیشتر از حد لکه بینی بعد از ده روز

درد و ورم ناحیه بخیه ها

هر گونه درد، قرمزی و تورم پستان ها

لمس توده یا درد و تورم و خروج ترشحات چرکی از محل بخیه ها

خروج ترشحات چرکی و بدبو از مهبل

درد زیر دل یا درد ساق پا

بی اختیاری دفع ادرار و مدفوع، درد یا سوزش هنگام ادرار کردن و تکرار ادرار

افسردگی شدید

سرگیجه و رنگ پریدگی

[عکس: 20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
پاسخ }
گوناگون از وب
loading...


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  جلوگیری از ریزش مو در بارداری و پس از زایمان ماریا یگانی 0 763 ۱۴-۰۷-۱۳۹۱, ۱۰:۳۲ ق.ظ
آخرین ارسال: ماریا یگانی