خوش آمدید ورود یا ثبت نام

تبلیغات
Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
Ads Ads

close
Ads
 
امتیاز موضوع:
  • 14 رأی - میانگین امتیازات: 2.57
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

بیماری سل

مدیر بازنشسته

****
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
692
تاریخ عضویت:
دی ۱۳۹۰
مدال ها
مدال برنده مسابقه عکاسی

اعتبار: 824


محل سکونت : تهران
ارسال: #1
بیماری سل
سل ریوی (Tuberculosis pulmonary) یک عفونت باکتریایی است که ریه ها درگیر می کند


این بیماری برای بار اول در سال 1882، توسط پزشک آلمانی به نام روبرت کخ شناسایی شد.



سال های قبل، درمان موفقیت آمیزی برای این بیماری وجود نداشت، اما امروزه با آنتی بیویک درمان می شود.



علت

علت سل ریوی، یک باکتری به نام مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (Mycobacterium tuberculosis) است.

این بیماری با تنفس هوای آلوده به سرفه و یا عطسهفرد بیمار، به دیگران منتقل می شود، ولی در اثر تماس با لباس بیمار و یا دست دادن با او، این بیماری سرایت نمی کند.

یک نوع دیگر بیماری سل در اثر نوشیدن شیر غیرپاستوریزه بوجود می آید. این نوع بیشتر در کودکان شایع است.

این بیماری ممکن است سالیان سال، پنهان باقی بماند و در برخی افراد واکنش نشان دهد.



افراد در معرض خطر

- سالمندان

- نوزادان

- افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف مانند: بیماران ایدزی، افراد تحت شیمی درمانی، افراد دیابتی و یا افرادی که از داروهای خاصی استفاده می کنند.

- افرادی که با فرد بیمار ارتباط دارند.

- افراد دارای سوء تغذیه

- زندگی در محل های شلوغ و عدم رعایت بهداشت

- افراد بی خانمان

- افراد مقاوم نسبت به داروهای سل

- زندانی ها

- الکلیسم ها و استفاده کنندگان از مواد مخدر تزریقی

هنوز هیچ مدرک قطعی دال بر ارثی بودن این بیماری وجود ندارد.

بیماری سل ریوی در اثر تنفس هوای آلوده به عطسه یا سرفه بیمار، به دیگران سرایت می کند

هنگامی که باکتری سل وارد بدن شد، چه اتفاقی رخ می دهد؟

هنگامی که باکتری سل از طریق هوای دم وارد ریه ها گردید، تکثیر می یابد و باعث ایجاد عفونت ریوی (پنومونی و یا ذات الریه) می گردد.

گره های لنفاوی مرتبط با ریه ها نیز ممکن است عفونی شوند و بزرگ گردند. غالبا، گره های لنفاوی نزدیک به قلب (در بخش مرکزی قفسه سینه) درگیر می شوند.

بیماری سل در تمام بدن انتشار می یابد، ولی سیستم ایمنی بدن می تواند از انتشار عفونت جلوگیری کند. سیستم ایمنی بدن با تشکیل بافت زخمی در اطراف باکتری سل، آن را آلوده کردن سایر نقاط بدن بازمی دارد.

تماس اولیه با باکتری سل را به نام "سل اولیه" می خوانند.

اگر بدن قادر به تشکیل بافت زخمی در اطراف باکتری سل باشد، عفونت غیرفعال (پنهان) باقی می ماند، مانند افرادی که هیچ نشانه ای از بیماری سل در آنها نیست و این عفونت را به افراد دیگر انتقال نمی دهند.

در نهایت با ته نشین شدن کلسیم در بافت زخمی، بافت زخمی و گره های لنفاوی ممکن است سخت شوند.

در برخی مواقع، سیستم ایمنی بدن ضعیف می شود و باکتری سل، بافت زخمی را پاره می کند و در نتیجه عفونت به حال فعال برمی گردد و "سل ثانویه" به وجود می آید.

کلیه ها، استخوان و پرده پوشاننده مغز و نخاع (مننژ) محل های شایعی هستند که باکتری سل در خارج از ریه روی آنها اثر می گذارد.



علائم

- سرفه خلط دار

- سرفه خونی

- عرق کردن شدید، به خصوص در شب

- خستگی

- تب

- کاهش وزن بدون دلیل

- مشکل تنفسی

- درد قفسه سینه

- خس خس سینه

- تنگی نفس

- ضعف



آزمایشات لازم

- ضربه زدن به انگشتان دست و یا پای بیمار توسط پزشک

- بررسی ورم و حساس شدن گره های لنفاوی در گردن و یا سایر مناطق

- بررسی وجود مایع در اطراف ریه بیمار

- شنیدن صداهای غیرطبیعی ریه بیمار

- بیوپسی از بافت مبتلا (ندرتا)

- برونکوسکوپی

- سی تی اسکن و رادیوگرافی از قفسه سینه

- آزمایش خون

- بررسی خلط

- تست پوستی

فرد مبتلا به بیماری سل هنگامی که می خندد، عطسه یا سرفه می کند، باید با یک دستمال تمیز، جلوی دهان خود را بگیرد و یا با ماسک، دهان خود را بپوشاند

درمان

با درمان سریع و به موقع می توان از انتشار بیماری جلوگیری کرد.

شایع ترین داروهای مورد استفاده عبارتند از: ایزونیازید، ریفامپین، پیرازینامید و اتامبوتول.

اگر داروی مورد نیاز خود را تحت نظر پزشک مصرف نکنید، ممکن است بیماری سخت تر درمان شود.

باکتری سل ممکن است نسبت به درمان مقاوم باشد و در برخی مواقع، دارو نتواند عفونت را درمان کند.

ممکن است نیاز باشد 2 تا 4 هفته در بیمارستان بستری شوید تا از سرایت این بیماری به دیگران جلوگیری شود.

اغلب علائم طی 2 تا 3 هفته بهبود می یابند.



عوارض

اگر بیماری عفونی سل ریوی به خوبی درمان نشود، منجر به آسیب دائمی ریه می شود.

داروهای مورد استفاده برای درمان ممکن است عوارض جانبی داشته باشند. این عوارض شامل مشکلات کبدی، تغییرات بینایی، ادرار نارنجی یا قهوه ای و بثورات پوستی است.

قبل از شروع درمان، باید چشم بیمار معاینه شود. با این کار پزشک می تواند هر گونه تغییری را در سلامت چشم ها متوجه شود.



پیشگیری

- تست پوستی در افراد در معرض خطر و یا کارکنان بخش سلامت لازم است. افرادی که در معرض بیماری سل قرار دارند، باید بلافاصله تست پوستی را انجام دهند. حتی اگر جواب تست در این افراد منفی باشد، باید یک تست پوستی دیگر را در زمان بعدی انجام دهند. اگر جواب تست پوست، مثبت بود یعنی شما در تماس با باکتری سل ریوی هستید.



- در برخی کشورها که شیوع سل ریوی بالاست، واکسن BCG (ب ث ژ) برای جلوگیری از ابتلای به سل ریوی تزریق می شود. افرادی که این واکسن را می زنند نیز باید تست پوستی را انجام دهند.



- در هفته های اول این بیماری، از خانه بیرون نروید و در یک اتاق مجزا، تنها بخوابید.



- باکتری سل به راحتی در هوای راکد منتقل می شود. پس بهتر است پنجره های خانه را باز کنید و یا فن را روشن کنید.



- هنگامی که می خندید، عطسه و یا سرفه می کنید، با یک دستمال تمیز، جلوی دهان خود را بگیرید و یا با ماسک، دهان خود را بپوشانید
امضای noonoosh
همیشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام
بس که اسم تورو خوندم بوی تو داره نفسهام
۸-۳-۱۳۹۱, ۰۱:۰۱ صبح
یافتن سپاس نقل قول
مدیر بازنشسته

****
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
692
تاریخ عضویت:
دی ۱۳۹۰
مدال ها
مدال برنده مسابقه عکاسی

اعتبار: 824


محل سکونت : تهران
ارسال: #2
RE: بیماری سل
سل یک بیماری عفونی قابل انتقال می باشد که توسط باکتری به نام "میکوباکتریوم توبرکلوزیس" ایجاد می شود. نام دیگر این باکتری، باسیل کخ است، زیرا در سال 1882 (میلادی) پروفسور رابرت کخ دانشمند آلمانی آن را کشف کرد.

نوعی از این بیماری که به سل گاوی موسوم است، میان انسان و چهارپایان مشترک است.

میکروب سل در بدن بسیاری از افراد وجود دارد، اما آنها مبتلا به بیماری سل فعال نیستند.

این بیماری در کشورهای جهان سوم از معضلات بهداشتی است و در مناطقی از کشور ما نیز شایع است.

سازمان جهانی بهداشت، سل را یک فوریت جهانی اعلام نموده است، زیرا با پیدایش و انتشار باکتری های مقاوم به دارو، مجددا خطر تبدیل بیماری سل به یک بیماری غیر قابل علاج مطرح است.

به همین مناسبت در کشور ما نیز روز 23 مهر ماه، "روز ملی مبارزه با سل" در نظر گرفته شده است.

عوامل مساعد کننده

بعضی از عواملی که باعث می شوند آلودگی به سل تبدیل به بیماری تبدیل شود، یا فرد سالم بیشتر در معرض ابتلا باشد، در زیر آمده است:


- بیماری ایدز
- استفاده از مواد مخدر

- عفونت اخیر با میکوباکتریوم توبرکلوزیس (طی دو سال گذشته)

- علائم رادیوگرافی قفسه سینه که دال بر سل قبلی باشد (در افرادی که کامل درمان نشده‌اند یا اصلاً درمان نشده‌اند)

- بیماری دیابت

- سیلیکوز (التهاب مزمن ریه ها ناشی از استنشاق غبار ماده معدنی سیلیكا)

- درمان طولانی با کورتیکواستروییدها (داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی)

- سرطان سر ‌و گردن

- بیماری های خونی (مانند لوسمی)

- بیمارهای کلیوی پیشرفته

- وزن کم (10 درصد یا کمتر از 10 درصد وزن ایده آل)



راه های ابتلا

اصلی ترین راه ابتلا، استنشاق ترشحات یا غبار آلوده به میکروب سل می‌باشد که معمولاً ناشی از تماس با بیمار مبتلا به سل می‌باشد. ولی سل گاوی می‌تواند از طریق مصرف لبنیات آلوده و غیر پاستوریزه نیز انسان را آلوده نماید.

بیماری سل به وسیله قطره های ریز موجود در هوا از فردی به فرد دیگر منتقل می شود و اغلب افرادی را که در ارتباط نزدیک با فرد بیمار باشند، درگیر می کند. بنابراین همه اعضای خانواده فرد بیمار، در معرض ابتلا به این بیماری هستند، مگر اینکه بیمار به بیمارستان منتقل شود و با آنها زندگی نکند و یا تحت درمان صحیح قرار بگیرد.

فردی که دچار سل است، اگر سرفه یا عطسهکند و جلوی دهان و بینی خود را نگیرد، قطره هایی که حاوی میکروب سل هستند، در هوا پخش می شوند و اگر فرد دیگری که نزدیک فرد مبتلاست ، این قطره ها را استنشاق کند، باعث ابتلای او خواهد شد. بنابراین افراد مبتلا باید همیشه هنگام عطسه و سرفه جلوی دهان و بینی خود را با دستمال بگیرند و پس از آن، دست های خود را با دقت بشویند.

البته این به آن معنا نیست که فرد مبتلا به سل باید قرنطینه شود. در تماس کوتاه و گذرا امکان انتقال بیماری بسیار کم است، اگر چه غیر ممکن نیست.

سل از طریق حشرات نیز منتقل می شود.



علایم بالینی

سل اولیه معمولاً بدون نشانه است و در جریان معاینه معاشران بیماران سلی کشف می‌شود. این بیماری معمولا ریه ها را گرفتار می کند. نشانه های بیماری عبارتند از: سرفه بیش از دو هفته (معمولاً خشک)، تب، کم اشتهایی و در کودکان نارسایی رشد. نشانه های شدیدتر بیماری ممکن است شامل حملات سرفه و دیده شدن خون در خلط باشد.

سل ممکن است به جز ریه اعضای مختلفی از بدن را گرفتار کند که این اعضا می توانند شامل غدد لنفاوی، استخوان و مفاصل، ستون مهره ها، دستگاه ادراری تناسلی، پریکارد قلب، شکم و روده باشد که بسته به ناحیه گرفتار، علایم خاص خود را خواهد داشت.



عوارض بیماری

بسته به اعضای درگیر شده و مدت درگیری، سل می تواند منجر به پلورزی(جمع شدن مایع در فضای جنب یا فضای بین ریه و قفسه سینه)، آمپیم( پلورزی چرکی سلی)، هموپتزی (خونریزی زخم های مخاط ریه که معمولاً جزیی است، ولی می تواند به خونریزی کشنده نیز منجر شود)، خنازیر یا لنفادنیت گردن (تورم گره های لنفاوی که ممکن است با ترشح نیز همراه شود)، تخریب کلیهها، اختلالات باروری هنگام درگیری اندام های تناسلی، شکستگی مهره ها و .... شود.



روش های تشخیص

عکس برادری از قفسه سینه بیمار مبتلا به سل توسط اشعه ایکس

آزمون توبرکولین

کشت خلط

رادیوگرافی سینه

نمونه برداری بافتی



درمان

مصرف داروهای ضد سل راه اصلی درمان این بیماری می باشد. دوره درمان و مقدار داروی مورد مصرف، بسته به شدت بیماری و قسمت‌های درگیر شده بدن متفاوت است، ولی به طور متوسط بین شش ماه تا یک سال می باشد.

آلودگی هم‌زمان به بیماری ایدز می تواند درمان بیماری را بسیار مشکل کند. درمان انواع باکتری های مقاوم به درمان میکروب سل از چالش های پزشکی است.

در گذشته تنها راه های درمان، استراحت در جاهای خوش آب و هوا و در زیر نور خورشید، نیروبخشی جسمانی، دوری از کارهای سخت و رنج آور، ورزش سبک، گردش و شادی و خوش گذرانی و دوری از غم و اندوه، خوردن غذاهای سودمند و نیروبخش بود.



عوارض داروهای ضد سل

سرگیجه، تهوع، تاری دید، عدم تعادل، زرد شدن سفیدی چشم‌ها، دل‌درد، استفراغ و وزوز گوش که در صورت مشاهده این علائم، باید مصرف داروها قطع شود و پزشک در جریان قرار گیرد.

نارنجی یا قرمز شدن رنگ ادرار یا سایر ترشحات بدن در اثر مصرف داروی ریفامپین می‌باشد و هیچ گونه خطری ندارد.



پیشگیری

بعد از دو هفته از شروع درمان امکان انتقال بیماری به دیگران وجود ندارد، ولی در دو هفته اول درمان باید از تماس‌های مکرر با بیمار مبتلا به سل خودداری کرد.

بیمار حتماً از ماسک استفاده کند.

از بوسیدن کودکان خودداری کند.

از پراکندگی اخلاط در هوا و زمین خودداری کند.

پیشگیری در جامعه:

اصلی ترین راه مبارزه با این بیماری شناسایی افراد مبتلا و درمان آنها با داروهای ضد سل می باشد(تحت نظارت مستقیم DOTS).

شناسایی افراد آلوده که به هنوز به سل مبتلا نشده اند .

ارتقای آموزش های بهداشتی و سطح اقتصادی- فرهنگی در جامعه موجب کاهش بیماری می گردد.

مبارزه با بیماری ایدز، زیرا این بیماری موجب شیوع موج جدید از بیماری سل گردیده است.

پیشگیری با تزریق واکسن سل (ب‌ث‌ژ):

با توجه به دستورالعمل‌های کشوری واکسن ب‌ث‌ژ در بدو تولد و در یک نوبت به کودک تزریق می‌شود.

تزریق مکرر واکسن سود بخش نیست و فقط یک بار تزریق کافی است.

باید دانست که واکسن ب‌ث‌ژ از بروز موارد خطرناک و مرگ و میر بیماری سل در فرد جلوگیری به عمل می‌آورد، ولی اثرات ناچیزی در پیشگیری از گسترش بیماری سل در جامعه دارد.



اهمیت مبارزه صحیح با سل

با تشخیص به موقع و درمان صحیح بیماران مبتلا به سل، به راحتی می توان با این بیماری مبارزه کرد.

ولی اگر نتوانیم بیمار را تشخیص دهیم، به راحتی هر بیمار مسلول سالانه 10 تا 15 نفردیگر را در خانواده و نزدیکان خود آلوده می کند.

مهم‌تر آنکه اگر بیمار مبتلا به سل ریوی را تشخیص دهیم، ولی تحت درمان صحیح قرار نگیرد، موجب به وجود آمدن میکروب سل مقاوم به دارو می گردد که داروهای ضد سل معمولی دیگر بر آن اثر نمی کنند، در نتیجه بیماری وخیم تر شده و به راحتی قابل درمان نمی باشد و اگر به دیگران منتقل شود، مشکلات زیادی را به وجود می آورد.

عدم درمان صحیح و دقیق بیماران مسلول موجب بروز بیماری لاعلاجی می گردد. سل بیماری فقرا می‌باشد.



شرایط اتاق بیمار

نور خورشید به مقدار کافی به داخ اتاق نفوذ کند.

به اندازه کافی پنجره داشته باشد (یک پنجم مساحت کف اتاق).

از بستن پنجره اتاق بیمار خودداری کنید
امضای noonoosh
همیشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام
بس که اسم تورو خوندم بوی تو داره نفسهام
۸-۳-۱۳۹۱, ۰۱:۰۶ صبح
یافتن سپاس نقل قول



ّبرگزیده مردمی ششمین جشنواره وب ایران در بخش خانواده و کودک
Top of Page
کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نبوده و تمامی حقوق متعلق به © انجمن خانوم گل می باشد