ارسال: #1

در گذشته اغلب خانواده‌ها خواهان فرزند پسر بودند اما به مرور زمان دیگر این خواسته غیر معقول به روش‌هاي مختلف سوژه طنزپردازان شده است.
از سويي ديگر پدر و مادر‌ها هم بنا به دلایل مختلف دوست دارند فرزندشان جنسیت به خصوصی داشته باشد زیرا شرایط، اجازه نمی‌دهد خانواده‌ها تعداد فرزندان زیادی داشته باشند و اگر جنس مورد نظرشان را به دنیا نیاوردند، منتظر بچه بعدي باشند.
به همین دلیل بسياري از والدین سراغ روش‌هایی که دانشمندان پیش پای‌شان گذاشته‌اند می‌روند تا ثمره ازدواج‌شان جنسیتی داشته باشد که آنها با هم توافق کرده‌اند.


روش‌های خانگی

روش شتل

اساس این روش به آمیزش در زمان به خصوصی از تخمک‌گذاری بستگی دارد. ميزان موفقیت این روش بنا به منابع مختلف ۵۰ تا ۷۵ درصد گزارش شده است.
نظریه تاييد كننده اين روش می‌گوید اسپرم‌های پسرساز سریع‌‌تر از اسپرم‌های دختر ساز حرکت می‌کنند و عمر کوتاه‌تری دارد بنابراین در زوجيني كه پسر می‌خواهند بايد آمیزش تا حد امکان نزدیک به زمان تخمک‌گذاری (آزاد شدن تخمک از تخمدان) باشد و اگر دختر بخواهند باید آمیز‌ش 2 تا 4 روز قبل از تخمک‌گذاری باشد.

مزایا:
هیچ جراحی یا دارویی در کار نیست.
اصلا نیازی به مراجعه مداوم به متخصص وجود ندارد.
هزینه‌بر نیست و بی‌خطر است.

معایب:
برای تعیین روز تخمک‌گذاری باید هر روز با دقت دمای بدن هنگام صبح قبل از خارج شدن از رختخواب اندازه گرفته شود تا نسبت به روز تخمک‌گذاری اطمينان حاصل شود.
هیچ تضمینی برای موفقیت وجود ندارد.


روش ویلان
اساس این روش به آمیزش در روزهای خاصي از چرخه قاعدگی و همچنین موقعیت بیوشیمیایی بدن خانم در روزهای مختلف چرخه قاعدگی بستگی دارد.
این روش برای پسردار شدن ۶۸ درصد و برای دختر دارشدن ۵۶ درصد موثر است.
گروهی از دانشمندان هم می‌گویند توفیق روش ویلان بیش از ۵۰ درصد نیست.

توضیح روش: اگر زوجين پسر بخواهند باید 4 تا 6 روز قبل از افزایش دمای بدن هنگام صبح آمیزش انجام شود و اگر دختر بخواهند باید آمیزش 2 تا 3 روز قبل از تخمک‌گذاری انجام شود.

مزایا:
بدون نیاز به دارو و جراحی
بی‌هزینه
ایمن

معایب:
خانم مجبور است هر روز دمای بدن هنگام صبح را اندازه بگیرد .
هیچ تضمینی برای موفقیت وجود ندارد.

ارسال: #2

روش‌های آزمایشگاهی


الف:روش لقاح آزمایشگاهی (IVF): در این روش ابتدا به مادر داروهایی داده می‌شود که تخمدان‌ها را تحریک به آزاد سازی چند تخمک در ماه می‌کند.
اگر روش IVF را انتخاب کرده باشید باروری تخمک خارج از بدن در شرایط آزمایشگاهی رخ می‌دهد.
به این ترتیب پزشک شما را بیهوش کرده، با وسیله‌ای باریک از طریق دیواره واژن تعدادی از تخمک‌های‌تان را خارج می‌کند. این تخمک‌ها سپس در آزمایشگاه توسط اسپرم بارور می‌شوند.
2 تا 5 روز بعد، پزشک متخصص برای تخمک‌های بارور شده آزمایش تشخیص جنسیت و بررسی وضعیت سلامت انجام می‌دهد و رویان‌های سالمی که جنسیت مورد نظر شما را دارند درون رحم شما جاگذاری مي‌شوند.

ب:تلقیح درون رحمی اسپرم (IUI): در این روش پزشک با لوله کاتِتراسپرم، اسپرم‌ها را به طور مستقيم وارد رحم می‌کند.

**********************************************

روش PGD (تشخیص ژنتیک پیش از لانه گزینی):

در روش IVF سلول‌های بارور شده ابتدا باید تحت آزمون‌های ژنتیک قرار بگیرند كه یکی از این روش‌ها PGD است که حدود ۲۰ سال پیش ابداع شد و در آن زمان تنها برای فرزند زوج‌هایی که احتمال اختلالات ژنتیک در آنها وجود داشت، انجام می‌شد.
امروزه این آزمایش برای خانم‌های بالای ۳۵ سال یا خانم‌هایی که سابقه سقط داشته‌اند هم انجام می‌شود.

چند رویان در رحم جاگذاری می‌شود؟ تعداد رویان‌هایی که در این مرحله شکل می‌گیرند به عواملی مانند سن، کیفیت رویان‌ها و سابقه تولیدمثلی بستگی دارد.
به طور کلی اگر خانمی زیر ۳۵ سال داشته باشد و رویان‌ها هم وضعیت سالمی داشته باشند، بیش از دو سلول بارور شده داخل رحم گذاشته نمی‌شود، زیرا متخصصان قبل از جاگذاری رویان‌ها وضعیت سلامت آنها را بررسی کرده‌اند. اگر فرد بالای ۴۰ سال داشته باشد ممکن است پزشک 4 تا 5 رویان را در رحم جاگذاری کند.

درصد موفقیت: تقریبا صددرصد

مزایا:
اگر با این روش باردار شدید روش PGD صددرصد جنسیت مورد نظر را برای‌تان به ارمغان می‌آورد

معایب:
این روش بسیار گران است.

جراحی خارج سازی تخمک‌ها تهاجمی است و ممکن است دردناک باشد.

داروهای باروری که قبل از شروع مراحل به فرد داده مي‌شود عوارض ناخوشایندی از قبیل افزایش وزن، نفخ، تورم و تاری دید دارد.

بنا به آخرین یافته‌ها احتمال این‌که با این روش فرد دو قلو باردار شود، ۳۸ درصد است.

به طور کلی ۴۳ درصد موارد روش IVF به بارداری زنده ختم می‌شود و این آمار با افزایش سن مادر کاهش می‌یابد اما متخصصان می‌گویند با استفاده از روش PGD شانس موفقیت به مراتب بیشتر می‌شود زیرا در این روش رویان‌های معیوب وارد بدن مادر نشده‌اند.


روش Micro Sort

در این روش متخصصان با تکنیک‌های رنگ‌آمیزی، اسپرم‌های دخترساز را از اسپرم‌های پسرساز جدا می‌کنند و اسپرمی که جنسیت مورد نظر را تولید می‌کند به روش IUI داخل رحم وارد مي‌شود.

اثربخشی: این روش برای فرزند دختر ۹۰ درصد و برای فرزند پسر ۷۴ درصد موفقیت‌آمیز است.

جزئیات مراحل: اسپرم‌ها دونوعند. گروهی کروموزوم X دارند و بزرگترند و پس از ترکیب با سلول تخمک، دختر تولید می‌کنند
. در مقابل گروه دوم یک کروموزوم Y دارند و نسبت به گروه اول کوچک‌تراند و در ترکیب با سلول تخمک، سبب تولید پسر می‌شوند.
در روش میکرو سورت نمونه‌های اسپرم به آزمایشگاه منتقل شده در آنجا با رنگ‌های فلورسنت رنگ‌آمیزی شده، تحت تشعشع لیزری قرار می‌گیرند.
. کروموزوم‌های X نسبت به کروموزوم‌های Y بزرگ‌ترند و رنگ بیشتری به خود جذب می‌کنند در نتیجه تحت تشعشع لیزر روشن‌تر می‌شوند.
از اين مرحله به بعد متخصص می‌تواند اسپرم‌هایی را که جنسیت مورد نظر را تولید می‌کنند، جدا ساخته و به روش IUI به رحم منتقل کند. البته میکروسورت گاهی هم به روش IVF انجام می‌شود که گران‌تر و دردناک‌تر است اما شانس موفقیت بیشتری دارد.


مزایا:
این روش از لحاظ سلامت و بهداشت خطری ندارد و به مراتب ارزان‌تر از IVF است اما ممکن است لازم باشد داروهای باروری استفاده شود که عوارض جانبی دارند و شانس دوقلودار شدن را بالا می‌برد.

با این روش می‌توان از ابتلای نوزاد به بیماری‌های ژنتیک مثل بیماری هموفیلی یا دیستروفی عضلانی دوشن که کرومزوم X مادر حامل آنهاست، پیشگیری كرد. این روش احتمال انتقال چنین بیماری‌هایی را بسیار پایین می‌آورد اما صفر نمی‌کند.

معایب:
این روش همچنان در آزمایشگاه‌های دانشمندان مورد بررسی و تحقیق قرار دارد.

روش میکروسورت از سال ۱۹۹۵ باب شده و تقریبا جدید محسوب می‌شود و هنوز اطلاعات کافی درباره عوارض احتمالی آن در دسترس نیست.

در این روش نمی‌توان انتظار داشت حتما جنسیت مورد نظر تشکیل شود زیرا تکنیک مورد استفاده خطاهایی دارد و ممکن است اسپرم‌های تولید کننده جنس مورد نظر به درستی جدا نشوند.

موفقیت میکروسورت به روشIUI حدود ۶/۱۶ درصد و به روش IVF حدود ۴۳ درصد است.





روش اریکسون

در این روش اسپرم‌های پسر سازی که با سرعت بیشتری نسبت به اسپرم‌های دخترساز حرکت می‌کنند، از هم جدا می‌شوند و بنا به جنسیت مورد نظر والدین اسپرم‌های تولید کننده جنس مورد نظر به روش IUI وارد بدن مادر می‌شوند.

میزان موفقیت:
اگر جنسیت مورد نظر پسر باشد، حدود ۷۸-۸۵ درصد
اگر جنسیت مورد نظر دختر باشد ۷۳-۷۵ درصد

نحوه انجام:
اساس این روش که از حدود دهه ۱۹۷۰ باب شده بر این پایه است که نمونه اسپرم روی لایه‌ای از سیالی چسب مانند در لوله آزمایش ریخته می‌شود.
تمام اسپرم‌های نمونه به سمت پایین لوله شنا می‌کنند اما اسپرم‌های تولید کننده پسر با سرعت بیشتر و زمان کوتاه‌تری به انتهای لوله آزمایش می‌رسند و به این ترتیب متخصص می‌تواند اسپرم‌های مورد نظر را جدا کند.

مزایا:
نسبت به روش‌های گفته شده ارزان‌تر است.
نیازی به جراحی تهاجمی ندارد.
نسبتا ایمن و بی‌خطر است.

معایب:
هیچ تضمینی برای موفقیت آمیز بودن این روش وجود ندارد. عده‌ای از متخصصان می‌گویند احتمال موفقیت حدود ۷۵-۸۰ درصد است اما در مقابل گروهی دیگر از دانشمندان موفقیت این روش را بیشتر از ۵۰ درصد نمی‌دانند.

روش IUI به اندازه IVF موثر نیست و ممکن است تا یک بارداری موفق، چند مرحله نیاز به انجام داشته باشد.




اسپرم‌ها دونوعند. گروهی کروموزوم X دارند و بزرگترند و پس از ترکیب با سلول تخمک، دختر تولید می‌کنند. در مقابل گروه دوم یک کروموزوم Y دارند و نسبت به گروه اول کوچک‌تراند و در ترکیب با سلول تخمک، سبب تولید پسر می‌شوند.
در روش میکرو سورت نمونه‌های اسپرم به آزمایشگاه منتقل شده در آنجا با رنگ‌های فلورسنت رنگ‌آمیزی شده، تحت تشعشع لیزری قرار می‌گیرند.
کروموزوم‌های X نسبت به کروموزوم‌های Y بزرگ‌ترند و رنگ بیشتری به خود جذب می‌کنند در نتیجه تحت تشعشع لیزر روشن‌تر می‌شوند.

منبع:برترینها