خوش آمدید ورود یا ثبت نام

تبلیغات
Bia2Aroosi
کانال خانوم گل'
Ads Ads

close
Ads
 
امتیاز موضوع:
  • 5 رأی - میانگین امتیازات: 2.6
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

13 به در نحس نیست

کاربر خانوم گل

*
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
65
تاریخ عضویت:
ارديبهشت ۱۳۹۱
مدال ها

اعتبار: 19


محل سکونت :
ارسال: #1
13 به در نحس نیست
فلسفه‌ی سیزده بدر

در بیشتر فرهنگ‌ها عدد سیزده برخلاف عدد هفت ، نامیمون و نحس است. اما ما معتقدیم که هیچ روزی نحس نیست. حال به بررسی نظرات مختلف و مراسم سیزده‌بدر می‌پردازیم ، تا بدانیم هیچ سنتی بدون فلسفه و ریشه‌های فرهنگی این چنین نمی‌تواند پایدار بماند.

سیزده بدر

در مورد روز و عدد سیزده دو اعتقاد متضاد وجود دارد:

۱- این روز را نحس می‌دانستند و به همین دلیل برای رفع بلا به دامان طبیعت پناه می‌بردند.
۲- این روز را خجسته پنداشته و برای گذراندن بهتر این روز از طبیعت یاری می‌جستند.

ایرانیان چون در مورد این روز آگاهی کمتری دارند آن روز را نحس می‌دانند و برای بیرون کردن نحسی از خانه و کاشانه‌ی خود ، کنار جویبارها و سبزه‌ها می‌روند و به شادی می‌پردازند. تا کنون هیچ دانشمندی ذکر نکرده که سیزده نوروز نحس است. بلکه قریب به اتفاق ، روز سیزده نوروز را بسیار مسعود و فرخنده دانسته‌اند. مثلا در صفحه‌ی ۲۶۶ آثارالباقیه جدولی برای سعد و نحس آورده شده که در آن ، برای سیزده نوروز که “تیر روز” نام دارد کلمه‌ی (سعد) به معنی فرخنده آمده و به هیچ وجه نحوست و کراهت ندارد. بعد از اسلام چون سیزده‌ی تمام ماه‌ها را نحس می‌دانند به اشتباه سیزده عید نوروز را نیز نحس شمرده‌اند.

وقتی درباره‌ی نیکویی و فرخنده بودن روز سیزدهم نوروز بیشتر دقت و بررسی کنیم ، مشاهده می‌شود موضوع بسیار معقول و مستند به سوابق تاریخی است. سیزدهم هر ماه شمسی که “تیر روز” نامیده می‌شود مربوط به فرشته‌ی بزرگ و ارجمندی است که “تیر” نام دارد و در پهلوی (pahlavi) آن را “تیشتر” می‌گویند. فرشته‌ی مقدس تیر در کیش مزدیستی(mazdisti) مقام بلند و داستان شیرینی دارد. همان طور که گفته شد سیزدهم فرودین ماه که تیر روز نام دارد ، متعلق به فرشته یا امشاسپند یا ایزد سپند (مقدس) و بزرگواری است که در متون پهلوی و در اوستا تیشتر نام دارد و جشن بزرگ تیر روز (روز سیزدهم) از تیر ماه که جشن تیرگان است به نام او می‌باشد.

فروردین ماه نیز که هنگام جشن و سرور و شادمانی و زمان فرود آمدن فروهرها است ، و “تیر روز” از این ماه که نخستین “تیر روز” از سال می‌باشد در میان ایرانیان باستان بسیار گرامی بوده و پس از دوازده روز جشن که یادآور دوازده ماه سال است ، روز سیزدهم را که روز فرخنده‌ای است پایان رسمی روزهای جشن نوروز می‌دانستند و با رفتن به کنار جویبارها و باغ و صحرا و شادی کردن ، در واقع جشن نوروز را با شادی به پایان می‌رساندند و به قول امروزی‌ها ، حسن ختامی بود بر بزرگ‌ترین جشن سال.
امضای sahar5n
کارتان را آغاز کنید، توانایی انجامش بدنبال می آید . . .
(آخرین ویرایش در این ارسال: ۲۶-۴-۱۳۹۱ ۰۲:۳۶ عصر، توسط sahar5n.)
۲۶-۴-۱۳۹۱, ۰۲:۳۵ عصر
یافتن سپاس نقل قول
کاربر خانوم گل

*
وضعیت : آفلاین
ارسال‌ها:
65
تاریخ عضویت:
ارديبهشت ۱۳۹۱
مدال ها

اعتبار: 19


محل سکونت :
ارسال: #2
RE: 13 به در نحس نیست
تاریخچه‌ی سیزده بدر

همان طور که پیشینه‌ی جشن نوروز را از زمان جمشید می‌دانند درباره‌ی سیزده بدر هم روایت است که :

” . . . جمشید – شاه پیشدادی – روز سیزده نوروز را در صحرای سبز و خرم خیمه و خرگاه بر پا می‌کند و بار عام می‌دهد و چندین سال متوالی این کار را انجام می‌دهد که در نتیجه این مراسم در ایران زمین ، به صورت سنت و آیین در می‌آید و ایرانیان از آن پس سیزده بدر را بیرون از خانه در کنار چشمه‌سارها و دامن طبیعت برگزار می‌کنند . . .”

اما برای بررسی دیرینگی جشن سیزده بدر با استفاده از منابع مکتوب ، باید گفت که تمامی منابع مربوط به دوران قاجار است و گزارش به برگزاری سیزده بدر در ماه فروردین یا صفر داده‌اند. از همین رو برخی پژوهشگران پنداشته‌اند که این جشن بیش از یکی دو سده دیرینگی ندارد. اما با دقت بیشتر ، در می‌یابیم که شواهدی برای دیرینگی این جشن وجود دارد.
بدون شک ، تنوع و گوناگونی شیوه‌های برگزاری یک آیین و دامنه‌ی گسترش یک باور در میان مردمان ، بر پایه‌ی قواعد مردم شناسی و فرهنگ عامه ، نشان دهنده‌ی دیرینگی زیاد آن است.

هم‌چنین مراسم مشابهی که به موجب کتیبه‌های سومری و بابلی از آن آگاهی داریم ، آیین‌های سال نو در سومر با نام “زگموگ” و در بابل با نام “آکیتو” دوازده روز به درازا می‌کشیده و در روز سیزدهم جشنی در آغوش طبیعت برگزار می‌شده. بدین ترتیب تصور می‌شود که سیزده بدر ، دست کم دارای سابقه‌ای چهار هزار ساله است.

عبدالله مستوفی در کتاب «شرح زندگانی من» چگونگی انجام این مراسم در دوره‌ی قاجار را با ذکر جزئیات شرح داده ‌است. “ادوارد یاکوب پولاک” هم که شناخت کاملی از این جشن نداشته است در مورد مراسم سیزده‌ بدر چنین می‌نویسد:

سرانجام روز سیزدهم ، یعنی آخرین روز عید فرا می‌رسد. مطابق با یک رسم کهن گویا تمام خانه‌ها در چنین روزی معروض خطر ویرانی هستند. به همین دلیل همه از دروازه‌ی شهر خارج می‌شوند و به باغ‌ها روی می‌آورند!!

دکتر فریدون جنیدی می‌گوید: سبزه‌ای که برای خوان نوروزی سبز می‌کردند و تا روز سیزدهم خرم می‌ماند را در این روز که تیشتر نام داشت و برای سپاس از تیشتر ایزد که آب را به جهانیان نثار می‌کند به آب‌های روان نثار می‌کردند.
امضای sahar5n
کارتان را آغاز کنید، توانایی انجامش بدنبال می آید . . .
۲۶-۴-۱۳۹۱, ۰۲:۳۸ عصر
یافتن سپاس نقل قول



ّبرگزیده مردمی ششمین جشنواره وب ایران در بخش خانواده و کودک
Top of Page
کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نبوده و تمامی حقوق متعلق به © انجمن خانوم گل می باشد