تبلیغات
تشریفات مجالس خدمات عروسی

امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
مجموعه: بیماریها و بهداشت زنان
#1
بيرون‌زدگي‌ رحم‌ و راههای درمان



توضيح‌ كلي‌ :
بيرون‌زدگي‌ رحم‌ عبارت‌ است‌ از افتادن‌ يا نشست‌ كردن‌ رحم‌ از مكان‌ طبيعي‌ خود كه‌ باعث‌ مي‌شود داخل‌ مهبل‌ برآمده‌ شود.
در واضح‌ترين‌ نوع‌، از مهبل‌ بيرون‌ مي‌زند. ممكن‌ است‌ همراه‌ بيرون‌زدگي‌، يورتروسل‌ و سيستوسل‌ (برآمدگي‌ رحم‌ و يا مثانه‌ در امتداد جدا قدامي‌ مهبل‌) و ركتوسل‌ (برآمدگي‌ ديواره‌ مقعد به‌ جدار خلفي‌ مهبل‌) وجود داشته‌ باشد.
علايم‌ شايع‌ :
توده‌ در جلو يا پشت‌ مهبل‌ يا توده‌اي‌ كه‌ از مهبل‌ بيرون‌ بزند.
ناراحتي‌ مبهم‌ در ناحيه‌ لگن‌ كمردردي‌ كه‌ با بلند شدن‌ بدتر مي‌شود.
بي‌اختياري‌ استرسي‌ گهگاه‌ (نشت‌ ادرار در هنگام‌ خنديدن‌، عطسه‌ يا سرفه‌) اشكال‌ در اجابت‌ مزاج‌ درد در هنگام‌ مقاربت‌ جنسي‌
علل‌ بيرون‌زدگي‌ :
زماني‌ رخ‌ مي‌دهد كه‌ عضلات‌ و رباط‌هاي‌ قاعده‌ شكم‌، معمولاً در اثر زايمان‌ يا سالخوردگي‌، كاملاً كشيده‌ شوند.
عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر :
چاقي‌، زايمان‌ مكرر، گرچه‌ يك‌ بار بارداري‌ و زايمان‌ به‌روش‌ طبيعي‌ مي‌تواند ناحيه‌ را چنان‌ ضعيف‌ كند كه‌ سرانجام‌ منجر به‌ بيرون‌زدگي‌ گردد. سن‌ بالا بيماري‌هايي‌ كه‌ باعث‌ افزايش‌ فشار داخل‌ شكم‌ مي‌شوند مثل‌ تومورها، سرفه‌ مزمن‌، يبوست‌ مزمن‌ تناسب‌ فيزيكي‌ نامناسب‌ شغل‌هاي‌ مستلزم‌ بلند كردن‌ اجسام‌ سنگين‌
پيشگيري‌ :وزن‌ مناسبي‌ را حفظ‌ كنيد.
در طول‌ بارداري‌ و پس‌ از زايمان‌، تمرينات‌ ورزشي‌ انجام‌ دهيد.
از يك‌ رژيم‌ غذايي‌ طبيعي‌ و كاملاً متعادل‌ استفاده‌ كنيد.
براي‌ حفظ‌ قدرت‌ عضلاني‌ مناسب‌، در يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ منظم‌ شركت‌ جوييد.
از يبوست‌ دوري‌ كنيد. عواقب‌ مورد انتظار هميشه‌ درمان‌ شديد لازم‌ نيست‌ زيرا بيرون‌زدگي‌ خطري‌ براي‌ سلامت‌ به‌ شمار نمي‌رود.
ورزش‌ مي‌تواند غالباً كاركرد عضلات‌ را بهبود بخشد.
اگر بيرون‌زدگي‌ شديد باشد، مي‌تواند با جراحي‌ معالجه‌ شود.
عوارض‌ احتمالي‌ :
زخم‌ شدن‌ گردن‌ رحم‌
افزايش‌ خطر عفونت‌ يا آسيب‌ به‌ اعضاي‌ لگن‌
انسداد مجراي‌ ادرار
درمان‌ اصول‌ كلي‌ :
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ پاپ‌اسمير، آزمايش‌ ادرار، سونوگرافي‌ يا سي‌تي‌اسكن‌ لگن‌، بيوپسي‌ آندومترو پيلوگرافي‌ داخل‌ وريدي‌ (كه‌ روشي‌ جهت‌ بررسي‌ كليه‌ها و مجاري‌ ادراري‌ با تزريق‌ ماده‌ حاجب‌ در جريان‌ خون‌ است‌) باشند. بيشتر آزمون‌ها بايد براي‌ رد كردن‌ ساير اختلالات‌ انجام‌ پذيرند.
برنامه‌ درماني‌ به‌ شدت‌ بيرون‌زدگي‌، سن‌، فعاليت‌ جنسي‌، اختلالات‌ لگني‌ همراه‌ و تمايل‌ براي‌ بارداري‌ در آينده‌ بستگي‌ دارد.
علايم‌ خفيف‌ معمولاً با برنامه‌ ورزشي‌، هورمون‌درماني‌ و شياف‌ مهبل‌ در صورت‌ لزوم‌ درمان‌ مي‌شوند. ساير موارد ممكن‌ است‌ به‌ جراحي‌ نياز داشته‌ باشند. مراقبت‌ از خود (تمرينات‌ ورزشي‌)، آزمون‌ شناخت‌، كنترل‌ و تكامل‌ عضلات‌ لگن‌، اينها مواردي‌ هستند كه‌ از آنها براي‌ متوقف‌ كردن‌ ادرار كردن‌ در وسط‌ آن‌ استفاده‌ مي‌كنيد.
ممكن‌ است‌ شياف‌ مهبل‌ (دستگاه‌ حلقه‌اي‌ كوچكي‌ كه‌ براي‌ كمك‌ به‌ نگه‌ داشتن‌ رحم‌ در يك‌ موقعيت‌ طبيعي‌ در مهبل‌ گذاشته‌ مي‌شود) تجويز گردد. جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ رحم‌ (گاهي‌) داروها درمان‌ با استروژن‌ مي‌تواند جريان‌ خون‌ بافت‌هاي‌ مهبل‌ و قدرت‌ بافت‌هاي‌ حمايت‌كننده‌ را افزايش‌ دهد. فعاليت‌ محدوديتي‌ وجود ندارد. اگر جراحي‌ لازم‌ باشد، فعاليت‌هاي‌ طبيعي‌ خود را به‌ تدريج‌ از سر گيريد. رژيم‌ غذايي‌ اگر چاق‌ هستيد، وزن‌ خود را كم‌ كنيد. براي‌ پيشگيري‌ از يبوست‌، از يك‌ رژيم‌ غذايي‌ پرفيبر استفاده‌ كنيد. در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد اگر خود يا عضوي‌ از خانواده‌تان‌ علايم‌ بيرون‌زدگي‌ رحم‌ را داشته‌ باشيد. اگر علي‌رغم‌ درمان‌ يا ورزش‌ علايم‌ ظرف‌ 3 ماه‌ بهبود نيابند يا علايم‌ غيرقابل‌ تحمل‌ شوند و شما مايل‌ باشند جراحي‌ را مدنظر قرار دهيد.
پاسخ }
#2
شایع ترین اختلالات جنسی در زنان


شایع ترین اختلالات جنسی شناخته شده برای زنان شامل کاهش میل جنسی، دیسپارونی (آمیزش دردناک)، واژینیسموس (انقباض دردناک و غیرارادی ماهیچه های واژن به هنگام دخول) و نرسیدن به اوج لذت جنسی (یا ارضا نشدن جنسی) است.

دیسپارونی (آمیزش دردناک):

دیسپارونی حالتی است که فرد در هنگام آمیزش دچار درد میشود. این درد ممکن است در بدو ورود آلت مردانه به واژن یا در مراحل مختلف در طول دخول ایجاد شود. این حالت درجات متفاوتی دارد و نسبت به اینکه در چه زمانی پس از شروع نزدیکی و در کجا فرد احساس درد می کند، دلایل و درمانهای متفاوتی دارد.

یکی از دلایل شایع درد هنگام آمیزش برای زنان خشکی واژن است. اگر خانم به هر دلیل آمادگی دخول را نداشته باشد، این عمل می تواند بسیار دردناک باشد. در اکثر موارد خشکی واژن به دلیل نداشتن پیش نوازی کافی است، یعنی خانم این فرصت را پیدا نکرده که از نظر جسمی به محرک های جنسی پاسخ دهد و محیط واژن به اندازه کافی لغزنده نیست. از جمله دلایل و شرایط دیگری که میتواند باعث خشکی واژن شود داروهایی است که فرد مصرف می کند. در این مورد مشورت با پزشک و یا مطالعه در مورد دارویی که مصرف می کنید، می تواند مفید باشد. معمولا منابع خوبی در اینترنت در مورد داروهای مختلف وجود دارد.

از دلایل دیگر دیسپارونی یا آمیزش دردناک، می توان به جراحات و ضربه هایی که در طول زمان به آلت تناسلی وارد شده، سابقه آزار جنسی، دوران پس از زایمان، دوران عادت ماهانه، بیماری های ناحیه تناسلی و برخی از سرطانهایی که اعصاب آن منطقه را تحت تخریب قرار داده و نیز بیماری های مقاربتی درمان نشده اشاره کرد.

برخی از پزشکان آمیزش دردناک را جزو دسته اختلالات جنسی نمی دانند و برخورشان با بیمارانی که از این حالت رنج می برند، توام با شناخت کافی نیست. در این موارد توصیه می شود به پزشک دیگری مراجعه کرده و پیش از انجام معاینه، دردناک بودن ناحیه تناسلی خود را برای او بازگو نمایید. گاه ضرورت دارد، روان درمانی های لازم پیش از انجام هر گونه معاینه ای صورت پذیرد.

حالت دیگری که افراد با آن روبرو می شوند درد در هنگام دخول است. این حالت میتواند به دلایل متعددی باشد که شایع ترین آنها عبارتند از: عفونت های دستگاه تناسلی و دهانه رحم، بیماریهای مقاربتی درمان نشده، همزمانی نزدیکی و زمان تخمک گذاری، و در نهایت آماده نبودن فرد از نظر جسمی.

مورد آخر دلیل مراجعه درصد زیادی از زنان است بخصوص در اوایل برقراری رابطه جنسی.

وقتی که زوج ها برای پیش نوازی صرف می کنند، صرفا جنبه عاطفی ندارد. در بدن زنی که برای داشتن رابطه جنسی آماده میشود، تغییراتی صورت می گیرد که دخول را ساده تر می کند. علت این است که بدن زنان طوری طراحی شده که در هنگام دخول حداکثر آمادگی را برای باردار شدن فراهم کند، بنابراین وقتی که خانمی آمادگی لازم را بر اثر پیش نوازی پیدا می کند، رحمش به سمت بالا کشیده می شود و این کار به طول واژن اضافه می کند تا توانایی گنجایش آلت مردانه را داشته باشد.

در این حالت دیواره های واژن پر خون شده و مواد لغزنده ای را ترشح می کنند که دخول را آسانتر می کند. این دیواره ها بر اثر پیش نوازی مناسب از یکدیگر جدا شده و جای دادن آلت مردانه را در واژن ساده تر می کنند. بنابراین می بینیم که پیش نوازی خوشایند و به مقدار کافی تا چه حد می تواند در کیفیت رابطه جنسی تاثیر داشته باشد.


واژینیسموس (انقباض دردناک و غیرارادی ماهیچه های واژن به هنگام دخول):

در این حالت هرگونه دخولی به واژن به شدت دردناک و حتی غیرممکن است، حتی انگشت خود فرد. در این مواقع معاینات زنان و زایمان هم با مشکل روبرو می شود چون بیمار حتی از فکر اینکه وسیله معاینه به واژن وی وارد شود وحشت دارد.

چون این اختلال جزو گروه اختلالات مربوط به درد است و تعریف هر فرد در مورد میزان دردی که تجربه می کند با فرد دیگر متفاوت است، بنابراین نحوه برخورد پزشک و اطرافیان این افراد در طول مدت درمان نقش بسزایی دارد.

اولین مرحله در درمان این اختلال باور کردن مریض و احساس درد وی است. پس از آن پزشک (در ایران) یا روان درمانگر جنسی به همراهی شریک جنسی فرد درمان را شروع می کنند. به این صورت که فرد یک سری از ابزاری را دریافت می کند که مانند انگشت است و معمولا از اندازه انگشت سبابه تا اندازه آلت مردانه را دارد.

فرد هر هفته وارد کردن یکی از این ابزار را به همراه تمرین های تمرکز و آرام کننده اعضای بدن به داخل واژن تمرین می کند تا زمانی که آخرین اندازه هم بدون درد وارد واژن شود. پس از آن به تدریج ورود آلت مردانه را به واژن تجربه میکند. این مرحله باید بسیار آهسته و با توجه به پذیرش بیمار انجام شود. درمان واژینیسموس بسته به عوامل مختلف می تواند تا بیش از یک سال طول بکشد.

برای افرادی که به دنبال راه حل های سریع تر هستند درمانهایی چون نزدیکی کردن آقا با خانم در حالی که خانم توسط پزشک بیهوش شده و یا فلج کردن عضلات اطراف و دهانه واژن با تزریق موادی چون بوتاکس در ایران گزارش شده که در دراز مدت نه تنها اثر بهتری ندارد بلکه متواند اثر بسیار مخربی روی روابط زوج ها و تصویری که زن از خودش دارد بگذارد. این روش ها توصیه نمی شود.

چنانچه زوج تنها با هدف بچه دار شدن می خواهند این اختلال را بر طرف کنند، می توانند از لقاح با واسطه استفاده کنند یعنی مایع منی مرد را به وسیله ابزاری مثل قطره چکان بلند وارد واژن زن کنند و آمیزش را به طور مصنوعی انجام دهند.

این مسئله جنبه روحی و روانی دارد و نه جسمی (به جز موارد انگشت شماری که گزارش شده جراحات و ضربات وارد آمده به ناحیه تناسلی موجب بروز این مشکل شده). به عنوان مثال زنی که در دوران کودکی اش به او گفته شده که ناحیه تناسلی اش می تواند محل آبروریزی و گناه باشد و مرد ها می توانند آسیب جبران ناپذیری به پرده بکارت او وارد کنند، در آغاز زندگی مشترک ممکن است چنین مشکلی را تجربه کند.

نرسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم):

این اختلال به حالتی گفته میشود که رسیدن فرد به اوج لذت جنسی با تاخیر توام باشد و یا اینکه فرد اصلا اوج لذت جنسی را تجربه نکند. این حالت کم و بیش در زنان اکثر مناطق جهان دیده می شود. دلیل این مسئله آن است که دختران از کودکی به حجب و حیا تشویق می شوند. زمانی که همان دختر وارد رابطه می شود و حالا به عنوان یک زن و شریک جنسی هم باید وظایفی را انجام بدهد، شکستن حریمی که در آن در ساعاتی از شبانه روز فرد باید حجب و حیا را کنار گذاشته و از رابطه جنسی با همسرش لذت ببرد خیلی دشوار است.

این طرز فکر که نهادینه شده، نمی تواند مانند یک کلید روشن و خاموش بشود. بنابراین فرد نمی تواند مهارهای ذهنی اش را بشکند و گاهی حتی اگر لذت هم ببرد نمی تواند و یا نمی خواهد آن را بروز دهد، از ترس اینکه مورد قضاوت قرار بگیرد و متهم شود که زن سبک و هرزه ای است. بنابراین به مرور این حالت رابطه جنسی را برای فرد از یک حالت خوش آیند به حالت وظیفه و بعضا توام با ترس تبدیل می کند. ترس از اینکه مبادا عکس العملی نشان بدهد که همسرش تصور کند او هرزه است.

در ابتدای شکل گیری رابطه جنسی هم اغلب این ترس وجود دارد که مبادا فرد متهم به این شود که پیش از این رابطه جنسی دیگری را تجربه کرده است و برای همین می داند که چطور باید در یک رابطه جنسی با طرف مقابل برخورد کرد و لذت هم برد.

مورد بعدی که میتواند باعث این اختلال شود تاثیر معکوس بعضی از داروها بر روی مکانیسم مغزی افراد است. بطور مثال پژوهش ها گزارش داده اند که بعضی از داروهای ضد افسردگی میتوانند بر روی رسیدن خانمها به اوج لذت جنسی اثر منفی بگذارند. اگر فرد متوجه این تاثیر شد باید به پزشک خود مراجعه کند تا در صورت امکان دارو را تعویض کنند و یا مقدارمصرف آن را تغییر دهند اما حتما باید اینکار توسط پزشک متخصص انجام شود و گرنه در دراز مدت تاثیرات داروی جدید و یا قطع سرخود دارو میتواند موجب آسیب به فرد شود.

با تمامی این تفاصیل می بینیم که نقش آقایان در حل اختلالات جنسی خانمها تا چه حد میتواند موثر باشد. اگر زنی احساس راحتی کند و نگرانیهای خود را بدون ترس از اینکه مورد قضاوت قرار بگیرد با شریک جنسی اش مطرح کند، درصد دچار شدنش به این اختلالات و یا طولانی شدن درمانش تا حد زیادی کاهش پیدا میکند.

کاهش میل جنسی:

در مطالعات انجام شده و مشاهدات بالینی در آمریکای شمالی بیشترین دلیل مراجعه در بین خانمهای ۱۸ تا ۵۹ ساله را این اختلال تشکیل می دهد.

کاهش میل جنسی بر اثر عصبانیت و ناراضی بودن فرد از کل رابطه، خستگی و استرس ممکن است به وجود آید. در این مورد همدلی زوج ها و حمایتشان از هم می تواند راه گشا باشد.

در مرحله بعد مشاورین زوج ها و روان درمانگران جنسی هم می توانند مفید باشند. تنها این نکته را باید یادآور شد که استفاده از رابطه جنسی به عنوان حربه در مقابل شریک جنسی خیلی معقولانه نیست و باعث کدورت بیشتر زوج ها از هم می شود. وادار کردن فردی که با کاهش میل جنسی روبرو است برای داشتن رابطه جنسی هم اصلا کمکی به شرایط نمی کند.

برخی از داروهای ضد بارداری هم میتوانند باعث این حالت شوند مثلا برخی از انواع قرصهای ضدبارداری و یا کپسول های زیر پوستی در گزارشات نام برده شده اند. در این صورت فرد با مشورت پزشک میتواند وسیله جلوگیری اش را تغییر دهد.

اما تا زمانی که از وسیله جلوگیری جدید مطمئن نشده اید، بهتر است داروی قبلی را قطع نکنید تا دچار بارداری ناخواسته نشوید.

معمولا اگر زنی به اختلال در ارگاسم دچار باشد و این مساله مزمن شود، ممکن است بعد از مدتی دچار اختلال جنسی ثانویه شود که همان کاهش میل جنسی است.

توضیح ساده این قضیه آن است که انسان دوست دارد کاری را انجام بدهد که از آن لذت میبرد. اگر فرد برای مدت ها رابطه جنسی داشته که برایش خوشایند نبوده، بطور طبیعی از برقراری آن خودداری می کند و یا نسبت به آن تمایلی نشان نمی دهد. بنابراین این مهم است که حتی اگر از طریق دخول به ارضا نرسیدید با تحریک کلیتوریس به اوج لذت جنسی برسید که مغز خاطره خوبی را از رابطه جنسی به یاد بیاورد و هر بار ناامید از دریافت لذت نباشد.

صمیمیت زوج ها (بوسیدن، نوازش کردن، در آغوش گرفتن و غیره) بعد از هر بار برقراری ارتباط جنسی هم بسیار مهم است. اینکه زوج ها بدانند که تنها برای رابطه جسمی شان مورد توجه هم نبوده اند و بعد از آن هم به عنوان دو همسر و شریک زندگی برای هم عزیز هستند. این مسئله برای خانم ها بخصوص بسیار مهم است.

در برنامه درگوشی ها با توجه به محدود بودن وقت برنامه، و از آنجا که در راهنمایی از راه دور همیشه خطر سوء تفاهم وجود دارد، من نمیتوانم روند پیشرفت تک تک مخاطبین محترم برنامه را دنبال کنم. به همین دلیل پیشنهاد می کنم برای بررسی دقیق تراختلالات جنسی خود و یا شریک جنسی تان از متخصصینی که در محل زندگی تان هستند کمک بگیرید. امیدوارم با اطلاعاتی که در برنامه ها مطرح شده در انتخاب متخصصین حاذق و مربوطه راحت تر عمل کنید
پاسخ }
#3
بهداشت جنسی در خانمها

با رعایت برخی نکات بهداشتی میتوانید به میزان زیادی از بروز عفونت های مجاری ادراری و مهبـلی جـلوگـیری بعمل آورید. تــرشحات طبیعی مهبل برای سلامت مهبل ضروری میباشد. در مهبل باکتریهای غیر بیماری زای طبیعی وجود دارنـد کـه وجـودشـان از بـروز عفونتهای باکتریایی و قارچی ممانعت بعمل می آورد. ترشحات طبیعی مهبل شفاف و یا سفید،رقیق و یا غلیظ بوده اما بی بو و ایجاد سوزش و خارش نمیکند. عفونتهای باکتریایی، قارچی، انگلی و عفونتهای ادراری معمولا در زنان شایع است بطور مختصر با با علایم این بیماریها در ادامه مطلب آشنا شوید:

1) عفونت قارچی(کلامیدیا): ترشحات سفید و پنیری شکل مهبل-تورم و درد در نواحی تناسلی-خارش شدید-مقاربت دردناک.

2) عفونت باکتریایی:ترشحات سفید، خاکستری و زرد-بوی نامطبوع ماهی-خارش و سوزش-التهاب و تورم خفیف مهبل.

3) عفونت انگلی(تریکومونا): خارش، سوزش و تورم شدید مهبل-ترشحات کف آلود خاکستری، زرد و یا سبز-بوی نامطبوع ماهی-درد حین ادرار و یا مقاربت جنسی.

4) عفونت مجاری ادرار: احساس سوزش حین ادرار-وجود خون در ادرار-ادرار با بوی تند و تیره رنگ-اضطرار فراوان برای ادرار کردن حتی زمانی که مثانه نیمه پر باشد-قطره قطره آمدن ادرار-تکرار ادرار.

نکات بهداشتی ویژه دختران و زنان:

1) پس از ادرار کردن و اجابت مزاج همیشه از سمت جلو بطرف عقب خود را بشویید. این کار از رانده شدن باکتریهای نواحی مقعد به مهبل جلوگیری میکند.

2) در طی روز لباسهای زیر با جنس الیاف نخی بتن کنید. از پوشیدن لباسهای بدون تهویه مانند لباسهای نایلونی و ساخته شده ازسایر الیاف مصنوعی خودداری کنید. تا آنجا که ممکن است شبها بدون لباس زیر بخوابید تا مهبل با جریان هوا در تماس باشد.

3) از پوشیدن لباسهای تنگ مانند شلوار جین، جوراب شلواری و مایو به مدت طولانی اجتناب کنید. لباسهای گشاد و راحت بتن کنید.

4) برای شستشوی لباسهای زیر خود از شوینده های غیر معطر و ملایم استفاده کنید.

5) از وان آب داغ و جکوزی استفاده نکنید.

6) کاندومها و دیافراگمهای از جنس لاتکس و ژلهای اسپرم کش در برخی از زنان ایجاد تحریک میکنند که باید از سایر روشهای جلوگیری از باردار استفاده گردد.

7) حین مقاربت جنسی از لغزنده کننده های (لوبریکیشن) پایه آب (محلول در آب) و غیر معطر استفاده کنید. از وازلین و لوبریکیشنهای حاوی سیلی** استفاده نکنید.

8) لباسهای زیر خود را حداقل هر دو روز در میان عوض کنید.

9) حتما قبل و پس از آمیزش جنسی ادرار کنید.

10) از پودر تالک در اطراف مهبل استفاده نکنید زیرا که پودر تالک رطوبت را در خود نگه میدارد.

11) در صورتی که از تامپون در دوران قاعدگی استفاده میکنید حداکثر آن را هر 4-3 ساعت یکبار عوض کنید. پیش از گذاشتن تامپون دستهای خود را کاملا بشویید. در طی خواب شبانه هیچگاه از تامپون استفاده نکنید و جای آن از پد های بهداشتی استفاده کنید.

12) نوار بهداشتی (پد) را میبایست هر 6-4 ساعت یکبار (حداکثر 8 ساعت) عوض کرد. پیش از گذاشتن پد نیز دستهای خود را با آب و صابون بشویید.

13) از تامپون، نوارهای بهداشتی و دستمال توالت معطر استفاده نکنید.

14) همیشه مهبل و اطراف آن را خشک و تمیز نگه دارید. رطوبت رشد میکروبها و قارچها را سرعت میبخشد.

15) بطور منظم سطح خارجی مهبل را با آب ولرم شستشو دهید. برای شستن مهبل نیازی به استفاده از صابون نمیباشد.

16) حین استحمام از صابون و شامپوهای غیر معطر و ملایم استقاده کنید. از وان کف صابون نیز استفاده نکنید.

17) هیچگاه لباسهای خیس و مرطوب را بتن نکنید. چنانچه لباسهایتان خیس شد فورا آن را عوض کنید.

18) هنگام شامپو کردن و آب کشیدن موها حین استحمام سر خود را بسمت جلو خم کنید تا شامپو با مهبل و ناحیه تناسلی تماس نیابد.

19) پس از استحمام با یک حوله نرم ناحیه تناسلی را به ملایمت خشک کنید. برای این کار میتوانید از سشوار (با درجه باد سرد ) نیز استفاده کنید.

20) هیچگاه ادرار خود را نگه ندارید.

21) از دوش مهبل استفاده نکنید. چراکه این عمل ترشحات و باکتریهای طبیعی و محافظ مهبل را میشوید.

22) پس از استحمام ادرار کنید.

23) از روابط جنسی پر خطر اجتناب کنید.

24) در طی روز آب فراوان بنوشید. استرس و وزن خود را نیز کاهش دهید.

25) مصرف روزانه ماست از بروز عفونتهای قارچی مهبل جلوگیری میکند.

26) مصرف بی رویه و سر خود آنتی بیوتیکها میکروبهای مفید و طبیعی مهبل را از میان برده و زمینه ابتلا به عفونتهای قارچی را افزایش میدهد.

27) خانمهای که در دوران حاملگی، شیر دهی ویائسگی میباشند و همچنین خانمهایی که از قرصهای ضد بارداری استفاده میکنند از آنجایی که سطوح هورمونهای بدن آنها دستخوش تغییر میشود میبایست بیشتر بهداشت فردی خود را رعایت کنند
پاسخ }
#4
8 نکته‌ مهم بهداشتی دوران قاعدگی

دوران قاعدگی یکی از مهم ترین دوره‌های زندگی هر خانمی است و از آنجا که به‌ طور معمول، خانم ها را یک هفته در ماه درگیر می ‌کند، اهمیت ویژه‌ای دارد.بروز اولین قاعدگی در دختران جوان نباید موجب ترس و نگرانی آنها شود. این امر نشان می‌ دهد که آنها سالم هستند و آمادگی مادر شدن را در آینده دارند. در ضمن مادر و خواهر بزرگ تر، اولیای مدرسه و معلمان بهداشت می‌ توانند درباره این پدیده با نوجوانان صحبت کرده و نگرانی و ترس آنها را برطرف‌ کنند و به آنها توضیح دهند که قاعدگی نه تنها بیماری نیست، بلکه امری ضروری و طبیعی برای بدن است، اگرچه ممکن است به ظاهر موجب ناراحتی شود.باید بدانید که رعایت بهداشت فردی در این دوران بسیار ضروری است و رعایت نکردن آن ممکن است به ایجاد عفونت و عوارضی مانند نازایی در آینده منجر شود. این عوارض می ‌تواند فرد را از نعمت مادر شدن محروم کند و ممکن است زندگی خانوادگی آینده وی را دچار مشکل گرداند، بنابراین توجه به نکات بهداشتی و رعایت آنها اهمیت دارد:


1- لباس زیر مناسب:
از لباس‌های نخی استفاده کنید و آنها را زود به زود عوض کنید. لباس‌های زیر را باید جدا از سایر لباس‌ها بشویید و در آفتاب خشک کنید. هیچگاه از لباس زیر دیگران استفاده نکنید.


2- ورزش:
انجام فعالیت‌ها و ورزش‌های عادی و سبک در این دوران نه تنها هیچ گونه منعی ندارد، بلکه مفید هم است و به آرامش عضلات کمک می ‌کند. باید بدانید که بدترین کار، درازکشیدن روی تخت و بی‌حرکت ماندن است.


3- تغذیه:
برای جبران خون از دست رفته در این دوران می ‌توانید از غذاهای مقوی مانند شیر، گوشت، حبوبات، انواع سبزی‌، لبنیات و انواع میوه‌های تازه و... بیشتر استفاده کنید. توصیه می‌ شود برای کاهش عوارض اختلالات پیش از قاعدگی، از یک هفته پیش از شروع قاعدگی از رژیم غذایی حاوی ویتامین B6 و آهن مانند گوشت، ماهی، آجیل بدون نمک و غلات سبوس‌دار مصرف کنید.

غذاهای غنی از آهن عبارتند از: گوشت ها، تخم مرغ ، جگر، سبزی های دارای برگ سبز تیره مثل اسفناج تازه و جعفری، حبوبات مثل عدس و لوبیا، نخود سبز، نان سبوس دار ، آجیل، خشکبار مثل انواع برگه، برگه آلو و هلو و زرد آلو ، توت خشک، انجیر خشک و کشمش .

ویتامین B6 در نان ها و بیسکویت های سبوس دار، ماءالشعیر، جوانه گندم ، مرغ، ماهی، جگر، میوه ها مثل موز، آب پرتقال، سیب، سبزیجات مثل هویج، گل کلم، گوجه فرنگی و در مغزها وجود دارد.


4 - حمام کردن:
حمام‌کردن در دوران قاعدگی نه تنها ضرر ندارد، بلکه لازم است. البته باید از نشستن کف حمام خودداری کرده و تا حد امکان به شکل ایستاده حمام کنید تا بدن شما به آلودگی‌های میکروبی کف حمام آلوده نشود. اما لازم است بدانید که در این دوران باید از رفتن به استخر یا دریا اجتناب کنید.


5- نوار بهداشتی:
سعی کنید در دوران قاعدگی از نوار بهداشتی استفاده کرده و آن را مرتب و زود به زود تعویض کنید. اهمیت این موضوع به‌خصوص زمانی که خون‌ریزی بیشتر است، روشن می ‌شود. با این کار، علاوه بر رعایت بهداشت جسم، از آلوده شدن لباس‌های دیگر نیز خودداری می ‌شود. هنگام تعویض نوار بهداشتی، باید آن را داخل کاغذ پیچیده و دور بیندازید.

دقت کنید نوار بهداشتی را نباید به طور مستقیم در توالت بیندازید، زیرا موجب گرفتگی چاه توالت می ‌شود. چنانچه امکان استفاده از نوار بهداشتی را ندارید، می ‌توانید از پارچه‌های معمولی و قابل شستشو استفاده کرده و سپس آنها را با آب سرد و صابون شسته و در آفتاب خشک و در صورت امکان اتو کنید. سعی کنید تا حد امکان از پنبه یا دستمال کاغذی استفاده نکنید و در صورت استفاده، یک عدد گاز استریل روی پنبه قرار دهید، زیرا ممکن است قطعات خرد شده دستمال و پنبه جذب شده و موجب عفونت شود. با توجه به اینکه در اوایل بلوغ، شروع قاعدگی نامنظم است، می‌ توان با علامت‌زدن تاریخ شروع قاعدگی در تقویم، آن را به خاطر بسپارید و نوار بهداشتی را به‌خصوص در مدرسه به همراه داشته باشید تا مشکلی ایجاد نشود.


6- استفاده از مسکن:
وجود درد در روزهای اول قاعدگی، مسئله‌ای طبیعی است. علت این امر، آزاد شدن موادی در جداره داخلی رحم است که موجب انقباض رحم و در نتیجه درد می‌ شود. در صورت شدت درد می ‌توانید با تجویز پزشک، از داروهای تسکین‌دهنده استفاده کنید. البته بهتر است 48 تا 72 ساعت پیش از شروع قاعدگی از این داروها استفاده شود. در ضمن، استفاده از حوله یا پارچه گرم در موضع درد هم مفید است، زیرا گرما موجب شل‌شدن عضلات شده و می‌ تواند انقباضات را متوقف کند. استراحت کافی و رژیم غذایی مناسب و اجتناب از مصرف زیاد شکر، قهوه و چای نیز می ‌تواند در تسکین درد موثر باشد.


7- بهداشت ناحیه تناسلی:
در خانم‌ها به علت نزدیک بودن مقعد به فرج و نیز مجرای خروج ادرار، امکان انتقال انواع میکروب‌ها به دستگاه تناسلی وجود دارد، بنابراین برای پیشگیری از وقوع عفونت، به هنگام طهارت باید ابتدا فرج یا قسمت جلویی دستگاه خارجی تناسلی و سپس مقعد شسته شود. در دوران قاعدگی نیز باید پس از هر بار دست‌شویی رفتن به‌خصوص پس از اجابت مزاج، شستشو به طریقه فوق صورت گیرد و پس از شستشو، در صورت امکان با دستمال تمیز خشک شود. تا حد امکان سعی کنید برای طهارت از آب سرد استفاده نکنید، زیرا ممکن است سبب به‌ وجود آمدن انقباض و درد زیر شکم شود. دقت کنید هیچگاه با دست کثیف یا آلوده طهارت نگیرید.


8- آکنه:
یکی از عوارض شایع دوران نوجوانی آکنه یا جوش غرور است که علت آن تغییرات هورمونی در بدن است و در دختران، به خصوص پیش از شروع عادت ماهیانه شدت می ‌یابد. آکنه با عواملی مانند پوست چرب و شیوه تغذیه نادرست شدت می ‌یابد.بنابراین راه درمان آکنه‌های معمولی رعایت بهداشت پوست ، شستشوی مرتب صورت با صابون‌های غیرمحرک و پرهیز از دست‌زدن به آنهاست.
پاسخ }
گوناگون از وب
loading...
تشریفات مجالس خدمات عروسی
#5
پوليپ رحمي چيست؟



رشد و نمو بافت غیر سرطانی که در رحم و سرویکس بروزمی نماید را پولیپ رحمی گویند .

سن : بیشترین شیوع در سنین 50- 30 سالگی می باشد .

نحوه زندگی : نداشتن فرزند از عوامل خطر می باشد .

ژنتیک : عامل قابل توجهی به شمار نمی آید .

پولیپهای رحمی، رشد بافت بدون دردی است که چسبیده به سرویکس یا داخل رحم می باشند . این پولیپها ممکن است به شکل تکی یا گروهی باشند و در طول و اندازه متفاوت می باشند و ممکن است تا سه سانتیمتر ( یک اینچ ) طول داشته باشند . پولیپها معمولاً بی ضرر و بی خطرند . اما ممکن است در موارد نادر سرطانی شوند .پولیپهای رحم شایع هستند . به خصوص در خانمهایی که قبل از یائسگی و بالای سی سال باشند . علت اینکه چرا در رحم پولیپ ایجاد می شود ناشناخته است ، اما این پولیپها در صورتیکه قبلاً سرویکس دچار خراشیدگی یا ارزیون شده باشد ، گسترش می یابند . در هنگام ارزیون سلولهای سطح سرویکس نازکتر و حساستر از معمول می شوند . گاهی پولیپها در سرویکس پیرو عفونت در آن نواحی تشکیل می شوند . خانمهایی که فرزندی ندارند بیشتر مستعد ابتلا به پولیپ می باشند . علائم پولیپهای رحمی شامل ترشحات آبکی ، خون آلود از واژن و خونریزی پس از مقاربت جنسی بین فاصله دو پریود یا خونریزی پس از یائسگی می باشد . این قبیل خونریزیها ممکن است نشانه ای از بیماری جدی تری نظیر سرطان سرویکس باشد .



اقدامات درمانی

پزشک معمولاً قادر به دیدن پولیپ در سرویکس به هنگام معاینه و بازکردن واژن باوسیله ای به نام اسپکلوم Speculum می باشد . در صورتیکه مشکوک به پولیپهای رحمی باشیم ، برسی های بیشتری صورت خواهد گرفت . این بررسی ها شامل سونوگرافی یا هیستروسکوپی خواهد بود . در هیستروسکوپی خواهد بود . درهیستروسکوپی سرویکس وارد رحم شده و داخل رحم بررسی و مشاهده می گردد . درمان پولیپها معمولاً سریع و آسان می باشد . پولیپهای سرویکس به وسیله جراحی در طی معاینه توسط اسپکلوم برداشته می شوند . درد خفیف و خونریزی مختصر واژینال چند روزی پس از جراحی ادامه دارد . نمونه هایی از بافت پولیپ مورد بررسی میکروسکوپی قرار می گیرند و این از آن جهت است که از عدم وجود سلول سرطانی مطمئن شویم . پولیپ رحم پس از درمان امکان عود مجدد دارد و معمولاً بعداً نیاز به جراحی می باشد
پاسخ }
#6
آبسه پستان چيست؟


آبسه پستان عبارست است از يك ناحيه عفوني شده بافت پستان كه در اثر مبارزه بدن باعفونت ، چرك در آن جمع مي شود، آبسه دربر گيرنده بافت پستان ، نوك پستان ، غدد شيري ، و مجراهاي شيري است .
علايم شايع
درد، حساسيت به لمس ، قرمزي و سفتي پستان
تب و لرز
احساس ناخوشي عمومي
دردناك شدن گره هاي لنفاوي زير بغل
علل
وارد شدن باكتري ها از راه نوك پستان (معمولاً از راه زخم هاي كوچك روي نوك پستان كه در روزهاي اوليه شيردهي ايجاد مي شوند).
عوامل افزايش دهنده خطر
عفونت لگني پس از زايمان
ديابت (مرض قند)
آرتريت روماتوييد
استفاده از داروهاي استروييدي
سيگار كشيدن به مقدار زياد
سابقه برداشتن قسمتي از پستان همراه با اشعه درماني
پستان مصنوعي سيليكوني
پيشگيري
نوك پستان و خود پستان را پس از هر بار شيردهي كاملاً بشوييد.
نوك پستان را پس از شيردهي با پماد ويتامين ـ آ و د، يا ساير داروهاي موضعي ، نرم كنيد (در صورت توصيه ).
از پارچه هايي كه پستان را اذيت مي كنند استفاده نكنيد.
اجازه ندهيد كودك شيرخوارتان نوك پستان شما را گاز بگيرد يا بجود.
عواقب مورد انتظار
با درمان معمولاً در عرض 10-8 روز خوب مي شود. براي تسريع بهبود آبسه ، گاهي تخليه آن ضروري است .
عواض احتمالي
ندرتاً لازم است شيردهي متوقف شود، حتي در مواردي كه عفونت شديد است . گاهي لزوم مصرف بعضي آنتي بيوتيك ها (به خصوص تتراسيكلين ) و داروهاي ضد درد موجب مي شود كه شيردهي براي مدت كوتاهي قطع شود. در اين حالت بايد شير را مرتباً پمپ نمود.
ندرتاً ممكن است فيستول ايجاد شود (فيستول عبارت است از به وجود آمدن يك مجراي غيرطبيعي بين دو عضو بدن ، يا بين يك عضو و محيط بيرون از بدن )
درماناصول كلي
از پارچه يا حوله آب گرم براي تخفيف درد و تسريع التيام استفاده كنيد (اگر آب سرد را امتحان كرديد و ديديد بهتر است ، از آب سرد استفاده كنيد).
تا زمان خوب شدن عفونت پستان ، شيردهي به نوزاد را از آن پستان متوقف كنيد. به طور منظم از يك پمپ مخصوص پستان براي خارج ساختن شير از پستان عفوني شده استفاده كنيد، تا زماني كه بتوانيد شيردهي را مجدداً از آن پستان از سر بگيريد.
جراحي براي تخليه آبسه (معمولاً انجام نمي شود).
داروها
آنتي بيوتيك ها در صورت لزوم ، براي مبارزه با عفونت
استفاده از داروهاي ضد درد معمولاً تنها براي 7-2 روز پس از انجام عمل جراحي لازم است .
فعاليت
پس از درمان ، فعاليت هاي عادي خود را به محض رو به بهبود گذاشتن علايم از سر گيريد.
رژيم غذايي
هيچ رژيم خاصي توصيه نمي شود.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم آبسه پستان را داريد.
اگر يكي از مشكلات زير به هنگام درمان رخ مي دهد: تب ؛ شديد شدن درد؛ گسترش عفونت علي رغم درمان ؛ علايم در عرض 72 ساعت رو به بهبود نگذارند.
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبي به همراه داشته باش
پاسخ }
#7
کیست تخمدان



كيست هاى خوش خيم تخمدان از بيمارى هاى شايع در زنان جوان است. هر عاملى كه باعث اختلال در تخمك گذارى شود منجر به آزاد نشدن تخمك در موعد مقرر و احتباس مايع داخل فوليكول هاى تخمدانى مى شود، با آزاد نشدن فوليكول، تخمك آزاد نشده و تجمع مايع داخل فوليكول منجر به ايجاد كيست مى شود.دكتر نوشين سنگول متخصص زنان و زايمان و نازايى در اين درباره مى گويد: «كيست هاى خوش خيم تخمدانى كيست هايى با جدار نازك بوده كه حاوى مواد مايع يا نيمه جامد هستند، اين كيست ها يك تومور يا غده نيستند و در واقع احتباس مقدارى مايع خوش خيم در تخمدان هستند.»

• عوامل ايجاد كننده

وى در رابطه با عوامل ايجاد كننده مى گويد: «علت اوليه پيدايش كيست هاى تخمدانى اختلال تخمك گذارى است كه مى تواند منشاء تخمدانى يا غيرتخمدانى داشته باشد. در منشاء تخمدانى معمولاًَ با يك تخمدان تنبل- گاهى با زمينه ارثى- روبه رو هستيم و در بيشتر مواقع علائمى مانند چاقى و پرمويى هم در فرد ديده مى شود.

در اين موارد اصولاً با درمان دارويى بيمارى رفع مى شود ولى با قطع شدن دارو مجدداً بيمارى برگشت پذير است. علت ديگر زيادى هورمون پرولاكتين-هورمون محرك توليد شير در بدن- است. اگر اين هورمون در اثر بيمارى يا غيربيمارى افزايش پيدا كند با اختلال تخمك گذارى مواجه مى شويم.


در اين مواقع با فشار سينه شير از آن خارج مى شود و در آزمايش هورمونى، پرولاكتين افزايش قابل توجهى دارد.كم كارى تيروئيد، پركارى تيروئيد و ساير اختلالات هورمونى كه سيستم هاى مختلف بدن را درگير مى كنند نيز مى توانند به نوعى اختلال تخمك گذارى و بروز كيست تخمدانى منجر شوند نظير: بيمارى هاى غدد فوق كليوى، نشانگان كوشينگ و ...»
• علايم بالينى
دكتر سنگول در باره علائم بالينى كيست تخمدانى مى گويد :« از علايم شايع در سابقه بيماران قاعدگى هاى نامنظم است كه بيشتر به صورت عقب افتادن عادت ماهانه بروز مى كند.ممكن است با توجه به عامل ايجادكننده كيست با علائمى نظير چاقى، پرمويى مواجه شويم.قابل ذكر است كه در اختلالات هورمونى در اين زنان ممكن است هورمون مردانه افزايش يابد كه در اين صورت شاهد پرمويى در نواحى صورت، شكم، دست و پا، به ويژه قسمت ران ها هستيم كه كيفيت اين موها با موهاى طبيعى بدن فرق دارد.
• باردارى
وى تشريح كرد: «احتمال حاملگى در افراد با كيست هاى خوش خيم تخمدانى نسبت به افراد عادى كمتر است، به اين دسته از افراد توصيه مى شود كه زودتر باردار شوند. با توجه به اينكه در ابتداى باردارى ميزان هورمون ها به شدت تغيير مى كند، ممكن است اين تغيير ناگهانى هورمون باعث ايجاد كيست شوند ولى پس از چند ماه با عادت كردن بدن به اين تغييرات اين كيست ها معمولاً فروكش مى كنند.»
در رابطه با علائم كيست در باردارى افزود كه دردهاى مختصر شكمى ايجاد مى كنند و نياز به درمان خاصى ندارند ولى بايد تحت نظر بوده و كنترل شوند، اغلب اوقات در باردارى بهبود پيدا مى كنند ولى در صورت ايجاد درد و ناراحتى شديد و يا پيچ خوردگى، افزايش سايز و اندازه اقدام به جراحى مى كنند، تا بدين ترتيب از درد و ناراحتى مريض كاسته شود.
• يائسگى
دكتر سنگول اشاره كرد برخلاف سنين جوانى در يائسگى به هرگونه كيستى در تخمدان اهميتى جدى داده شده و بايد درمان و پيگيرى شوند.
• پيشگيرى
براساس اظهارات وى افرادى كه قاعدگى هاى نامرتب دارند يا داراى بيمارى هاى زمينه اى هستند و يا داراى سابقه خانوادگى اين بيمارى هستند بايد حداقل سالانه براى كنترل مراجعه كنند، همچنين معمولاً تا دو سال پس از بلوغ پريودهاى نامنظم به صورت طبيعى اتفاق مى افتد ولى وجود اين مسئله پس از اين دوران نياز به بررسى دارد.
• درمان
دكتر سنگول در مورد درمان كيست هاى خوش خيم تخمدان تصريح كرد: «اين گونه كيست ها اغلب در طى دو ماه به درمان دارويى پاسخ مى دهند ولى در صورت مقاوم بودن به درمان و يا بزرگ تر شدن اقدام به جراحى مى كنند كه در اين صورت احتمال خوش خيمى كيست كمتر مطرح مى شود.اين كيست ها يا جراحى آنها در نازايى آينده دختران تاثيرى ندارد، فقط در اين گونه افراد ميزان حاملگى كمتر از افراد عادى است.» وى در پايان گفت: «بهترين راه درمان كيست پيشگيرى از آن است.»
پاسخ }
#8
سرطان تخمدان در زنان


به گفته متخصصان، سرطان تخمدان كه قاتل خاموش شناخته شده هميشه هم آن طور كه گفته مي‌شود، خاموش نيست.

گروهي از پژوهشگران مركز سرطان جامع دانشگاه ميشيگان كه تلاش مي‌كنند تا روش‌هاي آگاهي از اين بيماري را افزايش دهند، در اين باره خاطرنشان كردند كه زنان بايد به طور منظم آزمايشات لگني انجام دهند و به علايم احتمالي سرطان تخمدان توجه كنند.

ماه سپتامبر ماه آگاهي از سرطان تخمدان در كشور آمريكا است. تا اين اواخر اعتقاد بر اين بود كه سرطان تخمدان هيچ نشانه‌اي در ابتدايي‌ترين و در عين حال علاج‌پذير‌ترين مراحل بيماري ندارد، اما پژوهشگران اخيرا گروهي از نشانه‌هايي را معرفي كرده‌اند كه اين نشانه‌ها مي‌توانند سرطان تخمدان را پيش بيني كنند.

اين علايم شامل،‌ تورم، درد لگن يا ناحيه شكم، مشكل در خوردن يا ايجاد سريع احساس سيري، و مشكلاتي در فوريت و دفعات دفع ادرار هستند.

زناني كه تقريبا به طور روزانه بيش از چند هفته اين علايم را دارند، بايد به متخصص مراجعه كنند.
پاسخ }
گوناگون از وب
loading...
تشریفات مجالس خدمات عروسی
#9
دردهايي که زنان به زبان نمي‌آورند



اگر خجالت مي ‌کشيد به خاطر بعضي بيماري ‌ها يا مشکلات ‌تان دکتر برويد و مشکل‌ تان را با او در ميان بگذاريد، بدانيد که شما تنها نيستيد. در دنيا ميليون‌ها ميليون زن هستند که مانند شما هستند. در اين مقاله با 6 مشکل شايع زنانه که بسياري از خانم‌ها از در ميان گذاشتن آن ها با پزشکان طفره مي ‌روند، آشنا مي‌ شويم.
1- تکرر ادرار

تعداد زيادي از زنان، مخصوصا در سنين بالا، دچار مشکلات مربوط به مثانه و کنترل ادرار مي‌ شوند و از ابراز اين موضوع خجالت مي‌کشند؛ چرا که تصور مي ‌کنند وقتي کسي آموزش توالت رفتن را آموخت، بايد هميشه قادر باشد تا خود را کنترل کند. اين مشکل در دوران سالمندي نيز در ميان اين افراد زياد ديده مي ‌شود و هيچ‌کس نمي‌ خواهد و دوست ندارد ديگران متوجه اين موضوع شوند چرا که تکرر ادرار و گاه بي ‌اختياري نشان ‌دهنده پيري است. اما از هر سه زن، يک نفر با تکرر ادرار ، زير 35 سال سن دارد.

درمان

نشت ادرار در هر حالت و موقعيت، امري غيرطبيعي است اما نبايد نگران شد، چرا که درمان هاي مختلفي براي اين افراد و افرادي که دچار تکرر ادرار مي‌ شود، وجود دارد بنابراين اگر شما دچار چنين مشکلي هستيد، خجالت نکشيد و پزشک خود را از اين موضوع آگاه کنيد. پزشک هرگز در مورد شما قضاوت نمي ‌کند و حتما در رفع مشکل به شما کمک مي‌ کند.

قدم اول تعيين يک قرار ملاقات با پزشک، قدم دوم رفتن نزد پزشک و قدم سوم بيان مشکل يعني من دچار بي‌اختياري ادرار يا نشت ادرار شده‌ام، مي‌ باشد. به همين سادگي بقيه را به پزشک بسپاريد. تنها کافي است به سوالات او پاسخ دهيد تا راه‌حل و درمان‌ هاي مناسب را به کار ببنديد.

اگر سعي کنيد خودتان مشکل خود را حل کنيد، مطمئن باشيد که وضع بدتر خواهد شد.

بعضي از زنان که مبتلا به مثانه بيش ‌فعال هستند، دريافت مايعات خود را محدود کرده و اين مي‌ تواند سبب بروز عفونت و التهاب مثانه شود. تکرر ادرار امر طبيعي نيست اما در سال‌ هاي قبل از يائسگي شايع است.

به گفته محققان مايوکلينيک، داروها، تغييرات رژيم ‌غذايي و ورزش ‌هايي به نام کژل براي تقويت عضلات مي‌ تواند به کنترل ادرار کمک شاياني کند.

اما بي‌اختياري ادراري مي‌ تواند علامتي از يک بيماري زمينه‌ اي باشد و نياز به ارزيابي‌هاي بيشتري داشته باشد، حتي مي ‌تواند عارضه جانبي دارويي باشد که شما دريافت مي‌ کنيد.
2- دفع گاز

هر فردي گاز دفع مي ‌کند و اين، امري طبيعي است تا از اين طريق از ايجاد نفخ و مشکلات بعدي آن جلوگيري ‌شود؛ اما هستند کساني که بي‌اختيار دچار دفع گاز مي ‌شوند. دفع گاز خيلي از اوقات مرتبط با غذايي است که مصرف مي ‌کنيد. پس حتما اين موضوع را با پزشک خود در ميان بگذاريد.

درمان

خيلي اوقات با تغيير رژيم غذايي و تعديل غذاها و مصرف داروها اين مشکل در شما رفع مي‌شود.

عوامل زيادي هستند که مي‌ توانند سبب دفع گاز شوند نظير خوردن بعضي از مواد غذايي مانند نخود و لوبيا، مصرف سبزيجات خام و يا بلع هوا هنگام خوردن غذا(مثلا حرف زدن موقع غذا خوردن).
3- سندرم روده تحريک ‌پذير

سندرم روده تحريک ‌پذير با درد شکم و تغيير در وضعيت اجابت مزاج مشخص مي‌شود. حرکات زياد روده‌ها يا کاهش حرکات آن به بروز اسهال‌ هاي مکرر معده‌اي و يبوست منجر مي‌ شود. افرادي که دچار اين مشکل مي‌ شوند، از بيان اين موضوع معمولا خجالت‌ مي ‌کشند؛ چرا که احساس مي‌ کنند متفاوت ‌تر از ديگران دچار حس دفع مدفوع مي ‌شوند. اين مشکل در ميان زنان شايع ‌تر است اما خوب است بدانيد که روش‌ ها و درمان ‌هاي مختلفي مي ‌تواند شرايط را براي اين افراد قابل تحمل ‌تر کند.

4- تعريق بيش از حد

بسياري از زنان به خاطر اين که زياد عرق مي ‌کنند، خجالت مي ‌کشند؛ چه کف دست‌شان عرق کند، چه لباس ‌هاي زيرشان، لازم است که تعريق توسط پزشک مورد ارزيابي قرار بگيرد.

درمان

همان ‌طور که براي ساير مشکلات زنان درمان‌ هاي لازم وجود دارد، براي رفع تعريق هم داروها و اسپري‌ هاي مختلفي موجود است اما در موارد شديد تزريق ماده‌اي به نام بوتاکس مي‌ تواند راه‌ حل کاهش تعريق در دست‌ها ، پاها و زير بغل باشد.

بسياري از خانم‌ها به خاطر همين مشکل از انجام فعاليت خودداري مي‌ کنند و حتي در مکان‌ هاي عمومي ورزش نمي ‌کنند که اين مي‌ تواند ضررهاي بيشتري براي آن ها داشته باشد.
5- بوي نامطبوع بدن

خيلي از خانم ‌ها فکر مي ‌کنند که فقط آن ها هستند که بدن ‌شان بو مي ‌دهد و اين روي ذهنيت‌‌ آن ها نسبت به بدن و احساس خود نسبت به همسرشان تاثير گذاشته و روابط زناشويي‌ شان را هم تحت تاثير قرار مي ‌دهد.

درمان

اگر علت، عفوني باشد، مصرف داروهاي مناسب سبب بهبود بيماري و رفع مشکل مي‌ شود و در غير اين صورت، شيوه‌ هاي ديگري براي کاهش و حتي رفع بوي بد واژن نيز وجود دارد.
6- کاهش ميل جنسي

بسياري از زنان از بيان اين که ميل جنسي ‌شان کاهش پيدا کرده خجالت مي‌ کشند. کاهش ميل جنسي تاثيرات رواني، جسمي و حتي اجتماعي روي زنان مي ‌گذارد و به افسردگي آن ها منجر مي‌ شود بنابراين نياز به بررسي همه‌ جانبه دارد تا تعيين شود که علت آن چيست؟ ممکن است يک خانم مسئوليت مراقبت از والدين سالخورده خود را داشته باشد و يا در محيط خانه شرايط مناسبي را براي بودن با همسر نداشته باشد. اين عوامل همه تاثيرات جسمي و روحي روي زنان مي ‌گذارد. گاه کاهش ميل جنسي به دليل افسردگي ،اضطراب و تصوير ذهني بد نسبت به خود هم ايجاد مي ‌شود. بيماري ‌هاي مزمني نظير بيماري‌ هاي قلبي ، ديابت و بعضي داروها هم مي ‌توانند نقش مهمي در کاهش ميل جنسي داشته باشند.
پاسخ }
#10
فیبروم ها




فیبروها تومورهای شایع غیر سرطانی هستند که به آهستگی در عضله دیواره رحم رشد می نمایند .

سن : بیشر بین سنین 55- 35 شایع است .

ژنتیک : بیشتر در خانمهای سیاه پوست شایع است .

نحوۀ زندگی : عامل قابل توجهی به شمار نمی آید .

فیبروم ها رشد بافت غیر طبیعی در رحم می باشند که عضله و بافت فیبروز ( لیفی ) را در بر میگیرند . فیبروم ها در یک سوم خانمها در سن باروری در بریتانیا یافت شده است و بیشتر در خانمهای سیاه پوست شایع است . فیبرومها بصورت تکی یا مجموعه ای فیبرومها بروز می نمایند . اما فیبرومهای بزرگ بر قاعدگی و باروری تأثیر میگذارند .

علل فیبروم

علت فیبروم ناشناخته است . اما تصور می شود که فیبرومها به پاسخ غیر طبیعی رحم به هورمونهای جنسی استروژن مرتبط می باشند . فیبرومها قبل از بلوغ بروزنمی نمایند . یعنی هنگامیکه تخمدانها افزایش تولید استروژن را آغاز می نمایند و آنها معمولاً رشدشان پس از یائسگی متوقف می گردد . همچنین فیرومها در اندازه شان خواهند داشت و این هنگامی است که افزایش سطوح استروژن در بدن ایجاد می شود . مانند زمان حاملگی و زمان مصرف داروهای ضد حاملگی ترکیبی ویا درمان جایگزینی هورمونی که افزایش سطح استروژن وجود دارد . فیبرومها از نظر اندازه بزرگتر می شوند .

علائم بیماری

بیشتر فیبرومهای کوچک علامتی ایجاد نمی کنند . اما علائم شایع فیبرومهای بزرگ عبارتند از :


خونریزی طولانی قاعدگی
درد شکمی در طول پریود ( دیسمنوره )
خونریزی شدید در طی قاعدگی ( منوراژی )



خونریزی شدید در طی پریود منجر به کم خونی می شود و موجب رنگ پریدگی و خستگی می گردد . فیبرومهای بزرگ ممکن است موجب کج شدن رحم شوند که این امر اغلب منجر به ناباروری وسقط جنین مکرر می گردد . در طی حاملگی ، فیبروم بزرگ می تواند موجب فشار به مثانه و احساس تکرر ادرار ، یا فشار بر رکتوم شده و موجب درد در ناحیه پشت شود . به ندرت یک فیبروم ممکن است پیچ خوردگی نموده و منجر به درد در ناحیه تحتانی شکم شود .

تشخیص بیماری

پزشک معاینه لگنی انجام خواهد داد . فرد ممکن است سونوگرافی از رحم یا هیستروسکوپی داشته باشد که در این روش وسیله ای از طریق سرویکس وارد رحم می شود . نمونه ای از فیبروم در طی هسیتروسکوپی برداشته خواهد شد که این امر به منظور بررسی سرطانی بودن فیبروم خواهد بود . گاهی فیبرومها در رادیوگرافی که به منظور سایر دلایل انجام می شوند ، دیده و شناسایی می شوند .

درمان بیماری

فیبرومهای کوچک نیاز به درمان ندارند ، اما باید بطور مرتب توسط دکتر کنترل شوند تا در صورت رشد مشخص شوند . در صورتیکه درمان ضرورت داشته باشد ، فیبروم ممکن است در طی هسیتروسکوپی برداشته شود واین امر در صورتی است که فیبروم روی دیواره داخلی باشد . بندرت فیبرومها با تزریق ماده ای که عروق خون رسان فیبروم را مسدود میکند و موجب چروک خوردن و جمع شدن فیبروم می شوند ، درمان می گردد . فیبرومهای بزرگ می توانند از طریق برشی در شکم برداشته شوند . قبل از جراحی فرد مبتلا داروهای هورمونی به منظور متوقف کردن تولید استروژن مصرف می نماید که موجب چروک و منقبض شدن فیبروم می گردد . در صورتیکه فرد فیبروم مزمن و بزرگی داشته باشد و تمایل به بچه دار شدن نداشته باشد ، پزشک ممکن است عمل هیسترکتومی را پیشنهاد نماید . برداشتن فیبروم معمولاًمنجر به باروی مجدد می شود ، اما در 10% خانمها فیبروم عود خواهد داشت . فیبروم معمولاً پس از یائسگی شروع به جمع شدن و چروک خوردن می نماید و این بدین دلیل است که سطوح استروژن کاهش می یابد .

هیستروسکوپی HYSTEROSCOPY

هیستروسکوپ وسیله ای است که برای دیدن داخل رحم و لوله های رحم استفاده می شود . هیستروسکوپ جهت تشخیص بیماری هایی نظیر پولیپهای رحمی استفاده می شود و این عمل تحت بیهوشی عمومی یا موضعی در یک کیلینیک سرپایی انجام می شود . جراحی کوچک نظیر برداشتن فیبروم ممکن است از طریق هیستروسکوپی انجام شود . این اقدام حدود 15 دقیقه بطول می انجامد .

پس از اینکه هیستروسکوپ از قسمت واژن وارد شد ، رحم و لوله های رحم با گازی که از میان هیستروسکوپ عبور می نماید ، پر می شوند . این امر اجازه می دهد که این قسمتها به آسانی دیده شوند . نور موجب می شود که منظره روشنی از این قسمتها بدست آید .
پاسخ }