خوش آمدید ورود یا ثبت نام

تبلیغات
Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
Ads Ads

close
Ads
 
امتیاز موضوع:
  • 8 رأی - میانگین امتیازات: 2.75
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

خواب کودکان دغدغه والدین

مدیر بازنشسته

****
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
451
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۰
مدال ها

اعتبار: 747


محل سکونت : ahvaz
ارسال: #1
خواب کودکان دغدغه والدین
خواب کودکان دغدغه والدین
بعضی والدین از پرخوابی کودکانشان نگرانند که می‌گویند بچه من تا سرش روی بالش می‌رود می‌خوابد و به سختی او را بیدار می‌کنم و بعضی والدین از ....
اخیرا دانشمندان سوئیسی به این نگرانی پاسخ دادند: آنها با تحقیق روی سه تا پنج کودک 1 تا 10 ساله متوجه شدند کودکان از نظر میزان خواب با یکدیگر تفاوت قابل توجهی دارند و اگر کودکی کم خواب یا پرخواب باشد در سراسردوران کودکی به همان صورت باقی می‌ماند. نکته جالبتر این تحقیق آن است که مشخص شده بعد از 10 سالگی نیز عادت خواب دراکثر بچه‌ها ثابت باقی می‌ماند. به این ترتیب ساختار بیولوژیک (ساعت درونی) در کودک در تعیین مقدار خواب مورد نیاز کودکان نقش مهمی‌ایفا می‌کند و میزان خواب طبیعی از کودکی به کودک دیگر متفاوت است. البته احتمالا عوامل دیگری از قبیل محیط کودک، ژنتیک و عادت اطرافیان نیز بی تاثیر نیست.

در واقع والدین بایستی میزان خواب کودک خود را ارزیابی کنند و آن را بپذیرند زیرا همانطور که گفتیم میزان خواب کودک با کودک دیگر متفاوت است.

اما چگونه می‌توان میزان خواب کودکمان را ارزیابی کنیم؟
اگر کودک صبح بدون مشکل بیدار شود و در طول روز خواب آلود و بدخلق و کسل نباشد مشخص است که خواب شب او خوب و کافی بوده در غیر اینصورت بایستی میزان خواب او را بیشتر کرد. درهر حال با توجه به تفاوت میزان خواب هرکودک بعد ازمدتی حساب آن دست والدین می‌آید اما در این زمینه محققان باز هم والدین را تنها نگذاشته و با تخمین مقدار خواب بچه‌ها در سنین مختلف والدین را دراین زمینه یاری داده اند:

نوزاد یک روزه تا یک ماه:
نوزادان معمولا بین 15 تا 18 ساعت در شبانه روز می‌خوابند اما دوره خواب آنها کوتاه و حدود دو تا چهار ساعت است. کودکان نارس معمولا به خواب بیشتری نیاز دارند و با توجه به اینکه نوزادان هنوزساعت بیولوژیک درونی یا ریتم شبانه روزی ندارند الگوی خواب آنها به چرخه روز و شب ارتباط ندارد.
در حقیقت نیاز آنها به خواب اصلا قابل پیش بینی نیست و در این مورد هم کاری ازکسی ساخته نیست بایستی این دوران با صبر و خونسردی بگذرد. به عبارتی والدین بایستی با ساعت کودک تنظیم شوند چون خواب کودک در این دوران قابل تنظیم نیست.

نوزاد یک تا دو ماه:
در این دوران که خنده و هیجانات کودک شروع می‌شود الگوی خواب منظم تر می‌شود و طولانی ترین دوره خواب چهار تا شش ساعت می‌باشد که بیشتر بعد از ظهرهاست تا شب. دراین دوران طولانی ترین بیدار باش دو ساعت است و بعد از آن خسته می‌شود و می‌خوابد.
لطفا به این نیازکودک احترام بگذارید چون اگر بچه را زیاده از حد بیدار نگهداریم تا خسته تر شود و راحت تر بخوابد نتیجه عکس حاصل می‌شود. در این صورت کودک برای خواب مقاومت می‌کند و ترشح هورمون‌های خاص موجب بیداری شبانه کودک می‌شود.

نوزاد سه تا چهار ماه:
در این دوران سه چهارم خواب کودک شبهاست و روزها با سه بار چرب زدن سپری می‌شود. دراین دوران چرخه روز و شب کودک پایدارترمی‌شود اما هنوز نظم ندارد و نمی‌توان برنامه مشخصی برایش تعیین کرد. در این دوران کودک اجتماعی‌تر شده و تمایل بیشتری به بازی دارد به این دلیل درمقابل خواب شب مقاومت می‌کند.

نوزاد چهار تا هشت ماه:
در این دوران است که باید الگوی خواب سالم را در کودک به وجود آورد. از آنجایی که در این دوران الگوی خواب کودک به بزرگسالان شباهت بیشتری پیدا می‌کند توجه کنید که به نیازهای خواب کودکتان حساس باشید و سبک زندگی خود را با او هماهنگ کنید. اگر تا دیر وقت بیدارید و او را هم بیدار نگه می‌دارید این یک عادت غلط است و کم خوابی برایش نهادینه می‌کنید که درست به اندازه سو تغذیه برای کودک مضر است.
به همین دلیل برای کودک خود الگوی خواب منظمی ‌در نظر بگیرید و به آن پایبند باشید. بچه‌ها ممکن است در این سن صبح‌ها زود بیدار شوند حدود شش – پنج و دوباره بخوابند.
کودکان شش ماهه حدود دو تا سه ساعت چرت روزانه دارند که معمولا اولین چرت آنها حدود 9 تا 10 صبح است و یک ساعت طول می‌کشد. چرت بعدی 12 ظهر است و یک تا دو ساعت طول می‌کشد و چرت عصرگاهی بین سه تا پنج بعد از ظهر متغیر است و مدت زمان متفاوتی دارد. محققان توصیه می‌کنند هیچ گاه نگذارید کودک بعد از سه بعد از ظهر بخوابد در عوض شب او را زودتر بخوابانید.

نوزاد 9 تا 12 ماه:
کودک شب‌ها 10 تا 12 ساعت می‌خوابد و دو بار در روز چرت می‌زند دیگر به شیرخوردن شبانگاهی نیاز چندانی ندارد. با توجه به اینکه در این دوران سومین چرت روزانه حذف می‌شود ممکن است شبها زودتر بخوابد. البته این مساله بسته به کودک فرق می‌کند.
جالب این است که در این سن اگر فقط 20 دقیقه درمقدار خواب او تغییر اتفاق نیفتد بر روی رفتار او اثر زیادی دارد.
هرگز به خاطر یک خواب کامل شبانه چرت بچه را حذف نکنید چون این عمل باعث خستگی و بد خلقی او شده و کودک شب سخت تر و بامقاومت می‌خوابد و تا صبح چند بار بیدار می‌شود.

کودک یک تا سه سال:
در این دوران چرت صبحگاهی او حذف می‌شود و فقط یک بار در روز آن هم برای 1/5 تا دو ساعت چرت می‌زند. این تغییر گاهی باعث دردسر می‌شود چون برای بعضی کودکان یک بار چرت زدن کافی نیست و دو بار چرت زدن هم زیاد است.
اگر چنین کودکی دارید شب او را کمی‌ زودتر بخوابانید تا استراحت کافی داشته باشد و از خیر چرت صبحگاهی او بگذرید. اگر بچه‌های 21 تا 36 ماهه فقط یک بار چرت روزانه احتیاج دارند که بین 1 تا 5/3 ساعت متغیر است. این کودکان معمولا بین 7 تا 9 شب می‌خوابند و بین 6 تا هشت صبح بیدار می‌شوند. برای کودکانی به این سن بهتر است خواب شبانه ون چرت آنها منظم باشد اما خیلی هم در این موارد سخت گیری نکنید چون نتیجه عکس می‌دهد.

کودک 3 تا 6 ساله:
معمولا دراین دوران کودکان نه شب به بسترمی‌روند و حدود شش تا هشت صبح بیدار می‌شوند. اکثر بچه‌ها در سن سه سالگی هنوز چرت روزانه دارند ولی تا سن پنج سالگی این چرت کوتاه تر و یا حذف می‌شود.
در این دوران هم توجه به نیاز خواب کودک از واجبات است. مهدکودک یا کلاس‌های ورزشی یا ... گاهی باعث حذف چرت عصرگاهی می‌شود. دراین صورت باید برنامه خواب شبانه بچه را تغییر دهید (مثلا او را زودتر بخوابانید) و هیچوقت به اصرار چرت روزانه او را حذف نکنید. توجه کنید که خواب تاثیر زیادی بر خلق و خوی کودک می‌گذارد. کم خوابی باعث بروز مشکلات رفتاری مثل حالت تهاجمی، تدافعی، عدم پذیرش شرایط، رفتار متضاد و مخالف و گاهی بیش فعالی می‌شود.

کودک 7 تا 12 سال:
در این سنین ب توجه به فعالیت‌های اجتماعی مدرسه و غیره زمان خواب شبانه دیرتر می‌شود و به حدود ساعت هشت تا 10 شب می‌رسد. مقدار خواب هم بین 9 تا 12 ساعت در شبانه روز متغیر است. توجه کنید دراین سنین هنوز میزان خواب کافی برای کودک اهمیت ویژه‌ای دارد و کم خوابی باعث خواب آلودگی روزانه کودک می‌شود و ضعف درسی به همراه دارد.
امضای pari
[تصویر:  20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
۵-۲-۱۳۹۱, ۰۹:۳۶ صبح
یافتن سپاس نقل قول
مدیر بازنشسته

****
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
451
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۰
مدال ها

اعتبار: 747


محل سکونت : ahvaz
ارسال: #2
RE: خواب کودکان دغدغه والدین و زمان جدا خوابیدن کودک از والدین
اگر فرزندي داريد كه دوست دارد در رختخواب شما بخوابد، اين مقاله را بخوانيد.

اگر شما هم صاحب فرزندي هستيد كه شب‌ها در كنار شما و در رختخواب شما مي‌خوابد، بدانيد كه تنها نيستيد. خيلي از والدين مشکل خوابيدن کودک در رختخواب‌شان را دارند. در حالي که کودک بايد در تخت جداگانه طوري که بتوانند او را کنترل کنند، باشد.خيلي از كودكان نوپا، بچه‌هاي سنين قبل از مدرسه و حتي بچه‌هاي دبستاني حداقل اوايل شب در كنار والدين مي‌خوابند.

طبق آمار انجمن ملي خواب آمريکا، 24 درصد از والدين اظهار مي‌کنند که فرزندانشان حداقل اوايل شب كنار آنها مي‌خوابند.خوابيدن در كنار والدين 2 دليل عمده دارد. يكي نحوه تصميم‌گيري خانواده است. دليل دوم واكنش به خوابيدن در كنار هم است. والدين واقعا اين را نمي‌خواهند اما جدا کردن کودک راحت‌تر از حل مشكل در ساعت 2 نيمه شب است.تغيير عادت كمي سخت است.آموزش به يک كودك نوپا کمي راحت‌تر از آموزش به کودک بزرگ‌تري است که به اين کار عادت کرده است. وقتي تخت کودک داراي نرده است راحت‌تر مي‌توان او را متقاعد کرد که بايد سرجاي خودش بخوابد چرا که قادر نيست از تخت پايين بيايد. · سعي کنيد با زبان نرم كودك را تشويق كنيد تا سر جايش بخوابد.

مي‌توانيد كودكتان را مشتاق كنيد كه در رختخوابش بخوابد.· زمان خواب را زمان‌بندي کنيداگر فرزندتان نمي‌تواند بدون حضور شما بخوابد، به تدريج او را از رختخواب خود جدا كنيد. به جاي خواباندن او در رختخوابتان در كنار تخت كودك خود بخوابيد تا وقتي او كاملا خوابش ببرد. بعد از چند روز 1 صندلي دركنار تختش بگذاريد. روي آن بنشينيد تا خوابش ببرد و كم‌كم صندلي را از تخت او دورتر كرده و سپس صندلي را از اتاق برداريد.· مقاوم و صبور باشيد!مقاومت والدين به‌ويژه مادر نقش اساسي و مهم را دارد.

حتي اگر در نيمه شب هم شده كودك را سر جايش ببريد. البته اين كمي سخت است اما اگر مي‌خواهيد عادت خوابيدن در اتاق را به او ياد دهيد بايد كمي سختي را تحمل كنيد. شايد لازم باشد ابتدا چند شب براي بردن كودك به اتاقش از خوابتان بزنيد اما قادريد تمام طول شب، شب‌هاي بعد بخوابيد.مادر بايد به کودک اعلام کند که به هيچ‌وجه اين کار ممکن نيست اما به کودک اين اجازه داده مي‌شود که با مادر به اتاق‌اش برگردد و تا موقع خوابيدن مادر کنار او باقي بماند. اگر مادر اين روند را براي مدتي مانند يک ماه ادامه دهد اما تنها يک مرتبه به کودک اجازه خوابيدن در کنار خود را بدهد، تمام زحمات مادر از بين خواهد رفت. وقتي سن کودک بالاتر برود و اين اتفاق نيفتاده باشد، جدا کردن مرحله به مرحله توصيه مي‌شود، يعني کودک در مرحله اول در تخت خود در اتاق والدين مي‌خوابد، بعد تخت او به تدريج فاصله بيشتري از تخت والدين مي‌گيرد تا آنکه به اتاق خودش منتقل شود.·


شايد گاهي لازم شود كه نرم‌تر باشيد . وقتي فرزندتان بيمار و ناخوش است شايد لازم باشد كه همراه او در اتاقش بخوابيد در اين صورت او احساس راحتي بيشتري مي‌كند. گاهي برخي والدين اين را فراموش مي‌كنند و سخت‌گيري براي خوابيدن در رختخواب خود را هميشه اجرا مي‌كنند. در حالي كه گاهي بودن و ماندن در طول شب در كنار كودك براي او بهتر است.يادتان باشد که : بعد از سال اول بايد حتما محل خواب کودکان از والدين جدا شود.· هرچه سن جدا کردن محل خواب کودکان در سنين پايين‌تر صورت بگيرد، اين روند آسان‌تر و با آرامش بيشتر ممکن خواهد بود. هر چه سن جدا کردن محل خواب در سن بالاتر باشد، اين امر سخت‌تر و گاهي غيرممکن مي‌شود. براي اينکه به ويژه بعد از سال اول، بخواهيم کودک را جدا کنيم بهتر است والدين در اتاق خواب کودک حضور پيدا کنند تا او به خواب رود. والدين و به‌ويژه مادر نبايد هيچ قسمت از اندام خود مانند دست يا مو را در اختيار کودک قرار دهد و از همان ابتدا کودک را عادت دهند تا عروسک‌هاي خود به ويژه عروسک‌هاي پشمالو که احساس امنيت مي‌دهند را بغل کند و به خواب برود. اين قسمت خيلي راحت ماجراست

منبع :سلامتیران
امضای pari
[تصویر:  20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
(آخرین ویرایش در این ارسال: ۷-۲-۱۳۹۱ ۱۱:۵۹ عصر، توسط pari.)
۷-۲-۱۳۹۱, ۱۱:۴۹ عصر
یافتن سپاس نقل قول
مدیر بازنشسته

****
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
451
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۰
مدال ها

اعتبار: 747


محل سکونت : ahvaz
ارسال: #3
RE: خواب کودکان دغدغه والدین
کوچولویتان بدخواب است؟

خیلی از والدین از دیر خوابیدن کودکان خود شکایت دارند. بی‌خوابی، کم‌خوابی و مشکلات خواب کودکان، از 2 سالگی به بعد دیده می‌شود...



البته مشکلات خواب در کودکان زیر 2 سال هم وجود دارد اما آنچه والدین با آن بیشتر مشکل دارند، بازیگوشی و به موقع به رختخواب نرفتن کودکان بزرگ‌تر است. والدین معمولا در سال اول، نگران «نشانگان مرگ ناگهانی شیرخوار» هستند و فرزند شیرخوار را در معرض دیدشان می?خوابانند. حتی بهتر است نوزاد در اتاق خواب والدین اما در یک فضای جدا و تخت خودش خوابانده شود. جداکردن کودکانی که از شیرمادر تغذیه می‌کنند، برای مادر بسیار مشکل است و برای اینکه مادران هم اذیت نشوند، بعد از 2 سال که زمان شیردهی تمام شد، حتما باید اتاق خواب کودکان از محل خواب پدر و مادر جدا شود اما معمولا بچه?ها دوست ندارند بخوابند و این میتواند چند علت داشته باشد:


اگر بچه‌ها در طول روز به دلایل مختلف از جمله کمبود فضا، انرژی‌شان را تخلیه نکنند، دیرتر خسته می‌شوند. زندگی در آپارتمان‌های کوچک که در آن فضای کافی برای تحرک کودک وجود ندارد، باعث می‌شود میزان خواب کودکان هم روز به روز کمتر ‌شود. البته این موضوع به سرشت کودکان هم مربوط است.

بروز دوره‌های نامنظم خواب و کمبود خواب، در کودکانی که سرشت دشوار دارند (کودک دشوار در برنامه‌های روزمره نامنظم است، به کندی تجربه‌های تازه را می‌پذیرد و به آنها شدید و منفی واکنش نشان می‌دهد)، نسبت به کودکان راحت (سریع با برنامه‌های روزمره خو می‌گیرد، سرحال است و به راحتی تجربه‌های تازه را می‌پذیرد، عموما شاد است و به‌راحتی با تجربه‌های جدید سازگار می‌شود)، شایع‌تر است. این کودکان حتی ممکن است در طول شب چند بار بیدار شوند و بعد از 2 ساعت خواب دوباره به خواب روند.

کم‌تحرکی کودکان بی‌‌خوابی ایجاد می‌کند. کودکان امروز ساعت‌های طولانی‌ را صرف تماشای فیلم و کارتون می‌کنند درنتیجه فعالیت بدنی آنها کمتر است و انرژی کمتری هم مصرف می‌کنند. این کم‌تحرکی باعث کمبود خواب، چاقی و اضافه‌وزن کودکان می‌شود.

بهتر است والدین در طول روز حتما فعالیت فیزیکی منظمی برای کودکان خود در نظر بگیرند. برای کودکان کم‌سن‌تر، رفتن به پارک و فضای آزاد کمک‌کننده است. می‌توان کودکان بزرگ‌تر را هم در کلاس‌های مربوط به یک رشته ورزشی، مثل ژیمناستیک، دو و میدانی و دوچرخه‌سواری ثبت‌نام کرد تا انرژی بیشتری صرف کنند و بخوابند.


داشتن فضای خصوصی و وضع قانون خواب در منزل بسیار مهم است. در بسیاری از خانواده‌ها، ساعت خواب والدین و فرزندان با هم تفاوتی ندارد، در حالی که با توجه به سن کودکان باید ساعت خواب آنها تعیین شود.

گاهی مشکل این است که کودک اتاق خواب جداگانه?ای ندارد، به همین دلیل تا زمانی که تلویزیون و چراغ روشن است، برای خواب رفتن تلاش نمی‌کند. بهتر است در هر صورت برای کودکان یک فضای خواب اختصاصی در نظر گرفته شود. مثلا اگر هال خانه فضای کافی دارد، می‌توان گوشه‌ای از فضای آن را برای خواب کودکان اختصاص داد، مثلا با یک پرده، یا پاراوان که هزینه زیادی هم ندارد، فضایی ایجاد کرد که کودک برای خواب به آنجا برود.

وقتی می‌خواهید قانون خواب را اجرا کنید، حتما باید فضای خانه، سکوت بیشتری داشته باشد. اگر قرار است تلویزیون روشن باشد، صدای آن باید کمتر شود؛ مخصوصا اگر برنامه مورد علاقه کودک باشد.

هرگز نباید تلویزیون، DVD و دستگاه‌های پخش در اتاق خواب کودکان قرار گیرد، چون ساعت‌های زیادی را پای تلویزیون و برنامه‌ها می‌گذرانند و ساعت‌های خوابشان به هم می‌ریزد.

اگر احساس می‌کنید كودك شما در خوابیدن مشكل دارد، این سوال‌ها را از خود بپرسید و در پی پاسخ مناسب بمانید: 1ـ آیا تاکنون برای خواب کودک خود قانون خاصی وضع کرده‌اید؟، 2ـ كودك در اتاق یا در تخت خود احساس خوبی دارد (مثلا محیط اتاق خواب برایش مطبوع است؟ خیلی روشن یا تاریك نیست؟ زیاد گرم یا سرد نیست؟، 3ـ بچه‌ها در یك اتاق می‌خوابند و همدیگر را بیدار نگه می‌دارند؟، 4ـ سروصدا زیاد است و مانع خواب كودك می‌شود؟، 5- کودک از تنها خوابیدن می‌ترسد؟

خانواده‌‌هایی که چند فرزند دارند باید قانون مجزایی برای خواب بچه?ها بگذارند. با توجه به سن بچه‌ها، کودکان بزرگ‌تر می‌توانند دیرتر به رختخواب بروند، بنابراین اگر در خانه یک اتاق خواب وجود دارد و دو فرزند در دو سن مختلف، حتما نباید هر دوی آنها را با هم خواباند. اگر فرزند کوچک‌تر اعتراض دارد که چرا خواهر یا برادرم باید بیدار بماند، برایش توضیح دهید «برای اینکه سن شما با هم فرق دارد»، اگر دو کودک فاصله سنی دارند، بهتر است در یک زمان به اتاق نروند زیرا با هم سرگرم‌ می‌شوند و دیرتر می‌خوابند.

برای کودکان همسن هم که همزمان به رختخواب می‌روند، استفاده از سیستم‌های صوتی قصه‌گویی می‌تواند موثر باشد. با این کار بچه‌ها به جای حرف‌زدن با هم حواسشان را به قصه می‌دهند.

معمولا والدین باعث ایجاد عادت‌های غلط خواب در کودک می‌شوند. این حالت در کودکان با سرشت دشوار بیشتر اتفاق می‌افتد. زیرا شروع به خواب در آنها بیشتر والدین را به زحمت می‌اندازد و ممکن است برای خواباندن او از روش‌های غلطی استفاده ‌کنند؛ روی پا خواباندن، در بغل راه بردن و... ایجادکننده عادت‌های غلط هستند. معمولا ترک‌دادن این عادت‌ها سخت است و حتی گاهی در بزرگسالی هم باعث مشکل می‌شوند. گذاشتن در رختخواب و تحمل گریه کودک برای والدین یکی از روش‌های مفید است.
والدین هر بار که کودک بیدار می‌شود، ‌باید زمانی را که بالای سر او ظاهر می‌شوند، به تاخیر بیندازند تا کودک یاد بگیرد شب فقط برای خوابیدن است نه در بغل گرفتن یا بازی کردن. برای اجرای این روش‌ها والدین باید تحمل، طاقت و صبر داشته باشند.

تنبیه روش مناسبی برای ایجاد خواب در کودکان نیست و باعث ایجاد استرس و اضطراب در کودک می‌شود و اختلال در خواب ایجاد می‌کند. روش‌های تشویقی معمولا کارایی بهتری دارند.

گردآوری: گروه سلامت سیمرغ
امضای pari
[تصویر:  20130612022241_20130120225740_2012122301...2_jpg3.jpg]

به سلامتی مادر بخاطر اینکه همیشه از غمهامون شنید اما هیچوقت از غمهاش نگفت
به سلامتی لرزش دستهای پیر پدر
۱۵-۲-۱۳۹۱, ۱۱:۵۰ عصر
یافتن سپاس نقل قول


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  اطلاعاتی درباره خواب نوزادان و کودکان نیاز داریم! m1363 2 2,257 ۸-۱۲-۱۳۸۹ ۰۳:۰۱ صبح
آخرین ارسال: m1363


ّبرگزیده مردمی ششمین جشنواره وب ایران در بخش خانواده و کودک
Top of Page
کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نبوده و تمامی حقوق متعلق به © انجمن خانوم گل می باشد