خوش آمدید ورود یا ثبت نام

تبلیغات
Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
Ads Ads

close
Ads
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

پیش به سوی پیشرفت تحصیلی

مدیر بازنشسته

****
وضعیت : غایب
ارسال‌ها:
5,174
تاریخ عضویت:
آبان ۱۳۹۰
مدال ها
مدال برنده مسابقه هنری

اعتبار: 10374


محل سکونت : ایران
ارسال: #1
پیش به سوی پیشرفت تحصیلی


[تصویر:  20121006145909_-.jpg]


تب و تاب روزهای اول مهر که بخوابد باز دانش آموزان می مانند و خانواده ها و معلمان.
خانواده ها می خواهند بچه هایشان قله های پیشرفت را فتح کنند و معلمان می دانند باید دست دانش آموزان را برای ترقی بگیرند؛ ولی همه دانش آموزان به فتح قله ها فکر نمی کنند. این بچه ها قلق هایی دارند که خانواده و مدرسه باید از آنها باخبر باشند و فوت و فن هایی را به کار ببرند که این دانش آموزان همپای آنهایی که میل پرواز به سمت قله های دانایی را دارند، پیش بروند.

● نسخه پیچی یکسان؛ ممنوع به تعداد تمام آدم های کره زمین، رفتار وجود دارد. هیچ دونفری را نمی شود پیدا کرد که مثل هم باشند حتی بچه ها که فکر می کنیم کوچک بودنشان سبب مثل هم بودنشان می شود. در کلاس درس به تعداد کل دانش آموزان، شخصیت های مختلف وجود دارد، در خانه نیز حتی دو فرزند ممکن است در دو سر یک طیف قرار بگیرند و هیچ اشتراک شخصیتی نداشته باشند. پس طبیعی است که نسخه های یکسان پیچیدن برای آدم هایی تا این حد متفاوت، نتیجه نمی دهد و لازم است حالا که دوباره موسم درس و مدرسه رسیده، دانش آموزان را این بار از زاویه تفاوت هایشان ببینیم و برای هر مدل شخصیتی، یک نسخه مخصوص بپیچیم.

● دانش آموزان سربه راه بعضی ها از روز اولی که لباس دانش آموزی می پوشند درست مثل ساعت منظم و دقیق اند. آنها صبح به موقع از خواب بیدار می شوند و شب به موقع به رختخواب می روند و در تمام ساعات روز بدون این که دردسری برای معلم و پدر و مادر درست کنند، درس می خوانند و مشق می نویسند و یاد می گیرند. تکلیف والدین و معلم هم با این دانش آموزان روشن است چون آنها آنقدر مرزها را بدرستی رسم کرده اند که هیچ کارشان باعث اوقات تلخی نمی شود. اصلا سر به راهی این دسته از بچه ها در خانه نظم ایجاد می کند و پدر و مادر با دیدن آداب زندگی فرزند منظم میشوند؛ مثل مادری که می داند چه زمان وقت صبحانه خوردن اوست، پدری که می داند او چه زمان برای رفتن به مدرسه آماده است و خانواده ای که می داند تماشای تلویزیون، رفتن به مهمانی یا تفریح او به چه ساعت هایی موکول می شود.

● تنبل ها اگر برای دانش آموزان منظم، نقطه مقابلی وجود داشته باشد این نقطه حتما دانش آموزان تنبل هستند. اینها مشق نمی نویسند و درس نمی خوانند، اگر کتاب و دفتر را جلویشان پهن می کنند باید مطمئن بود که بزودی آنها را رها می کنند و سراغ کارهای دیگر می روند، اینها بشدت بی دقت و کم توجه اند، اگر کارها را نیمه کاره می گذارند و تلاشی برای رتق و فتق امورشان نمی کنند به این علت است که مایلند دیگران کارهایشان را انجام دهند و آنقدر در این تنبلی ها مهارت دارند که برای هر نقصی یک عذر در آستین دارند. وجود این بچه چه در خانه و چه در مدرسه یک دردسر است اما به هر حال به حرکت انداختن بچه های تنبل یک هنر است. معلم ها در مدرسه می توانند برای ترغیب این بچه ها به تلاش و حرکت، از تشویق استفاده کنند یا گاه کارهایی را برعهده اش بگذارند که برای انجامشان توانایی دارد. معلم ها باید وقتی کاری را به این بچه ها محول می کنند پیگیر نتیجه آن نیز باشند چون این کار موتور حرکت دانش آموز را روشن نگه می دارد. پدر و مادرها هم در خانه باید از همین روش ها استفاده کنند چون حرکت هماهنگ معلم و والدین در تغییر رفتار این دسته از بچه ها اهمیت زیادی دارد.

● سر به هوا ها بی دقتی، وجه تمایز بعضی از بچه ها با دیگران است. اینها وقتی در قالب یک دانش آموز در مدرسه حاضر می شوند اغلب بچه هایی هستند که لوازم شخصی شان را گم می کنند، کتاب و دفترهایشان را کثیف نگه می داند و مشق هایی نامرتب می نویسند، اینها اغلب بد خط نیز هستند و چون به بهتر شدن فکر نمی کنند با همین خط بد رشد می کنند. راه کنار آمدن با این بچه ها چه در خانه و چه در مدرسه، توسل به صبوری است. معلم و والدین می توانند برای اصلاح رفتار بی دقت این بچه ها مشق های کثیف و نامرتب را از آنها نپذیرند و راجع به اهمیت درست نوشتن و صحیح رفتار کردن با او حرف بزنند. این بچه ها اگر مسوولیت بپذیرند کم کم وضع رفتاری شان تغییر می کند.

● شلوغ ها بچه های شلوغ و پر سر و صدا معمولا از کنترل خارج می شوند و هر طور دلشان می خواهد رفتار می کنند. آنها چه در خانه باشند و چه در مدرسه دوست دارند بلند بلند و گاه بی اجازه حرف بزنند و با دوستان زیادی که دور خودشان جمع کرده اند مشغول باشند. عجیب نیست اگر این بچه ها را گاهی عصبانی و پرخاشگر ببینیم چون جاه طلبی نهفته در وجودشان که سبب می شود برای هر سوالی جواب (چه درست و چه غلط) داشته باشند می تواند شروع خوبی برای ایجاد اصطکاک با دیگران باشد. روان شناسان معتقدند اغلب، بچه هایی این گونه شلوغ و خارج از کنترل می شوند که به احتمال زیاد در خانه مورد توجه و محبت پدر و مادرشان نیستند یا اگر محبتی نثار آنها می شود تفاوت آشکاری با محبت دیدن سایر فرزندان دارد. احتمال دیگر این است که این بچه ها فرزندان یک زن و مرد شلوغ باشند و این رفتار را از پدر و مادرشان آموخته باشند یا دست کم عضوی از خانواده ای باشند که در آن هیچ بزرگ تری، رفتار بچه ها را کنترل نمی کند. اگر چنین فرزندانی پدر و مادرهای شلوغ داشته باشند مسلما تلاش برای متعادل کردن رفتارشان کاری به مراتب سخت تر است اما اگر اینچنین نباشد در خانه و مدرسه می توان کاری کرد که اوضاع بهتر از آنی که هست بشود. این قبیل بچه ها را نباید تنبیه یا تهدید کرد بلکه برای کنترل شان باید به آنها مسوولیت داد. باید به آنها مهارت های اجتماعی را آموخت و وادارشان کرد هیچ کاری را خارج از چارچوب زمانی تعیین شده، انجام ندهند.

● پیش به سوی پیشرفت تحصیلی بچه ها را به این چهار گروه تقسیم کردیم چون خانواده اگر نداند دانش آموزش چه شخصیتی دارد نمی تواند برایش برنامه ریزی کند. دسته بندی بچه ها البته به این چهار گروه محدود نمی شود و ممکن است ما پدر و مادر یک دانش آموز خجالتی باشیم یعنی کسی که نمی تواند قاطعانه تصمیم بگیرد یا وقتی با مشکلی روبه رو می شود عقب بنشیند یا صاحب فرزندی ترسو باشیم که همیشه مضطرب و هراسان است و به خاطر محافظه کار بودنش اغلب ساکت می ماند و ریسک نمی کند. ولی به هر حال روند تحصیل هیچ کدام از این گروه ها نباید متوقف شود چون درس خواندن هر چند که دانش آموزان به احتمال زیاد درکش نمی کنند اما وسیله ای است که سرنوشت و زندگی آدم ها را رقم می زند. دانش آموزانی که هم در خانه و هم در مدرسه لقب سربه راه دارند چون خودشان بدون نیاز به کمک دیگران به امورشان سر و سامان می دهند از اطرافیان انرژی زیادی نمی گیرند هرچند والدین این دانش آموزان برای رعایت حال آنها باید تلاش زیادی کنند. این بچه ها نیاز به محیطی آرام و امن در خانه دارند که آرامشش مثلا با تماشای افراطی تلویزیون یا مهمانی های گاه و بیگاه به هم نخورد. آنها نیاز دارند وقتی مثلا قرار است مسافرتی خانوادگی انجام شود حتما برنامه ها با آنها هماهنگ شود چون هرگونه تداخل در برنامه ها به نظم فکری آنها آسیب می زند. شاید دانش آموزان گروه های شخصیتی دیگر به ظاهر چنین نیازهایی نداشته باشند اما واقعیت این است که تمام دانش آموزان حتی شلوغ ها و تنبل ها نیز به این فضای آرام و امن نیاز دارند. حتی نیاز این گروه ها بیشتر از گروه اول است چون بچه های سر به راه خودشان حتی اگر شرایط مساعد نباشد به فکر تحصیلشان هستند در حالی که گروه های دیگر را باید در مسیر انجام مسوولیت هدایت کرد.

● پدر و مادرهای هماهنگ برای بزرگ کردن بچه ها، پدر و مادر باید در اوج هماهنگی باشند؛ نمی شود یکی نقش والدی مهربان و فداکار را بازی کند و آن دیگری نقش والدی بی اعتنا. وقتی بچه ها هنوز دانش آموزند لزوم این هماهنگی بیشتر هم می شود چون دانش آموزی که به فضایی آرام و با برنامه نیاز دارد تا وقتی پدر و مادرش با هم هماهنگ و همراه نباشند هرگز به این شرایط ایده آل نمی رسد.

● مدارا با کلاس اولی ها این هماهنگی در بعضی از سال های تحصیل مهم تر است مثل اول ابتدایی، سال ورود به مقطع راهنمایی و تمام روزهای اول دبیرستان. در این میان کار کردن با کلاس اولی ها اهمیتش بیشتراز بقیه سال هاست چون اگر بذر بی میلی نسبت به درس و مدرسه در جان بچه ها کاشته شود خیلی سخت است اگر بخواهیم شور و اشتیاق را جایگزین نفرت کنیم. یکی از بهترین راه ها برای کنار آمدن با بچه های کلاس اولی، هماهنگ بودن والدین با اولیای مدرسه است بویژه آنجا که دانش آموز برای انجام تکالیف و مرور درس هایش دست کمک به سمت پدر و مادر دراز می کند. برخی از دانش آموزان قدیمی که حالا در درس و کار پیشرفت کرده اند و فردی بزرگسال شده اند یادشان می آید که در روزهای آغازین سوادآموزی چطور بین آموزش معلم در کلاس و آموزش پدر و مادر در خانه تعارض وجود داشت و این تعارض چطور باعث سردرگمی می شد. آنها حتی یادشان مانده که در خانه به خاطر این که نمی توانستند حروف الفبا را بدرستی مطابق سرمشق معلم بنویسند با تنبیه پدر و مادر روبه رو می شدند. حتما برای همین است که از امسال کتاب های راهنمای والدین طراحی شده که اگر پدر و مادر ها در خانه قصد کمک کردن به فرزند را دارند این کمک باعث ایجاد اختلال در آموزش های کلاسی نشود. اما فارغ از موضوعات آموزشی، دمیدن روح عشق به تحصیل در وجود کلاس اولی ها مهم ترین ماموریت والدین و معلمان است. روان شناسان می گویند اگر پدر و مادرها برای فرزندان خود وقت بگذارند و از خاطرات دلچسب مربوط به مدرسه شان برای آنها حرف بزنند و فواید درس خواندن و یادگیری را برایشان شرح دهند این ارتباط کلامی، انرژی ای مثبت تراوش خواهد کرد که سبب اشتیاق دانش آموزان به درس و مدرسه می شود. این فضای دوستانه البته به دو چیز دیگر نیز نیاز دارد؛ یکی خواب کافی و دیگری تغذیه مناسب. پدر و مادرها مسوول مستقیم این دو حوزه هستند چون تعلیم و تربیت فرزندی متعال نیازمند توجه به جسم او نیز است.

● مراقب افت تحصیلی باشید پدر و مادر بودن یک وظیفه بیست و چهار ساعته است که هیچ وقت تعطیل نخواهد شد؛ حتی وقتی بچه ها به اندازه کافی بزرگ شده اند و استقلالدارند. البته وقتی بچه ها کوچکند و به مدرسه می روند این وظیفه سنگین تر است چون اساس شخصیت و رفتار فرزند در همان سال هایی محکم می شود که او لباس دانش آموزی به تن دارد. پدر و مادر مسئول، هر لحظه مراقب وضع تحصیلی فرزند است اما نه از آن نوع مراقبت های محسوس که دانش آموز را لجباز و عصبانی کند. اما حتی اگر پدر و مادری واقعا به وظایفش عمل کند ممکن است مسیر تحصیلی فرزندش باز هم دچار اختلال شود آن هم آن اختلالی که به عنوان افت تحصیلی از آن یاد می شود. افت تحصیلی یک دانش آموز می تواند معلول محیط خانوادگی اش باشد. خانواده ای که در آن درس خواندن اولویت ندارد، خانواده ای که آنقدر پر جمعیت است که توان رسیدگی به امور همه بچه ها را ندارد یا خانواده ای متشنج که نمی تواند امنیت روانی فرزندان را تامین کند و به آنها حس ارزشمند بودن بدهد از عوامل اصلی افت تحصیلی دانش آموزان به حساب می آید. محیط مدرسه نیز در این افت بی تاثیر نیست همان طور که ویژگی های فردی دانش آموزان نیز می تواند از عوامل افت تحصیلی باشد. دانش آموزانی که قدرت تمرکز بر مطالب درسی را ندارند و هنگام درس خواندن و انجام تکالیف، کم توجه اند مستعد افت تحصیلی هستند. دانش آموزان بی انگیزه نیز در معرض افت درسی قرار دارند همان هایی که به دلائل مختلف نسبت به درس خواندن و پیشرفت کردن تمایل ندارند و این وضع به کاهش یادگیری شان منجر می شود.

● کنکوری ها فراموش نشوند بین دانش آموزان یک گروه دیگر هم هستند که به توجه نیاز دارند. آنها آماده می شوند تا لباس بچه مدرسه ای بودن را دربیاورند و لباس دانشجویی بپوشند. اینها همان دانش آموزان در آستانه کنکورند که عنقریب پوست می اندازند و شکل و شمایلی جدید به خود می گیرند. حساسیت مقطعی که این بچه ها در آن قرار دارند اگر بیشتر از کلاس اول ابتدایی نباشد کمتر از آن نیز نیست. دانش آموزان در سالی که به اولین کنکور زندگی شان منتهی می شود اضطراب زیادی دارند، آنها در ذهنشان دنیایی ایده آل می سازند که راه رسیدن به آن، دانشگاه است. اینها آرزوهای قشنگی است، حیف است که نقشه های این بچه ها نقش بر آب شود، اگر خانواده ها محیطی امن و آرام بسازند و خانه را به محلی برای ایجاد انگیزه برای پیشرفت تبدیل کنند همه دانش آموزان با آن آرزوهای بلندپروازانه به خواسته هایشان می رسند.

حمید بروغنی
روزنامه جام جم[/img]
امضای mansore66
[تصویر:  20140407164734_946090_232018066979752_66...n-Copy.jpg]
۱۵-۷-۱۳۹۱, ۰۴:۳۱ عصر
یافتن سپاس نقل قول
1 کاربر از mansore66 به دلیل این ارسال سپاس کرده.
z.arghavani



ّبرگزیده مردمی ششمین جشنواره وب ایران در بخش خانواده و کودک
Top of Page
کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نبوده و تمامی حقوق متعلق به © انجمن خانوم گل می باشد