خوش آمدید ورود یا ثبت نام

تبلیغات
Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
Ads Ads

close
Ads
موضوع بسته شده است 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

رمان " بعدازآن شب " اثر لینداهووارد

مدیریت انجمن

******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,387
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۱
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزیمدال برنده مسابقه عکاسی

اعتبار: 13756


محل سکونت : درپناه حق
ارسال: #1
رمان " بعدازآن شب " اثر لینداهووارد
فصل اول :

روز خوبی برای خیال پردازی بود .اوخر عصر بود و خورشید وقتی میتوانست از میان درختان پر تعداد جنگل عبور کند , سایه های درازی ایجاد میکرد. ولی در بیشتر مواقع انوارِ شفاف طلایی رنگش ,همان بالای درختان باقی میماند و جنگل را در سایه ی مخوفی فر می برد . هوای گرم و مرطوب تابستان , از بوی شیرین و صورتی رنگ شهد خانگی , عطر قهوه ا ی رنگ خاک و سبزیجات پوسیده ,همراه با بوی سبز برگها , معطر شده بود . رایحه ها برای فِیث دِولین رنگ داشتند . او از وقتی کوچک بود با رنگ کردن رایحه ها ,خودش را سرگرم میکرد .

بیشتر رنگها چون از شکل ظاهری چیزی ,گرفته شده بودند , مشخص بودند . البته که زمین بوی قهوه ای می داد ,البته که بوی تازه و تند برگها در ذهن فیث سبز رنگ بود .گریپ فروت بوی زردِ روشن می داد . او هیچ وقت گریپ فروت نخورده بود ولی یکبار که در فروشگاه با تردید یکی را بدست گرفته و پوستش را بو کرده بود , هم بوی شیرین و هم بوی ترشش را در بینی و روی زبانش حس کرده بود .

رنگ کردن اشیاء در ذهنش برای فیث راحت بود .رنگ امیزیِ بوی که انسانها می دادند, به مراتب سخت تر بود . چون انسانها هرگز ,نه فقط یک رنگ که ترکیبی از چند رنگ با هم بودند . رنگها در انسانها معنی متفاوتی, از انچه در اشیا می دادند ,داشتند . مادرش ,رنه ( Renee ),بوی قرمز اتشین می داد , به همراه گردابهایی از رنگ سیاه و زرد . ولی رنگ قرمز اتشین تقریبا تمام رنگ های دیگر را کنار میزد .زرد در اشیاء رنگ خوبی بود ولی در انسانها ,نه . همین طور سبز . یا حداقل بعضی از تنهای سبز . پدرش ,اموس( Amos ), ترکیب چندش اوری از رنگهای سبز , بنفش , زرد و سیاه بود . رنگ امیزی بوی پدرش خیلی اسان بود چون از وقتی به یاد داشت همیشه پدرش و استفراغ کردن را کنار هم میدید . نوشیدن و بالا اوردن , نوشیدن و بالا اوردن , این تمام کاری بود که پدرش میکرد . خوب , ودستشویی کردن . او خیلی دستشویی می رفت .

فیث, با راز خوشحال کننده ی پنهان در اعماق سینه اش , در حالی که به نور درخشان روی برگها خیره شده بود , به بهترین بوی دنیا فکر کرد ... گرِی رویل لارد . فیث برای اینکه بتواند گری را برای یک لحظه ببیند , زندگی میکرد . اگه انقدر نزدیک بود که می توانست صدای سنگین و عمیق او را بشنود , از خوشحالی به خود می لرزید . امروز انقدر به او نزدیک شده بود که توانست او را بو کند . در واقع او امروز ,فیث را لمس کرد . تجربه ی که هنوز گیجش کرده بود .

همراه جودی ( Jodie ),خواهر بزرگش ,در پرسکات به دارو خانه رفته بودند . جودی می خواست با چند دلاری که از کیف رنه, دزدیده بود برای خودش چند لاک ناخن بخرد . بوی جودی ,نارنجی و زرد بود . تقلید کم رنگی از بوی رنه . داشتند از داروخانه بیرون می امدند . جودی برای اینکه رنه لاکش را نبیند ,ان را داخل لباس زیرش, پنهان کرد . با وجود اینکه فقط سیزده سال داشت ,نزدیک سه سال بود که از لباس زیر استفاده میکرد .همیشه فیث را به خاطر اینکه یازده ساله بود و سینه ای تختی داشت , دست می انداخت . ان روزها ,فیث, میتوانست تغییراتی را در سینه ی صاف و کودکانه اش حس کند . با تصور اینکه همه متوجه این تغییرات شده اند , با خجالت رنج می کشید . می دانست, از زیر تیشرت نازک و بنفش LSU اش مشخص هستند ولی وقتی در پیاده رو هر دو به گری ,که قصد وارد شدن به داروخانه را داشت برخوردند , نازک بودن تیشرتش را کامل فراموش کرده بود .

"تیشرت خوشگلیه "

گری ,در حالی که شیطنت در چشمان تیره رنگش می رقصید رو به فیث گفت و روی شانه اش زد . برای تعطیلات از دانشگاه به خانه امده بود . برای تیم فوتبال LSU بازی میکرد و با وجود اینکه سال اولی بود , در پست دفاع بازی میکرد . هنوز در سن رشد قرار داشت ,نوزده سالش بود , 190 سانتی متر بود و 104 کیلو وزن داشت . فیث می دانست ,چون تمام این اطلاعات را از صفحه ی ورزشی روزنامه محلی خوانده بود . می دانست او میتواند 40 یارد در هر 4.6 ثانیه بدود و سرعت زیادی در حرکت در خط افقی زمین داشت . فیث ,همچنین می دانست که او... زیباست . نه به ان معنی زیبا ,بلکه, مثل هدیه ی پدرش یعنی ماکسیمیلیان (اسب ) ,به شکل وحشی و قدرتمندانه ی زیبا بود . اجداد فرانسوی اش را می شد ,در پوست تیره و خطوط صاف و قدرتمند صورتش ,به وضوح دید. موهای تیره و پرپشتش تا روی شانه هایش پایین امده و او را به جنگجوی قرون وسطا, که تصادفا از زمان حال سر در اورده باشد , تبدیل کرده بود . فیث تمام رمانهای مربوط به شوالیه های قرون وسطا و عشاقشان , را که به دستش می رسید , خوانده بود و وقتی یک شوالیه می دید ,می توانست به راحتی تشخیص دهد .

شانه اش ,جای که گری دست زده بود , سوخت . فیث سرخ شد و سرش را پایین انداخته بود . حسهایش ,در مقابل بوی قوی و غیر قابل تعریف گری , گیج شده بودند . گرم و عطراگین . قرمز ,حتی تیره تر از رنه . پر از رنگهای گیج کننده در داخل و ظاهری مجلل .

جودی سی*نه های خوش فرمش را ,که بلوزی بدون استین به رنگ صورتی انها را پوشانده بود ,جلو داد و پرسید :
" مال من چی ؟"
همیشه دو دکمه ی اولش را باز می گذاشت . هنگام حرف زدن ,به تبعیت از رنه, لبهایش را کمی جلو می داد تا کلفت تر بنظر برسد . گری با لحنی تحقیر امیز و سخت ,جواب داد :
" رنگ بدی داره "
فیث دلیل توهین امیز حرف زدن گری را می دانست . برای اینکه رنه با پدر او گای رابطه داشت . قبلا شنیده بود که مردم درباره ی رنه چطور حرف می زدند . میدانست معنی « هرزه » چیست .گری , از کنارشان سریع گذشته , در را هل داده و داخل داروخانه ناپدید شده بود .جودی چند دقیقه مسیری را که او رفته بود نگاه کرد و بعد چشمان زیاده خواهش را به فیس دوخته بود :
" تیشرتت رو بده به من "
" برای تو خیلی کوچیکه !"
فیث گفته بود و به شدت از اینکه حقیقت داشت ,خوشحال بود .گری از تیشرتش خوشش امده بود و به ان دست زده بود . امکان نداشت ان را از دست بدهد . صورت جودی ,در برابر این حقیقت اشکار, اویزان شد. فیث کوچک و استخوانی بود . به نظر می رسید تیشرت دو ساله ,حتی تاب تحمل شانه های باریک خود فیث را نداشته باشد . بلاخره گفته بود :
" خودم یکی میگیرم "
فیث خیره به اشکالی که خورشید روی درختان ساخته بود ,با خودش فکر کرده بود , می تواند برای خودش بخرد ولی تیشرت او, تیشرتی نیست که گرِی به ان دست زده باشد . فیث به محض اینکه به خانه رسیده بود, تیشرتش را دراورده با دقت تا کرده بود و زیر ملافه اش پنهان کرده بود . تنها راهی که کسی می توانست , تیشرت را پیدا کند , وقتی بود که ملافه ها را برای شستشو جمع کند و از انجای که فیث تنها کسی بود که اینکار را میکرد ,جای تیشرتش امن بود و او میتوانست هر شب روی ان بخوابد .

گری ...شدت احساساتش , او را به وحشت می انداخت . نمی توانست انها را کنترل کند .وقتی او را می دید قلبش درون سینه ای نحیفش طوری می زد که قفسه ی سینه اش درد می گرفت . هم احساس گرما می کرد و هم از سر ما به خود می لرزید . در شهر کوچکی مثل پرسکات ,لوئیزیانا; گری مثل یک خدا بود . شنیده بود که مردم می گفتند : او مثل یک گوزن وحشی است ,ولی ثروت رویل لاردها از او حمایت می کرد . حتی وقتی پسر کوچکی بود جذابیت بی پروا و سختش , قلب دخترهای زیادی را به تپش وا می داشت . خانواده ی رویل لارد برای ,رفتار های دردسر سازشان مشهور بودند و گری از خیلی وقت پیش نشان داده بود که وحشی ترین عضو خانواده خواهد بود. او یک رویل لارد بود ؛ حتی وقتی جهنم به پا می کرد ,این کار را بااصالت خاصی انجام می داد .
با تمام این تفاسیر گری ,برخلاف ساکنین دیگر شهر ,هیچ وقت با فیث نامهربانی نکرده بود . خواهرش ,مونیکا ( Monica ), یکبار وقتی با فیث و جودی در پیاده رو روبرو شده بود ,به سمت انها تف کرده بود . فیث خیلی خوشحال بود که مونیکا در یک مدرسه ای غیرانتفاعی دخترانه در نیواورلئان ,درس می خواند وحتی تابستانها را هم با دوستانش می گذراند و کمتر خانه می اید . از طرف دیگر ,وقتی گری به LSU می رفت ,قلب فیث ماه ها درد می گرفت . باتون روگ ( Baton Rouge ),شهر دوری نبود ولی با شروع بازی های لیگ فوتبال,زمان ازاد نداشت و فقط تعطیلات به خانه می امد . فیث ,هر وقت می دانست که گری به خانه برگشته ,برای یک لحظه دیدنش اطراف شهر پرسه می زد تا بتواند راه رفتن گربه وارش را ببیند . بلند , قوی و بشکل خطرناکی هیجان انگیز .
امضای ایران دخت
[تصویر:  20161102153558_SO13.jpg]
(آخرین ویرایش در این ارسال: ۱-۴-۱۳۹۴ ۰۶:۵۴ عصر، توسط ایران دخت.)
۱-۴-۱۳۹۴, ۰۶:۴۰ عصر
یافتن
4 کاربر از ایران دخت به دلیل این ارسال سپاس کرده.
mahgolak, mamane kiana, z.arghavani, fereshteh2012
مدیریت انجمن

******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,387
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۱
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزیمدال برنده مسابقه عکاسی

اعتبار: 13756


محل سکونت : درپناه حق
ارسال: #2
RE: رمان " بعدازآن شب " اثر لینداهووارد
حالا که تابستان بود زمان زیادی را در دریاچه میگذراند و همین یکی از دلایلی گشت وگذار, فیس در اعماق جنگل بود . دریاچه محلی خصوصی بود . بیش از دوهزار هکتار وسعت داشت و کاملا داخل اراضی رویل لارد قرار داشت . شکل دراز و بی قاعده ای داشت با چند پیچ . پهن و کم عمق در بعضی قسمتها , باریک ولی عمیق در قسمتهای دیگر .ویلای بزرگ و سفید رنگ رویل لارد در قسمت شرق دریاچه قرار گرفته بود . خانه ای فیث در قسمت غرب ان . در واقع کسی در ساحل دریاچه زندگی نمی کرد .تنها خانه در ان حوالی ویلای تابستانی رویل لارد ها بود . ویلا یک طبقه بود . سفید , با دو اتاق خواب, یک اشپزخانه , سالن با ایوانی که دور تا دور خانه را گرفته بود . پایین تر از خانه ,یک خانه قایقی , یک اسکله و یک باربیکیوی اجری ساخته شده بود . بعضی وقتها ,گری و دوستانش در ویلا ,برای شنا کردن و قایق سوار شدن , جمع می شدند و فیث در گوشه و کنار جنگل برای خرسندی قلبش , گری را تماشا می کرد .

با دلتنگی شیرین ,که هر وقت به گری فکر می کرد , وجودش را پر می کرد , با خودش فکر کرد شاید امروز هم انجا باشد . دیدنش ان هم دو بار در یک روز می توانست فوق العاده باشد .

پا برهنه بود . شلوارک کوتاهی که به پا داشت به سختی می توانست از پاهای استخوانیش در برابرخراشها و مارها محافظت کند . اما فیث ,مثل سایر موجودات خجالتی دیگر ,در جنگل به اندازه ای خانه راحت بود . خراشها را نادیده می گرفت و مارها نگرانش نمی کردند. موهای بلند و قرمز تیره رنگش ,همیشه به شکل نامرتبی روی صورتش می ریخت و اذیتش می کرد. پس پشت سر جمعشان کرده و با کشی پلاستیکی بسته بود . درست مثل یک روح میان درختان جنگل ,سر می خورد . چشمان گربه وار بزرگش با تصور گری در ذهنش , رویایی می شد . احتمال داشت انجا باشد . احتمال داشت روزی فیث را که میان بوته ها پنهان شده یا از پشت درختی او را دید میزد ,ببیند ودستش را به سمت فیث دراز کرده ,بگوید:

"چرا از اونجا نمیای بیرون و کمی با ما تفریح نمیکنی ؟"
فیث , در ان رویای شیرین گم شد . در رویای که شاید روزی بتواند بخشی از ان گروه خندان و پر سرو صدا با پوستهای برنزه ای و دختران بیک*ینی پوش, باشد .
حتی قبل از اینکه به محوطه ای صافی که ویلای تابستانی در ان واقع شده بود برسد , می توانست نور نقره ای رنگ شورلت گری را که مقابل خانه پارک شده بود , ببیند . قلبش با شدتی اشنا شروع به تپیدن کرد . انجا بود ! با احتیاط پشت تنه ای درخت بزرگی کمین گرفت . ولی بعد از چند دقیقه متوجه شد هیچ صدای نمی شنود . هیچ خبری از صدای اب بازی , قهقه و فریاد نبود .

شاید مشغول ماهیگیری از اسکله بود یا شاید با قایق بیرون رفته بود . برای انکه بتواند اسکله را ببیند ,کمی جلو رفت .ولی اسکله ای چوبی خالی بود . گری انجا نبود . ناامیدی تمام وجودش را فرا گرفت . اگر با قایق رفته باشد ,معلوم نبود برگشتنش چقدر طول بکشد و فیث نمیتوانست تمام ان مدت ,منتظر او بماند . برای انجا بودن بزور زمان فراهم کرده بود و باید برمیگشت تا شام درست کند و از اسکاتی مواظبت کند .

برگشته بود که برود , صدای مبهمی به گوشش رسید . ایستاد و سرش را برای تشخیص مسیر صدا کج کرد . جنگل را ترک کرد و قدم به محوطه ای صاف گذاشت . به خانه که نزدیک شد ,دیگه میتوانست صدای زمزمه ها را بشنود . صداها هر چند ارام و غیر قابل فهم, برای به تپش انداختن قلبش ,کافی بود . گری انجا بود . ولی داخل خانه بود ,دیدنش داخل خانه ان هم از جنگل به مراتب سخت تر بود . اگر نزدیک تر می رفت ,میتوانست او را ببیند و این تنها چیزی بود که به ان احتیاج داشت .

فیث با مهارت حیوانات کوچک و وحشی در سکوت به جلو حرکت کرد . پاهای برهنه اش در عین نزدیک شدن به خانه هیچ صدای ایجاد نمی کرد . تلاشش را کرد از مسیر دید تمام پنجره ها دور بماند . صدای نجواها بنظر از پشت خانه به گوش می رسید , جایی که اتاق خوابها قرار داشتند .
به ایوان نزدیک شد و کنار پله ها چمباتمه زد . دوباره سرش را برای شنیدن کلمات کج کرد ولی متوجه انها نشد . صدای گری بود . حداقل او امکان نداشت ,تن صدای عمیقِ گری را با کسی اشتباهی بگیرد . صدای نفس زدن و چیزی شبیه ناله کردن به گوشش رسید . صدا ,صدای نازکی بود .

فیث نتوانست در برابر کنجکاوی و کشش صدای گری ,مقاومت کند . از جایش بلند شد و با کنجکاوی دست گیره ی در ایوان را گرفت . قفل نبود . لای در را به اندازه ی که یک گربه بتواند از ان وارد شود, باز کرد .. بدن استخوانی و باریکش را داخل ایوان ,سُر داد و به همان ارامی در را پشت سرش بست . روی دست و پاهایش از مسیر ایوان به سمت پنجره ی بازاتاق خواب, یعنی جای که صدا ها میامد ,شروع به خزیدن کرد .

دوباره صدای نفس زدن شنید .
" گری"
صدای دیگر گفت ...صدای یک دختر . کش دار و لرزان . گری با صدای ارام که فیث به زور ان را می شنید ,گفت:
" ششششش"
چیز دیگری گفت. ولی جمله ی که ساخته بود برای فیث معنی دار نبود . جملات بدون اینکه هیچ مفهومی برای او داشته باشند از گوشش وارد و خارج شده بود .
""Mon ch&re,"
گری گفت و همه چیز برای فیث روشن شد . داشت فرانسوی صحبت می کرد . بمحض اینکه متوجه این موضوع شد ,کلمات برایش روشنتر شدند . انگار که برای فهم ان صداها ابتدا باید ریتم مورد نیاز ان کلمات را در مغزش پیدا میکرد . فیث فرانسوی نبود ولی بیشتر مرد در پریسکات , صرف نظر از میزان تحصیلاتشان ,فرانسوی حرف می زدند و فرانسوی متوجه می شدند .

فیث با خودش فکر کرد ,صدای گری طوری به گوش می رسید که انگاردر حال نوازش سگ ترسیده ای باشد . صدایش اهنگین و نرم بود .کلماتش اطمینان بخش و راحت کننده . وقتی دخترک دوباره شروع به صحبت کرد صدایش هنوز می لرزید ولی حالا ,در زیر ان صدا بی حسی خوابیده بود .

فیث کنجکاو کمی به یک سمت حرکت کرد و سرش را ,با احتیاط به اندازه ی که با یک چشم بتواند از میان پنجره ی باز داخل اتاق را ببیند, بالا اورد . با دیدن ,چیزی که در حال اتفاق افتادن بود , سر جایش خشک شد .
گری و ان دختر هر دو روی تخت بودند . تخت مقابل پنجره قرار داشت ,به صورتی که تاج ان به دیوار پایین پنجره چسبیده بود , احتمال اینکه ان دو , بتوانند فیث را ببیند کم بود . که این خودش خوش شانسیه بزرگی بود . چون حتی اگر هر دو انها مستقیم به فیث نگاه هم می کردند , فیث توان حرکت کردن نداشت .
احساس سرگیجه کرد . متوجه شد سینه اش, از فرت نگه داشتن نفسی که در ان حبس کرده بود ,درد می کند . به ارامی نفس را ازاد کرد , روی زمین نشست و گونه اش را به چوب سفید تکیه داد . می دانست در حال انجام چه کاری بودند . یازده سال داشت , بچه نبود .

صدای گری را می شنید که به او می گفت ,چقدر زیباست و چقدر گری او را می خواهد . ناگهان متوجه شد دخترک را می شناسد .
لیندزی پارتین ( Lindsey Partain ), پدرش در پریسکات وکیل بود .چشمهایش شروع به سوختن کرد . حسادت نکرده بود . گری خیلی از او سر تر بود و فیث خیلی کوچک بود . هیچ وقت گری را به ان شکل دوست نداشته بود . گری ,مرکز درخشان زندگی فیث بود که از دور او را می پرستید . گاهی فقط با یک نگاه دیدنش از خوشحالی پرواز میکرد . و امروز, که با فیث حرف زده و در واقع او را لمس کرده بود , خود بهشت بود . حتی نمی توانست خودش را جای لیندزی تصور کند . حتی نمی توانست تصور کند چه حسی میتوانست داشته باشد .

قلبش درون سینه دیوانه وار می تپید . چشمهای سبز رنگ گربه ایش ,وقتی از پنجره فاصله گرفت , بزرگ شده بود . ارام از همان راهی که امده بود برگشت و از ایوان خارج شد . پس ان کار این شکلی بود و او در واقع گری را در حال انجام ان کار دیده بود .

اگر پدر گری ,گای , هم مثل پسرش می توانست اینقدر زیبا باشد , فیث ,رنه را برای ترجیح دادن او به پدرش , سرزنش نمیکرد .
به منطقه ی امن جنگل که رسید ,ارام میان درختان خزید . دیر وقت بود و به احتمال زیاد وقتی به خانه می رسید از پدرش کتک می خورد . باید زودتر به خانه برمیگشت , شام درست می کرد واز اسکاتی ( Scottie )مواظبت می کرد .کاری که موظف بود ,انجام دهد . ولی ارزشش را داشت . گری را دیده بود .
امضای ایران دخت
[تصویر:  20161102153558_SO13.jpg]
۱-۴-۱۳۹۴, ۰۶:۴۲ عصر
یافتن
2 کاربر از ایران دخت به دلیل این ارسال سپاس کرده.
z.arghavani, fereshteh2012
مدیریت انجمن

******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,387
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۱
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزیمدال برنده مسابقه عکاسی

اعتبار: 13756


محل سکونت : درپناه حق
ارسال: #3
RE: رمان " بعدازآن شب " اثر لینداهووارد
گری ,خسته ,لرزان و خوشحال سرش را از شکاف گردن لیندزی بلند کرد . لیندزی با چشمهای بسته ارام نفس می کشید . بخش بزرگی از بعد از ظهر را صرف از راه بدر کردن او کرده بود ولی ,ارزش تلاشش را داشت . رنگی آنی و جنبشی ناگهانی از گوشه ی چشممش ,توجه اش را جلب کرد .سرش را به سمت پنجره ی باز , ان طرف ایوان , به سمت جنگل ,برگرداند . برای لحظه ی چشمش به جسمی کوچک و نحیف با موهای قرمز تیره ,افتاد . همین هم برای او کافی بود تا کوچکترین عضو خانواده ی دولینها را بشناسد .

این بچه دور از خانه ,وسط جنگل ,چه کار میکرد ؟ برای اینکه لیندزی را نگران نکند ,چیزی به او نگفت . اگر فکر میکرد کسی او را هنگام وارد شدن به ویلا با گری دیده , هول می کرد ,حتی اگر ان کس ,یکی از دولین های اشغال می بود . لیندزی با دواین موتون (Dewayne Mouton) ,نامزد بود. با چیزی , که میتوانست نامزدی اش را بهم بزند , مهربانه برخورد نمیکرد , حتی گندی که خودش زده باشد . موتون ها به اندازه ی رویل لاردها ثروتمند نبودند _ هیچ کس در ان قسمت از لوئیزیانا به اندازه ی رویل لاردها ثروتمند نبودند _ اما لیندزی می دانست به شکلی که میتواند دواین را کنترل کند ,هرگز قادر نخواهد بود ,گری را کنترل کند .

گری ,شکار بزرگتری بود ولی نمیتوانست شوهر خوبی باشد . او به اندازه ی عاقل بود که متوجه باشد ,هیچ شانسی با گری ,ندارد . لیندزی با نجوا ,شانه ی گری را نوازش کرد و پرسید :
" چی شده؟"
" هیچی"
گری او را بوسید و لبه ای تخت نشست :

" تازه متوجه شدم چقدر دیر شده "
لیندزی ,از پنجره نگاهی به بیرون کرد و با دیدن سایه ها از جا پرید :

" خدای من, من امشب قرار با ,موتونها ,شام بخورم ! امکان نداره بتونم به موقع حاضر بشم ."

از تخت پاین امد و شروع کرد به جمع کردن لباسهای پخش و پلا . گری به ارامی لباس پوشید ,اما ذهنش هنوز مشغول فیس دولین بود . انها را دیده بود ؟ اگر دیده بود , به کسی میگفت؟ بچه کوچک عجیبی بود .خجالتی تر از خواهر بزرگترش بود که این روزها شروع کرده بود به نشان دادن اینکه به اندازه ی مادرش به لحاظ اخلاقی مشکل دارد . ولی دختر کوچک ,در ان صورت نحیف کودکانه اش ,چشمهای عاقل یک بزرگ سال را داشت . چشمهایی که همیشه او را به یاد چشمهای گربه می انداخت. سبز فندقی با رگه های زرد رنگ که گاهی چشمانش را سبز میکرد و گاهی زرد رنگ . حسی به او می گفت ,چیزی از ان چشمها پنهان نمی ماند . دخترک حتما می دانست که مادرش با پدر او رابطه دارد . دولین ها بدون پرداخت کرایه در ان خانه زندگی می کردند و این را مدیون رنه بودند که هر وقت گای او را میخواست ,در دسترسش بود . دخترک احتمالا هیچ وقت ریسک در افتادن با یک رویل لارد را به جان نمی خرید .
بچه ی بیچاره ی استخوانی , با ان چشمهای عجیبش در خانواده ی اشغال بدنیا امده بود . خانواده ای که ,حتی اگر خودش هم میخواست ,شانس بیرون امدن از ان را نداشت . آموس دولین ,یک مرد بداخلاق الکلی بود , دوپسرش ,راس و نیکی (Russ & Nicky ), تنبل ,دزد و زورگیر بودند و نشانه های از تبدیل شدن به یک الکلیک ,درست مثل پدرشان را , نشان داده بودند . و مارش ,رنه . او هم عاشق نوشیدنی بود ولی او هرگز اجازه نمیداد الکل اختیار او را بدست بگیرد .درست مثل کاری که با اموس کرده بود . با وجود اینکه پنج بچه به دنیا اورده بود , زیبا و لوند بود . با موهای قرمز تیره ,که فقط دختر کوچکش از او به ارث برده بود , درست مثل چشمهای سبز و پوست سفید و حساسش .رنه مثل اموس بد اخلاق نبود ولی برای ان بچه ها مادری هم نمیکرد .تمام چیزی که برای او مهم بود ,خوابیدن با مردها بود . شه*وت از سر و رویش می بارید و مردها را مثل سگ به دنبالش میکشید .

جودی , دختر بزرگتر با اینکه جوانتر از ان بود ,که دنبال عشق ب*ازی باشد , از خیلی وقت پیش شروع به اینکار کرده بود . وقتی موضوع مسائل جنسی به میان میامد, به اندازه ی رنه ذهن بسته ی داشت . با اینکه در مقطع راهنمایی درس میخواند گری شک داشت که باک*ره باشد . بارها به گری پیشنهاد داده بود ولی او ترجیح میداد به جای جودی دولین با یک مار بخوابد .

پسر کوچک دولین ,معلول بود .گری او را فقط یک یا دو بار دیده بود که هر بار از پای خواهر کوچکش اویزان بود . اسمش چه بود ,لعنتی؟ همین چند دقیقه ی پیش به چیزی فکر کرده بود که او را یاد نام دخترک انداخته بود . فای ؟ فای با چشمهای اشفته ؟ نه ,چیز دیگری بود ولی شبیه ان _فیث . خودش بود . اسم خنده داری برای یک دولین بود . چرا که هم رنه و هم اموس ,ذره ی اعتقادات مذهبی نداشتند . ( Faith: ایمان)

با این چنین خانواده ی ,دخترک بیچاره محکوم به فنا بود . چند سال بعد او هم قدم در راهی میگذاشت که مادر و خواهرش گذاشته بودند . براینکه راه بهتری بلد نبود . حتی اگر بلد هم می بود , فقط به خاطر اینکه نامش دولین بود , همه ی پسرها به دنبالش خواهند افتاد و زمان زیادی در مسیر درست نخواهد ماند .

تمام پریش میدانستند که پدرش ,سالهاست ,با رنه رابطه دارد . با وجود اینکه گری عاشق مادرش بود ولی پدرش را برای خیانتی که میکرد ,سرزنش نمیکرد . و خدا میدانست که مادرش هم او را سرزنش نمیکرد .نوئله ( Noelle )از ان افرادی بود که از ارتباط فیزیکی خوشش نمیامد . در سی و نه سالگی دست کم به اندازه ی مدونا کول و دوست داشتنی بود . همیشه ارام بود و دور از دسترس . دوست نداشت کسی به او دست بزند ,حتی بچه های خودش . به دنیا اوردن بچه ها هم خودش برای او معجزه ی بود . البته که گای انسان وفاداری نبود . هیچ وقت نبود و این به نفع نوئله بود . گای رویل لارد مرد خون گرم و زیاده خواهی بود .قبلا از اینکه با رنه دولین روی هم بریزد, راهش از تخت خواب زنهای زیادی گذشته بود , ولی گای همیشه با نوئله گرم و حمایتگر رفتار میکرد . گری مطمئن بود گای هرگز مادرش را ترک نخواهد کرد .بخصوص به خاطر فاح*شه ی ارزانی مثل رنه دولین .

بنظر میرسید ,تنها کسی که از این رابطه ناراضی بود خواهرش مونیکا باشد . مونیکا به خاطر فاصله ی عاطفی که نوئله با بچه ها داشت , تشنه ی محبت بود و عاشق پدرش . به شدت به رنه حسادت میکرد . هم از طرف مادرش هم به خاطر اینکه گای زمان زیادی را با رنه میگذراند . اوضاع از وقتی که مونیکا به مدرسه میرفت و با دوستانش قاطی شده بود , در خانه به مراتب ارام تر از قبل بود .
لیندزی عصبی و التماس کنان به گری گفت:
" عجله کن ,گری "
دستانش را داخل استین پیراهنش فرو برد و بدون اینکه دکمه هایش را ببندد ,همان طور رهایشان کرد .
" من امادم"
بعد دخترک را بوسید و به پشتش زد :
" نگران نباش , cehéri.تنها کاری که باید بکنی ,اینکه لباست رو عوض کنی . همینجوریشم خیلی خوشگلی "

لیندزی ,خوشحال از تعریفی که شنیده بود ,ارامتر شد و در حالی که از خانه ی تابستانی خارج میشد ,پرسید:
" کی دوباره میتونیم اینکار رو انجام بدیم؟"
گری بلند خندید . بخش بزرگی از تابستانش را صرف وسوسه کردن او کرده بود و حالا این لیندزی بود که نمیخواست زمان را از دست بدهد . برعکس ,گری بعد از اینکه او را بدست اورده بود ,بیشتر عزم ظالمانه اش را از دست داده بود . تنبل گفت :

" نمیدونم . باید برای شروع لیگ فوتبال برگردم دانشگاه "
لیندزی ناراحت نشد . برعکس در حین اینکه شورلت از راه مخصوص به سمت جاده ی اصلی حرکت میکرد , موهایش را به دست باد سپرد و گفت:
" هر وقت دلت خواست "
یک سال از گری بزرگ تر بود و به اندازه ی خودش اعتماد به نفس داشت .شورلت وارد جاده ی اصلی شد .با برخورد لاستیک ها با اسفالت ,لیندزی به مهارت گری در کنترل ماشین قدرتمند ,خندید .
" پنج دقیقه ی میرسونمت خونه ."
گری به لیندزی قول داد .چون او هم نمیخواست نامزدی لیندزی با دواین بهم بخورد .
به فیث دولین کوچک و استخوانی فکر کرد . اینکه ایا توانسته بود سالم به خانه برسد .نباید تنها در جنگل برای خودش می گشت . ممکن بود اتفاقی برایش بیفتد یا گم شود .بدتر از اینکه وارد ملک خصوصی شده بود , پسربچه های مدرسه ای بودند که دریاچه مثل اهنربا انها را به خود جذب میکرد .گری ,حتی نمیتوانست تصور کند نوجوانها به جالت دسته جمعی چه کارها که نمیکردند. اگر جلوی فیث سبز میشدند , برای اینکه او یک دولین بود , ممکن بود به اینکه چقدر کوچک بود فکر نکنند. مو قرمز کوچک هیچ شانسی نمیتوانست دربرابر گرگها داشته باشد .
یک نفر باید همیشه مراقب دخترک می بود .
امضای ایران دخت
[تصویر:  20161102153558_SO13.jpg]
۱-۴-۱۳۹۴, ۰۶:۴۴ عصر
یافتن
1 کاربر از ایران دخت به دلیل این ارسال سپاس کرده.
fereshteh2012
مدیریت انجمن

******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,387
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۱
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزیمدال برنده مسابقه عکاسی

اعتبار: 13756


محل سکونت : درپناه حق
ارسال: #4
RE: رمان " بعدازآن شب " اثر لینداهووارد
فصل دوم

سه سال بعد ....


رنه با عصابی بهم ریخته رو به فیث گفت:

" فیث ,اسکاتی رو خفه اش کن . داره با ناله هاش میره رو اعصابم "

فیث سیب زمینی را که در حال پوست کندن بود زمین گذاشت . دستهایش را پاک کرد و به سمت اسکاتی رفت . اسکاتی دماغش را بالا می کشید و با دست به در میزد که می خواهد بیرون برود . او اجازه نداشت هرگز تنها بیرون برود .چون معنی " داخل حیاط بمان " را نمیدانست و اطراف پرسه میزد و گم میشد . بالای در ,جای که دست اسکاتی به ان نمیرسید ,قفلی وجود داشت که همیشه بسته بود تا از بیرون رفتنش جلوگیری کند. فیث, نمیتوانست حالا با او بیرون برود. داشت شام درست میکرد. اگر چه بنظر میرسید او و اسکاتی تنها کسانی خواهند بود که ان شام را می خورند .
فیث دستهای اسکاتی را از در دور کرد وگفت:
" میخوای توپ بازی کنیم ,اسکاتی ؟ توپ کو ؟"
حواس اسکاتی به راحتی پرت شد و پسرک به دنبال پیدا کردن توپ قرمز جویده شده اش, رفت. اما ,فیث میدانست که این زمان زیادی او را مشغول نخواهد کرد . اهی کشید و سراغ سیب زمینهایش رفت .
رنه از اتاق خواب بیرون امد .فیث با خودش فکر کرد ,امشب طوری لباس پوشیده که انگارقصد جان کسی را کرده باشد .هماهنگ با رنگ موهایش ,پیراهن قرمز کوتاه و تنگی به تن کرده, پاهای بلند و خوش فرمش را به نمایش گذاشته بود . رنه پاهای فوق العاده ی داشت . همه چیز رنه فوق العاده بود و خودش این را میدانست . موهای پرپشت قرمزش مثل ابری اطرافش را گرفته بود و رایحه اش به رنگ قرمز اتشین با وجودش در هم اویخته بود . روی کفشاهای پاشنه بلندش چرخی زد و در حالی که گوشواره های ارزانش را داخل نرمی گوشش فرو میکرد, پرسید :
" چطور به نظر میام ؟"
" خوشگل"
فیث گفت و خیلی خوب می دانست این چیزی بود که رنه انتظار شنیدنش را داشت . و در واقع عین حقیقت بود . رنه به اندازه یک گربه بی بند وبار و به همان اندازه زیبا بود . با اندامی عالی و چهره ی خوش رنگ و لعاب .
رنه خم شد و بی خیال روی سر فیث بوسه ی زد و گفت:
" من دیگه برم "
" خوش بگذره ,مامان "
" همین قصدم دارم " و قهقه ی بلندی زد " اوه ,همین قصدم دارم "
چفت در را باز کرد و با پاهای بلندی که می درخشیدند ,از خانه خارج شد. فیث بلند شد تا دوباره در را ببندد . ایستاد و رنه را تماشا کرد که سوار ماشین کوچک اسپورتش ,دور شد .مادرش عاشق ان ماشین بود .یک روز با ان ماشین خانه امده بود و کوچکترین توضیحی در مورد اینکه از کجا امده ,نداده بود . نه اینکه کسی نداند ,گای رویل لارد ان ماشین را برایش خریده باشد .
با دیدن فیث کنار در ,اسکاتی برگشت و دوباره ی صدای "بریم بیرونش " را از سر گرفت .با درک اینکه متوجه مسائل نمی شود ,فیث با او بشکل بی انتهایی صبور بود :
" نمیتونم ببرمت بیرون ...باید شام درست کنم . دوست داری سیب زمینیت رو پوره بخوری یا سرخ شده ؟"
جواب سوالش مشخص بود . چون خوردن پوره سیب زمینی برای او به مراتب راحت تر بود . دستی روی موهای تیره ی اسکاتی کشید و دوباره پشت میز ,سراغ کاسه ی سیب زمینی اش برگشت .
اسکاتی اخیرا به اندازه ی قبل پر انرژی نبود . و هر چه بیشتر بازی میکرد رنگ لبهایش کبودتر میشد . همان طور که دکتر ها احتمال اتفاق افتادنش را پیش بینی کرده بودند , قلبش داشت ضعیف تر میشد .حتی اگر دولینها پول عمل را داشته باشند , هیچ عمل معجره اسای پیوند قلبی برای اسکاتی وجود نداشت . قلبهای کودکانه ی که برای جراحی در دسترس بود , ارزشش بیش از ان بود که برای پسری که هرگز قادر نخواهد بود ,خودش لباس بپوشد, بخواند یا نمیتواند بیش از چند کلمه ,مهم نیست چند سال زندگی کند , حرف بزند , حرام شود . " به شدت عقب مانده " این طبقه ی بود که اسکاتی به ان تعلق داشت . با فکر به مرگ اسکاتی ,گرهی بزرگ روی سینه اش حس کرد . از اینکه کسی کاری برای سلامتی اسکاتی نمیکرد ناراحت نبود . یک قلب جدید نمیتوانست به او کمک کند . نه به شکلی که مفید باشد .دکترها از اینکه تا به حال نمرده بود, متعجب بودند . فیث فقط کافی بود تا زمانی که زنده بود از او نگهداری کند .
فیث برای یک مدت فکر کرده بود ممکن است اسکاتی پسر گای باشد . از طرف اسکاتی چقدر برای او ناراحت شده بود که نمیتوانست باقی مانده ی سالهای زندگی اش را در ان خانه ی سفید با شرایطی به مراتب بهتر زندگی کند . فکر کرده بود چون اسکاتی عقبمانده بود ,گای از اینکه پنهانش کند ,خوشحال است . ولی حقیقت این بود که اسکاتی میتوانست پسر پدرش نیز باشد . گفتنش غیر ممکن بود . چون اسکاتی به هیچ کدام شباهت نداشت . خیلی ساده , شبیه خودش بود . حالا شش ساله بود . پسری ارام که کوچکترین چیزها میتوانست خوشحالش کند .پسری که امنیتش ریشه در خواهر چهارده ساله اش داشت . فیث درست از روزی که رنه او را از بیمارستان به خانه اورد , از اسکاتی مواظبت میکرد . در برابر خشم و غضب پدرالکلیش ,در برابر راس و نیک که بی رحمانه مسخره اش میکردند . جودی و رنه معمولا نادیده اش می گرفتند که بنظر نمی رسید اسکاتی با این مسئله مشکلی داشته باشد .
جودی ان شب از فیث خواسته بود که با او سر یک قراره دو نفره بروند و وقتی فیث مخالفت کرده بود ,شانه هایش را با بیخیالی بالا انداخته بود ,چون یک نفر باید خانه میماند و از اسکاتی مواظبت میکرد . به هر حال فیث امکان نداشت با جودی سر قرار برود . چون تعریف ان دو از تفریح کاملا متفاوت بود . برای جودی تفریح یعنی خوردن غیر قانونی نوشیدنیهای الکلی _ چون جودی فقط 16 سال داشت _ مست کردن و خوابیدن با یک یا گروهی ازپسرهای که ان شب اطرافش پرسه می زدند .
با تصورش تمام وجودش لرزید . یکبار جودی را دیده بود, که با لباسهای پر لک و پاره شده در حالی که بوی ابجو و مردها را میداد , به خانه امده و در باره ی اینکه چقدر تفریح کرده , صحبت کرده بود . بنظر میرسید اصلا از اینکه ان پسرها در جمع با او صحبت نمیکنند , نمی رنجد .
ولی فیث از این مسئله ناراحت بود . از تحقیری که در نگاه مردم بود, وقتی او یا یکی از اعضای خانواده اش را می دیدند . دولینهای اشغال ... این چیزی بود که مردم صدایشان میکردند . الکلی و هرزه ,همه ی انها .
ولی من اینجوری نیستم ! این فریاد بی صدای بود که فیث همیشه درونش خفه میکرد. چرا مردم شهر ورای اسمها را نمیدیدند؟ او هیچ وقت خودش را نقاشی نمیکرد . بر عکس رنه و جودی هیچ وقت لباس تنگ یا کوتاه نمی پوشید . با هدف از راه بدر کردن هر شلوار پوشی ,به جاهای عجیب و غریب نمی رفت . لباسهایش ارزان بودند و کهنه ولی همیشه انها را تمیز نگه میداشت . اگر میتوانست , حتی یک روز هم از مدرسه غایب نمیشد . نمرههایش خوب بودند . تشنه ی کمی احترام بود . دلش میخواست میتوانست بدون اینکه مغازه دار مثل یک شاهین به او خیره شود ,بتواند خرید کند . چون او یک دولین بود و همه میدانستند , دولینها میتوانند در یک چشم بهم زدن از شما دزدی کنند . دلش نمیخواست مردم با دیدن او دستهایشان را به دهان ببرند و پشت دستها پچ پچ کنند.
ولی او بیشتر از جودی , مردم را یاد رنه می انداخت , همین کارها را به مراتب سخت تر میکرد . فیث همان موهای پر پشت قرمز رنگ رنه را داشت ,درست مثل اتش, زنده . همان پوست حساس و نازکی که رگهای صورتش را نشان میداد . همان گونه های برجسته و همان چشمهای سبز خوش رنگ را . ترکیب صورتش به اندازه ی رنه بی نقص نبود . صورتش لاغرتر بود . چانه اش برجسته تر . دهانش عریض بود ولی لبهایش به اندازه ی رنه گوشتی نبود . فیث بلندقدتر و ظریف تر بود . اندام زیبا تری داشت . سی*نه هایش بلاخره شروع به رشد کرده بودند ولی جودی ,در همان سن و سال لباس زیرش دو سایز بزرگتر بود .
مردم هیچ وقت دست از پیش داوریهایشان بر نمی داشتند .چون او شبیه رنه بود , از او انتظار داشتند مثل رنه رفتار کند . اوبا همان قلمویی نقاشی شده بود ,که باقی اعضای خانواده اش . ارا م به اسکاتی گفت:
" ولی یک روز خودمو نجات میدم ...ببین اگه این کار رو نکردم "
مثل تمام زمانهایی که میخواست خودش را تشویق کند , به گری فکر کرد . احساسات دردناکش نسبت به گری ,از روزی که او را در حال عش*ق بازی با لیندزی پارتین دیده بود , نه تنها کم نشده بود بلکه با بزرگ تر شدندش قوی تر هم شده بودند . ان لذت عجین شده با ترس هنگام تماشای گری در یازده سالگی با بزرگتر و بالغتر شدنش ,بزرگتر و بالغتر شده بود . حالا وقتی به او فکر میکرد احساسات جسمی اش با احساسات عاشقانه اش در هم می امیخت و به خاطر شکلی که بزرگ شده بود , جزئیات برایش از دختران چهارده ساله دیگر صریح تر و برنده تر بودند .
رویاهایش دیگر با اتفاقات اطرافش رنگ نمیشد . ان روز در ویلا وقتی او و لیندزی پارتین _ که حالا موتون شده بود _ را دید , اطلاعات زیادی در مورد بدن گری هم بدست اورده بود . میدانست پشتش بلند بود با دو لایه ی عضلانی ضخیم در دو طرف گودی ستون فقراتش . سینه ی پر موی داشت . . فیس میدانست او هنگام عش*ق بازی فرانسوی حرف میزند . با صدای عمیق ,نرم , تاریک و اهنگین . فیث ,با غروری پنهانی موفقیت گری را در LSU دنبال میکرد . اخیرا از دو رشته اقتصاد و مدیریت بازرگانی فارغ التحصیل شده بود و اماده ی به دست گرفتن مایملک روی لاردها بود . با اینکه در فوتبال بسیار موفق بود, ولی دلش نمیخواست فوتبالیست شود .برای همین به خانه برگشته بود تا در ادارای امور به گای کمک کند . حالا دیگر مجبور نبود منتظر تابستانها بماند . میتوانست در طول سال گاهی برای یک لحظه هم که شده ,او را ببیند .

متاسفانه مونیکا هم برای همیشه به خانه برگشته بود و مثل همیشه کینه توز بود . همه با دولینها توهین امیز رفتار میکردند ولی مونیکا از هرکس با نام خانوادگی دولین منتفر بود . فیث سرزنشش نمیکرد . حتی گاهی او را درک هم میکرد . هیچ کس نمیتوانست بگوید گای رویل لارد ,پدر بدی بود . او عاشق هر دو فرزندش بود و انها عاشق پدرشان . مونیکا چه حسی میتوانست داشته باشد وقتی میشنید مردم درباره ی رابطه ی بلند مدت پدرش با رنه حرف میزنند و گای علنا به مادرش خیانت میکند؟
وقتی بچه بود ,فیث ,گاهی در رویاهایش تصور میکرد که گای پدر او هم هست. اموس ,در ان رویا هیچ جای نداشت . گای بلندقد بود و برنزه . صورت ظریفش به قدری شبیه گری بود که , مهم نبود چه کاری بکند , فیث نمیتوانست از او متنفر شود . او همیشه با فیث مهربان بود . با همه ی بچه های رنه مهربان بود . ولی برای حرف زدن با فیث بیشتر تلاش میکرد و حتی چند بار برایش هدیه های کوچکی هم خریده بود . فیث فکر میکرد شاید به خاطر شباهت او به رنه باشد . اگر گای پدر فیث می بود در ان حالت گری باید برادرش میشد . در ان صورت میتوانست با او زندگی کند و از نزدیک او را بپرستد . این رویا پردازیها همیشه باعث میشد نسبت به پدرش احساس گناه کند . برای جبران این حس گناه سعی میکرد نسبت به اموس مهربانتر هم باشد . اگر چه اخیرا دیگر نمیخواست دختر گای باشد چون دلش نمیخواست گری برادرش باشد .
دلش میخواست با او ازدواج کند .
این خصوصیترین بخش رویاپردازیهایش بود که گاهی باعث ترس خود فیث هم میشد . چطور میتوانست اینقدر بلند پرواز باشد ؟ یک رویل لارد با یک دولین ازدواج میکرد ؟ یک دولین پایش را داخل ویلای چند صد ساله ی رویل لاردها میگذاشت ؟ تمام اجداد رویل لاردها از قبرهایشان بلند میشدند تا مزاحم را بیرون کنند . تمام پریسکات از شدت ترس ماتشان میبرد .
ولی باز هم خیالپردازی میکرد . خودش را در لباس سفیدی عروسی تصور میکرد که در کلیسا به سمت گری که کنار محراب ایستاده حرکت میکند . با ان چشمهای سیاه, خمار,گرم و پر از خواستن, بر میگردد و به فیث نگاه میکند . او را بغل میکند و روی بازوهایش ,نه به خانه رویلاردها ,که فیث جرات خیالپردازی ان را نداشت , به هر جای که تنها باشند ,میبرد . شاید یک کلبه برای ماه عسل که تخت بزرگی منتظرشان باشد . میدانست زنها و مردا موقع عش*ق بازی چکار میکنند ولی نمیتوانست تصور کند ,چه حسی میتواند داشته باشد . جودی به او گفته بود ,حس فوق العاده است . بهترین حس دنیا ....

صدای گریه ی بلند اسکاتی فیث را از رویاهایش بیرون کشید . سیب زمینی که در حال پوست کندن بود رها کرد و از جا پرید . چون اسکاتی هیچ وقت گریه نمیکرد مگر اینکه به خودش اسیبی رسانده باشد .هنور جلوی در بود و انگشتش را گرفته بود . فیث بغلش کرد و کنار میز رفت . روی صندلی نشست و اسکاتی را روی پاهایش گذاشت . دستش را معاینه کرد . روی انگشت اشاره اش خراش کوچک و عمیقی بود . احتمالا انگشتش را روی یکی از سوراخ های در کشیده و سیمهای پاره شده روی در,انگشتش را زخمی کرده . یک قطره خون روی زخم باریک جمع شده بود .
" خیلی خوب ,خیلی خوب . چیزی نشده "
برای ارام کردنش اسکاتی را بغل کرد و اشکهایش را پاک کرد :
" الان روش چسب زخم میزنم و خیلی زود خوب میشه . تو چسب زخم دوست داری "
و واقعا دوست داشت . وقتی طوری زخمی میشد که احتیاج به چسب داشته باشد ,فیث مجبور میشد به همه جای دستها و پاهایش هم چسب بزند . چون اسکاتی ,تا تمام نشدن چسب زخم های داخل جعبه, دست وردار نبود . فیث یاد گرفته بود که باید بیشتر چسبها را از جعبه خارج کرده ,پنهان کند . و فقط دو یا سه چسب برای اسکاتی باقی بگذارد .
انگشتش را شست و جعبه را از قفسه بالا ,جای که دور از دسترس اسکاتی بود , برداشت . وقتی انگشت خراشیده اش را به سمت فیث گرفته بود, صورت گرد کوچکش از خوشحالی برق میزد . فیث با مهارت چسب را روی زخم چسباند . اسکاتی به جلو خم شد و داخل جعبه را نگاه کرد . بعد خر خری کرد و دست دیگرش را به سمت فیث دراز کرد .
" اون یکی دستتم زخمی شده ؟ حیوونی دست اسکاتی !"
فیث کف دست کوچک و کثیف اسکاتی را بوسید و چسب دیگری روی دستش چسباند . اسکاتی دوباره خم شد و داخل جعبه را نگاه کرد . با دیدن چسب دیگری خنده ای کرد و پایش را برای فیث دراز کرد . فیث از روی تعجب فریادی زد و گفت:
" خدای من ! تو که همه جات زخمی شده "
و چسبی روی زانویش چسباند . اسکاتی ,دوباره داخل جعبه را نگاه کرد ولی جعبه اینبار خالی بود . با رضایت کامل پشت کرد و دوباره به سمت در رفت . فیث هم دوباره به سراغ تهیه شام رفت .
امضای ایران دخت
[تصویر:  20161102153558_SO13.jpg]
۱-۴-۱۳۹۴, ۰۶:۵۰ عصر
یافتن
1 کاربر از ایران دخت به دلیل این ارسال سپاس کرده.
fereshteh2012
مدیریت انجمن

******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,387
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۱
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزیمدال برنده مسابقه عکاسی

اعتبار: 13756


محل سکونت : درپناه حق
ارسال: #5
RE: رمان " بعدازآن شب " اثر لینداهووارد
تابستان بود و روزها طولانی . با وجود اینکه ساعت هشت و نیم بود , خورشید تازه شروع کرده بود به غروبکردن . از ساعت هشت اسکاتی خسته شده بود و مدام چرت میزد . فیث او را حمام کرد و روی تختش خواباند . قلبش در حین اینکه موهای اسکاتی را نوازش میکرد ,فشرده شد . اسکاتی پسر بچه ی شیرین بی خبر بود , که مشکلات سلامتیش او را از برزگ شدن ,منع میکرد .

ساعت نه و نیم بود که صدای ماشین اموس را شنید . کامیون قدیمیش در عین رانندگی صداهای بلند و عجیبی ایجاد میکرد . به طرف در رفت , چفتش را باز کرد و اموس را داخل خانه راه داد . همراه با وارد شدن پدرش ,بوی بد ویسکی هم وارد خانه شد . بوی گَنده چرکی و زننده ی زرد و سبز .
اموس تلو خورد و قبل از اینکه بیافتد صاف ایستاد . با تن صدای زشت و بدجنسانه اش که هر وقت مست میشد از ان استفاده میکرد _که این یعنی بیشتر وقتها _ پرسید :
" مامانت کجاس؟"
" چند ساعت پیش رفت بیرون"
تلو تلو خوران به سمت میز رفت . سطح ناصاف زمین باعث شده بود , قدمهایش خطرناکتر شوند . زمزمه کرد :
" اکبیری ...هیچ وقت خونه نیست . همیشه پیش او دوست پسر لعنتی پولدارشه . هیچ وقت خونه نیست که یه لقمه غذا به من بده . یه مرد چطوری باید غذا بخوره ؟"
ناگهان عصبانی شد و مشت محکمی روی میز زد . فیث به ارامی و با امید اینکه صدای فریاد اموس اسکاتی را بلند نکرده باشد گفت:
" شام امده اس , پا( pa ) . الان یه بشقاب برات میکشم "
" نمیخوام , هیچی بخورم "
دقیقا همانطور که فیس انتظار داشت . اموس وقتی مست بود چیزی نمیخورد و فقط یک چیز میخواست ؛ نوشیدنی بیشتر .
" تو این خراب شده چیزی برای نوشیدن پیدا میشه ؟"
لنگان بلند شد . شروع کرد به باز کردن در تک تک کابینتها و با پیدا نکردن چیزی که به دنبالش بود ,در کابینتها را با صدا بست .فیث سریع حرکت کرد .
" اتاق پسرها باید یه شیشه باشه . الان برات میارم ."
دلش نمیخواست اموس در حالی که فحش میداد و یا احتمالا بالا میاورد در خانه بگردد و اسکاتی را بیدار کند . سریع وارد اتاق تاریک شد . تا وقتی دستش به شی شیشه ی خنک نخورده بود در تاریکی زیر تخت نیک را جستجو کرد . بطری را بیرون کشید و به اشپزخانه برد . فقط یک چهارمش پر بود ولی همین هم برای ارام کردن اموس کافی بود . در بطری را باز کرد و به دست پدرش داد .
" اینهاش ,پا "
" دختر خوب "
اموس با خوشحالی شیشه را به دهانش نزدیک کرد و گفت:
" تو دختر خوبی هستی ,فیث . مثل مادر و خواهرت فاح*شه نیستی "
فیس با اعتراض گفت:
" در موردشون اینجوری حرف نزن ,بابا"
دانستن این حقیقت که مادر و خواهرش فاح*شه بودند یک چیز بود و حرف زدن در مورد ان چیز دیگر . اموس اخرین کسی بود که اجازه داشت از انها انتقاد کند .
" هر چی دلم بخواد میگم "
عصبانی ادامه داد :
" با من بی ادبی نکن وگرنه کتک میزنم "
" بی ادبی نکردم ,بابا "
با صدای ارامی گفت و محتاطانه از دسترس اموس دور شد . اگر دستش به او نمیرسید ,نمیتوانست او را بزند . احتمالا چیزی پرتاب میکرد ولی فیث فرز بود و تیر اموس معوملا به خطا میرفت . با نیشخند گفت:
" چه بچه های خوبی برای من به دنیا اورده.... راس و نیک تنها بچه های هستند که تحمل دیدنشون رو دارم . جودی مثل مادرش یه فاح*شه اس , تو عقل کلی , و اخریم یه مونگل به تمام معنی "
سرش را برگرداند تا اموس اشکهای را که داشتند چشمانش را میسوزاندند , نبیند . روی مبل زهوار در رفته نشست و شروع کرد به تا کردن لباسهای که ان روز شسته بود . هیچ وقت امکان نداشت به اموس اجازه دهد , رنجشش را ببیند . اگر بوی خون میشنید ,برای قتل حمله میکرد و هر چه مست تر بود ,ظالمتر میشد . بهترین کاری که میشد در مقابلش کرد ,نادیده گرفتنش بود . مثل همه ی الکلیها خیلی زود حواسش پرت میشد . فیث خوب میدانست که در هر صورت خیلی زود از حال خواهد رفت .
نمیدانست چرا ناراحت شده .مدتهای زیادی بود که دیگر هیچ حسی به اموس نداشت , حتی ترس . چیزی برای دوست داشتن در وجودش نمانده بود .خبری از مردی که مدتها قبل وجود داشت نبود .مردی که به تعداد بیشماری بطری ویسکی نابود کرده بود . اگر ذره ی امید برای نجاتش وجود داشت بعد از تولد فیث کاملا از بین رفته بود . ولی چیزی به فیث میگفت اموس همیشه ,دقیقا همین چیزی بوده که حالا هست . اموس یکی از ان ادمهای بود که ترجیح میداد دیگران را برای مشکلاتی که داشت ,سرزنش کند . بدون اینکه خودش برای اصلاح انها اقدام کند .
بعضی وقت ها که هوشیار بود ؛ فیث میتوانست ,چیزی را که باعث شده رنه زمانی جذب او شود , ببیند . اموس قدی بلندتر از قد متوسط مردان دیگر داشت و با بدنی سفت و سخت که هیچ وقت چاق نمیشد . موهایش هنوز تیره بود . اگرچه در قسمت بالا کمی تنک شده بود ولی هنوز میشد اموس را مرد خوش تیپی نامید _ البته اگر هوشیار بود . مست , درست مثل الان , اصلاح نشده با موهای بهم ریخته و کثیف , چشمهای که به خاطر الکل سرخ بودند و خیس و صورت باد کرده , هیچ چیزی که بشود ان را خوشتیپ خواند در او وجود نداشت . لباسهایش کثیف بودند و پر از لک . با بوی گندی که از فاصله ی چند متریش میشد حس کرد . از بوی متعفنی که میداد میشد گفت حداقل یکبار بالا اورده و لکهای مقابل شلوارش حکایت از این داشت که موقع دستشویی کردن ,انقدرها که موظف بود دقت نکرده است .
بطری را در سکوت تمام کرد و با صدای بلند اروغ زد .
" باید دستشویی کنم "
اعلام کرد و تلوتلوخوران به سمت در حیاط قدم برداشت . تمام کارهای که فیث باید انجام میداد ,مشخص بود . برای همین وقتی صدای دستشویی کردن پدرش را مقابل پله ها شنید ,دستانش نلرزید . با در نظر گرفتن تمام افرادی که قرار بود از جلوی خانه گذشته و وارد ان شوند , فیث فردا اولین کاری که باید میکرد ,دستمال کشیدن زمین بود .
اموس دوباره برگشت . فیث متوجه شد زیپش را هنوز نبسته ولی از اینکه چیزی دیده نمیشد سپاسگذار بود . راهش را به سمت اتاق پشت در پیش گرفت و گفت:
" میرم بخوابم "
فیث ,تماشایش کرد که سکندری خورد و قبل از اینکه بیفتد ,دستگیره ی در را گرفت . بدون اینکه لباسهایش را در بیاورد به همان شکل خودش را روی تخت رها کرد . رنه که به خانه برمیگشت ,با دیدن او که با لباسهای کثیف روی تخت خوابیده ,جهنم به پا میکرد و همه را بیدار میکرد .

چند دقیقه بعد صدای خرناس بلندش درون خانه طنین انداخته بود . فیث سریع بلند شد و به اتاق کوچکش ,پشت خانه که ان را با جودی تقسیم میکرد ,رفت .در ان خانه اموس و رنه تنها کسانی بودند, که تخت درست و حسابی داشتند . بقیه اعضای خانواده روی تختهای بشکل برانکارد میخوابیدند . چراغ را روشن کرد . لامپ تکی لختی وسط اتاق درخشید . سریع لباس خوابش را پوشید و کتابش را از زیر ملافه اش بیرون کشید . حالا که اسکاتی خوابیده بود و اموس هم از هوش رفته بود .تا برگشتن دیگران به خانه ,برای مطالعه ,چند ساعت پر از ارامش داشت . اموس اولین کسی بود که به خانه میامد و اولین کسی بود که صبح از خانه خارج میشد .
امضای ایران دخت
[تصویر:  20161102153558_SO13.jpg]
۱-۴-۱۳۹۴, ۰۶:۵۱ عصر
یافتن
1 کاربر از ایران دخت به دلیل این ارسال سپاس کرده.
fereshteh2012

تبلیغات

Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
مدیریت انجمن

******
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
13,387
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۱
مدال ها
مدال برنده مسابقه آشپزیمدال برنده مسابقه عکاسی

اعتبار: 13756


محل سکونت : درپناه حق
ارسال: #6
RE: رمان " بعدازآن شب " اثر لینداهووارد
فیث ,یاد گرفته بود وقتی فرصتی برای تفریح بدست اورد تردید نکند و از لحظه به لحظه ای ان لذت ببرد . تعداد این لحظات زیاد نبود . او عاشق خواندن بود و تقریبا هر چیزی را که به دستش میرسید ,میخواند .برایش اعجاب انگیز بود که کلمات میتوانستند کنار هم چیده شوند و بسته به نوع چیدمانشان , دنیای جدیدی خلق کنند .موقع کتاب خواندن ,این خانه ی شلوغ را فراموش میکرد و وارد دنیای میشد پر از هیجان , زیبای و عشق . موقع خواندن او در ذهنش کس دیگری بود , یک نفر به مراتب باارزشتر نه یکی از دولینهای اشغال .

یادگرفته بود که مقابل پدرش یا یکی از پسرها هیچ وقت مطالعه نکند . چون کمترین کاری که میکردند ,مسخره کردن فیث بود . هر کدام از انها , وقتی حالشان بد بود . احتمال داشت کتاب را از دستش بگیرند و داخل اتش یا توالت پرت کنند و بعد به تلاش فیس برای نجات کتابش ,درست مثل اینکه شاهد خنده دارترین اتافق زندگیشان باشند , بخندند . رنه همیشه غر میزد که به جای انجام کارهای خانه زمانش را با خواندن کتاب تلف میکند ولی حداقل او کاری با کتابهای فیث نداشت . جودی بعضی وقتها بیخیال و عجول , مسخره اش میکرد . برای او _به خاطر شکل خاصی که زندگی میکرد _درک اینکه چرا فیث به جای بیرون رفتن همیشه سرش در کتابهایش بود , سخت بود .

این لحظات باارزش , ان هم تنها , که به فیث اجازه میداد در ارامش کتاب بخواند , برای فیث بهترین لحظات روز بود . مگر اینکه خیلی اتفاقی گری را ببیند . بعضی وقتها فکر می کرد اگر نتواند در روز فقط چند دقیقه مطالعه کند , دیوانه خواهد شد و شروع خواهد کرد به فریاد زدن , بدون اینکه قادر باشد خودش را کنترل کند . اما مهم نبود که پدرش چکار کند , مهم نبود مردم پشت سر خانواده اش چه گفته باشند , مهم نبود راس و نیک چه نقشه های کشیده باشند , مهم نبود اسکاتی چقدر ضعیف شده بود , به محض اینکه لای کتابهایش را باز میکرد , فیث میتوانست در میان صفحات کتاب گم شود .

امشب چیزی بیشتر از چند دقیقه برای مطالعه فرصت داشت . تا خودش را در میان صفحات ربکـــــا گم کند . روی تختِ برانکارد مانندش دراز کشید و شمعی را که زیر تختش پنهان میکرد, بیرون اورد . ان را روشن کرد و به شکلی که نورش روی صفحات کتاب بیافتد ,روی صندوقچه ی که سمت راست تختش قرار داشت گذاشت و به دیوار تکیه داد . نور شمع زیاد نبود .ولی برای خواندن کتابش ,بدون اینکه چشمانش را خسته کند ,کافی بود . به خودش قول داد یکی از این روزها برای خودش یک چراغ بخرید . یک چراغ مطالعه ی واقعی که نوری نرم و روشن از خودش ساطع کند . و یک بالش نرم که بتواند هنگام مطالعه با ان تکیه دهد .
یکی از همین روزها .

وقتی در مقابل سنگینی پلکهایش کوتاه امد , تقریبا نیمه شب بود . متنفر بود که این لحظات ارامش بخش را از دست بدهد و خواندن را تمام کند ولی خیلی خواب الود بود و دیگر معنی کلماتی را که میخواند ,متوجه نمیشد . از نظر او اسراف کلمات به مراتب بدتر ازاسراف زمان بود . اهی کشید . بلند شد و کتابش را در جای همیشگی پنهان کرد . لامپ را خاموش کرد و زیر ملافه های کهنه اش خزید . براندکار زیر وزن بدنش جر صدا داد و شمع را فوت کرد .

برعکس چیزی که فکر میکرد ,با تاریک شدن ناگهانی اتاق خوابش نگرفت . بیقرار روی تخت نازکش به چپ و راست چرخید . میان خواب و بیداری ,عشق پر کشمکش و تاریکی را که در کتاب خوانده بود ,دوباره در ذهن مجسم کرد .ساعت یک نصف شب بود که صدای امدن نیک و راس را شنید . تلو تلو خوران وارد خانه شدند . هیچ تلاشی برای ساکت بودن نکردند . به کاری که یکی از هم پیاله هایشان کرده بود , پر سرو صدا میخندیدند . هر دو هنوز برای نوشیدن مایعات الکلی زیر سن قانونی بودند. ولی چیز کوچکی مثل قانون ,نمیتوانست جلوی کاری را که یک دولین میخواست بکند , بگیرد . نمیتوانستند به بار بروند ولی راه های زیادی برای خریدن مشروب وجود داشت که انها همه ی این راه ها را خوب میدانستند . گاهی می دزدیند , گاهی پولش را میدادند و از کس دیگری میخواستند تا برایشان نوشیدنی بخرد که در این صورت هم پول را دزدیده بودند . هیچ کدام کار نمیکردند . چه پاره وقت ,چه چیز دیگری . هیچ کس حاضر نبود انها را استخدام کند . مشهور بود که یک دولین میتواند در عرض یک دقیقه از شما دزدی کند .
" پوس احمق " نیک داشت قهقه میزد " بـــــــــــوم "

همین برای راس کافی بود تا نعره های مستانه بکشد . از میان کلمات نامفهومی که فیث میشنید , میتوانست متوجه شود که « پوس احمق» از چیزی که صدای بوم مانند داشت ,ترسیده . و این اتفاق هر چیزی که بوده , به نظر راس و نیک حسابی خندار بوده . اگر چه فردا صبح احتمالا به یاد هم نخواهند اورد .
اسکاتی را بیدار کردند . فیث صدای نق نق اسکاتی را شنید ولی چون گریه نکرد ,از جایش بلند نشد . دلش نمی خواست با لباس خوابش به اتاق پسرها برود _در واقع در حد مرگ از اینکار میترسید _ ولی این را هم خوب میدانست که اگراسکاتی را بترسانند و گریه اش بیندازند ,خواهد رفت . نیکی گفت :
" خف ف فه شو . بگیر بخواب "
و اسکاتی دوباره ساکت شد . چند دقیقه بعد همگی خواب بودند .صدای خروپوفشان ,مثل یک گروه هم سرایی درتاریکی خانه بالا و پایین میرفت .
نیم ساعت بعد جودی به خانه امد . او ساکتتر بود . یا حداقل تلاشش را میکرد تا ساکت باشد . کفشهایش را در دست گرفته بود و نک انگشتانش راه میرفت . جودی بوی مردها و ابجو میداد . ترکیب چندش اوری از رنگ زرد ,قرمز و قهوه ای . بدون اینکه لباسهایش را در بیاورد خودش رو تخت انداخت و نفسش را با صدایی شبیه خرخر بیرون داد . چند دقیقه بعد با صدای ارامی پرسید :
" بیداری ,فیثی ؟"
" اره "
" فکرشو میکردم بیدار باشی. باید با من می امدی , یکم تفریح میکردی ,کلی تفریح میکری ."
جمله اخر را با احساس بیشتری گفت:
" نمیدونی داری چی رو از دست میدی ,فیثی "
" پس از دست نمیدمش ,مگه نه ؟"

فیث نجوا کنان گفت و جودی ریسه رفت . فیث نصفه نیمه در حالی که یک گوشش به در بود تا از امدن رنه به خانه مطمئن شود, به خواب رفت . دو بار با ترس از خواب پرید و با خودش تصور کرد ,شاید رنه بدون اینکه او را بیدار کند به خانه برگشته باشد . بلند شد و به دنبال پیدا کردن ماشین رنه از پنجره به بیرون نگاه کرد . ماشینش انجا نبود .
رنه, ان شب اصلا خانه نیــامد .

امضای ایران دخت
[تصویر:  20161102153558_SO13.jpg]
۱-۴-۱۳۹۴, ۰۶:۵۲ عصر
یافتن
موضوع بسته شده است 



ّبرگزیده مردمی ششمین جشنواره وب ایران در بخش خانواده و کودک
Top of Page
کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نبوده و تمامی حقوق متعلق به © انجمن خانوم گل می باشد