خوش آمدید ورود یا ثبت نام

تبلیغات
Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
Ads Ads

close
Ads
 
امتیاز موضوع:
  • 4 رأی - میانگین امتیازات: 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

چرا از ازدواجمان احساس رضايت نمي کنيم؟

کاربر خانوم گل

*
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
87
تاریخ عضویت:
خرداد ۱۳۹۱
مدال ها

اعتبار: 184


محل سکونت : شیراز
ارسال: #1
چرا از ازدواجمان احساس رضايت نمي کنيم؟
Wavesmile

پاسخ اين مسئله بر مي گردد به پنجاه هزار سال پيش،يعني زماني که پرنسس قصۀ ما براي پوشاندن بدن خودش به جاي لباس از پوست خرس استفاده مي کرد.

يک روز که اين پرنسس تازه بالغ شده رفته بود تا مقداري سيب جنگلي بچيند متوجۀ پلنگي شد که قصد داشت به او حمله کند.
پرنسس جيغي بس رعد آسا کشيد که نزديک بود پرده ِ گوش شاهزادۀ قصه که دست بر قضا همان نزديکي مشغول شکار گوزن بود پاره شود! شاهزادۀ قصه که بسيار عصباني شده بود رفت تا عامل اين صداي ناهنجار را بکشد و از شرش راحت شود که با پلنگي بسي درنده و خطرناک روبرو شد. شاهزادۀ عصباني درنگ نکرد و با تيري پلنگ را کشت و براي رفع کامل عصبانيت لگدي به پهلوي او زد.

در همين حال پرنسس را ديد که با چشم هايي پر از تحسين و قدرداني او را مي نگرد.
شاهزاده که سراپا غرور و هيجان شده بود به سوي پرنسس رفت و او را روي دوش اش انداخت و به سوي غاري روانه شد. سپس صحنه شطرنجي شد و فيلم از طرف عزيزان دست اندر کار سانسور شد ...

حاصل اتفاق مرموزي که بارها در همين غار افتاد چند دختر و پسر کوچک بود که تصوير ازدواج در ذهنشان به صورت نجات زن توسط مرد و مورد حمايت قرار دادن او حک شد.
قرن هاي بسياري اين تصوير راهگشاي جوانان بود. مردي از راه مي رسيد و زني را از چنگ پلنگ نجات مي داد. بعد او را به غار مي برد و صحنه شطرنجي مي شد.

خب بايد بگويم که در آن زمانها همه از اين وضع راضي و خشنود بودند...به زودي اشعار و داستانهاي بسياري در وصف نجات دادن زن از دست پلنگ که مردانگي ناميده مي شد و مظلوميت و قدرشناسي زن که زنانگي ناميده مي شد نوشته شد.

ديگر همۀ زنان و مردان باور کرده بودند که راه ديگري براي رسيدن به غار و انجام آن صحنه ي شطرنجي دلپذير وجود ندارد. حتما بايد مرد قدرتمند تر از زن باشد و زن به او تکيه کند. ..

اما به مرور پلنگها تغيير شکل دادند. آنها به شکل مشکلات مالي و مشکلات فکري و روحي و حتي فلسفي در آمدند. به زودي زنان هم شيوه مقابله با اين پلنگها را ياد گرفتند.حتي گاهي بهتر از مردان با پلنگ مسائل مالي و مسائل فکري کنار مي آمدند. آنها مي توانستند به تنهايي زندگي خود را تامين کنند.از لحاظ مالي و فکري مستقل شدند اما تصوير همچنان پابرجا بود. ..

هنوز هم زنان براي رفتن به غار نياز به مردي داشتند که آنها را از چنگ پلنگ نجات دهد.
..... اما وقتي مرد مي آمد تا آنها را نجات دهد آنها شروع به اظهار نظر مي کردند: بهتر نيست با آن يکي تير پلنگ را بکشي؟ اصلا صبر کن من خودم تير بيهوش کننده دارم! ..
اينطور بود که مردان احساس سرخوردگي کردند. آنها ديگر نمي توانستند زن را نجات بدهند. زن ديگر با چشمهاي سرشار از تحسين و قدرداني به آنها نمي نگريست. حتي به نظر مي رسيد که خودش را صاحب نظر در شکار پلنگ مي داند و گويا در بعضي مواقع حتي از آنها هم بهتر عمل مي کرد.

زن و مرد هر دو غمگين و افسرده شدند.گاهي که طبق غريزه به غار مي رفتند تا ... افکار ناراحت کننده به ذهنشان هجوم مي آورد. مرد با خود مي گفت: اين زن مرا نجات دهنده خودش نمي داند. مرا قبول ندارد وعصباني مي شد. گاهي حتي به جاي انجام امور لذتبخش براي اينکه قدرت و لياقت خودش را به زن ثابت کند بر سر او فرياد مي کشيد و از همه تلاش هايش در مبارزه با پلنگ انتقاد مي کرد. زن هم با خودش مي گفت اين مرد اصلا لياقت نجات دادن مرا ندارد. من خودم بهتر از او بلدم خودم را نجات بدهم. بايد بگردم مرد قوي تري پيدا کنم که تواناتر باشد و چون پيدا نمي کرد سرخورده و غمگين مي شد.اما هيچيک از زن و مرد نمي دانستند که وقت آن رسيده که تصوير ذهني خود را عوض کنند[/color][/b][/size]
امضای مرجان گلی
بانوے هیچ قـِـصـِـه اے نـَـخـواهـَـم بود !

جـُـز قـِـصـِـه اے کـه ..
مـَـردِ مــَـن قــَـهـرِمان همیشـِـگے اش استـ ..!

نیمـِـه ے گــُـمشـُـده ام نیستے که با نیمـِـه ے دیگــَـر به جــُـستـُـجویــَـت بـَـرخیـزَمـــ ،
" تــُــو . . " تمام گــُــمشــُـدِه ے مــَـنے که پیدا شــُـده اے
90.7.21Heartshape2
(آخرین ویرایش در این ارسال: ۲۳-۵-۱۳۹۱ ۰۷:۳۹ عصر، توسط مرجان گلی.)
۲۳-۵-۱۳۹۱, ۰۷:۳۸ عصر
یافتن سپاس نقل قول



ّبرگزیده مردمی ششمین جشنواره وب ایران در بخش خانواده و کودک
Top of Page
کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نبوده و تمامی حقوق متعلق به © انجمن خانوم گل می باشد