امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
تبریک و تسلیت ایام مذهبی
#31
سلام به دوستای گل. عیدتون مبارک . CheerleaderCheerleaderCheerleaderCheerleader
تو مرا یاد کنی یا نکنی
باورت گر بشود, گر نشود
حرفی نیست... اما..!
نفسم میگیرد در هوایی
که نفسهای تو نیست
پاسخ }
#32
عید همتووووووووووون مفااااااااارک بوووووووووووسClapClapClapClap
چه معنی داره تو این دنیا کسی با کسی قهر باشه !
چه معنی داره تو این دنیا کسی تنها باشه !
چه معنی داره تو این دنیا آدم ها یک روز بیان و یک روز برن !
چه معنی داره تو این دنیا دل بعضی ها اینقدر تنگ باشه !
اصلا چه معنی داره تو این دنیا دل بعضی ها از سنگ باشه !
پاسخ }
#33
عید همه مبارکClapClap
پاسخ }
#34

گام های محرم ناگزیر از رسیدن به سر منزل تاسوعا و عاشورای حسینی است. محرمی که با نام حسین(ع) پیوند خورده و هر یک از ایامش فکرها و دل ها را متوجه روزی می کند که بزرگ ترین مصائب دنیا را بهمراه دارد و با تاملی در چگونگی حوادثی که آنزمان در کربلا اتفاق افتاد اشک غم را در سوگ برترین انسان های عالم جاری می کند ...

مروری بر صفحات تاریخ نشان می‌دهد جنایت و كشتارهای فجیع انسانی در طول تاریخ كم نبوده‌اند.
جنایاتی كه بیان آنها مو را بر تن انسان سیخ می‌كند. از جنایت مغول ها در نقاط مختلف خصوصاً خراسان گرفته تا كشتار سرخ‌پوستان آمریكا توسط مهاجران اروپایی و از تلفات جنگ‌های جهانی و حمله اتمی به هیروشیما گرفته تا كشتار در عراق و افغانستان توسط مهاجمانی که حقوق انسانها را نقص کردند.
اما بسیاری از آنها در لابه‌لای تاریخ دفن شده‌اند و آنهایی هم كه گاه بیان می‌شوند یا برای زنده نگهداشتن‌شان یادبودی ساخته شده، هیچكدام جریان‌ساز و تحول‌آفرین نیستند. حتی كشتارهای گسترده در همین زمان‌های نزدیك خیلی سریع به فراموشی سپرده شده است.

اما دهه ی محرم 61 هجری و تاسوعا و عاشورای خونین آن سال هرگز از یادها نمی رود و هنوز هم که هنوز است مسلما بسیاری از شما عزیزان در هر شهر و محله ای كه در آن زندگی می‌كنید هیات و دسته‌ای دارید و در ایام محرم خصوصا در تاسوعا و عاشورا برای گریستن بر مظلومیت آقا اباعبدالله و تدبر و تفكر در چیستی و چرایی حركتش راهی تكیه و حسینیه ای می‌شوید.
مگر راز زنده ماندن رشادت های حضرت ابوالفضل(ع) در روز تاسوعا و همینطور قیام امام حسین(ع) در روز عاشورا كه یك نیم‌روز بیشتر به‌طول نینجامید چیست؟ و چرا این حماسه پس از 14 قرن همچنان تحول‌آفرین و انسان‌ساز است؟ این راز ابعاد مختلفی دارد كه گرچه در این مختصر نمی گنجد ولی در این نوشتار تنها به گوشه ای از آنها اشاره می کنیم ...



روز تاسوعا (نهم محرم) در فرهنگ شیعه از دیرباز به عنوان روزی شناخته شده كه عزاداران و عاشقان اهل بیت(ع) ضمن بیان فضیلت های علمدار كربلا، به مرثیه سرایی و عزاداری برای او می پردازند.
بیان جانفشانی ها و مصیبت های حضرت ابوالفضل(ع) در روز تاسوعای حسینی، باعث شده تا برخی چنین تصور كنند كه آن حضرت در روز تاسوعا به شهادت رسیده و به همین علت در این روز عزای سقای دشت كربلا را برپا می كنند در حالیكه نه تنها حضرت ابوالفضل(ع) بلکه همه یاران امام حسین(ع) در روز عاشورا جان خود را برای یاری دین خدا و امام خود فدا كردند.
تاسوعا روزی است كه حسین(ع) و یارانش در كربلا توسط لشکر ابن زیاد و عمر بن سعد محاصره شدند.
یكی از حوادثی كه در این روز اتفاق افتاد، امان نامه ای بود كه شمر برای حضرت ابوالفضل(ع) و برادرانش آورد ولی از آنجا که معرفت و جوانمردی حضرت ابوالفضل(ع) برای یاری امام حسین(ع) و اهل بیت امام حرف اول را می زد، آن امان نامه ی ننگین به تمسخر گرفته شد.



در چنین روزی بود كه به دستور عبیدالله بن زیاد، لشكر مجهزی از كوفه وارد كربلا شد و در عصر روز تاسوعا بود که حضرت اباعبدالله(ع) برای یاران خود خطابه ای خواندند و بیعت خود را از آنان برداشتند و سفارش كردند تا از تاریكی شب استفاده كرده و صحنه كربلا را ترک كنند تا جان خود را نجات دهند و بدینصوررت فرصتی فراهم آوردند تا هر كس می‌خواهد از ایشان جدا شود و به نقطه‌ای امن برود كه البته عده‌ای هم چنین كردند ولی آنها كه ماندند اعلام وفاداری و حمایت خود را تا پای جان اعلام كردند و برای همیشه ی تاریخ ماندگار شدند.

بنابراین حادثه عاشورا یك انتخاب آگاهانه و از روی بصیرت بوده است. همه كسانی كه در این واقعه شركت كردند از سرانجام خود آگاهی داشتند و به‌صورت اتفاقی و از سر غفلت آنجا نیامده بودند.

ویژگی مهم دیگر حادثه عاشورا، تلفیق شگفت‌انگیز و شورآفرین مظلومیت با عزت و اقتدار است.

جمعیتی اندك با ابزارآلات محدود جنگی در مقابل لشکری کاملا مجهز و ستیزه جو؛ در محاصره آب و عطش، اما از هیچ‌كدام ذره‌ای سستی، ترس و پشیمانی از این حضور نه دیده شد و نه شنیده ...


:: قدیمی ترین تابلو از واقعه عاشورا در سال 61 هجری ::

[عکس: 20111205101655_004.jpg]
[عکس: clocklandscape.php?img=03&bn=Gisoo&gn=Ad...&d=19&ad=1]
پاسخ }
#35
در حالات سالار شهیدان آمده است كه هر چه به ظهر عاشورا نزدیك‌تر می‌شدند چهره ایشان برافروخته‌تر
می‌شد و آخرین اذكار ایشان خطاب به پروردگار اظهار رضایت و تسلیم در برابر خواست الهی بوده است.

در مورد حضرت زینب(س) نیز این جمله قطعی است كه بعد از حادثه عاشورا در برابر طعن یزید فرمود:
"ما رأیت الا جمیلا". و شعار عاشورائیان در روز كربلا "هیهات من الذله" بود.

از دیگر خصوصیات حادثه عاشورا تركیب جمعیتی حاضر در آن واقعه است.

از طفل شش ماهه تا پیرمرد 90 ساله و از دختر 3 ساله تا جوانان و زنان میانسال.

از غلام سیاه تا صاحبان مقام و ثروت و از مسیحی تا مسلمان.

این جمعیت به ظاهر ناهمگن و نامتجانس در عین حال پیوندی عمیق و ناگسستنی با یكدیگر داشتند؛

پیوندی كه آنها را تا آخرین لحظه در اوج عزت و احترام گرد هم جمع كرده بود.

آنها كه شهید می‌شدند تا آخرین نفس به یاد بازماندگان بودند و بازماندگان در آرزوی پیوستن به شهدا،

نقطه كانونی و محور پیوند این جمع كسی نبود جز حسین بن علی(ع).



و اما آخرین و شاید اولین و مهم‌ترین راز ماندگاری عاشورا را در الهی و خدایی بودن این قیام باید جست.

در حادثه عاشورا هیچ معیاری جز رضایت خداوند و انجام تكلیف الهی موضوعیت نداشت.

عاشورا نمایشگاهى بود كه در آن ابعاد مختلف اسلام به نمایش گذاشته شد.

و واقعه ی عاشورا برای زنده نگه داشتن دین پیامبر اسلام(ص) و الگو قرار دادن راه و رسم آزادگی به بار نشست.

شهادت مظلومانه سید الشهدا(ع) و یارانش در کربلا، تاثیری بیدارگر و حرکت آفرین داشت،

و امتدادهای آن حماسه ی بزرگ در طول تاریخ، جاودانه ماند تا انسانهاى دیگر از آن الگو بردارى كنند،

و در هر جامعه ‏اى كه شرائط ظالمانه ی زمان امام حسین(ع) را پیدا كرد قیام حسینى به راه افتد.

چون امام‏ حسین(ع) دیگر مختص به یك زمان و مكان خاص نیست و
براى همیشه تاریخ است و چون روحى در كالبد اجتماع بشری همچنان حضور دارد.



همه را سرگشته و حیران خود كرده این واقعه ی جانگداز عاشورا

فریاد از این همه ماتم و عزا

عجیب حكایتی است، مصائب عاشورا

عاشورا كه می‌رسد، دل‌های شیعیانش در آتش عشق حسین(ع) می‌سوزد

هر عاشقی كه واقعه عاشقانه عاشورا را خوانده باشد، به راز و رمز آن پی برده باشد، دل از این عاشقی بر نمی‌كند و هر عاشورا عاشق‌تر هم می‌شود

و راه ادامه عاشقی، سرگشتگی و حیرانی در پیمان با حسین(ع) است

سر نهادن و جان دادن بر سر پیمان با اباعبدالله است

چراکه حسین تا ابد ماندگار است و راز و رمز ماندگاری شیعه هم در ماندگاری عشق به حسین(ع) است

دل شیعه باید همواره در آتش عشق حسین(ع) خانه كند و این عشق باید زیبا بماند

دل دادن به شوق وصال حسین(ع) و ویران شدن وجود آدمی در غم آن نازنین شقایق هستی

چون حسین زیباست و راه و رسمش ستودنیست

و اكنون كه تاسوعا و عاشورایی دگر در راه است، تشنگی ما فزونی می‌یابد

عطش عشق به حسین(ع) و ارادتمندی به ابوالفضل العباس(ع) در جانمان آتش می‌گیرد و می‌سوزد

این سوز دل با همین عطش سیراب می‌شود و حسین(ع) با لبیك

چراکه لبیك به حسین(ع) و درک رسالت او، پیمان با همه خوبی‌هاست
[عکس: clocklandscape.php?img=03&bn=Gisoo&gn=Ad...&d=19&ad=1]
پاسخ }
#36
اشاره: زيارت ناحيه مقدسه يکي از زيارتهاي امام حسين عليه‌السلام است كه از جانب حضرت حجت(عج) صادر شده ‌است. اين زيارت با درود بر پيامبران و اهل بيت پيامبر اكرم(ص) و امام حسين(ع) و ياران باوفايش در کربلا آغاز مي‌شود. آنگاه به شرح اوصاف و کردار حضرت پيش از جنگ، زمينه‌هاي جنگ، شرح شهادت و سختي‌هاي ايشان، و عزادار شدن همه هستي مي‌پردازد. در پايان، با توسل به اهل بيت و دعا پايان مي‌پذيرد. آنچه در پي مي‌آيد، نوشتاري روشنگر در همين زمينه است.

   

زيارت «ناحيه مقدسه» سوگنامه تأثرانگيز و مرثيه سوزناك امام مهدى(عج) براى جد بزرگوارش حضرت سيدالشهدا(ع) در روز عاشوراست كه عاشقان و شيفتگان اهل بيت در روز عاشورا و غير آن زمزمه‌اش مى‌كنند. امام زمان(عج)، كسى كه زمان در اختيار او و تمام صحنه‌ها و لحظه‌هاي هر روز در مقابل نگاه اوست. با چشمي نافذ جاى جاى دشت بلا و لحظه به لحظه حماسه عاشورا را مشاهده و سوز عطش و سوزش سيلى و تازيانه را بر پيكر عاشورائيان لمس مى‌كند.
هيچ زيارتى همانند اين زيارت، عمق فاجعه كربلا را بيان نكرده است. در حقيقت اين زيارت آموزه‌هايى از عشق، معرفت، عرفان، سوز، حماسه و توسل است. در عين حال كه مرثيه است، مسؤوليت آفرين و حركت‌ساز هم هست. اين زيارت شامل ده بخش كلى است:

1. سلام

اين نام الهى و زمزمه بهشتيان، رمز گشايش و سلامت است. سلام درنورديدن فاصله‌ها و نشانه نبودن فاصله است. راستى در طليعه كدام زيارت «سلام» نيست؟ اما اين زيارت از اكثر قريب به اتفاق آنها بيشتر سلام دارد كه مجموع آنها در چهار محور بيان شده است:
1ـ1. سلام بر انبيا: در ابتداى اين زيارت نام 23 تن از انبياى الهى عليهم‌السلام ذكر شده است كه سلام بر آنها و اعتراف به مقامات و فضايل آنان، زائر را به جايگاه توحيد و نبوت رهنمون مي‌سازد. در اينجا دقت به دو نكته بسيار ضرورى است:يك) معدن تمام اين حسنها و جلالتها، ذات اقدس الهى است و «نبوت» رشته پيوند خلق و خالق است و استحكام آن به امر «ولايت» مي‌باشد كه در دنبال به آن اشاره شده است. دو)اغلب صفات ذكر شده انبيا يادآور رنج و محنت‌هاست؛ مانند صبر ايوب و زكريا، شهادت يحيى عليهم‌السلام و... كه قابل مقايسه با مصائب كربلا نيست.
2ـ1. سلام بر اولياى دين: امام زمان(عج) در سه جاى اين زيارت براى زائر درس و پيام امام شناسى دارد:
يكم. در اوايل زيارت بعد از سلام بر پيامبران، نام چهار تن از اصحاب كسا(عليهم‌السلام) با ذكر برخى از خصوصياتشان بيان شده است:
ـ سلام بر امير مؤمنان كه تنها او شايستگى و افتخار برادرى با رسول خدا صلى‌الله عليه وآله را داشت.
ـ سلام بر فاطمه كه دختر و پاره تن رسول خداست.
ـ سلام بر امام حسن مجتبى كه جانشين پدر بزرگوار خود بود.
ـ سلام بر حسين كه خونش را به اسلام هديه كرد.
دوم. در قسمت دعا و درخواست امام زمان(عج)مى‌آموزاند كه امام‌شناسى به هنگام توسل، تنها راه است؛ لذا زائر، خداوند متعال را به انوار طيبه معصومين قسم مي‌دهد و نام ائمه هدي را ـ يك به يك ـ ذكر كرده، سپس درخواستش را عرضه مى‌دارد.
سوم. در دعاى قنوت دوباره ياد ائمه شكوفا مي‌شود و ويژگي‌هاى پنج تن آل عبا در اين قسمت بسيار حائز اهميت مي‌باشد.
3ـ1. سلام بر روح زيارت: سلام بر سالار شهيدان در زيارتهاى ديگر يك جا و به صورت كلى آمده است؛ ولى در اين زيارت سلام، گاهى با ذكر نام و فضايل و عملكرد ايشان و گاهى بر اعضا و جوارح بيان شده است.
ـ سلام بر اعضا و مصيبت جانسوز آنها: «السلام على الشيب الخضيب: سلام بر محاسن به خون خضاب شده».
ـ «السلام على الخدّ التريب: سلام بر گونة خاك‌آلود».
ـ «السلام على الثغر المقروع بالقضيب: سلام بر لبى كه با نى زده شد».
ـ «السلام على الرأس المرفوع: سلام بر سرى كه بالاى نيزه شد».
ـ «السلام على الاجساد العاريه فى الفلوات: سلام بر اجسادى كه برهنه در بيابان رها شد».
نكته قابل دقت در اين بخشها، اشاره به نوع مصيبت‌هاست كه عمق فاجعه يزيديان و مظلوميت اهل بيت را روشن مي‌سازد.
ذكر فضايل و مناقب سيدالشهدا(ع)
در بخشى از سلامها به نمونه‌اى از فضايل و كرامات امام حسين عليه‌السلام اشاره شده است؛ مانند: «السلام على ابن خاتم الانبياء: سلام بر فرزند خاتم پيامبران»، «السلام على من بكته ملائكه السماء: سلام بر كسى كه فرشتگان آسمان بر او گريستند»، «السلام على من اطاع الله فى سره و علانيته: سلام بر كسى كه در آشكار و نهان اطاعت خدا كرد»، «السلام على من جعل الله الشفاء فى تربته: سلام بر كسى كه خداوند شفا را در تربت او قرار داده است»، «السلام على من الاجابه تحت قُبـته: سلام بر كسى كه دعا زير گنبدش اجابت مي‌شود»، «السلام على مَنِ الائمه من ذريته: سلام بر كسى كه امامان از فرزندان او هستند».
در روايتى نيز آمده است: «انه سبحانه، عوض شهادَته بثلاث خصال جعل الشفاء فى تربته و اجابه الدعاءِ تحت قبته والائمه من ذريته:خداوند سبحان در ازاي شهادت امام حسين، سه موهبت به او عنايت كرد: شفا در تربتش، اجابت دعا در زير گنبدش و ائمه را از ذريه‌اش قرار داد»؛ لذا امام صادق عليه السلام به هنگام بيماري، دستور دادند شخصى به كربلا برود و برايشان دعا كند.
4ـ1. سلام بر حسينيان
ياران امام حسين عليه السلام اصحاب فداكارى بودند كه در رأس اصحاب و ياران تمام انبيا و اوليا بوده و هستند؛ همان طورى كه امام خود فرمود: «انى لا اعلم اوفى و لا خيراً من اصحابى: من يارانى باوفاتر و بهتر از اصحاب خود سراغ ندارم.» امام‌زمان(عج) بر ياران پاكباز و سربازان مخلص، سلامهايى مي‌كند كه مانند سلام بر مولايشان است، تا زائران بياموزند براى ياورى ولى زمان چگونه بايد بود:
ـ «السلام على النفوس المصطلمات: سلام بر بدنهاى به زنجير كشيده شده».
ـ «السلام على الارواح المختلسات: سلام بر روحهاى به پنهانى برده شده».
ـ «السلام على الاجساد العاريات: سلام بر پيكرهاى عريان».
ـ «السلام على الجسوم الشاحبات: سلام بر جسمهاى نحيف و رنگ باخته».
ـ «السلام على الابدان السليبه: سلام بر بدنهاى جامه ربوده».
ـ «السلام على المجدلين فى الفلوات: سلام بر جنگاوران بيابان».
ـ «السلام على النازحين عن الاوطان: سلام بر دورافتادگان از وطن».

2. دلدادگى به امام حسين(ع)

خدمت در محضر سالار شهيدان و توفيق يارى حضرت و شمشير زدن در ركاب او، از بزرگترين توفيقات الهى بود كه نصيب برخى از خواص آن عصر شد. امام زمان(عج) نيز عاشق جد بزرگوار خود و مشتاق خدمت به اوست و به ما نيز مي‌آموزاند كه بايد اين چنين بود كه مي‌فرمايد: «اگر روزگار مرا به تأخير انداخت و مقدرات از يارى و نصرت تو در روز عاشورا بازداشت، صبح و شام بر تو ندبه مي‌كنم و به جاى قطرات اشك برتو خون مي‌گريم».

3. اوصاف، ويژگيها و سيرت حسيني

امام زمان(عج) در اين باره مي‌فرمايد: امام حسين(ع) داراى حسب و نسب شريف و ارزشمند و منقبت‌هاى فراوان و سوابق درخشان و متخلق به اخلاق نيكو است. به نمونه‌هايى از اين فضايل در چهار بخش اشاره مى‌شود:
1ـ3. فعاليتهاى اجتماعى: حضرت در اين خصوص خطاب به جد بزرگوارشان مى‌گويد: «اشهد انك قد اقمت الصلاه و آتيت‌الزكاه و امرت بالمعروف و نهيت عن المنكر و العدوان: گواهى مي‌دهم كه تو نماز را بر پا داشتي و زكات پرداختي...»، «و سننتَ السنن واطفأت الفتن و دعوتَ الى الرشاد و اوضحْتَ سبل السداد: سنتها را انجام دادي و آشوبها را فرو نشاندى، به پاكى و راستى خواندي و راههاى صلاح را روشن و مبين ساختى»، «و لعماد الدين رافعا و للطغيان قامعا و للطغاه مقارعا و للامه ناصحا: بر پا دارندة پايه و اساس دين، و درهم كوبنده طغيان و سركشى، سختگير و كوبنده بر آشوبگران و طغيانگران و نصيحتگر امت بودى».
«تَحوط الهُدى و تنصره و تبسط العدل و تنشره و تنصرالدين و تظهره، و تَكف العابِثَ و تَزجره و تأخذ للدنى من الشريف، و تساوى فى الحكم بين القوى والضعيف: نگاهبان هدايت و ياور دين، گستراننده عدالت و ياريگر و نمايانگر دين بودى. بازيچه دين را از كارش باز داشتي و او را منع نمودى. حق زيردستان را از مواليشان گرفتي و بين قوى و ضعيف در قضاوت به مساوات رفتار كردى».
2ـ3. مطيع بودن: اين قسمت جلوه‌اى خاص دارد و به زائر مي‌آموزاند: بايد مطيع مولاى زمان بود: «و كنتَ لله طائعاً و لجدك محمد صلى الله عليه وآله تابعاً و لقول ابيك سامعا و الى وصيه اخيك مسارعا: همواره نسبت به خدا فرمانبردار و نسبت به جدت، پيرو و نسبت به فرموده پدرت، مطيع و شنوا بودى و وصيت و سفارش برادرت را به انجام رساندى».
3ـ3. مردم و اسلام: در اين قسمت، امام حسين عليه‌السلام چنين توصيف شده است: «كنتَ ربيع الايتام و عصمه الانام و عز الاسلام و معدن الاحكام و حليف الانعام سالكاً طرائق جدك و ابيك: تو بهار يتيمان و ملجأ و پناهگاه مردم و عزت اسلام و كانون احكام و هم پيمان بخشش‌ها و نيكو كارى، رهرو راه جدت و پدرت بودى»؛ «و للاسلام و المسلمين راحما و للحق ناصرا و عند البلاء صابرا و للدين كالئاً و عن حوزته مراميا: براى اسلام و مسلمين مهربان و ياور حق و صبور و بردبار در هنگام بلا و محافظ دين و نگهبان آن بودى».
4ـ3. عبوديت: سالار شهيدان كه به بيان امام زمان شب زنده‌دار (متهجداً فى الظلم) و عابد و زاهد روزگار خويش بود، به ما درس چگونه زيستن را مى‌آموزد. اين مبحث نقطه مهمى در اين زيارت و داراى معانى بلندى است: «كنت للرسول‌ صلى الله عليه وآله، ولداً و للقرآن سنداً و للامه عضدا...: تو براى پيامبر، فرزند و براى قرآن، سند و براى امت، بازويى بودى. در طاعت خدا تلاشگر و نسبت به عهد و پيمان، حافظ و مراقب بودى. از راه فاسقان سر برمى‌تافتى و هر چه توان داشتى، در راه احياى احكام خدا بذل نمودى. ركوع و سجود طولانى داشتى و نسبت به دنيا زاهد و پارسا بودى و با ديده وحشت‌زده بدان نگاه مي‌كردى». امام زمان(عج) در اين عبارتِ بسيار جالب و جامع، جد بزرگوار خود را با ده عنوان وصف كرده است كه به نحو مستقيم يا غيرمستقيم، عبوديت حضرتش را بازگو مي‌كند:
ـ امام حسين فرزند رسول خداست.
ـ او سند و پشتوانه قرآن (روح قرآن) است.
ـ توان اسلام، امامت است و امام حسين عليه‌السلام بازوى پرتوان امت و دين اسلام در همه اعصار است.
ـ در راه اطاعت پروردگار سختكوش و تلاشگر بود.
ـ آن بزرگوار نگهدار عهد و ميثاق است و با خدا و خلق او در عهد و پيمان، استوار و با وفاست.
ـ آن حضرت از راه و روش فاسقان رويگردان بود و از راه مسامحه و مداهنه وارد نمى‌شد.
ـ سوز حضرت دردمندانه بود؛ مانند كسى كه بار سنگينى از غصه در دل دارد و درد سينه‌اش جراحتى التيام‌ناپذير است.
ـ آن حضرت ركوع و سجده‌هاى طولانى داشت.
ـ نسبت به دنيا زاهد و بى علاقه بود.
ـ نظر او به دنيا، نظر وحشت‌زدگان بود و آنجايى كه نظر ديگران به دنيا عاشقانه و دل پسندانه بود، نظر حضرت، مانند انسان هراسان بود.

4. طرح نهضت و زمينه‌هاى قيام

هر واقعه و انقلابى كه در جهان به وقوع مي‌پيوندد، نتيجه علل و عواملى است كه در به وجود آمدن آن، نقش به‌سزايى دارد. پيدايش پديده عاشورا نيز مرهون علل و عواملى است كه رهبر اين قيام، آنها را بازگو فرموده است. علتهايى مانند: فساد دستگاه خلافت و رهبرى، ظهور بدعتها، انحطاط اخلاقى و خطر بازگشت به جاهليت، بى عدالتى و گسترش ظلم و منكرات و... از جمله عوامل قيام سالار شهيدان است. امام زمان(عج) در اين خصوص خطاب به جد بزرگوارش مي‌گويند: «حتى اذا الجور مَد باعَهُ، واسفر الظلمُ قِناعه و دَعَا الغى اَتباعه، و انت فى حرم جدك قاطن و للظالمين مباين...: تا آنگاه كه ظلم و بيداد دست از آستين بيرون آورد و با سلاح به ميدان آمد و گمراهان در ضلالت خود غرق شدند؛ در حالى كه تو در حرم جدت ساكن، و از ستمگران دورى گزيده بودى، در خانه و محراب به سر برده، از اميال و شهوات بر كنار و با قلب و زبان به مقدار توان زشتى را زشت مي‌شمردى».
«ثم اقتضاكَ العِلْم للانكار، و لِزَمكَ ان تجاهد الفجار، فَسِرْتَ فى اولادك و اهاليكَ و شيعتك و مواليك...: آنگاه كه موقعيت مقتضى گرديد، پرچم مخالفت برداشتي و با مخالفان كارزار كردى، با فرزندان و خاندان و پيروان و دوستان به راه افتادي و با حكمت و پند و اندرزهاى نيكو به سوى خداوند خواندي، و به بر پا داشتن حدود و فرمانبرى از معبود امر نمودى و از پليدى و سركشى بازداشتي و با ظلم و ستم مقابله كردى».
فقر ، شب را " بي غذا " سر كردن نيست ..
فقر ، روز را " بي انديشه" سر كردن است ..


به وب سایت پسرم سر بزنید ،خوشحال میشم
http://m1363.blogfa.com/
پاسخ }
#37

5. توصيف صحنه كربلا

اين بخش نقطه اوج اين مرثيه جانسوز است و هر انسانى كه توصيف اين صحنه‌ها را مي‌شنود، آبشار اشك و طوفان غم و اندوه، امانش را مى‌بُرد. امام زمان عليه‌السلام در اين قسمت مي‌فرمايد: «پس از آنكه آنان را از كار خود بازداشتي و حجت و دليل را برايشان تأكيد نمودى؛ بيعتت را شكستند و بر پروردگار و جدت خشم گرفتندو با تو جنگيدند. و آن شخص ملعون به لشكريانش دستور حمله داد، تو را از آب و وارد شدن به آن بازدارند... تيرها و سنگها را به طرف تو پرتاب كردند و دستهاى جنايتكارشان را براى نابودي‌ات گشودند... پس از هر سو تو را محاصره كردند و زخمهاى عميق بر تو وارد ساختند... تا اينكه تو را از اسبت انداختند و مجروح بر زمين افتادى، اسبها با سمهايشان بر تو تازيدند و ستمگران شمشيرهاى برانشان را بر تو فرود آوردند...و الشمر جالس على صدرك، و مولغٌ سيفه على نحرك، قابض على شيبك بيده، ذابح لكِ بمُهَندِهِ: در حالى كه شمر بر روى سينه‌ات نشسته و شمشيرش را بر گودى زير گلوى تو فرو برده و محاسنت را با دستش گرفته بود، سرت را با شمشير خود بريد!»

6. مرثيه و مصيبت بعد از عاشورا

ظلم و ستم يزيديان با كشتن فرزند پيامبر خدا صلى الله عليه وآله پايان نپذيرفت و كينه‌هاى خود را ادامه دادند. امام(عج) در اين مورد مى‌فرمايد: «و رُفع على القناه رأسُكَ و سُبى اهلُكَ كالعبيد، وصُفدوا فى الحديد، فوق اَقتابِ المطياتِ، تلفحُ وجوهُهُم حر الهاجرات، يُساقون فى البراري والفلوات، ايديهم مغلوله الى الاعناقِ، يُطافُ بهم فى الاسواق: سرت بر فراز نيزه قرار داشت و خانواده‌ات همچون بندگان اسير و در غل و زنجير قرار گرفتند. چهره شان از گرما مى‌سوخت و در بيابانها و دشتهاى پهناور پيش برده مي‌شدند، دستهايشان به گردن آويخته و در بازارها آنان را مي‌گرداندند».

7. بازتاب اين جنايات

در جايى كه: «اذا مات العالم ثلم فى الاسلام ثلمه لا يسدها شىء» است، با شهادت امام حسين عليه‌السلام عالم چطور خواهد بود؟ امام زمان(عج) اين ضايعه عظمى را مساوى با كشتن اسلام و... بيان مى‌فرمايد: «واى بر سركشان گنهكار! به كشتنت اسلام را كشتند و نماز و روزه را بيهوده و مهمل گذاشتند. سنتها و احكام را شكستند و پايه‌هاى ايمان را نابود كردند. آيات قرآن را تحريف و در فساد و دشمنى سخت تلاش نمودند... كتاب خدا رها شد و به حق خيانت گرديد».
«وفقد بفقدك التكبير والتهليلُ والتحريم والتحليلُ والتنزيل والتأويلُ وظهر بعدك التغيير والتبديلُ والالحاد والتعطيلُ والاهواء والاضاليلُ والفتن والاباطيل: با رفتن تو، الله اكبر، لااله الاالله، حرام و حلال، تنزيل و تأويل از ميان رفت. پس از تو تغيير، تبديل، بى دينى، كفر، خواهشهاى نفسانى، گمراهى‌ها، آشوبها، بيهودگى‌ها و باطلها آشكار شد».

8. بازتاب اين مصيبت در هستي

عظمت اين مصيبت به نحوى است كه سرتاسر هستى، عزادار و به ماتم و سوز و ندبه نشستند: «پيامبر آشفته‌خاطر شد و دلش گريست و به خاطر تو فرشتگان و پيامبران به او تسليت گفتند و به خاطر تو مادرت زهرا سوگوار و مصيبت‌زده شد. فرشتگان مقرب براى سوگوارى و تسليت گفتن به پدرت امير مؤمنان نزد او مي‌رفتند و برايت در اعلى عليين مجلس عزا و ماتم بر پا شد... آسمان و ساكنانش، بهشت و خزانه‌دارانش، و كوههاى گسترده بر روى زمين و كرانه‌هايش، و درياها و ماهيانش، و جنيان و فرزندانشان و خانه خدا و مقام ابراهيم و مشعرالحرام و حل و احرام براى تو گريستند».

9. نيايش و دعا

چه زيبا و پر بهاست كه عرض ارادت به ساحت مقدس سالار شهيدان را وسيله‌اى براى ارتباط و انس با خداوند متعال قرار داد. «دعا» سبب بينش و معرفت عميق، موجب آرامش و سكون نفس و تشخيص رذايل از فضايل، محرك به سوى خوبيها، بازدارنده از كژيها، سازنده روح و روان و ايجاد‌كننده روح تعهدات اجتماعى است. انگاره‌هاى ياد شده در اين بخش از اين زيارت مقدس، موج مى‌زند. علاوه بر آنكه امام زمان(عج) ضمن دعاها به ما مي‌آموزد كه در اين هنگام، توسل به ائمه اطهار تنها راه است و با سير در اين دعا مى‌آموزيم كه محور دعاها چه باشد و چگونه دعا كنيم.

10. نماز زيارت:
شايان توجه است كه مكمل اين زيارت ـ خصوصاً قسمت اخير آن ـ نماز خاص زيارت است كه با سوره‌هاى انبيا و حشر خوانده مى‌شود و داراى يك دعاى بسيار عالى در قنوت است.
دو پرسش و پاسخ:
1. چرا زيارت ناحيه در مفاتيح نيامده است؟
هر مؤلفى با ديد خاصى به تدوين كتاب مي‌پردازد؛ مثلا سيد رضى ـ كه سخنان حضرت اميرالمؤمنين عليه‌السلام را جمع‌آورى نموده، توجهش بيشتر به فصاحت و بلاغت بود؛ لذا برخى از سخنان حضرت را نياورد. حتى مفاتيح الجنان از 54 دعاى صحيفه سجاديه، فقط دعاى «مكارم الاخلاق» را ذكر نموده است. البته محدث عالى مقام شيخ عباس قمى(ره) در كتاب نفس‌المهموم به بخشى از اين زيارت استناد و اشاره كرده است.6 بنابراين شايد به خاطر طولانى بودن اين زيارت و ذكر كردن «زيارت عاشورا» در مفاتيح‌الجنان، ايشان ذكر آن را لازم ندانسته است.
2. آيا زيارت ناحيه مستند است؟
اين زيارت از طريق يكى از نايبان خاص امام زمان(عج) به دست برخى از اساتيد شيخ مفيد و سپس به شيخ مفيد و سيد مرتضى و ابن مشهدى رسيده است. «زيارت ناحيه» داراى سندهاى مختلف و معتبر بوده، در كتابهاى اين سه بزرگوار ثبت و ضبط گرديده است. متأخرين از سيد بن طاووس تا زمان حال نيز آن را نقل و صريحاً تأييد كرده‌اند. ضمن آنكه مضامين اين زيارت همسو با روايات و ساير زيارتهاست و عبارات گويا و معانى عميق و دقيقش، شاهد صدقى است كه اين زيارت از ناحيه معصوم صادر شده است. ابن مشهدى در كتاب «المزار الكبير» اين زيارت را نقل نموده و در مقدمه كتابش نيز فرموده است: «فقط احاديث مستند و صحيح را در اين كتاب مى‌آورم.»
در ميان زيارتهاى سالار شهيدان، دو زيارت از ناحيه مقدسه رسيده است: الف) زيارتى توسط شيخ محمد بن غالب اصفهانى در سال 252ق براى ابومنصور بن عبدالمنعم بن نعمان بغدادى صادر شده كه در آن اسامى هشتاد نفر از اصحاب امام حسين(ع) آمده است. اين زيارتنامه با توجه به تاريخ صدورش مربوط به امام‌هادىعليه‌السلام است و متن آن در كتابهاى زير آمده است: اقبال، بحارالانوار، عوالم، ناسخ‌التواريخ، كتاب الدعا والزياره، رمز المصيبه، انصارالحسين. ب) زيارتى از ناحيه مقدسه توسط يكى از نواب آن حضرت رسيده كه در منابع زير آمده است: شيخ مفيد (مزار، مخطوط)، المزار الكبير، بحارالانوار، كتاب الدعا والزياره، رمز المصيبه، الصحيفه الهاديه، الصحيفه المهدويه، كلمه الامام المهدى عليه‌السلام. براى زيارتنامه شروحى نوشته شده كه از آن جمله است:
1ـ الذخيره‌الباقيه، محمدجعفر شاملى شيرازى، (فارسى).
2ـ الشمس الضاحيه، جمعى از علما، (فارسى).
3ـ تحفه قائميه، حاج شيخ محمدباقر فقيه ايمانى (فارسى).
4ـ كشف داحيه، برخى از علماي هند، (اردو).
5ـ همره نور، شرح زيارت ناحيه مقدسه، سيد هدايت‌الله طالقانى.
6ـ سلام موعود، (بيان تحليلى و توصيفى زيارت ناحيه مقدسه)، دكتر محمد رضا سنگرى
منبع:http://www.ettelaat.com
فقر ، شب را " بي غذا " سر كردن نيست ..
فقر ، روز را " بي انديشه" سر كردن است ..


به وب سایت پسرم سر بزنید ،خوشحال میشم
http://m1363.blogfa.com/
پاسخ }
#38
در گوشه و كنار سرزمينهاى اسلامى مكانهايى وجود دارند كه منتظران يار در آنها گرد مى آيند و به ياد عزيز سفر كرده خود نجواهاى عاشقانه سر مى دهند. اين مكانها كه هر كدام به نوعى يادگار حضرت موعود هستند براى همه شيعيان مقدس است و بزرگداشت آنها وظيفه اى همگانى به شمار مى آيد.

مسجد سهله»، مهمترین مسجد پس از مسجد کوفه است که در حدود سه کیلومتری شمال غربی مسجد کوفه (در کشور عراق) قرار دارد. در «مسجد سهله» بقعه ای معروف به مقام مهدی (عج) وجود دارد. و زیارت آن حضرت در آن محلّ شریف مناسب است و از بعضی کتب مزاریه نقل شده که شایسته است حضرت ولی عصر (عج) را در این محل در حالیکه ایستاده باشند با این استغاثه زیارت کنند:

«سلامُ اللهِ الْکامِلُ التّامُّ الشّامِلُ العامُّ و …»
امام صادق علیه السّلام فرمود:

«گویا حضرت قائم (عج) را در «مسجد سهله» همراه خانواده خود می بینم» سپس فرمود: «هیچ پیامبری مبعوث نشد، مگر آنکه در این مسجد نماز خواند»

یکی از یاران به نام ابو بصیر عرض کرد: «آیا امام قائم (عج) همواره در این مسجد خواهد بود؟»

فرمود: «آری مسجد سهله خانه امام قائم (عج) است». عرض کرد: «امامان بعد از قائم (عج) چطور؟» حضرت پاسخ فرمودند: «آنها نیز تا آخر دنیا در این مکان سکونت خواهند کرد.»

از این حدیث اینگونه استفاده می شود که در دوران رجعت، پس از حضرت قائم (عج) سایر امامان نیز همان مکان را پایگاه مرکزی خود قرار می دهند.


فایل‌های پیوست عکس(ها)
   
[عکس: 20141126102957__.jpg]
پاسخ }
#39
واقعه کربلا تنها یک بار در طول تاریخ اتفاق افتاد، اما این رویداد بی‌نظیر و مسائل قبل و بعد از آن را افراد مختلفی نقل و روایت کرده اند، به همین دلیل برخی از اطلاعات و آمارها با یکدیگر تفاوت دارد. به گزارش خبرگزاری مهر، با استفاده از آمار می توان هر موضوع یا حادثه ای را دقیق تر بیان کرد تا افراد نیز آن را بهتر درک کنند؛ نقش آمار در ارائه سیمای روشنتر از هر موضوع و حادثه، غیر قابل انکار است. به دلیل آنکه بعضی از مطالب آماری، زمانی و مکانی، حادثه کربلا را گویا تر می سازد، ۱۷۲ نکته از این واقعه جانسوز و ۷۲ شهید کربلا بیان می شود:

• خصوصیات منطقه عملیاتی کربلای ۶۱ هجری

1. واقعه کربلا نزدیک رودخانه دجله و فرات اتفاق افتاده است
2. دجله در سمت چپ و فرات در سمت راست کربلاست
3. از نظر آب و هوایی در منطقه خشک و گرم عراق قرار گرفته و در ضلع شمال شرقی ایران قرار دارد و در جنوب غربی حجاز واقع شده است
4. منطقه رملی و نیمه جنگلی است
5. در حاشیه نهرعلقمه، نخلستانی قرار دارد
6. دارای تپه ماهور و پستی و بلندیهای بسیار است
7. نهر علقمه از فرات منشعب شده و در نزدیکی اردوگاه حسینی قرار دارد
8. موسم تابستان با گرمای مخصوص منطقه همراه است
9. کربلا در حاشیه فرات و قبرستان یهود قرار گرفته است
10. از نظر اهمیت جغرافیایی، نقطه کور، منزوی و فراموش شده، فاقد هر گونه امتیاز و اهمیت ویژه سیاسی، فرهنگی، نظامی و اقتصادی در آن دوران است.

• خصوصیات حرکت زمینی سید الشهدا(ع)

1. عقب نشینی تاکتیکی در زمان غیر قابل پیش بینی
2. بهره گیری از زمین برای ایجاد جنگ روانی
3. انتخاب کمیت زمین برای به دست گرفتن ابتکارعمل در جنگ
4. در اختیار گرفتن زمان و سلب آن از دشمن
5. ایجاد توازن دفاعی
6. تجزیه نیرو و تغییر جهت دشمن به سمت ضعف
7. به هم زدن نظم تشکیلاتی و ایجاد تغییر در قرارگاه جنگی دشمن
۸. سلب اختیار از دشمن و به دست گرفتن ابتکار حرکت
9. اخلال در سیستم تصمیم گیری فرماندهان نظامی
10. به دست گرفتن ابتکار عمل در زمین
11. به موضع انفعالی کشیدن دشمن
12. استفاده از پوشش طبیعی و تصنعی زمین و بهره گیری از آن برای استتار و اختفاء
13. جلوگیری از تمرکز قوا هنگام حمله دشمن و ایجاد فاصله جغرافیایی بین فرماندهی، تدارکات و ارتباطات
14. ایجاد شتابزدگی در تصمیم گیری نظامی و کندی در عمل دشمن
15. سلب هر گونه بهره گیری استراتژیک از زمین (از دشمن)
16. افزایش محدودیت در میدان عمل و کاهش شدید میزان کارآیی دشمن
17. تعیین جهت حمله و نوع آرایش جنگی دشمن به وسیله زمین
18. به دست گرفتن ابتکار عمل در سازماندهی و تجدید سازمان از لحاظ کیفی و کمی
19. تعیین نوع بهره وری از برای دشمن به صورت مطلوب
20. موضع گیری و آرایش مطلوب در دفع حمله
21. احراز آمادگی در هر شرایطی تا هر زمان و سلب آمادگی از دشمن به وسیله زمین
22. بدون حرکت و صرف انرژی، آرایش دشمن را برای چند ساعت به صورت جنگ روانی برهم زد.

• مختصات جبهه جنگی حضرت ابا عبدالله الحسین(ع)

1. نام عملیات: هیهات من الذله
2. سال عملیات: 61 هجری قمری
3. ماه عملیات: محرم الحرام
4. روز عملیات: جمعه دهم محرم

5. نوع عملیات: جهاد ابتدایی
6. استراتژی حرکت و حمله: افشای چهره نفاق و تشکیل حکومت
7. موضع جنگی : دفاعی
8. طول جبهه دفاعی : 180 متر

9. طول محور عملیات: 360 متر
10. فاصله خیمه ها: دومتر
11. تعداد خیمه ها : 60 عدد.
12. ترکیب کیفیت نیرو: بنی هاشم، یاران، زنان و کودکان
13. وضعیت روحی و روانی : عاشقانی حفاظت پیشه

14. تعداد سواره نظام : 32 نفر
15. تعداد پیاده نظام: 40 نفر
16. تعداد کل نیروهای رزمی : 72 نفر
17. فرمانده کل قوا: سید الشهدا حسین بن علی(ع)
18. پرچمدار لشکر: ابوالفضل العباس(ع)

19. فرمانده سمت راست: زهیر بن قین
20. فرمانده سمت چپ: حبیب بن مظاهر.
21. وضعیت تدارکات : محاصره کامل
22. وضعیت تجهیزات: کمبود شدید
23. وضعیت آب و آذوقه: محاصره (تشنگی و گرسنگی)

24. موقعیت جغرافیایی: قتلگاه
25. زمان و ساعت شروع حمله: دو ساعت گذشته از روز(8 صبح)
26. رمز عملیات: لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم
27. نوع آرایش جنگی: ساعتی – مثلثی – نعلی
28. تعداد بر هم زدن آرایش دشمن : در سه مرحله که مرحله چهارم به جنگ تن به تن انجامید
29. طول مدت عملیات: هشت ساعت 30. پایان عملیات: غروب آفتاب همان روز.

• مختصات جبهه جنگی یزید بن معاویه

1. نام جنگ وعملیات: بیعت ظالمانه
2. استراتژی عملیات: محو کامل اسلام ناب محمدی
3. ترکیب کیفیت نیرو: مردان مجهز و آماده
4. موقعیت جغرافیایی : استراتژیک ترین منطقه

5. وضعیت روحی و روانی : در خواب کامل سیاسی
6. تعداد سواره نظام: به علت کثرت آنان نامعلوم
7. تعداد پیاده نظام: به علت کثرت آنان نامعلوم
8. کل نیروی رزمی : 30 هزار نفر.
9. فرمانده کل لشکر : عمر سعد

10. پرچمدار لشکر : درید، غلام عمر سعد
11. فرمانده سواره نظام: عروه بن قیس احمصی
12. فرمانده پیاده نظام: شیث بن ربعی
13. فرمانده ستون سمت راست: عمروبن حجاج
14. فرمانده ستون سمت چپ: شمر بن ذی الجوشن.

15. وضعیت تدارکات : سریع، به موقع و فوق العاده
16. وضعیت تجهیزات: به میزان چند ماه
17. وضعیت آب: مسلط بر رود فرات
18. وضعیت آذوقه : به میزان چند ماه

19. نوع جنگ : تهاجمی
20. موازنه قوا: برتری کمّی ( 400 نفر مقابل یک نفر)
21. خط مشی سیاسی و فرهنگی : نفاق
22. رمز اول عملیات: لشکر خدا به پا خیزید

23. رمز دوم عملیات: پرتاب تیر توسط عمر سعد
24. تعداد آرایش: سه عدد
25. آرایش اول : مدور، پله چپ و راست ( پیاده سنگین)
26. آرایش دوم : ستون سمت چپ ، سواره سنگین

27. آرایش سوم: ستون سمت راست ، سواره سنگین
28. تن به تن: خطی، بسیجی ، عمومی ، سواره
29. رعایت قوانین جنگی : نقض کامل.

• بخشی از روز شمار قیام کربلا

1. ورود امام حسین(ع) به کربلا و فرود آمدن در آنجا: دوم محرم 61 هجری
2. ورود عمر سعد به کربلا، به همراه چهار هزار نفر از سپاه کوفه برای بیعت: سوم محرم و ورود شیث بن ربعی با چهار هزار نفر به سرزمین کربلا: پنجم محرم 61 هجری
3. رسیدن دستور از کوفه بر ممانعت سپاه امام از آب: هفتم محرم 61 هجری.
4. ورود شمربا چهار هزارنفربه کربلا،همراه با نامه ابن زیاد به عمرسعد، مبنی برجنگیدن با حسین(ع) و کشتن او: نهم محرم 61 هجری

5. درگیری یاران امام، با سپاه کوفه: دهم محرم 61 هجری
6. حرکت سپاه عمر سعد و اسرای اهل بیت از کربلا به کوفه: یازدهم محرم 61 هجری
7. ورود اسرای اهل بیت از کربلا به دمشق: ماه صفر 61 هجری
8. بازگشت اهل بیت ازصفر شام به مدینه: بیستم صفر61 هجری.

• آمارهایی از آغاز و انجام نهضت خونین کربلا

1. قیام حضرت امام حسین (ع) از روز خودداری از بیعت با یزید تا روز عاشورا: 175 روز
2. آغاز و خاتمه قیام امام حسین(ع): مدینه به مکه
3. مدت قیام امام حسین(ع): یک هفته در مدینه، چهار ماه و 10 روز در مکه، 23 روز بین راه مکه تا کربلا "از دوم محرم تا دهم محرم"

4. تعداد منزلهایی که کاروان امام حسین (ع) از آنها عبور کرد: 18منزل.
5. فاصله میان منزلهایی که کاروان امام حسین(ع) از آنها عبور کرد با همدیگر: حدود سه فرسنگ و گاهی پنج فرسنگ
6. تعداد منزلهایی که اسرای اهل بیت امام حسین(ع) از کوفه تا شام ازآن عبور کردند: 14 منزل
7. تعداد نامه های دریافتی امام حسین(ع) از کوفه: 12 هزار نامه

8. تعداد بیعت کنندگان با فرستاده امام حسین(ع)" مسلم بن عقیل" به کوفه : 18 هزار نفر.
9. تعداد فرزندان ابیطالب که نام آنها درزیارت ناحیه به عنوان شهید کربلا آمده است: 17 نفر
10. تعداد کودکان بنی هاشم در بین شهدای کربلا: سه نفر
11. تعداد اعضای خاندان بنی هاشم که درواقعه کربلا شهید شدند: 33 نفر
12. تعداد فرزندان فرزندان امام حسین(ع) که در کربلا شهید شدند: سه نفر
13. تعداد فرزندان امام علی(ع) که در کربلا شهید شدند: 9 نفر.

14. تعداد فرزندان امام مجتبی (ع) که در کربلا شهید شدند: چهار نفر
15. تعداد فرزندان جعفر بن ابیطالب که در کربلا شهید شدند: 4 نفر
16. تعداد شهدا و افرادی که نامشان در زیارت "ناحیه مقدسه" آمده است: به غیر از سالار شهیدان و خاندان بنی هاشم، 82 نفر
17. مجموع شهدای کوفه، از یاران امام حسین(ع): 138نفر
18. تعداد غلامهای شهید کربلا: 12 نفر.

19. تعداد سرهای شهدای کربلا که توسط دشمنان ازبدن جدا شده و کوفه بردند: 78 سر
20. تعداد سرهای بریده حمل شده توسط قیس بن اشعف"رئیس قبیله بنی کنده" : 13 سر بریده 21. تعداد سرهای بریده حمل شده توسط رئیس هوازن: 12 سر بریده
22. تعداد سرهای بریده حمل شده توسط قبیله بنی تمیم: 17 سر بریده
23. تعداد سرهای بریده حمل شده توسط قبیله مذحج : شش سربریده
24. تعداد سرهای بریده حمل شده توسط افراد متفرقه از قبایل گوناگون: 13 سر بریده.

25. تعداد زخمهای نیزه بر بدن مطهر امام حسین(ع): 33 زخم
26. تعداد ضربه های شمشیر بر بدن مطهر امام حسین (ع): 34 ضربه
27. سن سیدالشهدا(ع) در هنگام شهادت: 57 سال
28. تعداد افرادی که بعدازشهادت سیدالشهدا(ع) بر بدن آن حضرت، اسب تاختند: 10 نفر
29. تعداد افرادی که حضرت سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا برای آنان مرثیه خواند: 10 نفر.

30. تعداد کودکان و نوجوانان شهید واقعه کربلا که به سن بلوغ نرسیده بودند: 5 نفر
31. تعداد افرادی که امام حسین(ع) در شهادت بر آنان درود و رحمت فرستاد: دو نفر
32. تعداد شهدایی که سیدالشهدا(ع) در واقعه کربلا بر بالین آنها با پای پیاده رفت: هفت نفر
33. تعداد افرادی که دشمنان سرهای بریده آنها را سمت امام حسین(ع) پرتاب کردند: سه نفر
34. تعداد پیکرهایی که در واقعه کربلا توسط دشمنان قطعه قطعه شدند: سه نفر
35. تعداد اصحاب رسول (ص) که در واقعه کربلا شهید شدند: پنج نفر.

36. تعداد غلامهایی که در واقعه کربلا، خارج از کربلا( در بصره) شهید شدند: یک نفر
37. تعداد یاران امام حسین(ع) که در کربلا به اسارت درآمدند: دو نفر
38. تعداد یاران امام حسین(ع) که بعد او به شهادت رسیدند: چهار نفر
39. تعداد افرادی که در کربلا با حضور پدرانشان به شهادت رسیدند: هفت نفر
40. تعداد زنانی که در کربلا به شهادت رسیدند: یک نفر" ام وهب، همسرعبدالله بن عمیر کلبی".

41. تعداد زنانی که در واقعه کربلا از خیمه خارج و به دشمن حمله ور شدند: پنج نفر
42. سن حضرت علی اکبر در زمان شهادت: 27 سال
43. تعداد شهیدانی که سرشان از تن جدا نشد: دو نفر
44. تعداد افرادی که بعد از شهادت امام حسین(ع) وسایل او را غارت کردند: 10 نفر
45. تعداد فرزندان ابیطالب که در کربلا شهید شده و نام آنها در زیارت ناحیه آمده است: 13 نفر.

46. تعداد خیمه های صحرای کربلا: 60 خیمه
47. فاصله خیمه های صحرای کربلا از هم : دو متر
48. تعداد شهدای کربلا که با خانواده در این واقعه حضور داشتند: سه نفر
49. تعداد مردان و پسرانی که در واقعه عاشورا به اسارت درآمدند: هشت نفر
50. تعداد افراد اسیر شده در واقعه کربلا که به سن بلوغ نرسیده بودند: شش نفر.

51. تاریخ هجری واقعه عاشورا: دهم محرم سال 61 هجری
52. تاریخ شمسی واقعه عاشورا: 21 مهر شمسی
53. لقب گروهی ازشیعیان کوفه که به خونخواهی شهدای کربلا قیام کردند: توابین
54. ازاصحاب خاص امیرالمؤمنین که در کربلا شهید شد: حبیب بن مظاهر
55. ازشهدای کربلا و مؤذن سیدالشهدا(ع): حجاج بن مسروق جعفی.

56. شهیدی که به بهانه آب دادن اسب خویش از اردوگاه عمر سعد جدا شده و امام حسین(ع) پیوست: حربن یزید ریاحی
57. کسی که کودک شیرخوار امام حسین(ع) را به شهادت رساند: حرمله
58. از مهمترین درسهای نهضت کربلا و الفبای نخست فرهنگ عاشورا: آزادگی
59. قاتل طفلان مسلم بن عقیل: حارث
60. قاتلی که به دستور ابن زیاد، مسلم ین عقیل را بالای دارالأماره بردو سر از بدن جدا کرد: بکیربن حمران احمری.

- شهدایی که سرهایشان در روز عاشورا توسط دشمن به سمت امام حسین(ع) پرتاب شد: عبدالله بن عمیر کلبی، عمروبن جناده، عابس بن ابی شبیب شاکری.

- شهدایی که پیکر آنها در واقعه کربلا توسط دشمن قطعه قطعه شد: حضرت ابوالفضل العباس(ع)، حضرت علی اکبر، عبدالرحمن بن عمیر.

- شهدایی که حضرت سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا برای آنان مرثیه خواند: حضرت علی اکبر، حضرت ابوالفضل العباس، حضرت قاسم، عبدالله بن حسن، عبدالله طفل شیر خوار، مسلم بن عوسجه، حبیب بن مظاهر، حربن یزید ریاحی، زهیربن قین، جون.

- کودکان ونوجوانان شهیدی که به سن بلوغ نرسیده بودند: عبدالله بن الحسین(علی اضغر) کودک شیر خوار امام حسین(ع)، عبدالله بن الحسن(ع)، محمدبن ابی سعید بن عقیل، قاسم بن الحسن(ع)، عمروبن جناده انصاری.

- تعداد شهدایی که اصحاب حضرت رسول(ص) بودند: انس بن حرث کاهلی، حبیب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه، هانی بن عروه، عبدالله بن بقطر عمیری.

- غلامهایی که در رکاب سالار شهیدان، به درجه رفیع شهادت رسیدند: نصر و سعد. ازغلامان امام علی(ع)، منحج. غلام امام حسن مجتبی(ع)، اسلم و غارب.
غلامان امام حسین(ع)، حرث. غلام همزه، جون. غلام ابوذر غفاری، رافع. غلام مسلم ازدی، سعد. غلام عمرصیداوی، سالم. غلام بنی المدینه، سالم. غلام عبدی، شوذب. غلام شاکر، شیب. غلام حرث جابری، واضح. غلام حرث سلمانی

- افرادی که بعد از شهادت امام حسین (ع) به شهادت رسیدند: سعد بن حرث، ابوالحتوف، سوید بن ابی مطاع که مجروح بود، محمد بن ابی سعید بن عقیل.

- شهدای کربلا که در حضور پدر بزرگوارشان به شهادت رسیدند: حضرت علی اکبر(ع)، عبدالله بن حسین(علی اصغر)، عمرو بن جناده، عبدالله بن یزید، عبیدالله بن یزید، مجمع بن عائذ، عبدالرحمن بن مسعود.

- زنانی که در واقعه کربلا به دلایلی از خیمه ها بیرون آمده و به دشمن حمله ور شدند: حضرت زینب کبری(س)، کنیز مسلم بن عوسجه، مادر عمرو بن جناده، ام وهب همسر عبدالله کلبی، مادر عبدالله کلبی.

- اولین نفر از خاندان بنی‌هاشم که در کربلا به شهادت رسید: حضرت علی اکبر (ع) فرزند سالار شهیدان کربلا.

- شهیدانی که در کربلا سر از پیکرشان جدا نشد: حضرت علی اصغر (ع) و حربن یزید ریاحی.

- شهدایی که با خانواده های خود در این حماسه ماندگار شرکت داشتند: جناده بن حرث، عبدالله بن عمیر کلبی، مسلم بن عوسجه.

- مردان و پسرانی که در واقعه عاشورا به اسارت درآمدند: امام زین العابدین(ع)، امام محمد باقر(ع)، عمر بن حسین، حسن بن حسن، زید بن حسن، عمر‌‌بن ‌حسن، محمد بن عمر بن حسن، محمد بن حسین.
[عکس: clocklandscape.php?img=03&bn=Gisoo&gn=Ad...&d=19&ad=1]
پاسخ }
#40
سلام راستي اول ماه صفر كه مي شه خيلي از مردم رسم هاي دارن
هر كي دوست داره در مورد رسمهاي خورشون بنويسه
ما رسم داريم براي دور شدن بلا يا اتفاقات ناگوار از خانواده روز اول صفر رو يه تخم مرغ يا چيز شكستني ديگه اي رو مي بريم و روي ديوار حياط مي شكنيم به مي گيم بيا صفر اين هم سهم تو از اين خونه
runningrunningSwearSwear
[عکس: lt4cnmv9css0dekxbo2i.jpg]
پاسخ }